వాట్సాప్.. టింగ్ టిటింగ్

టింగ్ టిటింగ్ అని మోగింది ఫోను.. వాట్సాప్ నుండి ఎవడో ఎదో పంపించినట్టున్నాడు అని తెరచి చూస్తే.. పొలో మంటూ నాలుగు గ్రూపుల్లో నన్ను ఇరికించేసి, మెసేజ్ మీద మెసేజ్ లు పంపించేసి నా నెంబర్ వాడేసుకుంటున్నారు.., సార్.. కిలో ఇరవై మాత్రమే.. ఇప్పుడే వస్తే కిలో పదిహేను.., మావి ఫ్రెష్.., మావి సూపర్ ఫ్రెష్.., మీకు మాత్రమే సూపర్ ఆఫర్, అని నాలుగైదు ఫోటోలు కూడా పంపించేసారు.. అవి డౌన్లోడ్ ఐపోతున్నాయి..., జస్ట్ ఒక్క లైక్ పంపించండి చాలు.. మీ ఇంటికి ఒక కిలో పంపిస్తా టమాటాలు అన్నాడు, టమాటాలా...!!, ఏంట్రా ఇదంతా అని చూస్తే ఇంకేముంది.. మా సందు చివర కూరగాయలోల్లు కొత్తగా వాట్సాప్ గ్రూపు తయారు చేసారంట.. అందులో నా నెంబర్ ని.. నన్నూ అడ్డంగా వాడేస్తూ.. మార్కెటింగ్ చేసేస్తూ.. కొత్త కొత్త ఆఫేర్లు పంపించేస్తున్నారు. చస్స్.. కూరగాయలోడు కూడా నా నంబరు వాడేసాడు.. అని తలపట్టుకుని ఫోను పక్కన పెట్టేసాను..

మళ్ళి టింగ్ టిటింగ్.. టింగ్ టిటింగ్.., ఛ వీళ్ళు వదిలేలా లేరు అని ఫోను తీసిచూస్తే.. మోగింది ఫోను కాదు.. కాలింగ్ బెల్లు.., ఇప్పుడెవడు మళ్ళి.. అనుకుని తలుపు తీసి చుస్తే.. బుట్టతో నిలబడి వున్నాడు సందు చివరి కూరగాయల హీరో.., ఇదేంటి నేను లైక్ పంపలేదు కదా.. నాకొద్దు.. అన్నాను.., మీరు కాదు సర్ మేడం గారు ఎప్పుడో నాలుగు లైక్ లు పంపారు సర్ అందుకే నాలుగు కిలోలు తెచ్చాను.. అని బుట్ట సోఫా ఫై పెట్టేసి వెళ్లిపోతున్నవాడిని ఆపి.. తీసి చూపించు.. ఎలా ఉన్నాయో చూడొద్దా.., అని అడిగితే బుట్ట విప్పి చూపించాడు.., అందులో సంగం పైగా బాగాలేదు.. అదేంటి.. ఫ్రెష్ అని మంచి మంచి ఇమేజ్ లు పంపావు.. అవి ఇవి కాదా అన్నాను సీరియస్ గా.., అదేంటి సార్ అన్నీ తెలిసినోళ్ళు  మీరు కూడా అలాగంటారు.. వాట్సాప్ డిస్ప్లే పిక్చర్ లో ఉన్నంత అందంగా బయట జనాలు ఉంటున్నారా చెప్పండి.., లేదు కదా!.., అలాగే ఇదీను.. అని నవ్వుతూ వెళ్ళిపోయాడు.  ఓరి.. నీ.. వాట్సాప్ గ్రూపులో కుళ్ళిన తమాటాలు పడా అని తిట్టుకుని వదిలేసాను.

మళ్ళి టింగ్ టిటింగ్.. సార్.. సీట్ ఖాళీ అయ్యింది.. త్వరగా వచ్చేయండి.. అని బిల్డింగ్ కింద ఉన్న కటింగ్ షాప్ వాడు మెసేజ్ చేసాడు.. ఖాలిగా ఉన్న సీట్ ఫోటో.. ఇంతకు ముందు వాడికి కటింగు చెయ్యగా మిగిలిన వెంట్రుకలు జూమ్ చేసి తీసిన ఫోటో పంపించాడు.. అవి డౌన్లోడ్ అయ్యేలోపు నేను వెళ్ళాలి అని త్వర త్వరగా పరుగుపెట్టి.. నేను నా రన్నింగ్ సెల్ఫీ ఒకటి రిప్లై పంపించి, హెయిర్ కట్ కోసం కుర్చీలో కూర్చున్నాను.. ఈయన ఎవరు??, ఫోటోలు తీస్తున్నాడు అని.. పక్కనే కింద పడుతున్న వెంట్రుకల్ని కూడా వదలకుండా ఫోటోలు తీస్తున్న వాడిని చూపించి.. అడిగాను. వాడు నా సండే స్పెషల్ ఎంప్లాయ్ సార్.. తరువాత క్యు లో ఉన్నవాళ్ళకు స్టేటస్ పంపించటానికి పెట్టుకున్నా.. సండే ఎక్కువ మంది వస్తారు కదా సార్.. స్టేటస్ పంపిస్తూ ఉండిపొతే.. ఇక్కడ అసలు పని అవ్వటంలేదు అని.. ఇలా చేశా అని గర్వంగా కాలర్ ఎగరేసాడు కటింగ్ మాస్టర్.., ఓహో.. ఇందాకా జూమ్ వెంట్రుకలు క్రియేటివిటీ వీడిదేనన్న మాట అనుకుని నోరుమూసుకుని కూర్చున్నాను.

అరగంట కటింగ్ తరువాత బయటకు వచ్చేటప్పటికి వేయ్యా నాలుగువందల నలభై మెసేజ్ లు వాట్సాప్ లో నా గురించి ఎదురు చూస్తున్నాయి.. అవన్నీ చదివి రిప్లై ఇచ్చేసరికి ఇంకొక అరగంట పట్టేసింది..

ఇంటికి చేరి స్నానం చేసి, హమ్మయ్యా అని కాసేపు నడుం వాలుస్తుండగా.. మళ్ళి టింగ్ టిటింగ్.. టింగ్ టిటింగ్.., సార్ మీ బైక్ సర్వీసింగ్ ఐపోయింది వచ్చి తీసుకెళ్ళండి అని మెసేజ్.. శుబ్రంగా కడిగేసున్న నా బైక్ ఫోటో పంపించాడు బైక్ సర్విసింగ్ వాడు.., నాలుగు లైక్ లు రిప్లై కొట్టి వాడు చూసాడు అని కన్ఫర్మేషన్ టిక్ లు.. నీలం రంగులోకి మారాక.. బైక్ తెచ్చుకోటానికి బయలుదేరాను.

ఈ పనులన్నీ అయిపోయేసరికి .. సాయంత్రం ఐదు అవుతుంది.. మళ్ళి టింగ్ టిటింగ్.., సండే సండే అని పేరుకే గానీ ఈ రోజే ఎక్కువ పనులు.. అని మనసులో అనుకుంటుంటే.. ఇదేదో స్టేటస్ కి బాగుంటుంది అని.., “ఓ, అప్పుడే ఐదు.. ఇంకేముంది సండే.. అయిపోయింది రోజు..”, అని వాట్సాప్ స్టేటస్ మార్చాను..,ఛీఛీ.., ఇవ్వేళ ఏమి చెయ్యలేదు.. వాట్సాప్ తప్ప.. అనుకుంటూ, వచ్చిన మెసేజ్ ఓపెన్ చేసి చూస్తే.. గుడ్ మార్నింగ్.. ఇట్స్ సండే.. అని ఒక పది మెసేజ్ లు.. ఇప్పుడే పొద్దు పొడిచినట్టుంది వీళ్ళంతా ఎవరబ్బా అని చూస్తే.. వాట్సాప్ అమెరికోల్ల గ్రూప్ లో పొద్దున్నే లేచి కాఫీ కప్పులు పట్టుకున్న సెల్ఫీ పంపించారు జనాలు.. బాగానే ఉంది సంబడం.. మాకు ఇక్కడ ఇప్పుడే “మండే”.. అని రిప్లై కొట్టి.. వాడిపోయిన నా డిప్ప కటింగ్ మొహం పంపించాను.. టింగ్ టిటింగ్ అంటూ వంద లైకులు పడ్డాయి.., “ఓరినాయనో.. ఏసాలో.. డిప్ప కటింగు కి వంద లైక్ లు..” అని మళ్ళి స్టేటస్ మార్చాను..

కొత్తగా ఎదో గ్రూప్లో మళ్ళి నా నెంబర్ వాడేసారు.. నర్సరీ చదువుతున్న మా పిల్లాడి ఫ్రెండ్స్ అంతా ఒక గ్రూప్ అంట.. వాళ్ళకు ఫోన్ లేదు కాబట్టి వాళ్ళ పేరెంట్స్ పిల్లాడి సెల్ఫీ పంపిస్తే మనం మన పిల్లాడి సెల్ఫీ రిప్లై ఇవ్వాలి.. దే...వుడా..

ఎప్పుడో రైల్లో కలిసిన వాళ్ళంతా ఒక గ్రూపు.., అందులో చిన్న గేమ్ ఆడుతున్నారు.. అప్పుడు మనం ఏ బెర్తులో ఎవరు కూర్చున్నామో చెప్పుకోండి చూద్దాం.. వారి.. దే...వుడా.., చిన్నప్పటి క్లాస్సులో ఫస్ట్ బెంచ్ వాళ్ళంతా ఒక గ్రూపు.. లాస్ట్ వాళ్ళంతా ఒక గ్రూపు.. అన్నిట్లోనూ నా నంబరు వాడేసారు.. అన్నిట్లోనూ నేనా.. ఎదుకలా అంటే.. మేమేం మాట్లాడుకుంటున్నామో నీకు తెలియాలీ  కా...దా...

జువేలరి షాప్ వాడినుండి మెసేజ్ మేడం మీకు ఈ డిజైన్లు పంపించామన్నరండి.. లైక్ కొడితే డెలివరీ చేసేస్తా.. అని.. చేసేస్తావు బాబు నీకేంటి.., రేపు క్రెడిట్ కార్డు వాడు బిల్లు పంపిస్తే .. కట్టడం మానేసి వాడికి కూడా లైక్ పంపించనా... అని వాడికి రిప్లై కొట్టి వాడిని డిలీట్ కొట్టాను..

రాత్రి ఎనిమిదింటి వరకు గుడ్ ఈవెనింగ్ మెసేజ్ లు.. ఆ తరువాత ఒంటిగంట వరకూ గుడ్ నైట్ మెసేజ్ లు.. వీడియోలు.. అన్ని అయిపోయి దుకాణం మూసేసి పడుకుంటే.. మళ్ళి పొద్దున్నే.. టింగ్ టిటింగ్, టింగ్ టిటింగ్..

గుడ్ మార్నింగ్.. ఇట్స్ మండే.., చిచ్చీ... నా వాట్సాప్, నాక్కూడా ఎక్కడో “మండే”.

మరో రోజు...

నీ జీవితంలో ఒక రోజు మళ్ళి ఈ ఐ.టి. మట్టిలో తోక్కేసారు అన్నయ్యా.. తోక్కేసారు..!

పొద్దున్నే లేచి ఇవాళ ఏదోకటి చేసెయ్యాలి అని ఒక స్ట్రాంగ్ టీ పట్టుకుని బాల్కనీ లోకి వచ్చి చల్లటి గాలిలో వెచ్చటి టీ తాగుతూ.. ఆస్వాదిస్తుంటే.. మదిలోతులో ఎక్కడో.. నులివెచ్చటి స్పర్శలాగా తాకిన నీ ఆలోచనలన్ని కట్టగట్టి.. ఒక సుతిమెత్తని కాగితం పై పెట్టాలనుకుని మొదలుపెట్టిన నీ రోజు.. టిక్కు మని ఆండ్రాయిడ్ ఫోనులో మోగిన చిన్న శబ్దం తో.. మొత్తం తారు మారు అయిపోయింది కదా అన్నయ్యా!

ఎక్కడో ఆబోతు కట్లు తెంచుకుని వూరి మీద పడింది.. నువ్వే దిక్కు నారాయణ వచ్చి కాపాడు,

ఇంకెక్కడో.. ఎవడో కాల్చిన చుట్టముక్క విసిరితే కొంపలు అంటుకున్నాయి.. నీ ఫైర్ ఇంజిన్లో నీళ్ళు నింపకపోయినా పర్లేదు త్వరగా తీసుకురావయ్యా.. తండ్రీ,..!, అట్లాంటిక్ మహా సముద్రం అవతలి ఒడ్డున ఎగురుతున్న పేద్ద విమానాన్ని ఎవడో బాగా.. సాగదీసి వదిలిన అంగ్రీ బర్డ్ ఒకటి డికోట్టటంతో రెక్క విరిగి కింద పడిపోతుంది.. నువ్వే మాకున్న స్పైడర్ మాన్ వి బాసూ..!, అని ఆ శబ్దం చేసుకుంటూ వచ్చిన ఆ మెయిల్ సారాంశం చూసాక నీకు తప్పదుగా అన్నయ్యా..!

ఇంకేముంది.. ఈ వీకెండ్ అని చెప్పుకునే.. నీ ఈ రోజును కూడా తోక్కేసారు అన్నయ్యా.. తుంగలో తోక్కేసారు..

ఇలా ఎన్ని వీకులు ఎన్ని ఎండులు.. ఎండు లేని ఈ బతుకులు.. వారానికి ఐదు రోజులే కదా.. చావు అన్నారు.. మరి ఇదేంటి చచ్చిన వాడిని ఇంకొక రొండురోజులు మళ్ళి ఎందుకన్నయ్యా చంపుతున్నారు.

అసలు ఈ వీకెండు నీది ఎంత మంచి ప్లానో కదా!, ఈ జైలు నుండి విడులయ్యి.. ఎక్కడికైనా దూరంగా.. రెక్కలు కట్టుకుని పైకి ఎగిరిపోయి.. ఏ రెస్టారెంట్ లోనో వాలిపోయి.. నాన్-రోట్టిలో.. ఆకులు.. అలమలు.. గడ్డిపరకలు పెట్టిస్తే నమిలేసి.. కాసేపు మొబైల్ ఫోనులో ఫేస్బుక్ అప్డేట్ లు చూసేసుకుంటూ.., ఫైశాఛికంగా కనపడ్డ పోస్టునల్లా లైక్ చేసి.. షేర్ కొట్టేసుకుంటూ.. తిన్నది నెమరు వేసేసుకుంటూ.. కుడితిలాంటి కాఫీ లో నాలుగు ఐస్ ముక్కలు వేసిస్తే తాగేసి.. ఊహాలోకంలో విహరిస్తూ.. ఈ లోకాన్ని కాసేపు మర్చిపోయి.., వెయిటర్ వేడి వేడి బిల్లు పట్టుకోచ్చి లాగి చెంపదెబ్బ కొడితే.., బిల్లుతో పాటుగా.. ఆ వాచిన వాపుకు.. వ్యాట్ కట్టి.. సగం ఆస్తిగా సర్వీస్ టాక్స్ కట్టి.., నరకానికి మల్లి రి-ఎంట్రీ ఇస్తే.. ఎంత రిఫ్రెషింగ్ గా ఉండేదో కదా!.. ప్లానులన్ని పాడయ్యేనే.. ఆఫీసులోనే.. చావయ్యేనే.. కుర్చిలే పాడే-అయ్యేనే.. ఇదేమన్నా భావ్యమా అని అడుగుతున్నా అన్నయ్యా..

నెలనెలా ఎకౌంటులో పెద్ద అంకెల జీతం.. చూసేసుకుని..,  ఇఎమ్మైలు కట్టేసుకుని.. చస్తే ఇస్తాడో లేదో తెలియని ఇన్సూరెన్స్ కి వాటాలు తీసేసుకుని.. మెడిక్లైమ్ కి నో-క్లైమ్ బోనసు అని ఒక వెయ్యి తగ్గిస్తే చంకలు గుద్దేసుకుని.. కారులోనుకు డిస్కౌంట్ అని మేయిలోస్తే.. గంతులు వేసేసుకుని.., ప్రీ-ఎప్ప్రోవ్ద్ లోన్ ఇస్తాం అంటే.. చిల్లు జేబుల ప్యాంటులో చేతులు పెట్టేసుకుని.., పార్టీలు చేసేసుకుని.. ఫేస్బుక్ లో మళ్ళి రాసేసుకుని.. లైక్ లు కొట్టేసుకునే.. ఈ జీవితానికి  ఈ అనందాలు చాలా ఎక్కువంటావా అన్నయ్యా..!

అయ్యో అన్నయ్యా.. మళ్ళి మొదలయ్యిందే.. సోమవారం!,  ఆడిన దొమ్మర ఆటే.. మళ్ళి ఆడి.. మేనేజర్ కొట్టే డప్పులో.. రిథం లేకపోయినా.. తీగ మీద కళ్ళుమూసుకుని నడిచి.. పడకుండా కిందకు దిగోస్తే.. శాబాష్ అని.. జబ్బలు చరుచుకుని.., పడిపోతే.. తప్పంతా నీమీదేసుకుని.. ఇలా ఎన్ని వీకులు.. ఎండు లేని బతుకులు..

వీళ్ళు చాల తెలివిగలోళ్ళు అన్నయ్యో.. అదుగో పులి అన్నారు.. ఇదిగో పామన్నారు.. నీకెందుకు భయమన్నారు.. మేమున్నాం పద అన్నారు.. పర్లేదు ఒక అడుగే.. ఏముంది వెయ్యన్నారు.., వేసాక.., పడిపోతే.. నువ్వే కదా వేసింది.. మా తప్పు లేదన్నారు..,  పులి వస్తుందేమో..  కాటేస్తుందేమో.. అంటే.  ఊహాలెందుకు నాయనా.. ఇంకాస్త వేచి చూడన్నారు..

పులోచ్చిం దన్నా.. మింగేసిదన్నా.., పామోచ్చిందన్నా.. కాటేసిందన్నా.. అంటే..!,  ఐతే ఇది.. అదే.., అంటే అది.. ఇదే.., ప్రాజెక్ట్ లో రిస్క్ అన్నారు.. నట్టేట ముంచేశారు.. నడిరోడ్డుకు లాగేశారు.. నీ వీకెండ్ కు మంటేసారు.. నిన్నందులో మండిచారు.. సరదాగా చలి కాగారు.

ఇంత మండిన నీకూ.. ఐదు శాతమేనా హైకూ.. క్రితం సారి ఇస్తానన్నది ఇంకా వెక్కిరిస్తూనే వుంది ఎందుకూ?

అయిన నువ్వు శేభాషన్నా.. సప్త సముద్రాలూ దాటి వెళ్ళొచ్చి బిల్ గేట్స్ చేతుల మీదుగా అవార్డు అందుకున్నావంటగా నువ్వు సూపర్ అన్నా..  మొన్న ఆ అవార్డు పట్టుకుని.. అపార్ట్ మెంట్ లోకి ఎంటర్ ది డ్రాగన్ అవుతుండగా.. సెక్యూరిటీ వాడు నిన్నెప్పుడు చూడలేదని కాలరు పట్టుకుని చితక్కోట్టాడంట కదన్నా!.., బిల్ గేట్లు.. అవార్ద్లూ..., వాడికేం తెలుసన్నా వాటి విలువా.., అప్పుడప్పుడు అపార్ట్మెంట్లో  హెల్మేట్ తీసి.. అందర్నీ పలకరిస్తే.. విలువుంతుందన్నా మరి!.., నీ ఫేస్ కు హెల్మెట్ లేకపోతే గుర్తు పట్టని సెక్యూరిటీ లాగ.. విలువంత నీ హేల్మేట్టులో ఉండిపోతే చాల కష్టమేమో అన్నా!.

