నా పాస్-పోర్ట్ చచ్చింది - 2

మధ్యలో చిన్న బ్రేక్ తీసుకున్నాంకదా.. ఆ బ్రేక్ తరువాత ఏం జరిగిందంటే.. రైడింగ్ చేసిన పోలీసులాగా తలుపు తీసి పోలీసుకే జర్క్ ఇచ్చి.. ఎవర్ గ్రీన్ హీరో.. సూపర్ స్టార్ కృష్ణలాగా నిలబడ్డ.. నా వేపు సీరియస్ గా చూసాడు పులిరాజా. "ఇంత భారీ దుస్తులు వేసుకుంటే సరిపోదు.. పద్ధతులు కూడా నేర్చుకోవాలి.. లోపల ఒకరుండగా రాకూడదని తెలీదా..", అని భారీ డైలాగుతో చెంపఛెల్లుమనిపించాడు పులిరాజా.
"అంటే సార్ అదీ.. పదింటికి సార్ రమ్మన్నారు సార్ లేటయ్యిందని సార్ త్వరగా సార్ వచ్చాను సార్..", అన్నాను ఎక్కువ సార్ లు పెడితే కాస్త కరుగుతాడేమోనని.

"వీళ్ళంతా వెఱ్ఱి వెధవలా.. ముందెందుకొచ్చారు..", అని ముందుకూర్చున్న వాడిని చూపించాడు.. వాడు నిజంగా అలానే కనిపించాడు పాపం.. హీహిహీ హీహీహి.. అని అతన్ని చూసి నవ్వుదామనుకున్నాను.. ఇప్పుడున్న పరిస్థితుల్లో 'హలో' నవ్వు నవ్వినా..'భలేభలే' నవ్వులా నవ్వుల'పాలు'  అబాసు హర్లిక్సూ అవుతుందేమోనని వచ్చిన నవ్వును ఆపుకున్నాను. అమాయకంగా ఫేసుపెట్టి ఏమీ మాట్లాడకుండా నోట్లో చాక్లెట్టుపెట్టుకున్నట్టు వుండిపోయాను. లేకపోతే.. ఆ ముందు గదిలో అలసిపోయి.. నీడచాటు. సేదతీరుతున్న..గేది దూడలాగా.. బల్లపైన పడి అటుఇటూ పొర్లుతూ.. ముందు వైర్లెస్ సెట్టుపెట్టుకుని.. అందులో వస్తున్న మాటలు ఎఫ్-ఎమ్ రేడియోలో పాటల్లావింటూ పరవశించిపోతూ కునుకులాగుతున్న లేడీ కానిస్టేబుల్ ని అసభ్య పదజాలంతో దూషించి హింసించి కవ్వించానని కేసుపెట్టి లాకప్పులో తోసేసినా తోసేస్తాడు పులిరాజా.

"ఈ రోజుకి చాలామందున్నారు.. నీ నెంబరు రాసుకో ముప్పైఆరు.. రేపు పదింటికి ఖచ్చితంగా రా.. ఒక్క నిముషం లేటయినా నీకు జిందగీ కబీ నహీ మిలేగా దుబారా", అన్నాడు సీరియస్ గా.
"సార్ అది ఈ రోజు ఆఫీసుకు సెలవు పెట్టాను.. ఎంతసేపయినా వుంటాను.. ఈరోజే కుదరదా సార్", అన్నాను.
"ఏ ఇంకో రోజు సెలవుపెట్టలేవా..", అన్నాడు.. "అవసరమైతే.. మీరుపెట్టమంటే ఇప్పుడే పెట్టేస్తాను సార్", అన్నాను అతివినయం ప్రదర్శించి. అతివినయం అదేదో లక్షణం అని తెలుసుకోలేక కరిగిపోయి సరే అయితే సాయంత్రం నాలుగింటికి రా.. అని ఒక కాగితం ఇచ్చి దానిమీద ముప్ఫైఆరు నెంబరేసాడు.

ఆ కాగితంలో మరళా ఈ కింది ఏమైనా నాలుగు ఫ్రూపులతోపాటు.. ఒక నిమ్మకాయ.. కుంకుమ-పసుపు.. దొరక్కపోతే మరాఠీ-సింధూరం.. ఎవరివైనా నాలుగు తలవెంట్రుకలూ.. చేతబడిచేయటానికి వాడే పుర్రే లేదా తొడఎముక అన్న లిస్టు ప్రకారం అన్నీ తీసుకుని మధ్యాన్నం మూడున్నరకే చేరుకుని స్మశానంలో ఒంటరిగావున్న కాశ్మోరాలా రడీగావున్నాను. కానీ ఈసారి ఆఫీసుకెళ్ళే డ్రస్సుకాదు. సాగిపోయిన టీ-షర్టు.. షైనింగు తో మెరిసిపోతున్న కొత్త జీన్స్( చీకిపోయిన జీన్సు.. అయితే కాస్ట్ ఎక్కవ కదా అందుకని..) సగం తెగిపోయిన చెప్పులేసుకుని వచ్చి కూర్చున్నాను. అక్కడనేను తప్ప ఎవరూలేరు. టైమెలా కదులుతుందో వాచీలో ముల్లు ఎలా తయారుచేస్తారు లాంటి యక్షప్రశ్నలేసుకుంటూ.. ఆలోచిస్తూ చూసుకుంటుండగా.. బుర్రలో ఒక విషయం వెలిగింది.. నా వాచీ చాలా కాస్ట్లీగా కనిపిస్తుందని.. ఎవడూ చూడకుండా తీసి జేబులో పెట్టేసుకున్నాను. నా అవతారం చూసి చైన్ స్నాచింగ్ టీమ్ లా వున్నాడని ఏ పోలీసోడన్నా పట్టుకుంటాడేమోనని అనుమానమొచ్చి నా పాత పాస్పోర్టు.. డాక్యుమెంట్లూ బయటకు తీసి కనబడేలా చేత్తో పట్టుకుని అటూ ఇటూ తిరుగుతున్నాను. ఇంతలో కొంతమంది నాలాగే పులిరాజాను కలవటానికే వచ్చి కూర్చున్నారు. హమ్మయ్యా కాస్త బలమొచ్చిందన్నట్టు నేనూ కూర్చుని వాళ్ళతో మాటలు కలిపాను. నాలుగయ్యింది.. నాలుగున్నరయ్యింది.. ఐదింటికి తాపీగా వచ్చాడు పులిరాజా.. ఇంకా నా తర్వాత ఒక ఐదుగురు వచ్చున్నారు.

నాది ముఫ్ఫై ఆరైతే.. నా తరువాత నెంబరోడిని ముందు పిలిచాడు.. సార్ నాది ముఫ్పయ్యారు అన్నాను.. ఆగు.. ఇది వేరే కేస్ లే అని నన్నుకుర్చోమన్నాడు. వాడితో మంతనాలు అయిపోయాకా ఆఖరులో తలుపు కాస్త దగ్గరకు పడింది.. ఎవో గుసగుసలు అయ్యాకా.. కాసేపటికి.. చెమటలు తుడుచుకుంటూ వాడు బయటకెళ్ళిపోయాకా నన్ను పిలిచాడు. లిస్టులో వున్న డాక్యుమెంట్లన్నీ తెచ్చానని చెప్పాను. పేరు... ఊరు.. వయసు.. ఎత్తూ భరువూ.. నడుం చుట్టుకొలత.. కాళ్ళమీద వెంట్రుకల లెక్క... ఇంట్లో ఎంతమందుంటారు.. పక్కింట్లో.. ఆ ఎదురింట్లో ఎవరెవరు ఉంటారు.. మీ పక్కవీధిలో ఎన్ని ఇల్లున్నాయి.. లాంటి ప్రశ్నలన్నీ వేసాకా.. డాక్యుమెంట్లన్నీ చూపించమన్నాడు.. ఇంకేముంది.. అయిపోయింది.. ఇక్కడ ఏదో లిటిగేషన్ పెడతాడు, ఇప్పుడు.. ఏదడిగినా చాలా జాగ్రత్తగా సమాధానం చెప్పాలని అనుకుంటుండగా.. డైరెక్టు పాయింటుకొచ్చేసి.. చేతులుపైకెత్తి బద్దకం తీర్చుకుంటూ.. ఎంతో కొంత ఇవ్వుమరి.. అన్నాడు. "సార్.. ఎంతొ కొంత అంటే.. ఎంత?", అన్నాను. ఐదొందలు నుండి రెండువేలు వరకూ ఇస్తారు.. ఎవరిష్టం వారిది.. అని పిచ్చినవ్వు మనసులో నవ్వుకునుంటాడుగానీ పులిరాజామొహంపై అదికనబడలేదు. "ఎవరిష్టంవారిదా.. నువ్వుచేసేది ఏ వ్యాపారం రా?, అసలు పోలీసుద్యోగమేనా నీది..?", అనిపించింది మనసులో. మనసులో అనుకున్నవి కనిపెట్టే టెక్నాలజీ రాలేదు కాబట్టి బతికిపోయాను. చాలా శాంతంగా.. ప్రశాంతంగా మొహం పెట్టి.. అంతిచ్చుకోలేను సార్ అన్నాను. "ఏఁ.. సాఫ్ట్వేర్ అంటున్నావ్.. ఐదంకెల జీతం వుండుంటుంది.. కనీసం మంచి బట్టలుకూడా వేసుకోలేదు.. మెరిసిపోయే నూటేభై ప్యాంటు.. సాగిన టీ-షర్టు.. మిగతా డబ్బులన్నీ సేవింగ్సే కదా.. సరేలే.. ఎంతిస్తావ్", అన్నాడు తలుపు దగ్గరేయమని సైగ చేస్తూ. "ఓరినీ.. మంచి బట్టలేసుకుంటే.. అలా అన్నావా.. ఇప్పుడిలావచ్చావా.. సరేకానియ్ నీ టైము", అనుకుని తలుపు దగ్గరగా జరిపాను. "సార్ ఇవే వున్నాయని", మూడొందలు చేతిలో పెట్టాను.. అందులో రెండు వందనోట్లు. ఒక ఏభై నోటు.. మిగతాది పదుల కాయితాలు.. చిల్లర తీసి చేతులో పెట్టి.. వందలూ ఏభై నోటు తీసుకున్నాడు.. తరువాత మారు మాట్లాడకుండా అసలు ఏమిచ్చానో చూడకుండా నా డాక్యుమెంట్లు స్టేపిల్ చేసేసాడు.. ఇది పూర్తిచెయ్యి.. నేనిప్పుడే వస్తాను.. పొద్దున్నుండి సీట్లో కూర్చుని నడుంపట్టేస్తుంది.. మా తిప్పలు ఎవడికీ తెలియవు అని ఏదేదో నసుక్కుంటూ.. పులి నవ్వు నవ్వి వెళ్ళిపోయాడు.. ఎన్నాళ్ళకు నవ్వావురా నాయనా.. పులిని కూడా నవ్వించాలంటే.. గాంధీగారు నవ్వాలని అప్పుడే అర్ధమయ్యింది.