అయినా నువ్వేమి చేస్తావులే అన్నా.. నీ మండిన వీకెండులు  ఇంట గెలవనివ్వకుండే..

నువుచేసిన సాహసాలు.. నీ భార్య మనసు దోచకుండే..  నీవెక్కిన అందలాలు.. నీ పిల్లలకే తెలియకుండే..

ఎల్లలు దాటిన నీ యశస్సు.. నీ పక్కింటికి ప్రాకకుండే.. అయ్యో అయ్యయ్యో ఓ అన్నయ్యో...!!

అయినా ఒక్కసారి నువ్వు ఆలోచించన్నో..

పగలు లేదు రాత్రి లేదు.. తిన్నదేమో అరగలేదు.. ఇరుగులేదు పోరుగులేదు.. ఇరుకు సందు క్యూబ్ లోన పరుగులేదు.. అలుపురాదు.. చెమట బొట్టు చిందలేదు.. ఇన్నాళ్ళు ఇన్నేళ్ళు గడిచిపోయినా.. ఎన్నాళ్ళు ఎన్నేళ్ళు.. ఈ  నరక యాతన..

బ్రతుకు తెరువు కాన రాదు.. బయట నీకు విలువలేదు.. ఒంటి నిండా విషము నిండి విషము మింగి చావులేదు..

కంటి నిండా కునుకు ఎండి కలలకింక చోటు లేదు..  ఇన్నాళ్ళు ఇన్నేళ్ళు గడిచిపోయినా.. ఎన్నాళ్ళు ఎన్నేళ్ళు..  ఈ  నరక యాతన..

ఇంకోక్కసారి ఆలోచించన్నో!!

బిజీ బజ్జీ...

టైటిల్ చూసి ఇదేదో వెరైటీ వంటకం లాగా వుంది... టపా ప్రత్యేకించి రాసాడంటే ఇంకా వెరైటీ అనుకుని.. గబగబా చదివేసి వండుకుని ట్రైచేస్తే పోలా అని మూకుడ్లూ తపేలాలు పట్టుకొచ్చినట్టున్నారు.. ఏదేమైతేనే స్వాగతం.. సుస్వాగతం.  వేడివేడి.. ఖాళీ మూకుడులో నీళ్ళు జల్లి తుస్సుమనిపించినట్టుగా.. మీ ఆశలు తడిఆశలు చేసినందుకు క్షమించేయండి. ఈ మధ్య అసలు ఖాలీలేక రోజుకు నలభైగంటలుంటే బాగుండు దేవుడా.. నాకు ఇరవైనాలుగుగంటలే ఎందుకిచ్చావ్.. అని జపం చేస్తూ బిజీబజీగా వుండి ఏదొకటి రాద్దామని నా బిజీ షెడ్యూలు నుండి కొంత సమయం బయటకు తీసి రాస్తున్న టపా కదా అని పేరలా పెట్టాను.., అంటే బిజీగా వుండేవాడు అరటికాయ బజ్జీ వేస్తే అది పొడుగు పకోడిలా వచ్చిందన్నట్టు అర్ధంచేసుకోండి పోనీ. అయినా టైటిలేముందండీ దాంట్లో మేటరుండాలిగానీ.. అదే వెతుకుతున్నా, ఏంటని అడక్కండి.. మేటర్.. అదే తట్టడంలేదు ఉండండి..

సరే ఇంతకూ ఏం రాద్దాం.. అని ఆఫీసులో డెస్క్ మీద పడి దొర్లుతూ ఆలోచిస్తుండగా.. వెనకే వచ్చాడు మేనేజరు సాబ్. రారా నా రాజా..!, వచ్చావా.. చక్కగా సెంటుకొట్టుకుని కొత్త పెళ్ళికొడుకు లాగా.., నీ గురించే రాస్తా ఈరోజు అనుకుంటుండగా.."హౌ ఈజ్ ఇట్ గోయింగ్", అని తన ఫేవరెట్ డయలాగు వదిలాడు. నేను నా ఫేవరెట్ డయలాగులు రెండు వదిలి పంపించేసాను.

అత్తలేని కోడలుత్తమురాలు ఓలెమ్మా కోడలు లేని అత్త గుణవంతురాలు.. అన్నట్టు.. మేనేజరు లేని టీమ్ ఉత్తమ్ టీము.. హాయమ్మో.. టీమే లేని మేనేజరు బలవంత్ రామ్ అని నేనంటాను. బలవంత్ రామ్ నా?.. వాడెవడు  అని అడక్కండి. ప్రాసకోసం అంతే.., ఇక ఆ మేనేజరు.. గడ్డం గీసేవాడికి అడ్డంగా నిలబడ్డట్టు.. సెక్యూరిటీకోసం పెట్టుకున్న గార్డు వచ్చేపోయేవాళ్ళకు కాళ్ళడ్డు పెట్టినట్టు వున్నాడనుకోండి.. ఇంక ఆ టీము కష్టాలు ఎలా వుంటాయో నాలాంటోడు చెబితేనే మీకు కరెక్ట్ గా అర్ధం అవుతుంది.

ఆహా..!, అయితే ఏంటి.. మీ మేనేజరు చంఢశాసనుడా? కళ్ళెర్రచేసి కంటిచూపుతో పనిచేయించుకుంటాడా అని కొందరు ప్రశ్నలేసారు. అందరూ ఒకలా వుండరు కదా!. మెగుడు రోజూ తాగొచ్చి కొడితే ఏడవాలి కానీ చేతకానిమొగుడైతే ఎందుకమ్మా ఏడుపూ అని నిష్టూర్చితే, ఏం చెబుతాం చెప్పండి. ఎవరి కష్టాలు వారివి కాదా!

కష్టాలు ఎక్కడనుండి మొదలెట్టాలో తెలియటంలేదు. ఎటునుండి మొదలెడితే ఏముందిలే.. కష్టాలేకదా!. కంపెనీ కష్టపడి ఒక సాఫ్వేరు తయారుచేసింది. ఆ సాఫ్వేరు బాగానే అమ్ముడుపోయింది. ఆ వచ్చిన డబ్బుల్తో పీకల్దాకా తాగుతూ.. ఎవడికో ఒక అయిడియా వచ్చినట్టుంది.. దీన్ని విండోస్ లో అప్లికేషన్లాగా తయారుచేస్తే ఎలా వుంటుంది అని. సరే తాగేటైములో వచ్చినవి గుర్తుపెట్టుకోకూడదు మర్చిపోవాలి కదా!.. కానీ వాడు తరువాత రోజు దిగిపోయిన తరువాత కూడా గుర్తుపెట్టుకుని.. నాకిది కావాలని మారాం చేస్తూ మెయిలు కొట్టాడు.
ఒక మీటింగ్ పెట్టుకుని చెప్పుకున్నారు. వావ్ సూపర్.. అన్నారంతా. ఇంకేముంది చేసేద్దాం అంటే చేసేద్దాం అని భుజాలు చరుచుకున్నారు. ఆ చరుపులు చూసి.. ఇంకేముంది వీళ్ళంతా చేసేస్తారేమోలే మనకేంటి అని మనం కూడా చరుచుకున్నాం. సంబరపడినంతసేపు లేదు తరువాత క్షణం నుండే మనకిచ్చేసారు చేసేయ్ అని. ఎలా చెయ్యాలి.. దీనికో పద్దతంటూ ఏడుస్తుంది కదా!, అదేదో చెప్పవా, నేనసలు ఈ ఐ.టీ ఇండస్ట్రీలో కాపీ-పేస్ట్ కొట్టే పిల్లకాకి ఎక్పీరియన్స్ తప్ప ఇలాంటిది చెయ్యలేదు అంటే మేనేజరు మొహం చాటేసాడు.., తెలిసి చెప్పటంలేదేమో బ్రతిమలాడితే లొంగుతాడులే అనుకుంటే, తరువాత అర్ధమయ్యింది మనోడికీ పొట్ట కోస్తే "నో రిజల్ట్స్ ఫౌండ్" అన్న మెసేజ్ తప్ప.. పేగులు కూడా బయటకు రావు అని. అలా అని చెప్పలేక.. నీకు నచ్చినట్టు, నీ ఐడియాలు వడియాల్లాగ వేపించి చెయ్యి.. మేమంతా చూసి నీకు ఎలావుందో చెబుతాం.. ఇది నీకే మంచిది నీ అవిడియాలన్నీ ఇక్కడ ఎండబెట్టుకోవచ్చు కదా! అన్నాడు.

సరే  అని ఎలాగోలా తంటాలు పడి చేద్దాం అనుకుంటే ఎప్పటికి చేసిస్తామో.., ఏమేమి చేసిస్తామో అని కాకుండా ఇంకా ఏమిచెయ్యొచ్చో అని నాలుగైదు తగిలించి.. తారీఖుతో సహా వేసి ప్లాన్ అందరికీ పంపేసాడు . మళ్ళీ ఇదేంటి?, నువ్వుచెయ్యనన్నావ్.. నన్నుచెయ్యమన్నావ్.. ఈడేట్లేంటి..?, అంటే. మరి అప్పటికల్లా అయిపోవాలి అదే కదా ప్లాన్ అంటే. అయినా ఎందుకంత భయపడతావ్.. నీకెందుకు నువ్వు మొదలుపెట్టు నేనున్నాను కదా!, అని భరోసా ఇచ్చాడు కూడా. హు.. అవును.. తాటిపట్టికి ఎదురు దేకితే ఏమవుతుంది చెప్పు.. నీకేమీ కాదు, దేకేది నేను కదా!.. అని ఒక బ్రహ్మానందం ఎక్ష్ప్రెషన్ ఇచ్చానంతే.
సరేలే.. పాపం అనుకున్నాడో ఏమో.. మీటింగ్ కి పదా అని చెయ్యిపట్టుకుని లాక్కుపోయాడు. ఒక్కడికి ఎంత టైము పడుతుంది అన్నాడు. నాకు తెలుసు ఎందుకడుగుతాడో.. తరువాత ఏం చేస్తాడో.. వీడు కొత్తగా ఏమీ చెయ్యలేడు. చెయ్యలేదుకూడా... అందరూ చేసినట్టే చేసాడు. ఏం చేసాడూ అంటే.
ప్రాజెక్ట్ మేనేజర్లు వేసే ప్లాన్ ఎలావుంటుందీ అంటే. ప్రాజెక్టు మొత్తం 160 గంటలు.. అయితే.., రోజుకు ఎనిమిది గంటలు కాబట్టీ.. 160/8 = 20 రోజులు, అంటే.. ఇదే పని నలుగురు పనిచేస్తే.. 20/4 = 5 రోజులు అంతే సింపుల్ అని వైట్ బోర్డ్ మీద పెద్ద పేద్ద భూచక్రాలు.. విష్ణు చక్రాలు.. చిచ్చుబుడ్లు.. కాకరపువ్వొత్తులు గీసి చూపించాడు. అంటే దానర్ధం... ఏంటంటే..

ఒక గుఱ్ఱాన్ని గంటకు వంద కిలోమీటర్ల వేగంతో స్వారీ చెయ్యాలి. నువ్వు గంటకు ఏభై నడపగలవు.. అయితే నీలాంటోళ్ళను ఒక ఐదుగురిని అదే గుఱ్ఱంపై ఎక్కిస్తా.. ఇక చూడు ఆ గుఱ్ఱం వంద దాటి పరుగెడుతుంది అని.
అయ్యా విన్నారా? ఏ రాయి అయినా ఒకటే పళ్ళూడకొట్టుకోటానికి అంటే.. పావు'రాయి', ఐశ్వర్యా'రాయి'.. కల్పనా'రాయి' కాదు కదా!  పోనీ ఆ ఇచ్చే గుఱ్ఱాలు గట్టివా అంటే.. ఏ ప్రోజెక్టుకూ పనికిరాని పువ్వులనో.. ఓండ్రపెట్టలేని.. గుడ్డిగుఱ్రాలనో మనకు సమర్పిస్తారు. పనిలేనివాడు గుడ్డిగుఱ్ఱానికి పళ్ళుతోమటం అంటే ఇదేనేమో. ఒక తల్లి.. బిడ్డను కనటానికి తొమ్మిదినెలలు ఆగాలయ్యా.. తప్పదు అది సహజం అంటే వినకపోగా.., ఏ మూడునెలల్లో అవదా అంటే?, ఎలా చెప్పేదయ్యా? సగం బ్రెయినుతోనైనా పర్వాలేదా అంటే అదీ కుదరదా?

ఇంకేం చేస్తాం డబ్బులిస్తున్నారు కదా!, చెప్పింది చెయ్యాలి కదా! అని ఎలాగోలా గుడ్డిగుఱ్ఱాలకు ఎండుగడ్డివేసి, గుగ్గిళ్ళు అని నచ్చచెప్పి పని చేసిపెట్టాం.  కొంత వరకూ సక్సెస్ అయ్యినట్టే. ఆ తరువాత అందరికీ నచ్చిందన్నారు. చప్పట్లు కొట్టారు.. ఈలలు వేశారు. లేచి తొడకొట్టమన్నారు.. మీసంలేదురా అంటే పర్లేదు తిప్పమన్నారు, ఇక్కడివరకూ బాగానే వుంది కానీ.. మళ్ళీ కొన్ని మార్పులన్నారు. అలా కొంత కాలం నుండి ఏదొకటి చెప్పుకొస్తున్నారు.., చేయిస్తున్నారు. మేనేజర్ మాత్రం తారీఖులు వేస్తున్నాడు.. మెయిల్ ఫార్వాడ్లు కొడుతున్నాడు. ఏమన్నా అడిగితే ఇంకోక నాలుగు గుడ్డిగుఱ్ఱాలు ఖాలీ అంటున్నాడు. సారీ పళ్ళు తోమితోమీ నా బ్రస్ బ్రిజిల్స్ విజిల్స్.. అన్నాను.

నాదసలే చిట్టి బుర్ర.. స్టీపెన్ హాకింగ్స్ అంత పెద్ద బుర్రకాదు.., మేం పొడిచింది పల్లెటూరి కాలేజీ.. అదికూడా.. పి.జి., అంటే ట్రిపుల్ ఐ.టి, డబుల్ ఐ.టి.., ఐఐఎమ్. ఎమ్మైటీ.. అంత పై చదువులు లేవు. మావన్నీ గూగుల్లో వెతికి పట్టే చావుతెలివితేటలే.. అయినా అంతటోడినైతే ఈ ఐ.టీలో ఎందుకుంటాను.. అందుకే నాకేమన్నా ఐడియా కావాలి.. అదినువ్వే ఇవ్వాలి అనగానే.. ఐ. ఎగ్రీ.. చూద్దాం మీటింగ్ రిక్వెష్ట్ పంపించు అన్నాడు మేనేజరు. అంటే, ఐ ఎగ్రీ అన్నది మీటింగుకా లేక ఇందాక నేను చెప్పుకొచ్చిన లిస్టుకా అని ఆలోచిస్తూ రిక్వెష్టు పెడితే. ఆ రోజు సెలవుపెట్టో నా మెయిల్ డిలీట్ కొట్టో తప్పించుకుంటున్నాడు. మొత్తంమీద ఉన్న గుఱ్ఱాలను దువ్విదువ్వి మా ఐడియాలతో వడియాలు చేసి, వేపించి.. ముందుకు నడిపించాం.

ఇక్కడితో ఆగలేదు.. చేస్తున్నకొద్దీ ఇంకా ఏదో తక్కువవుతూనే వస్తుంది.., ఇంకా ఇంకా ఏదో చెయ్యాలంట.., చూడు.. అన్నయ్యా!.. మనం ఒక ప్రొడెక్టు చేస్తున్నాం, ముందు మనం ఎందుకు చేస్తున్నాం ఎవడికోసం చేస్తున్నామో తెలియాలి కదా!, దాంతో మార్కెట్టులోకు వదలాలి కదా! పురుట్లో వున్న బిడ్డ ట్వింకిల్ ట్వికిల్ లిటిల్ స్టార్ చెప్పాలంటే ఎలాగన్నయ్యా!, అంటే అలా కాదు.. ఇంకా ఇంకా ఇంకా అని గొంతెమ్మ కోరికలు కోరాడు.. కోరికలే గుడ్డి గుఱ్ఱాలైతే అన్నట్టుంది మా పరిస్తితి.., మాకు ప్రతిరోజూ వినపడే ఫేవరెట్ డయలాగుల్లో కొన్ని ఇక్కడ - అదేదో తెలియదు కానీ.. అది మిస్సయ్యింది..., నాకు సరిగ్గా ఇప్పుడు గుర్తురావటంలేదుకానీ.. అలాచేస్తే బాగుంటుంది, ఏంటో చెప్పలేనుగానీ.. ఎదో ఇంకా తక్కవయ్యినట్టుంది. ఇలా కాదుగానీ ఇంకా బాగా చెయ్యొచ్చు. ఇది వాళ్ళుచెప్పేంత వరకూ కాదు.. మనమే ముందు చేసుండాల్సింది.
మీరు సారాంశాలు నన్ను అడక్కండి.. మీరూ మేనేజరు కావాలంటే ఇప్పుడే రాసిపెట్టుకోండి. అర్ధాలు కష్టంకానీ.. ఒకొక్క లైనుకు పెడర్ధాలు తియ్యాలంటే పెద్ద గ్రంధమే రాయచ్చనుకోండి.

ఒరే. అప్పారావో.. నెలకు రెండులక్షలు జీతం తీసుకునేది మెయిల్ ఫార్వాడ్లు కొట్టాడానికా.. సంవత్సరాలు సంవత్సరాలు ఫారిన్లో వున్నది ఫారిన్ స్కాచులు ఎన్నిరకాలో తాగి రీసెర్చులు చేయటానికా?
ఇన్నేళ్ళు  ఆ బయటకూర్చుంటున్న సెక్యూరిటీ గార్డును లోపల కుర్చోపెట్టినా ఏదోకటి నేర్చుకునేవాడే.. నాకు సాయం చేసేవాడే.. అని గట్టిగా అరవాలనిపిస్తుంది.. కానీ అరవలేను.. అరవసినిమా చూసినట్టు రోజూ ఈ సినిమా నేను చూడలేను. నేనిప్పుడే జంపు.. అందామంటే, బయట జాబ్ మార్కెట్టేమో కంపు.
ఇలాంటివాళ్ళందర్నీ ఎవడు ఇంటర్వూ చేసి తీసుకున్నాడో ఏంటో వాడు దొరికితే.. నా సామిరంగా... 
అదేదో సినిమాలో డయలాగు అన్నట్టు.. నరుక్కుంటూ పోతే ఎవరూ మిగలరు.., హు.. ఇలా వెతుక్కుంటూ పోతే ఐటీ ఇండస్ట్రీలో స్థిరపడిపోయి పీకల్లోతు దాకా పాతుకుపోయిన దిగ్గజాలు చాలామందే లిస్టులోకి రాకుండా మిగలరు.

మనమెన్ని అనుకున్నా వాడి కష్టాలు వాడికుంటాయిగా పాపం.. అంటారా!, పొద్దున్నేఒంటిగంటకు ఆఫీసుకొచ్చి మెయిల్సు చెక్ చేసుకుని... ఒంటిగంటన్నరకు ఆఫీసు ప్రహారీ గోడకే అనుకునున్న ఇంటికి భోజనానికెళ్ళొచ్చి.. మళ్ళీ సాయంత్రం నాలుగింటికి ఆఫిసుకొచ్చి రాత్రి ఆరింటికి వెళ్ళాలంటే ఎంత కష్టం. ఈ మధ్య మధ్యలో ఎన్ని పనులు చక్కబెట్టాలి.. ఇంట్లో అంట్లుతోమాలో.. బట్టలుతకాలో.. తెలియదు కానీ.. మేమిచ్చిన మెయిల్సుకి మాత్రం రిప్లైలు ఇవ్వాలి.. కింద సెండ్ ఫ్రమ్ బ్లాక్ బెర్రీ.. బురదలో పడిదొర్లిన బఱ్ఱె.. ఇవన్నీ ఎంత కష్టమో కదా!