 ఇచ్చిన అప్లికేషన్ ఫాం పూర్తిచేసేసి.. హమ్మయ్యా అయిపోయింది ఎంక్వైరీ అనుకున్నాను. నోటినిండా పాన్ పరాగ్ వేసుకుని మూతికి ఒక సెల్లోటేపువేసుకొచ్చిన పులిరాజా.. పూర్తిచేసిన ఫాంలు తీసుకుని ఏమీ చూడకుండా... సెల్లోటేపులోంచి.. ఊ..ఊఁ.. మాత్రమే మాట్లాడుతూ.. ఇంకొక రెండు కాగితాలిచ్చి జిరాక్స్ తీసుకురమ్మన్నాడు. దాంతోపాటు ఒక ఫాం ఇచ్చి అది ముప్పై కాపీలు తీయించమన్నాడు. అవన్నీ తీయించిస్తే నాకు కావాల్సిన రెండు ఫాంలు ఇచ్చి.. మిగతా ముప్ఫైకాపీలు ఫైలులోపెట్టుకున్నాడు.. అది చూసి నాకు జీవితంమీద.. భవభంధాలమీద విరక్తి కలిగిన వాడిలా గిలగిలాకొట్టుకున్నంత పనయ్యింది.. "ఛీ నీ..కక్కుర్తి మీద కాకిరెట్టెయ్య...", అన్న తిట్టుగుర్తొచ్చి.. అది హిందీలో ట్రాన్సలేషన్ చెయ్యటంరాక.. నిట్టూర్చుతూ బయటకొచ్చాను. పోలీస్టేషనుపక్కనే చెట్టుకింద పార్కుచేసిన నా బండితీస్తుంటే ఎవడో పైనుండి చిన్నసైజు బంతిచ్చుకుని నెత్తిమీదకొట్టినట్టు అనిపించి తలెత్తి పైకిచూసాను.. "కావ్ కావ్..", అని మరాఠీలో అరిచింది నల్లకాకొకటి.. నెత్తిమీదపడ్డడి బంతికాదని తెలిసి.. "ఛీ.. నా ఎధవ బతుకు..", అని అలాగే తల తుడుచుకోకుండా పాతబట్టలు చించుకుంటూ ఇంటికొచ్చేసాను.

ఇంతకూ పులిరాజా ఇచ్చిన ఆ రెండు ఫాంలు ఎంటంటే.. నేను మీ ఇంటి పక్కింటిలోనే వుంటాను. నేను మంచివాడినే.. ఎప్పుడూ సిగరెట్లు.. మందూ.. పేకముక్కా.. చికెన్ టిక్కాలాంటి అలవాట్లులేవు. ఒకవేళ వున్నా మిమ్మల్ని పిలవకుండా నేనొక్కడినే ఎంజాయ్ చెయ్యలేదు. కొలెస్ట్రాల్ ఎక్కువుండటంవలన.. ఎప్పుడూ చిన్నపిల్లల దగ్గరనుండి ఐస్కీములు అవీ దొంగిలించలేదు. పొద్దున్నే మీ ఇంటిముందున్న పేపరూ.. పాలప్యాకెట్లూ పోతే నాకు సంబంధలేదు.. అని అన్నీ రాసి పక్కింటాయనచేతో ఎదురింటాయనచేతో లేక కిందింటాయనచేతో సంతకం చేయించాలి.. అది సరిపోదు మళ్ళీ ఆ సంతకంపెట్టినవాడి ఎడ్రస్ ఫ్రూపు.. ఐ.డి ఫ్రూఫు జిరాక్సులూ.. పుట్టుమచ్చలు.. చేతిరేఖలూ ఫొటోలుతీసి ల్యామినేషన్ చేయించి పంపాలి.., అలాగే వాటితోపాటుగా వాళ్ళ తలవెంట్రుకలు.. చేతి లేదా కాలిగోళ్ళు డి.యన్.ఏ టెస్ట్ కోసం పంపినట్టు సేంపుల్ కూడా పంపాలి... ఇవన్నీ అడిగితే వాడిస్తాడా.. ఇదెక్కడి రూలు.. ఇంతకుముందులేదే.. ఉండు మన్మోహన్ సింగ్ తో ఇప్పుడే మాట్లాడతాను నేను... వాడు నాకు బాగా తెలుసు అని ఫోన్ డయల్ చేసేస్తున్నాడు మా కిందింటాయన.. అబ్బే అంత 'పేద్ద' రికమెండేషను ఎందుకండీ.. మీరు మాట్లాడినా ఆయన ఇప్పుడూ ఎప్పుడూ మాట్లాడలేడుసార్.. మొహమాటం ఎక్కువా, వదిలెయ్యండి.. నన్ను నమ్మి ఇచ్చేయండి, గొడవొదిలిపోతుంది.. అని  వాడిని బ్రతిమలాడి వసుదేవుడిలా మారితే.. కాస్తకరిగి.. "సరేగానీ.. ఎన్నాళ్ళుగానో నేనూ పాస్పోర్టు అప్లై చేద్దామనుకుంటున్నా నాకూ కాస్త అప్లైచెయ్యటంలో హెల్ప్ చెయ్యాలి..", అని వాళ్ళావిడ ఫొటోమీద ఒట్టేయించుకుని.. నన్ను ఒప్పించాడు. "బాబోయ్.. పాస్పోర్టా అని అరవలేక.., సరే చేస్తా" అని చెప్పాను. మళ్ళీ తరువాత రోజు డాక్యుమెంట్లు తెచ్చుకుని సర్వం సమర్పయామి.

మళ్ళీ చెట్లు చిగురించాయి..అన్నట్టు నా జుట్టుకు నాలుగైదు కటింగులయ్యి.. బుర్రలో ఉన్న మెమొరీ కాస్తా రిఫ్రెష్ అయిపోయి.. అన్నీ మర్చిపోయిన కొన్నాళ్ళకు.. వేరే పోలీస్టేషన్నుండి మరో కాల్. నువ్వు రేపొద్దున్నే పదింటికి రా.. నీపాస్పోర్ట్ వెరిఫికేషన్కి అని. ఎందుకండీ.. మొన్న ఫలానా పోలీస్టేషన్లో  అన్నీ సమర్పించుకున్నాం అంటే.. నీవు మార్చిన కొంపలు ఎన్నుంటే అన్నిసార్లు తప్పవు నీకీ ఎంక్వైరీలు అన్నాడు. "భలేభలే సెహభాష్ నారాజా.. నక్కతోక తొక్కబోయి.. ఏ కుక్కతోకో తొక్కుంటాను.. సరే కానీయ్.." అని భుజంపై తట్టుకుని..చంకలుగుద్దుకుంటూ తరువాత రోజు ఆఫీసుకి సెలవు పెట్టకండానే వెళ్ళాను. ఎందుకంటే ఆరోజు శనివారం ఆల్రెడీ సెలవు కాబట్టి.

మళ్ళీ మొత్తం డాక్యుమెంట్లన్నీ జిరాక్స్ కాఫీలు తీయించుకోటానికి.. దిగిన ఫొటోలు ప్రింటులు తీయించటానికీ.. పెర్సనల్ లోన్ ఒకటి తీసుకుని జాగ్రత్తగా అన్నీ ఇచ్చుకున్నాను. మళ్ళీ ఈ పోలీసూ చేతులు పైకెత్తి బద్దకంగా విరుచుకుంటూ.. ఐదొందలివ్వు అన్నాడు.
ఈసారి.. అన్నా హజారే గుర్తుకొచ్చాడు.. ముసలాయన అంత కష్టపడుతుంటే మనమిక్కడ అడిగిన వాడికల్లా లంచాలిచ్చి తప్పుచేస్తున్నామని అనిపించింది.. పొంగుతున్న ఆవేశంతో.. ఇదెక్కడి గోల మొన్న అక్కడ అన్నీ ఇచ్చేసాను.. ఈ ఎంక్వైరీ వుంటుదని తెలియదుకూడా.., ఇంకా ఎన్నిసార్లివ్వాలండీ  అని నసుగుతుంటే "ఠీక్ హే..బేజ్ దేంగే..", అన్నాడు. ఏంటి మళ్ళీ అడిగ కాస్త మెత్తబడతాడు అనుకుంటే... అంత పెద్ద బూతు తిడతాడా.. సరేలే అని పౌరుషంతో లేనిమీసం తిప్పుకుంటూ నెత్తిమీద పేపర్ ని గొడుగులా  పెట్టుకుని ఏ కాకులూ పాడుపనిచెయ్యకుండా తప్పించుకొచ్చేసాను.