కాసే చెట్టుకు రాళ్ళదెబ్బలన్నట్టు.. చేసేవాడికే కొత్త టాస్కులు అంటగడతారు ఈ కార్పొరేటోళ్ళు. నీ అంతటోడు లేడురా అని పైకెక్కించినంతసేపు ఉండదు. కిందకు పడేలోపే కుర్చీలో దబ్బళం పెడతారు. అలా అని రోజుకు ఎన్నిసార్లు పైకెగురుతాం.. దబ్బళం నెప్పులు ఎన్నని భరిస్తాం. దేనికైనా కొంత లిమిట్ వుంటుంది కదా... చెబుతున్నాడు కదా అని ఏదిపడితే అది చేసేస్తే.. "ఒరే కిందకెళ్ళి ఒక స్ట్రాంగ్ టీ తీసుకురారా!", అన్నా అంటాడు. పని చెబితే తప్పించుకు తిరిగే లౌక్యం అన్నా తెలియాలి లేక తలవొంచుకుని పనిచెయ్యగలిగైనా వుండాలి.. అదేమీ లేదా అయితే నాలుక మడతపెట్టి ఇండియన్ ఇంగ్లీషునే.. ఫారిన్ ఇంగ్లీషులాగా మాట్లాడి మాటల-మేకప్పేయాలి..

ఆలోచనలతో.. నల్లరంగు వేసుకున్న వెంట్రుకలు కూడా తెల్లబడ్డాయి..,రిలీజు డేటు రానేవచ్చింది.. ఏమిచ్చామో మాకే తెలియదు అన్నట్టు మేం ఇస్తే... ఏం తీసుకున్నారో వాళ్ళకే తెలియదు అన్నట్టు వాళ్ళు తీసుకున్నారు.
తరువాతరోజునుండి ఏంటి అంటే ఏముంది. మీటింగు.. అందులో కొత్తగా వచ్చిన విండోస్ 8 కి సపోర్ట్ చేసేలా కొత్త ప్లాన్. మళ్ళీ డేట్లతో సహా మా వాడి మెయిలు. బాగానే వుంది వ్యాపారం. ఇలా చేసుకుంటూపోతే ఏముంది నాకు బిల్ గేట్స్ దర్శనమే కదా!, మైక్రోసాప్ట్ గురించి తెలియనిదేముంది. సంవత్సరానికో కొత్త ఓ.యస్ ప్రోడెక్టు. నెలకో కొత్త ప్యాచ్ రిలీజూ, ప్యాంటు చిరిగింది కదా అని ఇలా ప్యాచీలేసుకుంటూ పోతే కొన్నాళ్ళకు మొత్తం ప్యాంటునిండా ప్యాచిలే కనిపిస్తాయికానీ  క్లాత్ కనపడనట్టు మా బ్రతుకులు కూడా ఒకరోజు ప్యాచ్ బతుకులు అవుతాయి.

ఈ ఇండస్ట్రీ తప్ప ఏదన్నా వెతకాలి.. ఈ ఉద్యోగానికి నామం పెట్టాలి.. ఈ బిజీ లైఫుకు ఫుల్ స్టాప్ పెట్టాలి.. అని ఆలోచిస్తుంటేనే భయంవేసింది. ఇది వదిలేస్తే ఎవడిస్తాడు ఉద్యోగం.. ఇంతంత జీతాలు?, ఎవడుకడతాడు ఈ ఇ.ఎమ్మైలు.., ఇంకెకక్కడుంటాయి ఈ కుర్చీనరకాలు?  దొరుకుతాయా ఈ నడుంనొప్పులు.., హై బీ.పీలు.., ఏమైపోతారు మనల్నే నమ్ముకున్న కార్పొరేట్ డాక్టర్లూ.. ఇన్సూరెన్స్ కంపెనీలు.. బోసిపోవా హైవే రోడ్లు.. కొత్తకార్లకు వచ్చే బేరాలు.. షాపింగ్ మాల్లు.. సినిమా హాల్లు.. తలచుకుంటేనే చెమటలు పడుతున్నాయి కదా!

ఇదిలా ఆలోచిస్తుండగా ఒక చిరకాల మిత్రుడి నుండి అకాల-ఫోను కాల్.. మమ్మల్ని మర్చిపోయారు.. ఈ మధ్య అసలు ఫోనుచెయటంలేదు అని. ఏంటో.. ఫోనున్నవాడు ప్రతివాడికీలోకువేనని. మీ ఇల్లు మా ఇంటికి ఎంత దూరమో మా ఇల్లు మీ ఇంటికీ అంతే దూరం కదా!. మరి నీ ఫోను ఎక్కడపెట్టుకున్నావ్.. నువ్వే నాకు చెయ్యొచ్చుకదా? అందామంటే అసలే అత్తమీద కోపం దుత్తమీద చూపించినట్లుంటుందని వదిలేసాను. అందులోనూ చాలాకాలం తరువాత ఫోన్ రీచార్చ్ చేసి ఔట్ గోయింగ్ వాడుతున్నవాడిని డిస్కరేజ్ చెయ్యటం ఎందుకులే అని ఏమీ అనకుండా మాట్లాడాల్సొచ్చింది. మన కష్టాలు కధగాచెబితే భోరున ఏడుస్తాడనుకుంటే.. అంతే మరి పరుగెత్తి పెప్సీ తాగేకంటే..కంటే నిలబడి నిమ్మకాయ నీళ్ళు తాగొచ్చు కదా! అంతా మనం చేసుకున్నదే కదా! అంటాడు.
ఆ సామెతలన్నీ వినటానికి బాగుంటాయిరా పర్సనల్ లోన్ తీర్చలేవురా, కోరుకున్నదే అంటే.. ఏరికోరి ఈ ఇండస్ట్రీలో పడలేదురా బాబూ.. ఏ దిక్కూలేకా.. ఏ లక్కూ పట్టకా.., అసలు మా తాత ఆరోజు అలా చేసుండకపోతేనా.. ఇప్పుడు ఎన్ననుకుని లాభంలే.. ఇలా ఐటి కుడితిలో పడి గిలగిల కొట్టుకుంటున్నాం...
లేనిరోజుల్లో తింటానికి డబ్బులులేవు.. డబ్బులున్నరోజున తింటానికి లేదు.., అని టాపిక్కు కాస్త డైవర్టు చేస్తే.. అయితే నీ వయసు ఎంత.. బ్యాంక్ జాబ్స్ పడ్డాయి రాయొచ్చు కదా అని సలహా ఇచ్చాడు...
అయ్యా!,  బిజీ 'షెడ్యూల్' లో పడి 'తెగ' నలిగినలిగి కొట్టుకుంటున్నంత మాత్రాన.. 'షెడ్యూల్ తెగ' రిజర్వేషను వర్తించదు తండ్రీ.. నా వయసుకు.. నా రిజర్వేషను క్యాటగిరీకీ గవర్నమెంటు వాళ్ళలెక్కల్లోంచి నేను ఎప్పుడో రిటేరయ్యిపోయాను.. అన్నాను. సరేలే బాధపడకు.. ఇప్పుడేడ్చి ఏం లాభం.. హ్ము.. అని నవ్వలేని నవ్వు.

ఇది రాస్తుంటే వెనుకే వచ్చాడు కొత్త పెళ్ళికొడుకు.. మళ్ళీ "హౌ ఈజ్. ఇట్ గోయింగ్", అంటూ.. సేమ్ ఫేవరెట్ డయలాగుతో. "హా.. ఏంలేదు కోడింగ్", అన్నాను. ఇదేంటిది ఇలా వుంది జిలేబి లాంగ్వేజ్ అన్నాడు.. ఇదా.. మైక్రోసాఫ్ట్ కొత్తప్రొడెక్ట్ వచ్చింది.. మన రీజినల్ లాంగ్వేజీలో కూడా  ప్రోగ్రాములు రాసుకోవచ్చు అదే కాస్త రీసెర్చ్ చేస్తున్నాను అన్నాను.. "వావ్.. వాట్ ఏ గ్రేట్ టెక్నాలజీ", "అది సరేగానీ.. మన ప్రోడెక్ట్ ఐ.ప్యాడ్ కి సఫోర్ట్ చెయ్యగలమా?, ఇప్పుడే కాల్ లో మాట్లాడి వస్తున్నాను. ఎన్నాళ్ళు పట్టొచ్చో కనుక్కోమన్నాడు. ఐ.ప్యాడ్ అంటే ఈ రోజుల్లో సులువే కదా!.. రేపు పొద్దున్నే మీటింగ్ పెట్టుకుని మాట్లాడదాం..", అని చక్కగా వెళ్ళిపోయాడు..., అవునండీ ఐ.ప్యాడ్ ఉపయోగించడం.. అంటే ఈ రోజుల్లో సులువే కదా!, మెయిలు ఫార్వార్డ్ తో ప్రోగ్రాములు రాసే టెక్నాలజీ వస్తే ఇంకా సులువు కదా!. అయ్యా ఇదండీ పరిస్థితి..

ఏంటి ఈ టపాకు కూడా క్లైమాక్స్, గొప్ప ఎండింగ్ కోరుకుంటున్నారా!!.. ఎంత దారుణం ఎంత అన్యాయం..., మీరందరూ ఊహించినట్టుగా ఈ ఐ.టి బ్రతుకులకు అంతంలేదు. ప్రపంచ ఐ.టి కార్మికుల్లారా ఏకంకండి. ఛలో అమెరికా!. అలా అటునుండి అటే.. అన్నీ వదిలి.. ఛలో ఆఫ్రికా..

కన్ఫ్యూజన్లో...

పొద్దున్నే లేచినదగ్గర్నుండి మొదలయ్యింది ఎంటో ఈ కన్ఫ్యూజన్. టూత్ పేస్టు బ్రష్ కి పెట్టుకుని నిద్రమత్తుతో కళ్ళుతెరవకుండానే సింక్ దగ్గరున్న మిర్రర్ ముందు కునుకులాగుతూ పల్లు తోమేస్తున్నాను. తోమటంఅయ్యాకా అద్దంలోకి చూద్దునా మొత్తం తెల్లగా కనిపించింది.. ఏంటి నా పల్లేనా ఇంత తెల్లగా మొహం అంతా అయిపోయాయ్ అని మొహం వెతికితే కనబడలేదు.. పేస్టు నురగలో మొత్తం మొహం అంతా తెల్లగా కప్పేసుంది. ఇదేంటి ఇంతనురగొచ్చింది అని మొహంకడుక్కుని చూసాకా అర్ధం అయ్యింది నేను పెట్టుకున్నది పేస్టుకాదని షేవింగ్ క్రీమని.

ఇదెక్కడిగోలో ఏంటో ఎందుకో ఈ కన్ఫ్యూజన్ అని టూత్ పేస్టుతో మళ్ళీ పల్లు తోముకుని.. అలానే అలోచిస్తూ గ్యాస్ స్టౌ వెలిగించి టీ పెట్టుకున్నాను. మరుగుతున్న టీ డికాషను వంకచూస్తూ నాలుగు చెంచాల పంచదార ఎక్కువేసి దించేసి.. టీ.వీ పెట్టి పొద్దున్నే ఈరోజు చావువార్తలేమయ్యుంటాయబ్బా అని న్యూస్ ఛానల్స్ లో మొహం పెట్టి సోఫాలో కూలబడి టీ తాగుతున్నాను.

ఎక్కడో పది మంది సజీవ దహనం.. ఇంకెక్కడో లారీని ఆటో ఢీ నలుగురు మరణం ఇలా వార్తలన్నీ కళ్ళార్పకుండా పొద్దుపొద్దున్నే చూస్తేగానీ టీ.వీ పెట్టినందుకు మనసుకి సంతృప్తి కలగలేదు. హెడ్లైన్స్ అయిపోయి.. అసలు వార్తల్లోకొచ్చేసరికి అప్పటిదాగా రుచిగా అనిపించిన  టీ చేదుగా అదేదోలా వుంది. ఇదేంటి సగం దాకా బాగానేవుంది దీనికేం రోగమొచ్చిదబ్బా అని ఆ సగం టీ కిచెన్ సింక్ లో పారబోసి నోరుకడుక్కున్నాకా.. పేస్టుకు బదులు షేవింగ్ క్రీమ్ లాగా ఇక్కడ పంచదారకి బదులు టేస్టింగ్ సాల్ట్ వాడేసానని అదీగాక నాలుగు చెంచాలు ఎక్కువే వేసేసాననీ తేలిపోయింది. బాగానే వుంది ఈ కన్ఫ్యూజన్ సంబడం. ఇలా మొదలయ్యిదేంటిరా ఈ రోజు ఇంకా ఎన్నిఅఘాయిత్యాలు చూడాలో ఏంటో అని తల గోడనుకుని కర్టెన్ కేసి కొట్టుకుని మళ్ళీ కన్ఫ్యూజయిపోయాను.

టేస్టింగ్ సాల్ట్ ఎఫెక్టు వల్ల అనుకుంట కాలకృత్యాలు మాములుకంటే కాస్త ఎక్కువ టైము సీతాకాల సమావేశాల్లా సమయం పట్టేసింది. ఇప్పుడు కూల్ వాటరనుకుని ఏ హాట్ వాటరో నెత్తిమీదోసుకుంటే ఈకలు పీకేసిన బ్రాయిలర్ కోడిలా తయారయిపోతాననుకుని భయమేసి చన్నీళ్ళతో త్వరత్వరగా మొలతాడు తడిపేసుకుని స్నానం ముగించేసాను. షర్టనుకుని ప్యాంటు.. ప్యాంటనుకుని షర్టు ఎక్కడ తికమకపడిపోతానో అని జాగ్రత్తగా గుర్తుపెట్టుకుని వేసేసుకుని ఇన్షర్ట్ చేసేసుకున్నాకా అక్కడే తీసి పెట్టుకున్న బనియన్ కనిపించింది..ఛీ..నా జీవితం.. అని మళ్ళీ అన్నీ విప్పి మొదట్నుండి మొదలెట్టాను.

కాసేపటికి ఎలాగైతే త్వరగా పనులు కానిచ్చి.. లిఫ్ట్ ఎక్కేసి డోర్ వేసి బటన్ నొక్కాననుకుని ఒక పదినిముషాలు వెయిట్ చేసి తరువాత బటన్ని నొక్కి పార్కింగ్ ఏరియాలోకొచ్చేసరికి  ఫోన్ రింగయ్యింది. కుడనుకుని ఎడమ వేపు ప్యాంటుజేబులో చెయ్యి పెట్టివెతికితే ఫోను కనబడలేదు. అయ్యో ఫోను మర్చిపోయినట్టున్నాను. నా మతిమరుపుమీద మా మేనేజరు ప్రజెంటేషనివ్వా.. అనుకుంటూ వెనక్కు బయలుదేరేలోగా వెలిగింది బుర్ర.

ఫోన్ మర్చిపోతే రింగ్ ఎలా అవుతుంది..? అదే కదా, అయితే ఈ జేబులో వుందా అని ఫోన్ ఎత్తేసరికి
"రమేష్ బోల్ రహా హూ", అన్నాడు అవతలి వ్యక్తి.. ఓ రమేష్.. నేను సురేష్.. అని 5-స్టార్ చాక్లెట్ట్ ఏడ్ గుర్తొచ్చింది గానీ ఆ రమేష్ ఎవడో గుర్తురాలేదు.
ఎవరు మీరు అనకుండా "హాజీ బోలియే...",అని నటించేసాకా. మీదనుకుని మా ఇంటికి తాళం వేసేసారు. నేను బయట్నుండి ఇప్పుడే వచ్చాను మా ఆవిడ ఇంట్లోనే వుండిపోయింది అన్నాడు అతను. అప్పుడు ఏ  కన్ఫ్యూజన్ లేకుండా మా ఎదురింటి ప్లాటులో వుండే రమేషే ఫోన్ చేసాడని కన్ఫామ్ అయిపోయింది.

పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్ళి తాళం చెప్పి సారీతీసాను. చిచ్చిచీ.. సారీ చెప్పి తాళంతీసాను.. ఆ తాళం మా ఇంటి తలుపుకు వేసుకుని ఉరుకులూ పరుగుల్తో పడుతూలేస్తూ ఆఫీసులో అడుగుపెట్టేసాను. నా డెస్క్ దగ్గరకు వచ్చి చూసేసరికి ఎవడో కూర్చునున్నాడు. అర్య-2 సినిమాలోలాగా నైన్త్ ప్లోరు టైపు వాడిలా నేనువేరే ప్లోరులోకిరాలేదు కదా అని ఒక్కసారి మా మేనేజరు క్యాబిన్.., మా క్యాంటినుకు దారి.. నా దగ్గర్లోవున్న అమ్మాయిల్నీ.. అవిఇవీ సరిచూసుకుని అదిమా ఆఫీసే అని కన్ఫమ్ చేసుకున్నాకా.
"హలో, మీరు కన్ఫ్యూజన్లో నాడెస్క్ దగ్గర కూర్చున్నట్టున్నారు ఇదినాదీ..", అని చిన్నపిల్లాడు కారుబొమ్మని చూపించి నాదీ.. అన్నట్టు నా డెస్క్ చూపించి అన్నాను..
వాడు నవ్వుతూ.. "అవునుమీదే..నేను సిస్టమ్ సపోర్ట్ టీమ్.. మీరు ఫలానా సాఫ్వేర్ ఇస్టాల్ చెయ్యమని టికెట్ రైజ్ చేసారు కదా అది చేద్దామని వచ్చాను", అన్నాడు.
"అవునా!.. సారీ మిమ్మల్ని ఎప్పుడూ చూడలేదు అందుకే అలా అన్నానని", అన్నాను.
"హా పర్వాలేదు నేను సిటీనిద్రపోతున్నప్పుడు మేలుకుని పనిచేస్తుంటానులేండి", అని  పెద్ద డెకాయట్.. గజదొంగ స్టైల్లో ఇంట్రడక్షన్ ఇచ్చాడు.
"ఓ నైట్ షిప్పుల్లో ఉంటారా!", అని అర్ధమయ్యినట్టు తలూపాను.
"హహా.. అవును", అని నవ్వి సాఫ్వ్టేర్ ఇన్స్టాల్ చేసివెళ్ళిపోయాడు.

అక్కడితో ఆగలేదు నా కన్ఫ్యూజన్.. డాట్-నెట్ అనుకుని జావా ప్రోగ్రాములో కెలికేసి.. కామెంట్లు రాసేసాను. ఆ ప్రోగామ్ గలవాడొచ్చి గొలగోలచేసేసాడు.. ఎవడు చేసాడో తెలియక తికమక పడిపోయాడు. నేను సైలెంటుగా ఆ సిస్టమ్ రిమోట్ సెషన్ ఆపేసి ఏమీ ఎరగనట్టు కూర్చున్నాను.

టెస్టింగ్ సెర్వర్ అనుకుని ప్రొడక్షన్ సెర్వర్లో వేలుపెట్టి నాలుగు రికార్డుల డాటాబేస్ నుండి డిలీట్ కొట్టాను. అయ్యబాబోయ్ అని నాలుక్కరుచుకున్నాను. అదంతా చెమటలు కక్కుతూఎవడూచూడకుండా రివర్ట్ చేస్తూ మధ్యమద్యలో ఫోననుకుని పక్కనేవున్నమౌసు చెవిదగ్గరపెట్టుకుని కన్ఫ్యూజయిపోయి పక్కోళ్ళందరిదగ్గరా ఇస్సల్ట్ అయిపోయాను.