పదిరోజులయ్యింది.. ఇరవైరోజులయ్యింది.. ఆన్లైన్లో స్టేటస్ మాత్రం పోలీసులు ఇంకా వెరిఫైచేస్తూనేవున్నారు. నీపై కేసులు ఇంకా గాలిస్తూనే వున్నారు వెళ్ళివాళ్ళను బ్రతిమలాడుకొని తొందరగా కేసులన్నీమాఫీచేయించుకుని వెంటనే మాకు పంపు అనే వుంది.
నెలైంది.. కేసులేమీ మాఫీలైనట్టులేవు. ఇక లాభంలేదు.. ఒక్క హజారే కాదు.. హజార్ అన్నాహజారేలు ఉన్నా ఈ దేశాన్ని ఎవడూ బాగుచేయలేడు.. వెళ్ళి మళ్ళీ వసుదేవుడు అవతారమెత్తాల్సిందే.. అని మళ్ళీ పెర్సనల్ లోన్ తీసుకుని డాక్యుమెంట్లతోపాట.. స్టేటస్ అడగటానికెళ్ళాను.. అదేంటి ఇంకా వెళ్ళలేదా.. అలా జరగదే.. చూస్తానుండు అని అన్నీతిరగేసాడు..,గంట ఆగమన్నాడు.. వాడెవడికో ఫోన్చేసి అడిగాడు.. వాడు పాస్వార్ట్ తెలిసిన వాడు ఈరోజు సెలవు రేపుచెబుతాన్నాడు. సరేలే.. ఎక్కడో మిస్ అయ్యింటుంది.. మిసెస్ అయ్యివచ్చాకా.. మళ్ళీ పూర్తిచేద్దాం, ఒకవేళ పాతది ఉంటే పంపించేద్దాం లేకపోతే కొత్తది అని మొత్తం డాక్యుమెంట్లు మళ్ళీ తీసుకున్నాడు. ఈ సారి డబ్బులు అడగలేదు.. ఇచ్చానని అనుకుని వాడున్నాడు.. అడగలేదు పర్వాలేదు అని నేనున్నాను.. అక్కడ అన్నాహజారే నీరసపడి జైల్ భరో అంటున్నాడు.

ఇంకా ఏ కబురూలేదు.. ఆన్లైన్లో స్టేటస్ మాత్రం ఇంకా అదే. ఎన్నాళ్ళకు నా చచ్చిన పాస్పోర్టు బతుకుతుందో తెలీదుకానీ.. పోలీసుబట్టలుకాకుండా మామూలు బట్టలేసుకుని వెళ్ళేవచ్చేవాళ్ళను బావొచ్చాడు బావొచ్చాడు అని చూసినట్టుగా.. మనల్ని చూసే ఆ ఖైదీలూ.. ఆ ఖైదీకి కేరేజి పట్టుకెళ్ళేవాడిలాగా వారానికోసారి పోలీస్టేషనుకెళ్ళిరావటాలు భలేభలేమజాగావుంది.
ఇన్ని అద్భుతమైన అనుభవాలను పంచుతున్న మన సర్కారీవారికి శతకోటి వందనాలతో.. ఈ టపా అంకితం.

---------------------------------------------------------
అందరికీ నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు... ఇలాంటి చేదు అనుభవాలు ఎదురవకుండా.. అన్నీ తీపి అనుభవాలతో.. అందరూ ఆయురారోగ్య ఐశ్వర్యాలతో ఆనందంగా సంతోషంగా వుండాలని కోరుకుంటున్నాను. :-)

నా పాస్-పోర్ట్ చచ్చింది..

నా పాస్పోర్ట్ చచ్చింది.. 
అవును.. నిజంగానే నా పాస్ పోర్ట్ చచ్చింది. ఇంగ్లీష్ లో ఎక్ష్పైర్డ్ అనేపదాన్ని తెలుగులో తర్జుమా చేసినా అదే అర్ధం వచ్చి చచ్చింది. ఎప్పుడో భూమి పుట్టకముందు పాస్పోర్టుంటే పడుంటుంది కదా అని ఒక ఆలోచనొచ్చి.. నా ఎమ్మెస్సీ సీటుకోసం కౌన్సలింగ్ పనిలో విశాఖపట్టణం వెళ్ళినప్పుడు పాస్పోర్టాఫీసుకు వెళ్ళి ఒక దరఖాస్తు పడేసుకున్నాను. ఎవరూ చూడలేదు కదా అని సైలెంటుగా అటుఇటూ చూస్తూ వచ్చేస్తుంటే.. ఆ పడేసుకున్న దరఖాస్తు ఎవడికో కనబడి నన్ను పిలిచి.. "బాబూ.. దరఖాస్తు పడేయటం అంటే ఇక్కడిలా ఆఫీసు బయట పారేయడంకాదు.. లోపలికెళ్ళి ఇవ్వాలని చెబితే తెలివొచ్చి.. తెలిసొచ్చి.. ఆఫీసులోపలకెళ్ళి చూస్తే.. ఎవరూలేకపోయినా లైట్లు వెలిగిపోతూ.. ప్యాన్లు తిరుగుతూ దేదీప్యమానంగా వెలిగిపోతుంది. సరేలే ఎవడొకడొస్తాడు... అని ఆఫీసులో అలా కుర్చీలో నడుంవాల్చేసరికి ప్రాంత ప్రభావమో.. లేక అయస్కాంత ప్రభావమో.. తెలియదు కునుకు పట్టేసింది. ఒక అరగంటకి లేచి చూస్తే ఇంకా ఎవరూరాలేదు.. ఎటు వెదికినా అదేదో రామ్ గోపాల్ వర్మసినిమాలోలా ఖాలీ గదులు.. కిర్రు కిర్రు తలుపులు.. భయంకరంగా భయపెడుతున్నాయి. ఆఖరికి కాసేపు అటుఇటూ తిరిగి ఎవడూ రాడని నిర్ణయించుకుని.. అక్కడే బల్లపై దరఖాస్తు.. దానికి సరిపడా డబ్బులు పడేసొచ్చాను.


 కొంత కాలం గడిచింది.. నెత్తిమీదబలమైన దెబ్బతగిలిన తెలుగు టీ.వీ సీరియల్ లో క్యారెక్టర్ లాగా ఎప్పుడు ఏ దరఖాస్తు ఎక్కడ పడేసానో మర్చిపోయాకా.. మా వూరికే బి.బి.సి గా చెప్పుకునే ఒకాయన కబురట్టుకొచ్చాడు. మీ ఊర్లో ఫలానా వాళ్ళబ్బాయిని నన్నొచ్చి కలవమను అని పక్కూరి పోలీస్టేషనులో వుండే కానిస్టేబుల్ చెప్పిన కబురంట.. చెప్పింది చెప్పినట్టు కాకుండా ఆ కబురుకు నాలుగు రకాల అత్తర్లు పూసి మా వూరంతా ఊదేసాడు. పోలీసోడు పిలిచాడా!.. అని వూరు వూరంతా నివ్వెరబోయి ఒక్క నిముషం ఆగిపోయింది. అదే విషయం ఎక్కడపడితే అక్కడ గూమిగూడి చెప్పేసుకుంటున్నారు. అలా గాలివార్తలా ఎగిరొచ్చిన వార్తవిని నేనూ కాసేపు నివ్వెరబోయాను.. తేరుకుని కాస్త బయటపడి ఇంటికి బయలుదేరి ఒంటరిగా గదిలోకి వెళ్ళి పోలీసు పిలిచింది ఎందుకా అని.. నటన వారసత్వంగా వచ్చిన హీరోలాగా  ఒక పది టేకులు తీసుకుని అలోచించాను. నాలుగు లాంగ్ షాట్లతో.. మూడు జూమ్ షాట్లలో నా మొహం అద్దంలో చూసుకుంటూ ట్యూబులైటు స్విచ్చ్ అన్ - స్విచ్చ్ ఆఫ్ చెయ్యగా.. ఎప్పటికో గానీ వెలగలేదు.. ట్యూబులైటు కాదు.. నా వెధవ బుర్ర.. అప్పుడెప్పుడో దరఖాస్తు పడేసుకున్న పాస్పోర్టుకైయ్యుంటుంది.. లేకపోతే మనమేం మారణహోమాలు.. మానభంగాలు చేసామని పోలీసోల్లు పిలుస్తారులే అని పోలీసాయన్ని కలుద్దామని వెళ్ళాను. 


ఆయన తీరిగ్గా ఆఫీసులో కూర్చుని.. అప్పుడే టాయ్ లెట్ రూమ్ తుడిచిన.. ఫ్రెష్ కొబ్బరిచీపురు నుండి ఒక పుల్ల విరుచుకుని పళ్ళుకుట్టుకుంటూ తన్మయత్వం పొందుతున్నాడు. ఒక పావుగంటకి తేరుకుని.. ఎదురుగా నిలబడ్డ నన్ను చూసి పేరేంటి అని అడిగాడు. "పాస్పోర్టండి", అని చెప్పగానే.. ఏంట నీపేరే పాస్పోర్టా.. మరి నీకెందుకింక పాస్పోర్టు అన్నాడు వెటకారంగా.. అదికాదండి.. అని నా పేరు చెప్పాను. వచ్చావా.. బాగానేవుంది. నీకు పాస్పోర్టెందుకూ అని అడిగాడు. అదిఅదీ.. విమానం ఎక్కడానికండీ.. అన్నాను కంగార్లో. ఏంటి విమానమే.., పాస్పోర్ట్ లేకపోతే ఎక్కనివ్వరా? సరేలే.. పాస్పోర్టు వెరిఫికేషనంటే చాలా తతంగం వుంది. పక్కనేవున్న పాత చెక్కబీరువాలో బూజుపట్టేసి సగం చెదలు తినేసిన ఫైల్సన్నీ చూపిస్తూ.. ఈ కేసులన్నీ తిరగెయ్యాలి, అన్ని పోలీస్టేషన్లలో నీ పేరుమీద కేసులున్నాయోమో చూడాలి.. అక్కడున్న నోటీసుబోర్టుల్లో మెల్లో ఒక నల్లపలక వేసుకునున్న ఫొటోలతో.. నీ ఫొటో పోల్చిచూసి కనుక్కోవాలి.. ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే చాలా తతంగం వుందయ్యా. పోలీసోళ్ళకేపనీ వుండదని అనుకుంటారు జనాలంతా.. ఇవన్నీ చేసి రాత్రికి ఎప్పటికో ఇంటికి చేరుకుంటాం.. మా బతుకులు ఎవడికీ అర్ధం కావు.. అని తింగరి చూపులు చూస్తున్న నా వంక తింగరన్నర చూపులు చూసాడు పోలీసు. నీ ఎంక్వైరీ నేను చాలా త్వరగా పంపించేస్తాను.. పాస్పోర్టు త్వరగా వచ్చే బాధ్యతకూడానాదే..  కానీ మరి ఖర్చవ్వుద్ది.. ఎంతోకొంత ఇచ్చుకుంటే.. అని చేతులు నలుపుకోటం మొదలెట్టాడు. సర్వీసులో ఎన్ని సార్లు నలిపాడో తెలియదు.. నలిపి నలిపి ఆ చేతులు సన్నగా అయిపోయాయి. ఆ నలిగిపోతున్న సన్న చేతులు చూస్తే..  ఆ పోలీసు ఉద్యోగంలో నలిగిపోతున్న జీవితాన్ని ఊహించుకుంటే.. కన్నీళ్ళొచ్చేసాయి.. సార్!.. ఇక నలపకండి... ఆపండి.. ఆపండి..ఆ..పం..డి. అని ఎకో సౌండు ఎఫెక్టుతో అరిచి. "నలిగిపోతున్న మీ పోలీసు జీవితాన్ని నేనింక చూడలేనండీ..", అని భారీ డైలాగొకటి చెప్పి ఇదిగో వంద.. అని నవ్వుతున్న గాంధీగారిని ఏడుపుకళ్ళతో చూస్తూ వందనోటు చదివించుకున్నాను. 