ఇలాక్కాదు ఈరోజు ఏదో తేడావుంది. ఏంటో తేల్చేయాలని రెస్ట్ రూమ్లో కెళ్ళి హ్యాండ్ వాష్ సోపుతో తలంటేసుకుని చల్లబడి టెన్సన్ లేకుండా బయటకొచ్చి కళ్ళుమూసుకుని మెడిటేషన్ లోకి వెళ్ళిపోయాను.

పదినిముషాలు పోయాకా ఎవడో ఎదురుగా వచ్చి ఎలకగోకినట్టి చేతిపైన తట్టిలేపి మీటింగ్ కి రమ్మన్నారు అన్నాడు. డ్రాలో వున్నపస్తకం పెన్నూపట్టుకని మీటింగ్ రూమ్లోకి పరుగుపెట్టాను. అందరూ ఏదేదో మాట్లాడేసుకుంటున్నారు. ఫలానే డేట్ లో అయిపోవాలి.. అయిపోతుందా అన్నాడు.
అయిపోతుంది ఏంపర్వాలేదు అంటున్నారు అంతా. నాకుమెడిటేషన్ మత్తు దిగినట్టులేదు..ఏమీ అర్ధంకావటంలేదు. అలాగే తింగరి చూపులుచూస్తున్నాను.
వాడెవడో లేచివెళ్ళి వైట్ బోర్ట్ పై. పెద్దలిస్ట్ ఎక్కించేసాడు. సరేలే పడుంటుంది కదా అని ఆ లిస్ట్ నేనూ నా పుస్తకంపై ఎక్కించేసాను.
పక్కన ఒక్క నిలువు గీత గీసాడు...నేనూ నిలువుగా గీతగీసేసాను. కాస్త పొడవైందని చేత్తో చెరిపేసాడు. నేను పెన్ను గీతను చెరపలేను కాబట్టి కాస్త గీత చివరని కొట్టేసాను. సరే ఎవరెవరు ఎన్నిచేసారో చెప్పండి అని ఒకొక్కడిని అడుగుతున్నాడు. అవి పది..ఇవి నాలుగూ అని ఎవో లెక్కలు ప్రతివారుచెబుతున్నారు.. వాడు బోర్టుమీద వారి పేరు తిన్నగా రాస్తున్నాడు. అది చూసి నేనూరాసేస్తున్నాను. కొంత మంది త్వరత్వరగా చెప్పేస్తున్నారు. నేనూ త్వరత్వరగా రాసేస్తున్నాను.

కాసేపటికి అంతా నిశ్సబ్దం అయిపోయింది. స్పీడుగా రాస్తున్న నా పెన్ను.. సర్ర్...మని గీతగీసుకుంటూ బ్రేకేసేసింది. నేను తలవంచుకుని రాసేవాడిని తలెత్తి పైకి చూసాను. అందరూ చెప్పటం అయిపోయిదనుకుంట... ఇక నావంతేనని అందరూ నా వంక చూస్తున్నారు.
"నీవి ఎన్ని?", అని నన్నడిగాడు, నాకు అర్ధం కాక ఏంటి అని అడిగాను.
"అవే రిపోర్టులు ఎన్ని చెసావ్", అన్నాడు.
"ఏ రిపోర్టులు??", అన్నాను.
"అదేంటి నువ్వు ఈప్రాజెక్టుకి కొత్తా?", అని ఇంకో ప్రశ్నవేసాడు.
అన్నిటికీ నేను పెట్టే బ్లాంక్ ఫేస్ చూసేసరికి వాడికి అర్ధమయ్యినట్టుంది..
"హే.. నువ్వు వేరే టీమ్ కదా ఈమీటింగ్లో కి ఎందుకొచ్చావ్", అన్నాడు.

"నాకేం తెలుసు వాడు పిలిస్తే వచ్చాను", అన్నాను నన్నుపిలిచినవాడిని చూపిస్తూ.
వాడు నా వంక చూస్తూ "కన్ఫ్యూజ్ అయ్యాను సారీ.. ఆ కార్నర్లో పిల్లర్ దగ్గరున్నవాడిని పిలవమంటే నిన్ను పిలిచినట్టున్నాను..సో సారీ..", అని పిచ్చినవ్వు నవ్వాడు.

"ఇట్సోకే..నో ప్రాబ్లమ్..", అని నెమ్మదిగా లేచి నడుచుకుంటూ వచ్చి డోర్ మెల్లిగా తీసుకుని బయటపడ్డాకా.. వాళ్ళు నవ్వుకుంటున్న నవ్వులు వినిపించుకోనట్టుగా మొహంపెట్టి విజిలేసుకుంటూ వచ్చేసాను.

జరిగిన అవమానం తలచుకుంటూ కుమిలిపోతూ.. పైకేమీ ఎరగనట్టు సిస్టమ్లో అలా రిఫ్రెష్లు కొడుతుంటే.. వెనక వచ్చి నిలబడి..లంచ్ కి పోదాం పద అని అన్నాడు మా కొలీగొకడు. "అప్పుడే లంచ్ టైమా.. మెడిటేషన్ చేస్తున్నా సారీ..సారి.. ఇంప్లిమెంటేషన్ చేస్తున్నా.. అందుకే టైము తెలియలేదని వాడికి కన్ఫ్యూజన్ పై కవరింగులిచ్చి.. వాడితోపాటు క్యాంటిన్ కి బయలుదేరాను.

లంచ్ తీసుకోటానికి లైన్లో నిలబడితే.. ఎవడో బూటుకాలితో నాబూటుకాలుపైవేసి పసపసా తొక్కేస్తున్నాడు..
"హే.. కాలుతియ్య్  బే..", అని హిందీలో అరిచేసరికి...
"నువ్వు హిందీలో అరిచి నన్ను కన్ఫ్యూజ్ చెయ్యకు.. కన్ఫ్యూజన్లో ఇంకా ఎక్కువ తొక్కేస్తాను", అని తెలుగు డయలాగు చెప్పి క్షమించేసి కాలుతీసేసాడు.
వీడేంటి హిందీవాడు తెలుగుడయలాగ్ చెప్పాడని అనుకుని ఆశ్చర్యపోబోయేంతలో వాడి ఫేసు చూసి వీడా వీడు..మన తెలుగోడే కదా కన్ఫ్యూజ్ అయిపోయానే అనుకున్నాను.
అదే కన్ఫ్యూజన్లో సాంబార్ చపాతీతోనూ.. ఆలూ-మేతీకూర రైస్ లోనూ కలుపుకుని త్వరత్వరగా తినేసి తిరిగి వర్కుకొచ్చేసాను.

సిస్టమ్ దగ్గరకొచ్చి ఆన్లైన్లో పేస్లిప్ చూస్తుండగా గుర్తొచ్చింది నేను పెట్టిన లీవులు నాలుగే కదా ఆరు లీవ్ బ్యాలన్స్ లోంచి ఎలా కట్ అయ్యాయి.. అని ఎడ్మిన్ డిపార్ట్మెంటులో వుండే అమ్మాయికి మెయిల్ కొట్టాను. కాసేపటికి రిప్లైవచ్చింది సారీ నేను ఆ అమ్మాయిని కాదు అమిత్ ని అని. సరేలే 'ఏ' అని కొట్టగానే ముందు నీ మెయిల్-ఐడి వొచ్చింది, నేనేంచేసేది కన్ఫ్యూజ్ అయ్యాలే పో..అని అసలు అమ్మాయికి మెయిలు కొట్టాను.
"సారీ.. వేరే శ్రీనివాస్ వి.. నీవనుకుని నీ ఎకౌంట్లోంచి వెళ్ళిపోయాయి కన్ఫ్యూజ్ అయిపోయాను వెరీ సారీ, వచ్చే నెల్లో సరిచేయిస్తా", అని చల్లగా చెప్పింది.. మాతల్లే.. మనదీ కన్ఫ్యూజనేనా అనుకున్నాను మనసులో.

సాయంత్రం చాయ్ టైముకు రోడ్డుమీదకొచ్చేసరికి టాపాసులూ తారాజువ్వల్తో సందడి సందడిగా వుంది. పూణే కార్పొరేషన్ ఎలక్షన్లో ఎన్సీపీ గెలిచేసింది.. అన్నాడు మా కొలీగ్. ఏదో పెద్ద నాకూ రాజకీయాల్లో క్రియాశీలక పాత్రవున్నట్టు.. అయితే మనమావ.. శరత్ పవార్ జీ పార్టీ ఇంటికెళ్ళిపోయిందా అన్నానునేను.. గెలిచింది అదేకదా ఇంటికెందుకెళుతుంది అనిమాట తిరగేసాడు వేరే కొలీగ్.

అదేంటి వాడిది రాష్టవాదీ కాంగ్రెస్ పార్టీకదా... ఎన్పీపి అంటే.. నేష్నలిస్ట్ కాంగ్రెస్ పార్టీ కదా.. అదివేరు ఇదివేరే.. అని నేనూ నాలుగుసార్లు మాట తిరగేసేసాను. జస్ట్ హిందీ-ఇంగ్లీష్ తేడా అంతే.. రెండూ ఒకటే నువ్వు కన్ఫ్యూజ్ అయ్యావు అని వాళ్ళంతా గొల్లుమని నవ్వుకున్నారు.

హూ.. ఎలాగైనానాకూ పార్టీలగురించి తెలుసు అని.. నేను కస్ఫ్యూజ్ కాలేదని నిరూపించాలి , ఆంధ్రా రాజకీయాలైతే వీళ్ళకంత తెలియదులే అని..
"మా ఆంధ్రాలో ఈసారి.. బీజూ జనతాధల్ కి నిలబడే కేసీఆర్ కీ.. బీజేపీలో చంద్రబాబు నాయుడికీ.. చిరంజీవి నిలబడే కమ్యూనిస్ట్ పార్టీకీ పోటీ వుంటాది చూడూ.. నా సామిరంగా.. అని కన్ఫ్యూజన్లో ఏదేదో అనేసాను. అలా అని నా చుట్టూ చూసే సరికి, ఎవడూలేడు. అంతా వెళ్ళిపోయారు. నేనొక్కడినే అక్కడ ఎటువెళ్ళాలో అని కన్ఫ్యూజన్లో చూస్తు నిలబడిపోయాను.
-------------
ఒక యధార్థ కల్పిత కధ.
ఒక కల్పిత యధార్ధ కధ.. ఏంటో ఈ కన్ఫ్యూజన్.. :-)

ప్రతీ డెవలపర్ కీ ఒక రోజు...

ఆఫీసులోకి ఎంటరయ్యి సిస్టమ్ లాగిన్ చేసి.. మెయిల్ బాక్స్ లోకి తొంగిచూడగానే ఒక మెయిల్ నా కోసం ఎదురుచూస్తుంది. అది చదవగానే పొద్దున్నే ఎక్కడలేని బీపీ తన్నుకొచ్చింది.

ఈ మధ్యనే జాయిన్ అయిన కొత్త మేనేజర్ నుండి వచ్చిందా మెయిల్... వేరే ప్రోజక్ట్లో చాలా క్రిటికల్ ఇష్యూలు నడుస్తున్నాయి.. వాటిని చూడటానికి నువ్వు ఆ ప్రాజెక్ట్లోకి కొన్ని రోజులు రావాలి.
అని రాసాడు.  అక్కడవరకూ.. బాగానే వుంది.. కానీ ఆఖరు లైన్లో.. నీకు ప్రస్తుతం పనిఏమిలేదని.. నువ్వు ఖాలీగానే వున్నావని అనుకుంటున్నాను అని రాసివున్నలైనే.. పౌరుషం పొడుచుకొచ్చి.. ఆవేశం తన్నుకొచ్చేలా చేసింది. తన్నుకొస్తున్న ఆవేశాన్ని ఆపుకోలేక.. రెస్ట్ రూమ్లోకి దూరాను.  కోపంతో ఎర్రగా.. ఆర్ నారాయణమూర్తిలా.. అయిపోయిన కళ్ళను నీళ్ళతో కడుక్కున్నాను... కళ్ళకు తగిలిన నీళ్ళూ వేడిగా పొగలుకక్కి చేతిలోపడగానే చెయ్యి కాలిపోయింది. కాలిన చేతుల్ని చన్నీళ్ళతో కడుక్కుని.. ఏ డిషా.. ఏ.. త్రిషా.. అని కోపంతో పేపర్ హోల్డర్ని రెండు పిడిగుద్దులు గుద్దాను.. హోల్డర్ లోంచి రెండుపేపర్లు రాలాయి... వాటితో మెహం తుడుచుకుని.. ఎవరూ చూడలేదు కదా అని అటూ ఇటూ చూసాకా డెస్క్ దగ్గరకొచ్చాను. అదే ఆవేశంతో మెయిల్ కి రిప్లై రాయటం మొదలుపెట్టాను.

నేను పొద్దున్నే నాలుగున్నరకి లేచి..,మొహం కడుక్కోకుండా.. టీ తాగకుండానే ప్రొడక్షన్ సెర్వర్ లో రన్ అవుతున్న ప్రోసెస్ లు మానిటర్ చేస్తాను.. అది అయ్యాకా నాపక్కలో పడుకున్న మా అబ్బాయిని కాస్త పక్కకు నెట్టి.. నా లాప్టాప్ పెట్టుకుని రెండు గంటలు నిద్రపోతాను.. మళ్ళీఎనిమిదింటికి..మళ్ళీ పదింటికి అలా ప్రతీ రెండుగంటలకోసారి లాగిన్ అయ్యి ఏం జరుగుతుందోనని చూస్తుంటాను.. ఏ ఎర్రర్ రాకపోతే.. తాపీగా ఆఫీసుకు పన్నెండింటికి వస్తాను.. వచ్చాకా.. ప్రోసెస్ ఎలా నడిచిందోనని.. ఎన్నో చెక్స్ చెయ్యాల్సొస్తుంది. అసలు నేను ఇలా చెయ్యకపోతే క్లైంట్ బిజిజెస్ కోట్లలో నష్టం వచ్చేస్తుంది..అందుకేనేను ఈ ప్రాజెక్ట్లో చాలా విలువైన వాడని. నేనొక్కరోజు ఇది చూడకపోతే అంతే... అమెరికా మార్కెట్లు టపటపామంటు షాక్కొట్టిన కాకుల్లా పడిపోతాయి. మనకంపెనీకి రెవెన్యూతెచ్చే ప్రోజెక్టుల్లో ఇది అతి పెద్దది, నేనొక్కడినే ఈ ప్రాజెక్ట్ లో పనిచేస్తున్నానన్న విషయంమీకు తెలియదనుకుంటాను.. నా ఒక్కడిద్వారావచ్చే రెవెన్యూ.. మన కంపెనీ అంతా బతకుతున్నట్టే కదా!... అని పెద్ద పెద్ద అక్షరాలతో రాసి.. నేను చెబుతున్నది అబద్దంకాదని అనిపించేలా వుండటానికి.. గూగుల్ లో వెతికి పెద్ద పెద్ద చార్టులు.. గ్రాపులు అన్నీకాపీపేస్ట్ కొట్టి, ప్రింట్ చేస్తే పదిహేనుపేజీలకు తగ్గకుండా వచ్చేలా.. పెద్ద మెయిల్ రాసి సెండ్ బటన్ నొక్కాను.

నేను నాలుగున్నరకి లేవటమేమిటి.., అసలు సపోర్ట్ ఎగ్రిమెంటే రాయకుండా రెండునెలలనుండి ఫ్రీగా చేయించుకుంటున్నాడు క్లైంటు.. అలాంటిది మన కంపెనీకి రెవెన్యూ వచ్చే ప్రాజెక్టులలో ఈ బేవార్స్ ప్రాజెక్ట్ వుంటమేంటి.., ఏదో ఒక వారంరోజులునుండి పనిలేదు కాస్త ఎంజాయ్ చేద్దాం అనేసరికి తగలడతారు.. అందులోకి రా..ఇందులోకి దూరు అని.., ప్రతీ ఒక్కడికీ లోకువే.. కొత్తగా వచ్చినోడి దగ్గరకూడా మనం లోకువైపోతే ఎలాగా.. హిహీ..పిచ్చి మేనేజర్ నమ్మేసుంటాడు.. అని నాలో నేనే.. డెస్క్ కిందకి దూరి నవ్వుకుంటుంటే.. వెనుకెవరో వచ్చినట్టు నీడపడింది. బలవంతంగా నవ్వాపుకుని దగ్గినట్టు నటిస్తూ.. సిపియు.. వైర్లు లూజయితే కదిపినట్టుగా ఏక్టింగ్ చేసి పైకి లేచి చూస్తే కొత్తమేనేజరు నిలబడున్నాడు. హాయ్ అన్నాను.. అలా మీటింగ్ రూమ్లోకి  వెళ్దామా.. మాట్లాడాలి అన్నాడు. సరే పద అని ఇద్దరం మీటింగ్ రూమ్లోకెళ్ళాము.

అవునా! నువ్వు అంత బిజీగావుంటావా.. సారీ.. నాకు తెలిసిన దానిబట్టి అలా రాసాను. వేరే ప్రాజెక్ట్ చాలా క్రిటికల్ స్టేజ్ లో వుంది. క్లైంట్ నుండి చాలా ప్రెజర్ వస్తుంది. డెవలెపర్స్ ఎవరూ దొరకటంలేదు.. అంతా వేరువేరు ప్రాజెక్ట్స్ లో బిజీ అయిపోయారు. షార్ట్ టెర్మ్ కోసం కొత్తవాళ్ళనీ తీసుకోలేం. అవును నువ్వు టీమ్ లీడ్ అంటకదా.. నువ్వొక్కడివే ఆ ప్రాజెక్ట్ చూసుకుంటున్నావంట కదా!  అన్నాడు మేనేజరు.

చాలా రోజులతరువాత నన్నొకడు టీమ్ లీడ్ అన్నాడనే సరికి ఆనందం పొంగి పొరలిపోయి మీటింగ్ రూమంతా నిండిపోయింది. కుర్చీతోపాటుగా ఒక్కసారి పైకిలేచి సీలింగ్ కి తగులుకుని కింద పడ్డాను..., కింద పడ్డాకూడా నొప్పి తెలియలేదు. గోవిందరాజుల స్వామి కాళ్ళుమీద కాళ్ళు వేసుకుని పడకున్నట్టు పడుకుని..అవును నేను టీమ్ లీడ్ అన్నాను. సరేలే టీమేలేదు.. లీడ్ అయితే ఏంటి.. సియీవో..అయితే ఏంటట అన్న మేనేజర్ గాడి వెటకారం చూపు చూసి.. కాస్త తేరుకున్నాకా.. ఇక్కడ రెండు ప్రాజెక్టులు విజయవంతంగా 365 రోజులు ఆడించాం.. ఈమధ్యే ఈ ప్రాజెక్ట్ కి టైటానియమ్ బ్రోమియమ్ డిస్క్ ఫంక్షన్లో రాఖీ సావంత్ ని పిలిచీ.... అని చెబుతున్న నాకే కాస్త ఎక్కువైనట్టు అనిపించి టాపిక్ కట్ చేసి చెప్పాను.
ప్రాజెక్ట్ అయిపోవచ్చింది.. ప్రొడక్షన్ సపోర్ట్ లో వుంది. అందుకే ఎవరూ ఇందులోకి రాలేదు. నేనొక్కడినే సింగిల్ హేండుతో.. అని నా షర్ట్ చేతులు పైకి జరిపి.. కండలు చూపించాను..

చాల్లే చూసాం నీకండలు.. ఇక దించు అన్నట్టుగా చూసి... సరే.. పెద్దాయనతో మాట్లాడతా అన్నాడు కొత్త మేనేజరు.