పాతసినిమాల్లో క్యారెక్టర్ నటి చీరకొంగుతో నోరునొక్కుకుని ఏడ్చివెళ్ళిపోయినట్టుగా చేత్తో నోరునొక్కుకుని వెళ్ళి సైకిలెక్కాను. మళ్ళీ చాలా రోజులు గడిచాకా.. హైద్రాబాద్ సిటీ బస్సులో పొద్దున్న పదింటికి ఆఫీసుకని బయలుదేరిన అమ్మాయి.. దిగే ఎక్కే మగాళ్ళ చేతుల్లో నలిగినట్టుగా.. సర్కారీ తపాలా బంట్రోతు చేతుల్లో నలిగి నలిగి దళసరి..ఖాఖీ రంగు కవరు చుట్టుకుని.. పోస్టులో నా పాస్పోర్టు ఇంటికొచ్చింది. "ఏండే.. అబ్బాయిగారికి పాస్పోర్టొచ్చేసింది.. ఇంక విదేశాలకెళ్ళటమే ఆలస్యం.. మరి పాస్పోర్టొచ్చిన సంతోషంలో నాకేమన్నా..", అని నెత్తిమీద చెయ్యివేసుకుని బుర్రగోక్కుని ఉన్న నాలుగెంట్రుకలూ రాల్చేయబోయాడు తపాలా బంట్రోతు. ఆగు నాయనా ఆగు.. ఇప్పుడే గుమ్మాలు తుడుచుకన్నాం నువ్వు ఆ నాలుగూ రాల్చి ఛండాలం చెయ్యకు అని గోక్కునే వేళ్ళమధ్య ఒక ఇరవై రూపాయలు పెట్టి.. గోకుడు ఆపించి.. పంపించాల్సొచ్చింది.  సరే మనకు ఇప్పట్లో పనున్నా లేకపోయినా.. పాస్పోర్టంటూ ఒకటుంది కదా అని.. అలాగే భద్రంగా ఇనబ్బీరువాలో పెట్టి.. చెదలు పట్టకుండా జాగ్రత్తలు తీసుకుని.. అప్పుడప్పుడూ తీసి కళ్ళకద్దుకుని.. పదేళ్ళయినా ఒక్క పేజీ కూడా నలక్కుండా.. ఒక్క పెన్నుగీతకూడా పడకుండా.. కొత్త వాసన పోకుండా.. ఎంతో ప్రేమగా చూసుకుంటున్న పాస్పోర్టుకు ఏం రోగం వచ్చిందో మరి చచ్చింది. ఎవడన్నా అడిగితే.. గర్వంగా నాకూ ఉంది పాస్పోర్ట్ అని చెప్పుకోటానికి తప్ప ఏ పనికీ పనికి రాకుండా.. ఏ మార్పూ లేకుండా. ఇన్నాళ్ళూ బీరువాలో.. అదే నలిగిపోయిన ఖాఖీ రంగు కవరులోనే చుట్టబెట్టుకుని నాజుకుగా కనిపించే నా పాస్పోర్టుకు ఏమయ్యిందో తెలియదు.. మరి చచ్చి చచ్చింది.