నాకు ప్రాజెక్టుకు పురుడ్లు పోసే మేనేజర్ అదే.. డెలివరీ మేనేజరు.., ఇంకా మనకు ఒక్క డాలర్ కి.. వెయ్యిరూపాయలు పనిచేయించుకునే  క్లైంట్.. వీరితోనే కాంటాక్టు తప్ప... పెద్దాయన్లు.. ముసలాయన్లు ఎవరూతెలియదన్నాను.. ఏదన్నా మాట్లాడాలంటే.. వారితోనే డైరెక్ట్ గా మాట్లాడుతుంటాను అన్నాను. అసలీ పెద్దాయన ఎవడు!, ఆయన్ని ఆ కొత్త ప్రాజెక్ట్లో కి తీసుకోండి ఖాలీగావుండుంటాడు కదా! అన్నాను.

పెద్దాయనంటే సీ.టి.వో అన్నాడు మేనేజరు.. రక్తం వచ్చేలా నాలుక్కరుచుకుని.. తెగిన ముక్క మేనేజరుకి కనపడకుండా నోట్లోనేపెట్టుకుని.. బబుల్ గమ్ములా నములుతూ.. ఆయన ప్రాజెక్ట్ మొదలయినప్పుడు ఇందులో వున్నాడు అంతే ఆయనకుపెద్దగా ఏం తెలియదు.. అప్పుడప్పుడు కొత్త సినిమాలు అమెరికాలో రిలీజ్ అయినప్పుడు గ్రేట్ ఆంధ్రాలోనో.. ఐడియల్ బ్రైన్ లోనో రేటింగ్ చదివి కాల్ చేస్తుంటాడు.. ఇండియాలో టాక్ ఎలావుంది అని అడుగుతుంటాడు. అంతేగానీ ఆయనకు ఈప్రాజక్ట్ అంటే ఫ్రెంచ్ మూవీనే అన్నాను.

అయ్యబాబోయ్ పెద్దాయనతో ఫోన్లో మాట్లాడుతున్నాడంటే.. వీడు మేనేజ్మెంటుకి బాగా కావలిసిన వ్యక్తి అనుకున్నాడో ఏమో.. భయపడిపోయాడు మేనేజరు.. పట్టిన చెమటలు తుడుచుకుంటూ.. సరే.. ధ్యాంక్యూ అని బయటకు వెళ్ళిపోయాడు.

వీడిప్పుడు పెద్దాయనతో మాట్లాడతాడా..అమ్మో వాడు చెప్పేస్తాడుగా నేను ఖాలీగా కండలు నలుపుకోటం తప్ప పనిలేదని.. అయినా సరే.. తగ్గకూడదు.. ఎలాగైనా పోరాడాలి అని నిర్ణయించుకున్నాను.

సాయత్రం నేను త్వరగా ఇంటికి జంపుకొట్టి బాలకృష్ణ సినిమా క్లిప్పింగులు యు.ట్యూబ్లో.. చూస్తూ డయలాగులన్నీ భట్టిపట్టడం మొదలుపెట్టాను. అంత పెద్ద పెద్ద డయలాగులు బాలకృష్ణ ఎలా చెప్పాడో ఏంటో అని ఆశ్చర్యంవేసింది.. నేను చెబుతుంటే.. ఎక్కడి ఎక్కడినుండో గాలొస్తుందిగానీ  మాటలు రావటంలేదు.. నోట్లోంచొస్తున్న ఉమ్మితుపర్లతో ల్యాప్ టాపు స్ర్కీన్ ని కారు అద్దాన్ని వైపర్ అన్ చేస్తే తుడిచినట్టుగా గుడ్డపెట్టి అరనిముషానికోసారి తుడవాల్సొస్తుంది.. సినిమాలో కెమెరామ్యాన్లు ఈ డ్రాప్స్ పడకుండా ఎలా మేనేజ్ చేస్తారో ఏంటో!, అనిఒక్కసారి ఆశ్చర్యంతో కూడిన ఆలోచన బుర్రలో మెదిలింది... ఏంటింతలా మెదిలింది.. ఆలోచనేనా అని చూస్తే నా తలపై దరువేస్తున్నాడు మా బుడ్డోడు.

కొత్త మేనేజరు.. పెద్దాయనకి, మా పురుడ్ల మేనేజర్ కి అందరికీ ఫోన్లుచేసి.. ఇలా ఇలా, మన కంపెనీ బిల్డింగ్ పిల్లర్స్ ఊగుతుంటే.. శ్రీనినే దాన్ని పట్టుకుని నిలబెట్టాడంటా.. చాలా బిజీ బిజీగా వున్నాడంట, నేను ప్రస్తుతానికి ఏం చెయ్యాలంట అని అడిగినట్లున్నాడు. ఆ
తర్వాత రోజు పొద్దున్నే వచ్చిన మీటింగ్ రిక్వెస్ట్, దానితోపాటుగా మా పురుడ్ల మేనేజర్ దగ్గరనుండి వచ్చిన వేడి వేడి మెయిలు చూడగానే అర్ధం అయిపోయింది.. ఇక ఆ కొత్త ప్రాజెక్ట్ లోకి వెళ్ళకతప్పదేమోనని. అనవసరంగా ల్యాఫ్టాప్ స్క్రీన్ పాడయ్యేలా డయలాగుల బట్టీపట్టానే అవన్నీ వేస్టయిపోతాయా అనిపించాయి.

సరే.. చూద్దాం ఏదో సీన్లో అవి ఉపయోగపడతాయిలే.. అని అనుకుని.. సాయంత్రం మీటింగ్లో మనమసలు దొరక్కూడదూ.. తాడో పేడోతేలిపోవాలి అని రడీగా అన్నిటికి ప్రిపేరయ్యి కూర్చున్నాను. మీటింగ్ మొదలయ్యింది కానీ... కొత్తమేనేజరు భయంతో ఏం తేడాచేసిందో మీటింగ్ కి రాలేదు.. ఇంకేముంది.. నాదే హీరో రోల్..

మా పురుడ్ల మేనేజర్ అడగటం మొదలుపెట్టాడు.. శ్రీని.. నువ్వు ప్రస్తుత ప్రాజెక్టులో చాలా మ్యానువల్ చెక్స్ చేస్తున్నావని చెప్పావంట కదా.. నాకు ఇప్పుడు చాలా ఆశ్చర్యంగా వుంది.. ఆ ప్రాజెక్ట్ మనం చాలా ఆటోమేట్ చేసేసాం.. ఇంకేమి మ్యానువల్ వుంటుంది అన్నాడు.

అదా.. ఈ మధ్య చాలా ఇష్యూలు వచ్చాయి కదా.. అవి రాకుండా ముందు జాగ్రత్తగా చేస్తున్నానంతె.. ఒక వారం నుండి చేస్తున్నా.. ఇంతకు ముందు ఎప్పుడూ అవసరంరాలేదు.. ఇప్పుడూ అవసరంలేదనుకో అని బట్టీబట్టిన బాలకృష్ణ బయటకు రాకుండా కవర్ చేసి తప్పించుకున్నాను.

ఓహో అంతే కదా.. నేనింకా ఏదో అనుకున్నా.. సరే మరి ఆ కొత్త దాంట్లోకి నువ్వు వెళతావా అన్నాడు.

దొరికాడు బాగా అనుకుని.. వెళతాను.. కానీ మళ్ళీ దీంట్లో పిల్లాడు ఏడుస్తున్నాడు.. కాసేపు ఎత్తుకో.. వాడి ముక్కుకారుతుంది వచ్చి తుడువు.. అంటే చాలా కష్టం.. ఎందుకంటే ఆ ప్రాజెక్ట్ చాలా క్లిష్టపరిస్థితుల్లోవుంది అంటున్నారు..నీకు తెలిసిందే కదా!
అలాంటప్పుడు రెండిటి మీద కాళ్ళుపెడితే.. రెండూ అటొకటి ఇటొకటి దూరంగా జరిగాయనుకో.. పంగ జారి.. ఏం జరిగినా జరగొచ్చు.. అని నా మనసులోవున్నది చెప్పేసాను.

అవును నిజమే, కానీ మన ప్రొడక్షన్ సపోర్ట్ కాంట్రాక్ట్ సైన్ చెయ్యలేదు తెలిసిందే కదా! నువ్విలా ఫ్రీగా చేసేస్తుంటే వాళ్ళు మన మాట వినటంలేదు. రెండు నెలలనుండి మనం ప్రీగానే చేస్తున్నాం నీకు తెలియనిది కాదు.. అన్నాడు.

అవును ఆ విషయం చెప్పి ఇన్నాళ్ళు కంగారుపెడుతుంది నేనేకదా.. కానీ నువ్వు ఇప్పుడు అవసరం కాబట్టి ఆ వంక చూపిస్తున్నావా అన్నాను నేను.

లేదు లేదు శ్రీని.. ప్రస్తుతానికి అక్కడ కూడా సీరియస్ నెస్ క్రియేట్ చేద్దాం అని వుద్దేశ్యంతో చెబుతున్నా. అందులో ఏదొచ్చినా, అంటే... ఆంజిలీనా జోలీ వచ్చినా అసలు దానిజోలికే వెళ్ళొద్దు. ఏవరొచ్చినా నాకు మెయిల్ కొట్టు. నేను చూసుకుంటాను.. ఇక ఈ కొత్త ప్రాజెక్ట్ గురించి నేనేం చెప్పను.. నువ్వు ఆలోచించుకో అన్నాడు పురుడ్ల మేనేజరు.

ఇంక ఆలోచించేదేముంది.. ఇది చెయ్యొద్దు అంటే నేను ఖాలీనే కదా.. ఇంకచేసేదేముందు.. అందులోకే వెళ్ళాలి.. అందుకే నువ్వు పురుడ్లు పోసే పొజిషన్లోవున్నావురా, బాస్ ఎప్పుడూ రైటే మరి.. అనుకున్నాను.

తరువాతరోజు నుండి తప్పలేదు కొత్త ప్రాజెక్టులో పనిచెయ్యటం. ప్రాజెక్టుకన్నాకష్టమైన పని టైముకి ఆఫీసుకెళటం... టైముకు రావటం. తప్పవు మరి.. కష్టాలు డెవలపర్ కి రాకా ఎవరికొస్తాయిలే అనుకుని డయలాగులన్నీ దిగమింగి పనిచేస్తున్నాను.

ఆ ప్రొడక్షన్ సపోర్ట్ ప్రాజెక్టులో ఏమన్నా రావాలి అప్పుడు చూసుకుందాం రా.. వీరరాఘవరెడ్డి నీ పెతాపమూ నా పెతాపమూ అని మర్చిపోకుండా ఆ డయలాగు రడీ రిఫరెన్సుకోసం రాసిపెట్టుకుని ఎదురుచూస్తున్నా.. ఎప్పడూ రెండురోజులకు మించి పనిచేయని ప్రాసెస్  ఏకంగా వారం రోజులు ఏ ప్రాబ్లమూ రాకుండా బాగా పనిచెయ్యటం మొదలుపెట్టింది. వారం రోజులు పనిచేసిందంటే మాటలా.. ఎలాగన్నా దీన్ని ఆపాలి.. ఈ రాత్రికిరాత్రే అమెరికా సెర్వర్లో ప్రాసెసర్ పైన తిరుగుతున్నఫ్యాన్ని ఇండియానుండి చీపురు పుల్ల పెట్టైనా అపేయ్యాలి అని నిర్ణయించుకున్నాను.

తర్వాతరోజు మామూలుగా ఆఫీసుకొచ్చాను. కొత్త ప్రాజెక్ట్ లో ఏం చెయ్యాలి..ఏం చెయ్యాలి.. ఏం చెయ్యాలి.. అని  పుస్తకంలో "ఏం చేయాలి కోటి" రాసుకుంటుండగా.. కమ్యూనిస్టు కార్యకర్తలాగా ఎర్రగా ఇన్ బాక్సులో మెరిసిపోయింది ఒక ఎర్రర్ మెయిల్. అదేంటిరాత్రి చీపురు పుళ్ళ ఎంత వెతికినా దొరక్క ఫ్యానుఆపలేదు కదా.. మరి ఎలా వచ్చిందబ్బా ఈ ఎర్రర్..సరేలే ఎలాగైతే ఏంటిలే.. దొరికింది పో అని..మొత్తం అందరినీ టూ ఎడ్రస్ లో పెట్టి.. భలే భలే అయ్యింది ఇక్కడ..,సంబరాలు..అంబరాలనంటిన సంబరాలు అని సబ్జక్టులో రాసి... మనం ముందుగా నిర్ణయించుకున్నట్టుగానే ఈ ప్రాజెక్టులో పనిచెయ్యటంలేదు అని రాసి మెయిల్ కొట్టాను.

వారం రోజులు గడిచాయి.. ఆ ప్రాజెక్ట్లో చెయ్యివెయ్యలేదు.. నా మానాన నేను కొత్త ప్రాజెక్టులో ఏం చేయాలి కోటి రాసుకుంటూ కాలగడుపుతున్నాను.
ప్రతిరోజూ వస్తున్నఎర్ర ఎర్ర ఎర్రర్ మెయిల్స్ చూస్తూ ఈలేసుకుని ఎగిరి గంతేసుకుంటున్నా..

ఆ వారం రోజులు ఆ క్లైంట్ గాడి ప్రోసెస్ ఆగిపోయేసరికి.. వాడుదిగొచ్చి కాంట్రాక్ట్ ఎక్స్టెండ్ చేస్తున్నాను అని చెప్పాడు.. ఆ విషయాలన్నీ సైలెంట్ గా సీ.సీలో వున్న మెయిల్స్ లో చూస్తున్నా. భలేగయ్యింది... భలేగయ్యిందని చంకలు గుద్దుకున్నాను.

ప్రతీ డెవలపర్ కి ఒక రోజు.. అంటే ఇదేరా.. ఒక్కరుగా వస్తారో.. అందరూ కలిసే వస్తారో.. ఎలావచ్చినా వేటుకో పది తలలు తెగిపడతాయి.. లెక్కపెట్టుకోండి.. లెక్కలురాకపోతే.. సిస్టమ్లో క్యాలుకులేటర్ ఉపయోగించుకోండి..రండిరా.. రండి అని ఎగిరి తొడకొట్టుకుంటూ.., కొత్త మేనేజరు, పురుడ్లమేనేజర్ తో మీటింగ్ కోసం మరళా బాలకృష్ణ డయలాగులు ప్రాక్టీస్ చేస్తున్నా...

ఇడ్లీ - అదే చెట్నీ!!

పొద్దున్నేలేచి వేడివేడి రెడ్ లేబుల్ టీ తాగుతూ బాల్కనీలోకొచ్చి ఒక్కసారి ఆకాశాన్ని చూసాను.. అబ్బా ఎన్నాళ్ళయ్యింది ప్రశాంతంగా ఇలా ఆకాశాన్ని చూసి అని మనసులో అనుకుంటూ.. చల్లని గాలి పీల్చుకున్నాను. ఈ మధ్యన ప్రాజెక్టు రిలీజ్ గొడవలోపడి.. బయట ఎండా కొండా.. వానా గీనా తెలియకుండా పోతుంది. ఈ వెధవ టెన్సల్ననుండి ఎప్పుడు బయటపడతానో ఎంటో అనుకుంటుండగానే.. ఫోన్ మోగింది.., టెస్టింగ్ టీమ్ నుండి.. అదేదో పనిచేయటంలేదని.. క్లైంట్ నుండి మెయిలొచ్చింది.., మీటింగ్ వుంది త్వరగా ఆఫీసుకు రమ్మని..., కాసేపు ప్రశాంతంగా ఉందామనుకున్నానా.. అయిపోయింది.. మళ్ళీ ఎక్కడలేని బి.పి వచ్చేసింది..

త్వరత్వరగా స్నానంచేసి రడీ అయ్యాను. నిన్ననేగా ప్రోజెక్ట్ రిలీజ్ ఇచ్చాం ఏమయ్యుటుంది మళ్ళీ.. అని అలోచిస్తూనే హాల్లోకొచ్చి మా ఆవిడిచ్చిన ఇడ్లీ ప్లేట్ అందుకుని తింటున్నా.. ఒక ఇడ్లీ మొత్తం తినేసాకా తెలిసింది.. అందులో రోజూ చేసే చెట్నీలేదని.. అల్లంచెట్నీ వేసిచ్చిందని.., చెట్నీలేందే ఇడ్లీ అస్సలు నచ్చదు నాకు.. అల్లంచెట్నీలు.. ఆవకాయ-పెరుగు చెట్నీలు ప్రత్యామ్నాయాలుగా అనిపిస్తాయి.. ఎందుకో మరి, చెట్నీలేని ఇడ్లీ నాకు - ప్లానింగ్ లేని ప్రాజెక్టులాగా.. గాలిలేని టైరులాగా..  మ్రోగలేని సెల్లులాగా..  పనిలేని టెస్టర్ లాగా కనిపించి మంట తెప్పిస్తాయి.  ఒక్కసారే.. ఉగ్రరూపం దాల్చి.. చెట్నీ చేయొచ్చుగా అన్నాను. ఏ రెస్పాన్స్ రాలేదు అవతలివేపునుండి. కానీ మాచంటాడు కెవ్వున కేకేసి ఏడవటం మొదలెట్టాడు.

అమ్మో వీడెడవటం మొదలెట్టాడు.. అనుకుంటూనే.. గడియారం వంక చూస్తూ.. టైమయిపోతుందని టెన్సన్లో ఎప్పుడు తినేసానో ఇడ్లీలన్నీ తినేసా .. కంగారు కంగారుగా పార్కింగ్ ఏరియాలోకొచ్చాను.., రోజూ.. నా టూవీలర్ సీటుని హైకులటైములో మేనేజర్ ని గోకినట్టు గోకేస్తూ నాకు దొరక్కుండా పారిపోతున్న పిల్లి.. చక్కగా బండిపైకెక్కి.. ముడుచుకుని.. టెన్సన్ లేని నిద్రతో ఎంజాయ్ చేస్తుంది.

చెట్నీలేదని ఒకపక్క... ఆఫీసులో టాస్క్  టెన్సన్ మరోపక్క..., ఈ కోపాలన్నీ ఒక్కసారి గుర్తుచేసుకుని.. హాయిగా నిద్రపోతున్న పిల్లిని..  లాగి పెట్టి నడ్డిమీద ఒక్కటి తన్నాను. అదేదో సినిమాలో చిరంజీవి గుఱ్రంతో పాటుగా లారీకిందనుండి జర్రున జారి అవతలివైపుకొచ్చినట్టుగా.. పక్కనేవున్న కారు కిందనుండి జారి అవతలికెళ్ళిపడి లేచి.. నా వంక తిరిగి చూసిందా పిల్లి. "లేకపోతే.. ఆఫీసులో టెన్సన్ క్రియేట్ చేస్తావా!!!.. చెట్నీలేకుండా చేస్తావా!!!.. నా సీటు గోకేస్తావా..!!", అని తిట్టుకుంటూ దాని కళ్ళలోకి కళ్ళుపెట్టి చూస్తూ.. పళ్ళుకొరికా.. "అవన్నీనాకేంతెలుసు.. ఏదో సరదాగా టైమ్ పాస్ కి సీటుగోకానంతే..", అన్నట్టు నా వంక చూసి మేవ్వ్ అంది... "ఛస్.. ", అని బెదిరించా.. పారిపోయిందా పిల్లి.

బండి స్టార్ట్ చేసి స్పీడుగా లాగించాను.. మా బిల్డింగ్ గేటు దాటి బయటకొచ్చాను.. దారిలో  ఆగివుంది ఒక పసుపు కలర్ లారీ.., పక్కనుండి తప్పించుకుని వెళ్ళే ఓపికలేదు.. సమయమూలేదు.. ఎవడ్రా అడ్డంగా ఆపాడు అంటూ ఎక్సలేటర్ పెంచి జుమ్మనిపించి.. లారీపైనుండి ఎక్కించేసా.. ముక్కముక్కలైపోయింది.. నా బైకు కాదు.. లారీ..!!!, ఎవరూ చూడలేదు కదా.. అని అటుఇటూ చూస్తూ.. బండి ఇంకా స్పీడుగా లాగించేసాను. ఇంకా నయం..  ఆ ఐస్క్రీమ్ బండిదగ్గర ఐస్క్రీమ్ కొనుక్కుంటున్న చిన్నపిల్లాడు వెనక్కు తిరిగి చూడలేదు కాబట్టి సరిపోయింది.. లేకపోతే కింద పడి "నా బొమ్మ లారీ నాకిచ్చేయ్..", అని ఏడ్చి.. గీ.. పెట్టేవాడు అని నవ్వుకుంటూ వెళ్ళిపోయాను.

ఆఫీసు చేరుకున్నాకా బలవంతంగా పార్కింగ్ ఏరియాలో రెండు దున్నపోతుల్లావున్న యమహా.. బైకులమధ్యన నా బండిని ఇరికించటంవల్ల అటుఇటూ ఒక గీత పడింది.. అరెరే.. ఎంత జాగ్రత్తగా చూసుకునే బైకిలా అయిపోయిందేంటా అని. ప్రాణం చివుక్కుమంది..

అక్కడనుండి మొదలయింది నా బ్యాడ్ డే... ఆ రోజంతా గజిబిజి గందరగోళం.. ఒకడికనుకుని ఒకడి మెయిల్ పంపించి నీకు మెయిలిచ్చాను కానీ నువ్వు రిప్లై ఇవ్వలేదు, అది నా తప్పుకాదని పెద్ద దెబ్బలాటపెట్టుకున్నా,వాడేమో నాకు రాలేద మొర్రో అని తలపట్టుకున్నాడు. తీరా వెళ్ళి నా మెయిల్ సెంట్ అయిటమ్స్ లో చూస్తే రమేష్ అన్నవాడికి పంపబోయి.. రాహుల్ అన్నవాడికి పంపానని తెలిసింది. ఎడ్రస్ బార్లో.. R అని కొట్టగానే అవుట్ లుక్లో ఏదొస్తే అది చూడకుండా ఎంటర్ కొట్టేయటం వల్లే కదా.. ఇలా జరిగింది.., ఎధవ ఐ.టి బద్దకం..,  ఛ అనుకన్నా.

ప్రోజెక్ట్ టెస్టింగ్లో వచ్చిన ప్రాబ్లమ్స్ ఏంటో డిస్కస్ చెయ్యాలి మీటింగ్ అన్నారు. ఏంటో తాడో పేడో తేల్చేయాలి.. అని తొడకొట్టుకుంటూ.. లేని మీసం తిప్పుకుంటూ.. మీటింగ్ రూమ్ వైపు బయలుదేరాను. గంటన్నర చెమటలు పట్టేలా డిస్కస్ చేసి.. ఎనాలసిస్ అని తలకాయని..  అందరూ తమతమ అభిప్రాయాలు చెప్పాకా తెలిసింది తేలింది ఏంటంటే.. మా క్లైంట్ గాడు పొద్దుపొద్దున్నే బెనడ్రిల్ కాఫ్ సిరప్ తాగొచ్చు... మత్తుమత్తు కళ్ళతో పురాతన వెర్షన్లో వేలుపెట్టి టెస్ట్ చేసి..,  మీరేమీ చెయ్యకుండా కొత్త బిల్డ్ ఎలా పంపారు అని సీరియస్ గా మెయిల్ రాసాడని. హమ్మయ్యా మనవైపు ప్రోబ్లమ్ ఏమీలేదన్నమాట.. అని అందరూ ఊపిరి పీల్చుకుని వాడిని బండబూతులు తిట్టుకున్నారు.. కానీ నాకు మాత్రం పాపం వాడికీ ఇడ్లీలో చెట్నీ ఏనచ్చోవుండదులే.. అదే ఎఫెక్ట్ అయ్యుటుందని సర్దిచెప్పుకున్నాను.

మీటింగ్లో మాట్లాడి మాట్లాడి ఓపికలేక.. పాక్కుంటూ నాసీటు దగ్గరకొచ్చేసరికి.. ఎక్కడనుండో లోకల్ నెంబర్ నుండి ఫోన్ వస్తుంది..., నీరసంగానే ఎత్తి హలో అన్నా.., "నమస్తే  సార్..", అంది ఒక ఆడగొంతు.."యస్..", అన్నానేను.. "సార్.. మీరు ఈ సంవత్సరం టాక్స్ సేవింగ్ ప్లాన్ చేసారా.. కొత్తగా ఇన్ఫ్రాస్ట్రక్ఛర్ బాండ్స్ పై...", అని.. ఏదో చెప్పబోతుంటే.. "నేను స్టూడెంటును ఆంటీ..,  ఇప్పుడే నిక్కరేసుకుని.. స్కూలుకు బయలుదేరుతున్నా ఆంటీ...", అని అనేసరికి.. ధబ్మని సీటునుండి కిందపడిపోయిన శబ్దంలా ఏదో శబ్దంతో ఫోన్ కట్ అయిపోయింది. పీఢా విరగడయ్యింది అనుకుని నా సీట్లో కూర్చున్నా.

పద సిగరెట్ అని.. మా డాటాబేస్ వాడు నన్ను లాక్కుపోటానికి నా దగ్గరకొచ్చాడు.. నాకెలాగూ సిగరెట్ అలవాటు లేదు.. ఆ వదిలే ప్రొగపీల్చటం తప్ప.., సరేపద.. అది పీల్చితే అయినా ఈ టెన్సన్లు కాస్త తగ్గుతాయేమోనని.. వాడితో కిందకు వెళ్ళాను...

ఈ రోజంత ఇలావుందేంటబ్బా అని అలోచించగా.. ఇవన్నీ ఆ చెట్నీకి సైడెఫెక్టులేలా అనిపించాయి..వెంటనే  ఈవిషయాలన్నీ మా ఆవిడకు చెప్పాలని ఫోనుచేసాను. అన్ని కుశల ప్రశ్నలు వేసాకా.., ఇవాలా ఇలా జరిగింది.. అదిలా అయ్యింది. ఇదిలా ఏడ్చింది.. ఇవన్నీ చెట్నీసైడెఫెక్టుల్లాగా అనిపిస్తున్నాయి.. అని మొదలుపెట్టాను. అప్పటిదాకా కేరింతలు కొడుతూ ఆడుకుంటున్న మా చంటాడు..డీటియస్..డాల్బీ స్టీరియో మింగేసినట్టు ఏడవటం మొదలుపెట్టాడు.. వీడేడుస్తున్నాడు నాకేమీ వినిపించటంలేదు.. మళ్ళీచేయండి అనగానే ఫోన్ కట్ చేసేసా.. మళ్ళీ ఒక పావుగంటయ్యాకా చేస్తే మళ్ళీ అదే గొడవ.. ఐదునిమిషాలు కేరింతలు కొట్టాడు చెట్నీ మాటెత్తగానే డాల్బీ ఏఫేక్ట్..ఈ సారి వాడి నోటిదగ్గర ఫోన్ పెట్టిందేమో.. అమ్మో.. వీడిసౌండుకన్నా నా ప్రాజెక్ట్ గొడవలే బెస్ట్ అని ఫోన్ పెట్టేసి.. మళ్ళీ ఫోన్చేస్తే ఒట్టు.

ఇంటికొచ్చాకా..,చంటాడు పడుకున్న సమయం చూసుకుని.. మొత్తం జరిగిందంతా చెప్పాను.., చెట్నీలేని బతుకు.. దుర్భరం.. అన్యాయం, అక్రమం.. ఆవేశం ఆయాసం.. అని నా గోడు వినిపించి ఆయాసపడ్డాను. సరే సరే.. పాయింట్ నోటెడ్..రేపట్నుండి చెట్నీ మర్చిపోకండా చేస్తా అని.. హామీ ఇచ్చి కరపత్రం పై సంతకం చేసింది మా ఆవిడ.

తరువాతరోజు పొద్దున్నే యధావిధిగా ఆఫీసుకు రడీ అవుతున్నాను. టీ.వీ పెట్టి చూస్తూ మళ్ళీ ఇడ్లీప్లేటందుకున్నాను... అదే ప్లేట్.. అవే ఇడ్లీలు.. కానీ నేనుకున్న చెట్నీకాకుండా..మళ్ళీ అల్లంచెట్నీవుంది. ఇదేంటిది.. అని మళ్ళీ క్లాస్ మొదలుపెట్టాను.. ఇంతచెప్పినా నువ్వు మారలేదు.. మర్చిపోయావ్.. అది ఇదీ.. ఆట్.. ఊట్.. అల్లంచెట్నీ అని చెడమడా తిట్లు అందుకున్నా.., తిట్టి తిట్టి.. ఆవేశపడి... చెమటలు తుడుచుకున్నాను.

ఒక ఐదు నిముషాలు నిశ్శబ్దం..

ఆవేశపడకండి.., ఈ మంచినీళ్ళు తాగండి.. అని మంచినీళ్ళ గ్లాసు చేతికిచ్చి.. ఇదిగో చెట్నీ!!... చేసాను.., మీరేమంటారో అని అల్లంచెట్నీవేసా అంతే.. అని.. ప్లేట్లో వడ్డించింది.

ప్రక్కనే దివాన్ కాట్ పై.. ఆన్ యువర్ ఆర్మ్స్ అనగానే.. పరుగెత్తటానికి రెడీగా వున్న అథ్లెట్ లాగా.. మోకాళ్ళపై నిలబడి.. హిహీహీ.... అని కేరింతలుకొట్టి వెక్కిరించినట్టు నవ్వాడు మా చంటాడు.

రాకెట్ లాంచ్...

(పూర్తిగా సాఫ్ట్వేర్ కు సంభందించిన సాంకేతిక పదాలతో నిండిన టపా.. 

అర్ధంకాకపోతే నన్నేమడగొద్దుబాబోయ్..)

"అప్ లోడ్ ఫెయుల్యూర్", ని కూడా ఆటోమేట్ చెయ్యాలి అని ముందురోజు జరిగిన 

రాకెట్ మీటింగ్ లో డిస్కషన్ వల్ల ఆ రాత్రంతా నిద్రే పట్టలేదు.. ఎలా చెయ్యాలబ్బా.. 

అని రాత్రంతా బుర్రబద్దలుకొట్టుకున్నాఒక్క ఆలోచనా రాలేదు. ఎపుడూలేనిది.. 

తరువాత రోజు తెల్లవారుఝామున పదింటికే లేచి.. ఆఫిసుకు బయలుదేరాను.. 

బయటకురాగానే.. ఎక్కడ చూసినా ట్రాఫిక్ జామే.. "పొద్దుపొద్దున్నే లేచి ఇలా 

జనాలంతా ఎక్కడికి పోతార్రాబాబు", అని అనుకుంటూనే.. హెల్మెట్ పైనే బుర్రగోక్కుంటూ..  

నా టూవీలర్ ను ఆఫీసురూట్లోకి దూకించాను..  

ఇంకా నిన్నటి రాకెట్ డిష్కషన్ లో మాట్లాడుకున్నవిషయమే ఎలా చెయ్యాలబ్బా అని 

బుర్రలో ఇన్ఫైనేట్ లూప్లో పడి కొట్టుకున్న వైల్ లూప్ లాగా తిరిగి తిరిగి కొట్టుకుంటుంది.. 

అలా కొట్టుకుంటున్న వైల్ లూప్ ని, బ్రేక్ పాయింట్ పెట్టి డిబగ్ చేస్తూ.. బైక్ 

నడుపుతున్నానేమో..., రోడ్డ్ మీదున్న సిగ్నల్ కనబడనేలేదు.. కొత్త టెస్టర్ పొద్దెరగకుండా 

అక్కడా ఇక్కడా క్లిక్ చేసినట్టుగా.. చూసుకోకుండా సిగ్నల్ బ్రేక్ చేసేసి.., బైక్ ముందు బ్రేకు 

వెనకబ్రేకు నొక్కి.. సరిగ్గా.. నల్లకల్లద్దాలు పెట్టుకుని ఉగ్రస్వరూపంతో నిలబడివున్న 

ఆడకానిస్టేబుల్ ముందు ఆపి.. దొరికిపోయాను.. 

"లైసెన్సు తియ్", అందామె.. "నేను దాటింది సిగ్నల్ కదా.. లైసెన్సెందుకబ్బా", అనుకుంటూనే 

తీసి చూపించాను.. "ఇది డూప్లికేట్ కదా.. ఒరిజినల్ చూపించు.. లేకపోతే బండిక్కడపెట్టేసి 

వెళ్ళిపో", అని మరాఠీ ఫ్లేవర్ కలగలిపిన హిందీలో అందామె.., ఇదెక్కడ గోలరా అనుకని..

 "సారీ మేడమ్ ఏదో రాకెట్ టెన్సన్లో సిగ్నల్ బ్రేక్ చేసా", అని అందామనుకున్నా.. 

" రాకెట్..!! ఏంటి?", అని పోలీసోళ్ళ లాంగ్వేజిలే బై డిఫాల్ట్ గా వుండే ఫేక్ నోట్స్ రాకెట్, 

సెక్స్ రాకెట్ లాంటి రాకెట్లనుకుని అపార్ధంచేసుకుంటుందేమోనని.. భయంవేసింది.., 

నా దృష్టిలో రాకెట్ అంటే ఇది అని చెప్పడానికి మళ్ళీ ఓ పెద్ద డాక్యమెంటేషన్ చేసివ్వాలేమో.., 

ఆ గోలంతా ఎందుకులే", అని.. "ఫైనెంత", అన్నాను ఎంతుంది అన్నట్టు పైనుండి కిందకు

ఒక్కసారి చూసిందామె.., వంద తీచి చేతిలోపెట్టి, టి. ఆర్. ఎస్ జెండా రంగులోవున్న 

రశీదొకటి తీసుకుని.. మళ్ళా నా కోడ్ డీబగ్గ్ చేస్తూ ఆఫీసుకు బయలుదేరాను.

ఇంతకూ ఏదో ఆలోచన్లో పడి రాకెట్ అంటే ఎంటో చెప్పలేదు కదా.. అదే చెప్తా... 

చెవుల్లో దూదిలేదా.. దగ్గర్లో ఏది అందుబాటులోవుంటే అది పెట్టుకుని వినండి.. 

మేం చేస్తున్న కొత్తప్రోజెక్టులో.. రోజువారి లావాదేవీలు అన్నీ వేరే డాటాబేస్ లోకి మైగ్రేట్ 

చేసి.. వాటిమీద రిపోర్టింగ్ అప్లికేషను ఒకటి డిజైన్ చెయ్యాలి.. డాటాబేస్ అంటే ఏంటి అని

చాలా మందికి తెలియకపోవచ్చు.. ఒక చిన్న ఉదాహరణిచ్చి వివరించడానికి ప్రయత్నిస్తాను.. 

మన వంట గదిలో నెలకు సరిపడా కావలిసిన పచారి సరుకులు దాచుకోవటానికి 

ఉపయోగిస్తామే.. బీరువానో లేక షెల్ఫో అదే ఒక డాటాబేస్ లాంటిదన్నమాట.., ఈ 

డాటాబేస్ లో టేబుల్స్ అని వుంటాయి.. అంటే డైనింగ్ టేబుల్, డ్రెస్సింగ్ టేబుల్ 

లాంటివి కాదు.. ఆ షెల్ఫ్ లో వుండే కందిపప్పు డబ్బా ఒక టేబుల్.. ధనియాల డబ్బా 

ఒక టేబుల్.. అలా అన్నమాట.. రోజువారీ కూర వండటంకోసం ఆ టేబుల్ నుండి  కొంత, 

ఈ టేబుల్ నుండి కొంత తీసుకుంటుంటాం అదే ఒక ట్రాన్సాక్షన్.. (లావాదేవీ...), 

నెలాఖరున సరుకులు ఇన్సర్ట్ చేస్తాం, కొన్ని అప్ డేట్ చేస్తాం.. ఇలా చెప్పుకుంటూ 

పోతే డాటాబేస్ గురించి పెద్ద పుస్తకం రాయొచ్చు, దీనికంతంలేదు కాబట్టీ... ఇక్కడ డాటాబేస్ 

అంటే తెలిస్తే చాలు.. (ఇప్పుడు మొత్తం అర్ధమైపోతే.... ఇంతేనా సింపుల్ అని మా జాబ్స్ కి 

కాంపిటేషన్ వచ్చేస్తారంతా). 

ఇక మా ప్రోజెక్ట్ విషయానికొస్తే.. నేనిచ్చిన ఉదాహరణలాగే పచారిసరుకులు అక్కడివి 

ఇక్కడకు మెయ్యటమే కదా.. చిన్నదే అప్లికేషన్ అనుకుని... తాలింపు పెట్టని టమాటా 

పప్పులోకాలేసేసారు మా కంపెనీ వాళ్ళు.  టెండరువేసి పడ్డ పెద్దచేపను చూసి తెగ 

మురిసిపోయారు.. ఇక్కడవరకూ బాగానేవుంది.. "ఇంతకూ మీకేంకావాలి..", అని క్లైంట్ ని

అడిగినప్పటినుండి మొదలయ్యాయి మా సాఫ్ట్వేర్ కష్టాలు.. 

రోజువారి లావాదేవీలు జరిగే డాటాబేస్, అసలు పేరూవూరు లేని డాటాబేస్ అని, 

ఎవడో తలమాసినవాడు తయారుచేసి ప్రీగా ఇచ్చింది వాడుతున్నారు వాళ్ళని తేలింది..

సరే వాడారనుకుందాం.., డేటాబేస్ ఏదైనా కొన్ని స్టాండర్డ్స్ అన్నాఏడుస్తాయికదా.. 

ఏదొక డ్రైవర్ దొరుకుతుందిలే.. (డ్రైవర్ అంటే.. కారుడ్రైవర్.. బస్సుడ్రైవర్ కాదు.., ఎదన్నా 

సాఫ్వ్టేర్ వేరేదానితో ఇంటరాక్ట్ అవటానికి వాడే చిన్న సాఫ్వ్టేర్) ఎలాగోలాగా అందులో 

జరిగేవన్నీ రోజుకోసారి ఒక స్టేజింగ్ డాటాబేస్ లో (ఒక టెంపెరరీ డాటాబేస్) లోకి మైగ్రేట్ 

చేసేద్దాం.. తరువాత అక్కడ కావలిసిన మార్పులుచేర్పులు.. చేసేసి.. ఫైనల్ రిపోర్టింగ్ కోసం 

తయారుచేసుకున్న డాటాబేస్ లోకి చేసేద్దాం అంతే సింపుల్ అని.. ఒక రెండురోజులు 

ఎక్కడికీ కదలకుండా మీటింగ్ రూమ్లోనే కాలకృత్యాలు తీర్చుకుని.., ఒకడిబుర్ర ఒకడుగోక్కుని.. 

నెత్తిమీద మిగిలిన నాలుగువెంట్రుకలు రాలిపోయేదాకా  పెద్దప్లాను గీసుకున్నాం.. ఆ ప్లానుకు 

ఒక మంచి ముహూర్తంచూసి.., పసుపురాసి కుంకుంబొట్లుపెట్టి.. వివరించి క్లైంట్ కి.. 

హరికధా కాలక్షేపం డీటీయస్ లో వినిపిస్తే ఎలావుంటుందో అలా వినిపించాం.

అంతావిన్నాకా.. మొత్తం సీ షార్ప్ కోర్సంతా నేర్చేసుకుని.. ఇఫ్ స్టేట్మెంటంటే ఏంటని 

అడిగినట్టు.. "అంతా బాగానే వుంది.. మరి ఈ రెండు డేటాబేస్ లూ ఒకచోటవుండవనుకో.... 

ఒకటి అమెరికా.. వేరేది ఆముదాలవలస అనుకో ఏంటి పరిస్థితి అని అడిగాడు.. 

"ఐతే ఏముంది.. ఏదొక కనెక్షన్ వుంటుంది కదా కనీసం ఇంటర్నెట్ కనెక్షన్, దాంతో 

ఈ డాటాబేస్ నుండి ఆ డాటాబేస్ కి కనెక్ట్ అవటమే అంతే!!", అని కష్టమైన పజిల్ ని 

సింపుల్ గా సాల్వ్ చేసినట్టుగా.. చెప్పి సెబాష్ సెబాష్ అని మా మేనేజరు నేనూ.. 

ఒకరి భుజాలొకరు చరుచుకున్నాం.

"లేదు అలాంటిదేమీ వుండదన్నాడు.." క్లైంట్.., ఒక్కసారి షాక్ కొట్టిన బొంత కాకిలాగా 

కరెంటుతీగల మీదనుండి సలసలాకాలుతున్న తారు రోడ్డుమీద పడ్డట్టయ్యింది మా పరిస్థితి. 

"అసలు ఈ రెండు వేరువేరుచోట్లవుంటాయనీ తెలియదు.. పోనీ వున్నాచేసేద్దాం.. అనుకుంటే.. 

కనక్షనే వుండదా.. ఇదెక్కడ కొత్త ట్విస్ట్ రా నాయనా..!!, ఏ కనెక్షనూ లేకపోతే ఎలా..  

రోజువారి లావాదేవీలు ప్రింట్ తీసుకుని.. ఒక పెద్ద పద్దులు పుస్తకంలో రాయమంటాడా

ఏంటి..", అని ఫోన్ మ్యూట్ నొక్కి ఒకడితరువాతొకడు తలలు ఫోనుకేసి కొట్టుకున్నాం. 

"సరే ఇంటర్నెట్ లేదు అనుకున్నాం.. ఇక్కడ జరిగినవి అక్కడకి ఎలా వెళతాయి", అని 

అడిగాడు మా మేనేజరు.. "ఇంటర్నెట్ లేకపోతే ఎలా..?,  వుంటుంది, కానీ.. డాటాబేస్ కి 

కనెక్షన్ ఇవ్వం.. ఒక ఎఫ్. టీ. పి ఫోల్డర్ షేర్ చేస్తామంతే (ఇంటర్నెట్ ద్వారా షేర్ చెయ్యబడే 

ఒక ఫోల్డర్). ఇకదానికిమించి ఏమీ ఇవ్వం.. దీనికి ఎలా చేస్తారో ఆలోచించండి.." అని,

ఇంకొక్క ప్రశ్న అడిగారంటే.. ఒక్కొక్కడి తలా పుచ్చకాయల్లెక్క లేచిపోతాయి.. అని 

ఫ్యాక్షన్ మూవీలో హీరో డైలాగులా, తొడకొట్టి.. మొహంలోమొహం పెట్టి ఉమ్ములు పడేలా 

చెప్పేసాడు క్లైంట్..  సరేలే డాలర్లిస్తున్నాడుగా.. అని సర్దిచెప్పుకుని.. మొహంతుడుచుకుని..  

మళ్ళా మేమంతా అలోచనలో పడ్డాం.., తరువాత రోజు సాయత్రం కంపెనీ సీటివో  

(చీప్ టెక్నికల్ ఆఫీసర్ ;-) )తో విషయ విశ్లేషణా ఫోన్ కాల్ ఒకటి షెడ్యూల్ చేసుకుని.. 

మొత్తం కష్టాలు వివరించి చెప్పాం.., మనవాడే మనవాడే అని మీదెక్కించుకుంటే.. 

షర్టంతా తడిపి కంపుచేసాడన్నట్టుగా.. మా సీటివో మాకే ఎదురొచ్చాడు.

"అవును కష్టమర్ కి ఎలాకావాలో అలానే చెయ్యాలి.. ఇదే దానికి ఎలా చెస్తామో 

అలోచించండి అంటూనే, మీరు ఇది చెబుతుంటే నాకు చిన్నప్పుడు నిక్కర్లేసుకునే టైమ్ 

గుర్తొస్తుంది అన్నాడు.. "ఇదేంట్రాబాబూ.., క్లైంట్ వేసిన కుళ్ళుజోక్ కంపు భరించలేక 

ముక్కులుమూసుకుని పనిచేస్తుంటే.. నీకు నిక్కర్లటైము గుర్తుకురావటమేమిటీ!!..",  

అనుకునేంతలోనే అసలు విషయం చెప్పాడు.. 

ఇలాంటిదే ఒకప్పుడు మేం చేసాం.., అదిక్కడ వర్కవుట్ అవుతుంది అని నా నమ్మకం.. 

అది ఏంటంటే,  ఇక్కడ లావాదేవీలు ఒక ఫైల్ లాగా మార్చి ఆ ఫైల్ ని అక్కడున్న 

ఏఫ్. టీ. పి ఫోల్డర్ లోకి పంపించి.., అక్కడ ఆ ఫైలునుండి డాటాను డాటాబేస్ లోకి 

ఇంపోర్ట్ చేసేయ్యటమే.. సింపుల్ అని నాలుగుముక్కల్లో చెప్పేసి.. నాకు వేరేపనుంది 

ఇది ఆలోచించి ప్లాన్ డిజైన్ చేసి పంపండి అని తప్పించుకు పారిపోయాడు సి.టి.వో.

మా మేనేజరుకు ఇది నచ్చినా.. నాకూ... మా టీమ్ మేట్స్ కి నచ్చలేదు.., "ఫైల్స్ అంటేనే 

పాతపద్దతి..కదా!, అవి పంపించడం.. దాన్నుండి డాటాబేస్లోకి ఇంపోర్ట్ చేయటం అంటే 

చాలా యాతనతో కూడుకున్న పని, ఎన్నో కండీషన్స్ మనం సొంతంగా రాసి హేండిల్ 

చేయాలి.. అసలున్న టైమ్ లైన్స్ అంతంతమాత్రమే, ఆఖరిదాకా వచ్చాకా 

చేతులెత్తెయాల్సొస్తుంది మరి..",  అని మొహంమీద చెప్పేసాం.. "అవును నేను మీతో 

ఏకీభవిస్తాను.. కానీ.. ఇది తప్పవేరే దిక్కులేదు..", అని మేనేజరు  కంటతడిపెట్టుకున్నాడు.., 

ఏం చేస్తాం.. నీతోనే మేమంతా అని... కర్చీఫ్ తో అతని కన్నీళ్ళుతుడుస్తున్న మాకు 

తెలియకుండానే కళ్ళళ్ళో నీళ్ళు గిర్రునతిరిగాయి..

వీకెండ్ లేదు.. వీక్ డే లేదు.. రాత్రీలేదు.. పగలూలేదు అన్నట్టుగా కష్టపడి.. క్లైంట్ కి 

సరిపడే విధంగా పనిచేసిపెట్టే రెండు విండోస్ సర్వీసులు ఒకదాంతో ఒకటి మాట్లాడుకుంటూ.. 

అక్కడి ఫైల్స్ ఇక్కడకు పంపిస్తూ... అన్నికాలాల్లోనూ చక్కగా పనిచేసేవిధంగా.. 

ఆర్కిటెక్చర్ డిజైన్ చేసి పెట్టాము.. (విండోస్ సర్వీస్ అంటే ఏంలేదండీ.. విండోస్ ఆపరేటింగ్ 

సిస్టమ్లో ఎప్పుడూ గేట్ దగ్గర కాపలావుండే కుక్కలాగా నిరంతరం కాపలాకాస్తూ.. చెప్పినపనిచేసే సర్వీసులన్నమాట.).

ఇంతకూ ఈ ఆర్కిటెక్చర్ ని రాకెట్ అని ఎందుకన్నామంటే... ఆముదాలవలసనుండి వచ్చిన 

లావాదేవీ ఫైల్ ని కట్టగట్టి ఒక పెట్టెలో పెట్టి.. (జిప్ చేసి.. ), దానికి ఎమ్. డి. ఐదు అల్గోరిధమ్ 

ద్వారా ఒక కోడ్ తయారుచేసి (చిన్నప్పుడు వర్షాకాలం చదువుల్లో చదువుకున్నాం.. 

కానీ ఎందుకుపయోగిస్తారో ఇప్పడే తెలిసింది..), కట్టగట్టిన ఫైలును.. కోడ్ ను అవతలివైపు

కుక్కలా ఎదురుచూస్తున్న సర్వీసుకు విసరగానే అది ఎగిరి పట్టుకుని.. డైన్లోడ్ చేసుకుని.. 

మరళా ఎమ్. డి. ఐదు అల్గోరిధమ్ ద్వారా ఒక కోడ్ తయారుచేసి, వచ్చిన కోడ్.. ఇప్పటికోడ్ 

తో సరిచూసి.., సరిగ్గా సరిపోతే.. ఓహో.. బాగానే పంపించాడు అని అనుకుని.. తనపని 

తానుచేసుకుపోతూ అమెరికాలోవున్న డాటాబేస్ లోకి లావాదేవీలు పంపించేస్తుంది.. 

సరిపోలేకపోతే.. ఆముదాలవలసలో వున్న కుక్కకి..., నాకు సరిగ్గా అందలేదని ఒక బిస్కట్ 

ముక్క పడేస్తుంది.. , ఇలా ముందుగా నిర్దేశించిన నూటొక్క విషయాలను పరిగనించుకుని.. 

తనపని తాను చేసుకుపోతాయి ఈ విండోస్ సర్వీసులు.. ఒక్క ముక్క కూడా అర్ధంఅవలేదు 

కదూ.!!,  అందుకే ఈ ప్రాసెస్ అంతటికీ రాకెట్ అని పేరుపెట్టాము.. 

ఈ రాకెట్ ని డిజైన్ చెయ్యటానికే.. ఇన్ని తిప్పలూ పడింది.... ఆడపోలీసుకు తాంబులం 

సమర్పించుకున్నదీనూ. ఓ రోజు కూరగాయల దుకాణంవాడు.. మీరు సాఫ్వేర్ ఇంజనీరు 

కదా.., అంతంత జీతాలిస్తుంటారు.. అంత పెద్ద పెద్ద బిల్డింగుల్లో.. ఏ.సి రూముల్లో కూర్చుని.. 

మీరసలు ఏం చేస్తుంటారు అనడిగాడు.., నీకు ఏ.టి ఎమ్ లోంచి డబ్బులెలా వస్తున్నాయి..

అవి రాగానే వెంటనే ఎసెమ్మెస్ ఎలా వస్తుంది.., ట్రైన్ టికెట్.. ఇంటర్నెట్లో ఎలా కొనగలుగుతున్నావ్..

ఇంకా కరెంట్ బిల్ కూడా నువ్వు ఇంట్లోనుండి ఎలా కట్టగలుగుతున్నావ్.., ఇలా చెప్పుకుంటే 

చాలా వున్నాయి.. అని అవన్నీ నేనే చేసినట్టుగా కాస్త కటింగిచ్చి.., మేమైతే ఒక రాకెట్లు 

తయారుచేస్తున్నాం అని వాడికర్ధమయేలా కొన్ని ఉదాహరణలతో, స్త్రీలింగానికి  పుంలింగమూ 

పుంలింగానికి స్త్రీలింగమూ కలగలిపిన వచ్చీరాని (బూతు) హిందిలో వివరించాను.. 

(ఇంకా నయం హిందీలో నపుంసక లింగం లేదు.., నా దెబ్బకు వాడు పిచ్చోడయిపోదుడు.. ). 

అప్పట్నుండీ కూరగాయల దుకాణం వాడు నాతో.. "అయ్ బాబోయ్ మీరు ఇంత గొప్పోలండే..", 

అన్నట్టు చూడ్డం.. మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు..., ఆరోజునుండీ పుచ్చొంకాయలమీద కాస్త  

నా కోసం స్పెషల్ డిస్కౌంటులు ప్రకటించి ఇవ్వటం కూడా మొదలెట్టాడు.., ఇంకేముంది 

అప్పటినుండి మొదలయ్యాయి ఆలోచనలు.., అవును ఇస్రోలో రాకెట్ తయారుచేస్తున్న

వాళ్ళకు మాకూ తేడా ఏముంది? ఏమీలేదే..!!, అని గాల్లో తేలుతూ తిరగటం. అప్పటికే 

రాష్ట్రపతి ప్రతిభా పాటిల్ చేతులమీదుగా.. పదోసారి బెస్ట్ సాఫ్ట్వేర్ సైంటిస్ట్ గా అవార్డ్ 

అందుకుంటున్నట్టుగా కలలు ఒక పక్క... మా టీమ్ తో కలిసి.., గీసుకున్న 

ఆర్కిటెక్చర్ ప్రకారం రాకెట్ ఇంప్లిమెంటేషన్ ఇంకొకపక్క.. అబ్బో క్షణం ఖాలీలేదు. అలా 

మూడునెలలు గడిచాయి.. మా రాకెట్ కుడా లాంచింగ్ కి సిధ్ధమయ్యింది..

ఇప్పుడు కొత్త కష్టాలు.. "కర్నేమే నహీ..!, సంజానేమే..", అన్నట్టుగా మీదపడ్డాయి. 

మా కంపెనీలో బండమెదడు టెస్టర్లకు అవి ఎలా పనిచేస్తాయో అంతా వివరించి చెప్పేసరికి..

మానిటర్లో ప్రాణం.. మౌసుదాకా పాక్కొచ్చింది. "మన టెస్టర్సేకే అర్ధంఅవటానికి 

ఇంతటైముపట్టిందంటే.. అసలు క్లైంటుకేమర్ధమవుతుంది?, ఇలాక్కాదు.. ఒక డాక్యుమెంట్

తయారుచేద్దాం.. ", అన్నాడు మేనేజరు. చేద్దాం అన్నాడంటే.. ఇన్డైరెక్టుగా నువ్వుచెయ్యరా 

అనే కదా..!, ఏం చేస్తాం.. డాక్యుమెంటు రాయటం మొదలెట్టాను.. తెలుగులో నేనురాసే

బ్లాగులు అందరికీ నచ్చేస్తున్నాయి.. అదే స్టయిల్లో పడగొట్టేద్దాం తెల్లోల్లని.. అనుకుని 

గొప్ప బిల్డప్ ఇస్తూ.. ఇంగ్లీష్ లో డాక్యుమెంటేషన్ చేసి.. టీమ్ అందరికీ చూపించాను.. 

ఆ డాక్యుమెంటును.. ముప్పైనాలుగు సార్లు రివ్యూ అని చెప్పి.. నేనురాసింది మొత్తం 

బండబూతేనని తేల్చి.. దాని షేపులు మొత్తం మార్చేసి... ఎలాగైతే ఒక ఏభై పేజిల కధల

పుస్తకంలాగా.., దాంతో పాటుగా.. పది పదిహేను వెబ్సైట్లకు లింకులతో  సర్వాంగ 

సుందరంగా డాక్కుమెంటుని తీర్చిదిద్దాము.

ఇది ఫలానా రోజు డెమోఇవ్వాలి.. అంతా రడీఅవ్వండి అన్న మెయిల్ చూడగానే.. మా 

టీమ్ మెంబర్లంతా గాల్లోకి ఇంకోఅడుగెత్తుకు లేచి ఒకరినొకరు చూసుకుని మురిసిపోయాం. 

ఆ ఫలానారోజు పొద్దున్నే రడీ అయ్యి.. "ఈ రోజు కాస్త రావటానికి లేటవుతుందేమో.. 

ఫోన్ చేస్తాలే..", అని మా ఆవిడకు చెప్పి.. మాంచి హుషారుగా.. లిఫ్ట్ కూడా ఎక్కుండా 

మెట్లుదిగి.. ఆఫీసుకు బయలుదేరాను.. నెనువెళ్ళవలసిన రోడ్లన్నీ నిండిపోయున్నాయి.. 

జనాలు యాత్రలకెళుతున్నట్టుగా పొలోమంటూ వెళ్ళిపోతున్నారు.. ఎక్కడచూసినా 

తీర్ధంలాగా.. ఎదో సంబరంలాగా ఇసుకేస్తేరాలని జనం... అయ్ బాబోయ్.. ఇదంతా 

నా రాకెట్ లాంచింగ్ సెలబ్రేషనేనా.. అనుకుని ఒక్కసారి.. మళ్ళీ రాష్ట్రపతి అవార్టు 

గుర్తుకుతెచ్చుకుని నడిరోడ్డులో అడ్డంగా బైకుపెట్టి ఆలోచించేస్తున్ననాకు.. ఎవడో

పెద్దగా హారన్ కొట్టి.. ఈ లోకంలోకొచ్చేలాచేసాడు...

 కొంత దూరం వెళ్ళాకా తెలిసింది అవి మహారాష్ట్రాలో ఏదాడికొకసారి జరిగే ఫాల్కీ 

యాత్ర (దేవుడిని పల్లకీలో వేసుకుని మోసుకుంటూ యాత్రచేపట్టే ఒక పండుగ) అని.. 

అంతే కదా.. ఇంకా నయం.. పొరపాటుపడ్డా.., అని ముక్కుకి కట్టుకున్న కర్చీఫ్ 

వెనుకే ఎవరికీ కనబడకుండా ముసిముసి నవ్వులు నవ్వుకున్నా..

ఒక నాలుగు గంటలుపట్టింది ఆ జనాలనుండి తప్పించుకుని ఆఫీసుచేరుకునే సరికి.. 

సరేలే ఎలాగైతే చేరుకున్నాం అనుకుని సరిపెట్టుకున్నాను. క్లైంట్ కాల్ కన్నా 

ముందుగానే మాకు ఇంటర్నల్ మీటింగని టెస్ట్ డ్రైవ్ లాగా ఒకటి పెట్టుకున్నాం.. 

అంతా ఆత్రుతగా మా టీమ్ మేట్ చెప్పింది వింటున్నారు.. నేను టెన్సన్ టెస్సన్ గా 

అందరివంకా నోరువదిలేసి చూస్తున్నాను, ఎవడన్నా ఏమన్నా లాస్ట్ మినిట్లో 

పేల్చుతాడేమోనని... ఇంతలో మా ఆవిడ దగ్గరనుండి ఫోను వస్తుంది.. కట్ చేసి.. 

నా ఫోన్ మెసేజ్ టెంప్లేట్స్ లో సేవ్ చేసిపెట్టుకున్న.. "నేను మీటింగ్లోవున్నాను.. 

ఎదన్నా ముఖ్యమైనవిషయం అయితే... మెసేజ్ పెట్టు", అన్న మెసేజ్ పంపాను. 

"వచ్చేటప్పుడు కూరగాయలు తీసుకురండి..", అని రిప్లై ఇచ్చింది మా అవిడ.., 

"ఇక్కడ కంపెనీలు మునిగిపోయేంత టెన్సల్లో మేం చస్తుంటే.. ఇదొక పెద్ద 

ముఖ్యమైనవిషయం మరి..", అని మనసులో అనుకుని ఫోన్ జేబులో పెట్టేసుకుని..

మళ్ళీ నోరు తెరిచి అందరివంకా చూడటంమొదలుపెట్టాను.. 

ఎవడూ మాట్లాడలేదు.. అంతాబాగానేవుందని వూపిరిపీల్చుకున్నాం. ఆమీటింగ్ 

నుండి బయటకురాకుండానే క్లైంట్ మీటింగ్ కి టైమయ్యింది..

ఏ.సీ రూమ్లో మా గుండెదడలే పెద్ద సౌండులావినపడుతున్నాయి.. అంతా నిశ్శబ్దం..., 

మా మేనేజరు మొహంలో కూడా ఆ రోజు కాస్త టెన్సనుకనిపించింది.., అన్లైన్లో 

వాళ్ళకు స్ర్కీన్ చూపిస్తు అంతా వివరించి చెబుతున్నాడు మా టీమ్ మేట్... 

అరగంటైపోయినా ఏమీ మాటలు రావటంలేదు అవతలినుండి.. అసలున్నారా లేదా..

అని మాటిమాటికి కావాలనే ఆపుతున్నాడు... చెప్పేవాడు. నలభై నిముషాల్లో 

మొత్తం అంతా ఉదాహరణలతో సహా వివరించేసాడు మా టీమ్ మేట్..

ఎనీ క్వస్చన్స్.. అనగానే తెల్లోడు రెస్పాన్స్ అయ్యాడు.. "ఇటీజ్ రియల్లీ ఎక్సెలెంట్...

బట్ బట్.. రైట్ నౌ వు ఆర్ నాట్ గోయింగ్ విత్ టూ సెర్వర్స్....", అన్నాడు..

అంటే ఏంటో మాకెవ్వరికీ అర్ధంకాలేదు.. ఫోన్ మ్యూట్ నొక్కి.. మా మేనేజరు అందరికీ 

వివరించిచెప్పాడు. అప్పుడు తెలిసింది అసలువిషయం.. ప్రస్తుతానికి.. రెండుచోట్ల అంటే 

ఆముదాలవలస, అమెరికా అక్కర్లేదు.. అమెరికాలోవున్నదాన్లోనే రెండు డాటాబేస్లుంటాయి..

అంటే ఏముంది డైరెక్ట్ కనెక్షన్ అన్నాడు.. "మరి ఈ మూడునెలలు కష్టపడి తయారుచేసిన 

రాకెట్...", అన్నాను నేను.., ఇంకేముంది.. అని పైనుండి కిందదాకా చూసాడు మేనేజరు..

"వా.. అని మా టీమ్ అంతా కుర్చీలమీంచి నేలమీదపడి.. గిలగిలా కొట్టేసుకున్నాం.. 

కాసేపటికి తేరుకుని టైముచూస్తే పదవుతుంది.. అమ్మో త్వరగావెళ్ళాలి.. ఈ టైములో కూరగాయలెక్కడదొరుకుతాయి..., ఆ కూరగాయలోడిదగ్గరకెళ్ళి రాకెట్ సంగతితెలిస్తే 

పరువుపోతుంది..  ఛా.. కనీసం మేం చేసిన రాకెట్.. మార్కెట్ కెళ్ళి కూరగాయలుతేవటానికైనా 

ఉపయోగపడుండినా బాగుండేది.. అనుకుని.. పెదవివిరుచుకుంటూ ఆఫీసు బయటపడ్డాను..

ఐడియా!!!

రాయుడు.. ఏవరేజి స్టూడెంటు.. ఇంజనీరింగ్ క్యాంపస్ ఇంటర్వూల్లో నెగ్గలేక
కొన్నాళ్ళు ఖాలీగా తిరిగేసాడు.. కొన్నాళ్ళు మార్కెటింగని అదని ఇదని..
అక్కడా ఇక్కాడా చిన్న చిన్నఉద్యోగాలు చేసినా తృప్తి చెందలేకపోయాడు.
ఫ్రెండ్సందరూ పెద్ద పెద్ద కంపెనీల్లో సాఫ్ట్వేర్ ఉద్యోగాల్లో మంచి మంచి సేలరీతో సెటిల్
అయిపోయారు. అదిచూసి తట్టుకోలేకపోయిన రాయుడు ఎలాగైనా తనూ
సాఫ్ట్వేర్ ఉద్యోగం సంపాదించాలి.. అప్పుడుగాని ఐదంకెల సేలరీ రాదు, ఈ దరిద్రాలన్నీ
వదలవు అని.. అమీర్ పేటలో కట్టిన బ్యానర్లన్నీ చదివేసి కనబడ్డ కోర్సులన్నీ
నేర్చేసుకుని.., పేపర్లో పడ్డ ఇంటర్వూలన్నింటికీ ఎటండ్ అవటానికి సిధ్దమైపోయాడు.

ఎక్స్పీరియన్స్ ఎంత అన్న ప్రశ్న దగ్గరకొచ్చేసరికి చెమటలుపట్టేసేవి. చెప్పుకోటానికైతే
మూడేళ్ళు ఎక్స్పీరియన్స్ వుంది గానీ.. అండర్ వేర్లదగ్గర్నుండి... క్రెడిట్ కార్డులు
అమ్మటం దాకా.. లిప్స్టిక్ దగ్గరనుండి నెయిల్ పాలిష్ దాకా అన్నీ అమ్మిన
అనుభవాలు కలిపి రెండేళ్ళు రావటంతో, ఎవరోచెప్పిన సలహాతో... మొత్తం రెండేళ్ళు
నాన్ ఐ.టి అని.., ఒక సంవత్సరం ఐ.టి ఎక్స్పీరియన్స్ అని రెజ్యూమ్ తయారుచేసి..
ఇంటర్వూలకు వెళ్ళటం మెదలుపెట్టాడు. అతనికి లక్కు కలిసొచ్చి.. ముంబయిలో ఓ
చిన్న సాఫ్ట్వేర్ కంపెనీలో జాబ్ ఆఫర్ వచ్చింది. ఎలాగైతే తనకున్న మార్కెటింగ్ స్కిల్స్
ఉపయోగించి జాబ్లో జాయినైపోయాడు. ఏదడిగినా నేర్చుకున్నప్పటి డెఫినిషన్ చెప్పేసి
తెలిసినట్టు కటింగు ఇచ్చేటాలెంటైతే వుందికానీ ఇది చెయ్యి అని ఏదన్నాపనిచ్చేసరికి..
ఒక్క ముక్కకూడా ముందుకు నడవక.. వారాలు వారాలు అలానే వుండిపోయి..
మేనేజరు దగ్గర రోజూ డక్కాముక్కీలు తింటూ కాలం గడిపేస్తున్నాడు.

రాయుడికి అప్పటిదాకా కలిసొచ్చిన లక్కు కాస్తా చంఢశాసన ప్రోజెక్ట్ మేనేజర్
రూపంలో బ్యాడ్ లక్ గా మారిపోయింది. పని ఇచ్చి వెనకేనిలబడి ఏం చేస్తున్నాడో
చూస్తూ. ఎప్పుడన్నా మంచి ఇస్త్రీ షర్ట్ వేసుకొచ్చిన రోజు ఏదన్నా తప్పుదొరికితే...
సినిమా హీరోలా మంచి మంచి డ్రెస్సులు వేసుకురావటం కాదు.. పనితనంలో ఉండాలి..
అని అమ్మాయిల ముందు పరువుతియ్యటాలు, పెద్దగాకేకలుపెట్టి అందరికీ వినపడేలా
గట్టిగా అరుస్తూ మాట్లాడటం లాంటి వేషాలన్నీ వున్నాయి మేనేజరుకు.

అప్పటిదాకా బ్రాండెడ్ జీన్సులు అవి వేసుకుని మంచి స్టైలిష్ క్రాపుతో
ఉన్నవాడు కాస్తా సాదాసీదాగా మారిపోయి.., రాయుడంటేనే మీసం
అనిపించేలా పెంచిన మీసం కాస్తా ట్రిమ్ చేసి.. తగ్గించాడు.. ఏంచేస్తే
ఎలా ఇరికిస్తాడోనని భయంభయంగా ఆఫీసుకువెళ్ళడం మొదలుపెట్టాడు
రాయుడు. అలాగైనా ఎదో వంకపెట్టి తిట్టడం మాత్రం మానలేదు మేనేజరు.

కాలేజి రోజుల్లోనూ.., మార్కెటింగ్ చేసిన రోజుల్లోనూ హిందిని బాగా నూరిపోసుకుని
తాగేసిన లాంగ్వేజ్ స్కిల్స్ తో ప్రతీ పని తనే చేసానని చెప్పుకోవటం అలవాటు చేసుకున్నాడు.
ఒక్కోసారి టైముబాగుంటే పూలదండలూ.. లేకపోతే ఎవడోచేసిన తప్పులకు చెప్పుదెబ్బలు
తింటూవుండేవాడు.

అలా కొంతకాలానికి తనకు తెలిసిన తలమాసిన స్ట్రాటజీలన్నీ ఇంప్లిమెంట్ చేసి
ఎలాగైతే తప్పించుకునే విద్య అయితే నేర్చుకోగలిగాడు కానీ.. పని మాత్రం
నేర్చుకోలేకపోయాడు.. మేనేజర్ని మెప్పించలేకపోయాడు. అలా ఒక సంవత్సరం
గడిచేసరికి.. ప్రాజెక్టులో ఒకొక్కడూ వేరే వేరే కంపెనీలకు వెళ్ళిపోవటంతో, కొత్తగా
వచ్చిన టీముకు ఎలా చెయ్యాలో ఏం చెయ్యాలో తెలియకపోవటంతో మొత్తం
రాయుడినెత్తిమీదే పడిపోయింది. ప్రతీదాంట్లోనూ నువ్వే సీనియర్ వి కదా నువ్వు
చేసి వాళ్ళకు చూపించు అనటం మొదలుపెట్టాడు మేనేజరు. ఎవడు చెయ్యకపోయినా
రాయుడ్నే సెంటర్ చేసి వంకపెట్టి తిట్టేయడంతో కధేంటిరా ఇ.వీ.వీ సినిమాలోలాగా
ఇలా మలుపు తిరిగింది.. అని రాయుడికి పిచ్చెక్కిపోయింది.

ఇన్నాళ్ళూ వాడినెత్తిమీద వీడినెత్తిమీద చేతులుపెట్టేస్తే అయిపోయేది.. ఇప్పుడు
నానెత్తిమీదే మా మేనేజరు బండచేతులు వేసేస్తున్నాడు బాబోయ్ అని తెగ
బాధపడిపోయాడు రాయుడు. ఈ టెన్సన్లన్నిటిని తట్టుకోలేక అరగంటకోసారి కంపెనీ
ఎదుటవున్న టీ బండిదగ్గరకు వెళ్ళి ఒక టీతాగటం.. ఒక సిగరెట్టెలిగించడం ఇలా
తిండిమానేసి టీలు సిగరెట్టులమీద నడిపేస్తూ... రాత్రిళ్ళు సరిగా నిద్రపోకా
మొహంలో రకరకాల మార్పులు తెచ్చుకున్నాడు.

ఫ్రండ్స్ ఎవరికి చెప్పినా అంతేరా బాధలు అలానే ఉంటాయి ఐ.టి ఇండస్ట్రీ అంటే
అనే వాళ్ళేగానీ తను చెప్పేది పూర్తిగా వినేవాడు, సలహా ఇచ్చేవాడు ఎవడూ
కనబడలేదు. ఇక ఉద్యోగం.. జీవితం రెండూ విరక్తి కలిగించేసాయి...
"మరెందుకురా నేను ఐ. టి. లోకి వస్తానన్నప్పుడు ఇవ్వన్నీ ఎవడూ చెప్పలేదు",
అని జనాలపై కసురుకోవటం మొదలెట్టాడు. "వస్తే ఎలాగూ తెలుస్తుంది కదా
మళ్ళా ఇంట్రడక్షన్ ఎందుకులే, అయినా చెబితే ఎవరూ వినరూ.. అనుభవలోకొచ్చాకా
ఏడుస్తారు..", అని అంతా ఏడిపించారు రాయుడ్ని.

"ఒరే.. మీ కోడ్ లో బగ్గులు పడా.., మీ మేనేజరు అర్ధరాత్రి రెండింటికి ఫోన్ చేసి
ఆఫీసుకు రమ్మనా..., రాసిన కోడ్ సేవ్ చెయ్యకుండానే.. మీ సిస్టమ్లలన్నీ క్రాష్
ఐపోనూ... రిలీజ్ రోజున మీ వేళ్ళన్నీ కీ బోర్డ్ సందుల్లో దూరిపోయి
గోరుచుట్టులేసెయ్యా.., లాంగ్ వీకెండ్ వస్తున్న రోజుల్లో మీరు బాత్రుంల్లో
వుండగా బయట డోర్ లాక్ పడిపోనూ.. నన్నింత మాటంటార్రా", అని రకరకాల
తిట్లన్నీ తిట్టేసుకుని ఫ్రెండ్స్ తో మాట్లాడటం మానేసాడు.. రాయుడు.

ఓ రోజు రోజులాగే టీ బండి దగ్గర టీ తాగుతూ సిగరెట్టు వెలిగించి అప్పుడే తాజాగా
మేనేజరు తిట్టిన తిట్లన్నీ ఒక్కసారి రివైండుచేసుకున్నాడు... "వెళ్ళి ఆ టీ
బండిలాంటిదేదన్నాపెట్టుకోవయ్యా.. ఎందుకిలా ఐ.టి లోకొచ్చి మా ప్రాణాలు
తీస్తారు", అన్న తిట్టు పదే పదే ఎకో శబ్ధంలో చెవుల్లో మారుమోగిపోయింది.

"బలిసి కొట్టుకుంటున్న అత్తగారు.. కోడలు జాకెట్టు వేసుకుని తిరిగిందని.. మేం
చేసిచ్చిన పనిని మేకప్ చేసి పైవాడికి చూపించుకుంటూ అన్ని సోకులు
చేస్తున్నోడివి నువ్వే ఈ ఇండస్ట్రీలో లేగా లేంది నేనుంటే తప్పేంటిరా?, ఎప్పుడూ
ఎక్సెల్ షీట్లో తలపెట్టక్కూర్చునే తలమాసినెదవ్వి.. నీకేం తెలుసురా కోడింగ్
అంటే.., ఎప్పుడో పాస్కల్, కోబాల్ ప్రోగ్రాములు చెయ్యటంకాదురా.. లేటెస్ట్
ప్రోగ్రాములు చెయ్యమ్మా.. తెలుస్తుంది. నేను టీ బండి పెట్టుకోటానికైనా
పనికొస్తానేమో కానీ!!.. నువ్వైతే నా దగ్గర... తాగేసిన టీ గ్లాసులు కడగటానికి కూడా
పనికిరాని పనికిమాలినెదవా..", అని రాయుడు తన మేనజరుపై తిట్టుకున్న తిట్లవేడిని
తట్టుకోలేక చేతిలోవున్న టీగ్లాసు భళ్ళున పగిలి ముక్కలైపోయింది.

షర్ట్ పై పడిన టీ మరకలుతుడుచుకుంటుంటే.. మషాళా టీలాంటి ఐడియా ఒకటి తట్టింది..
రాయుడికి.., వెంటనే తన రూమ్మేట్ క్రిష్ కి ఫోన్ చేసి విషయం అంతా చెప్పి మంచి
ప్లాన్ చేసారిద్దరూ కలిసి..

"నన్నింతమాటంటాడా.. ఛీ.. ఈ రోజునుండి ఈ అఫీసులో అడుగుపెట్టను", అని
కోపంలో మెడలోవేలాడుతున్న ఐడెంటిటీ కార్ట్ ట్యాగ్ ను అగ్గిపుల్ల తీసి వెలిగించేసాడు.
ట్యాగ్ కాలుకుంటూ మంటలన్నీ మొహంవైపొచ్చేసరికి.. కంగారుగా ట్యాగ్
తీసేసి.. అవతలపడేసి నాలుక్కరుచుకున్నాడు.

"అయ్యబాబోయ్ ఇలా కాల్చేసేంత ఆవేశం వచ్చేసిందేంటి... అసలే
నెలాఖరిరోజులు.. చక్కగా జీతం ఎకౌంటులో పడ్డాకా చెక్కైయొచ్చుకదా?",
అని సగం కాలిన ఐ.డి కార్డు తుడుచుకుంటూ మనసు మార్చుకుని.. ఇచ్చిన
వర్క్ తలచుకుంటూ..ఆఫీసులోకి బయలుదేరాడు.

ఎదురుచూస్తున్న ఫస్ట్ తారీఖు రానే వచ్చింది... బ్యాంక్ ఎకౌంట్లో సేలరీ డిపాజిట్ ఎసెమ్మెస్
చూడగానే కంగారుగా ఆఫీసు బయటకు వచ్చేసాడు.. సెల్ ఫోన్ తీసి డయల్ చేసి రూమ్మేట్
క్రిష్ తో విషయం చెప్పాడు.. ఓ గుడ్.. ఇదే మంచి సమయం.. ఇంక ఆలస్యం ఎందుకు..
ఇచ్చేయ్ అందరికీ షాక్... మీ మేనేజర్ కి స్పెషల్ గా మెయిల్ కూడా పెట్టు.., గూగుల్ లో
వెతికి బాలకృష్ణ మీసం తిప్పుతూ.. తొడకొడుతున్నట్టున్నఇమేజ్ ఎటాచ్ మెంట్ చెయ్యటం
మర్చిపోకు.., నువ్వేం బయపడకు... అంతా మన ప్లాన్ ప్రకారమే నడుస్తుంది..., నేను
నా ప్రాజెక్టుకు కూడా ఇంత మంచి వర్క్ ఫ్లో చార్ట్ తయారుచెయ్యలేదు..., నిన్ననే సాధక
బాధకాలు అని ఒక డాక్యుమెంట్ చేసాను.. అన్నిటికి మనం సిద్దంగానే వున్నాం..
నేను అన్ని ఎరేంజ్మెంట్స్ చేసేసా కూడా... రెపే ముహుర్తంపెడదాం.. అంతా అయ్యాకా
ఫోను చెయ్యి.. అని ముగించాడు క్రిష్...

ప్లాన్ చెసిన ప్రకారం తన సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీరు జాబ్ కి రిజైన్ చేసేసి అందరికి షాక్ ఇచ్చాడు
రాయుడు..., రేపట్నుండి నేను రావటంలేదు.. ఈ క్షణం నుండీ నాకూ ఈ ప్రాజెక్టుకీ ఏమీ
సంబంధంలేదు.. ఏం పీక్కుంటావో పీక్కో అని స్పెషల్ మెయిల్ చూసి మేనేజర్ షాక్ తిని
కూలబడిపోయాడు..

తరువాత రోజు ఎపుడూ ఆఫీసుకు బయలుదేరే సమయానికంటే ఒక గంట ముందుగానే
ఆఫిసుకు బయలుదేరాడు రాయుడు... వెనకే బైక్ పై క్రిష్ కూడా కుర్చున్నాడు.

"మాషాళా చాహా.. అద్రక్చా చాహా.., గరమ్ గరమ్ వడాపావ్... మిళేలా..,
జై శివసేనా.. జై మాహారాష్ట్ర" అని.. మరాఠీలో రాసివుండి.. పూలదండలతో అలంకరించిన
టీబండిని లోకల్ ఎమ్మెల్యేచేత తన ఆఫీసు ఎదురుగానే రిబ్బన్ కటింగ్ చేయించి..
ఓపెన్ చేయించారు రాయుడూ క్రిష్...

ఆ రోజునుండీ రాయుడి వ్యాపారం.. మూడొందలు వడాపావ్ లు.. ఆరొందలు మషాళా
టీలు అన్నట్టుగా...వర్క్ టెన్సన్.. మేనేజర్ హెరేస్మెంటూ.. ఏమీ లేకుండా దర్జాగా..
పోలీసోడికీ..., లోకల్ గూండాలకి, ఎమ్మెల్యేలకీ అమ్యామ్యాలు చదివించుకోగా
సాఫ్ట్వేర్ ఇండస్ట్రీ పున్యమా అని పదిలక్షలు పెర్ ఏనమ్ గా ముందుకు సాగింది.