నాకు ఇక్కడో అనుమానం వచ్చింది.. అప్పటి చీపురు పుళ్ళ పోలీసు.. ఏ వెధవ ముహూర్తంలోనో.. తన ఎడంచేత్తోనో ఛీడ సంతకం పెట్టుంటాడు.. లేక ఆ పాస్పోర్ట్ ఆఫీసోడు.. చూపుడు వేలుకు తొడుక్కోవాళ్సిన రాయి ఉంగరం.. ఏ ఎడంకాలి పిల్లవేలుకో తొడుక్కునుంటాడు.. వాళ్ళందరి చీఢ నాకు పట్టుంటుంది. లేకపోతే.. నేను పనిచేసిన కంపెనీల్లో మన పక్కనున్నోళ్ళూ.. పక్క ప్రాజెక్టోళ్ళూ.. నేనీ ప్రాజెక్టులో చెయ్యను అని ఇచ్చేస్తే నా దగ్గరనుండి నేర్చుకున్నోళ్ళు. అలాగే ఆఫీస్ బాయ్.. టీ బాయ్ తో సహా అందరికీ విదేశం ఆఫర్లొచ్చినా మనకు కంపెనీ తరపునుండి ఒక్కసారికూడా.. ఆఫర్ రాకపోగా.. కనీసం పాకిస్తాన్ ఆఫ్ఞనిస్తాన్ వెళ్ళే ఛాన్సుకూడారాలేదు. సొంత డబ్బుల్తో సింగపూర్.. మలేషియా.. లాంటి ట్రిప్పులూ వేసే చాన్సూ కలిసిరాలేదు. ఇలాక్కాదు. పాస్పోర్టు పై ఒక్క స్టాంపైనా పడాలి అని స్టాంపు ఒకటి తయారుచేయించి.. నేనే రెండు గుద్దులు గుద్దేద్దాం అని డిసైడైపోయి.. అదే అవిడియాతో ఇనబ్బీరువాలో వున్న పాస్పోర్టు తీసి చూసే సరికి.. బ్రేకింగ్ న్యూస్ లాగా పాస్పోర్టుకు కాలంచెల్లిందనే షాకింగ్ న్యూస్ బయటపడింది. లేకపోతే ఇంకొక పదేళ్ళకుగానీ పాస్పోర్ట్ చచ్చిందనే విషయం లోక్పాల్ బిల్లులాగా బయటపడేది కాదు.  అదన్న మాట అసలు విషయం.. 


సరే ఇప్పుడు చచ్చినదాన్ని ఇంట్లో ఏం పెట్టుకుంటాం.. మళ్ళీ అప్లై చెయ్యాలికదా.. మళ్ళీ అప్లైఅంటే  రిన్యూ చెయ్యటమే.. ఆఁ.. ఎంతసేపు మహా అయితే మొబయిల్ లో బ్యాలెన్స్ రీచార్జ్ చేసినంత టైంలో అయిపోవచ్చు.. అప్పుడంటే పదేళ్ళ క్రితం మాట.. ఈ మొబైల్సూ.. కంప్యూటర్లూ ఎరగం కదా.. ఇప్పుడంతా ఆన్లైనే అయ్యింటుంది అని గూగులమ్మతో నాకొచ్చిన సందేశాలు చెప్పిచూద్దునా.. దుమ్ముపట్టేసి.. బూజులు దులపని ఇల్లులాగా ఒక వెబ్బైట్ కనిపించింది. నా కంప్యూటర్ మానిటరేమన్నా సరిగ్గాలేదేమోనని క్లాత్ పెట్టి తుడుద్దునా.. అయినా అలాగే వుంది.. ఆ తరువాత తెలిసింది. ఆ రంగులే అంతని. చఛా!, ఇదైయ్యుండదు.. ఇండియాలో ఎంతమంది పాస్పోర్టులు తీసుకొనుంటారు.. పాస్పోర్టు తీసుకున్నవాడిదగ్గరనుండి.. వెబ్సైట్ ఫండుకింద కనీసం ఒక్కరూపాయి తీసుకున్నా హైక్లాసు వెబ్సైట్ చెయ్యొచ్చుకదా. అలా చేసేవుంటారు.. ఇది ఎవడో తలమాసినోడిదయ్యుంటుంది.. గవర్నమెంటు పేరు పెట్టుకున్నాడు.. అని ఆ పేజీ మూసేద్దామనుకునేలోగా పైనే కనబడింది.. బయట అక్రమసంబధాల మంత్రిత్వశాఖ అని. (Ministry of External Affairs), ఓరినీ..!!, నా అంచనాలన్నీ తారుమారయ్యాయే.. అయితే వీళ్ళు బయట సంభంధభాంధవ్యాలు.. పెత్తనాలూ తప్ప.. ఇంట్లో విత్తనాలు నాటుకోలేని వాళ్ళన్న విషయం ఎవరూ అనక్కర్లేదు.. ఆ వెబ్సైట్ చూస్తేనే తెలిసిపోతుంది. మళ్ళీ అందులో ఏ ఏరియాకు తగ్గట్టు ఆ వెబ్సైటు.. మళ్ళీ దేనికదే సెపరేటు డిజైను.. ఏంటో..!, సరేలే ఇందులో ఎన్ని కోట్లు స్వాహానో.. మనకెందుకొచ్చినగొడవ... మనకెవడన్నాఇస్తాడా చస్తాడా.. మనది నొక్కకుండా వుంటే అదే దస్ హజారూ..!, అనుకుని వూరుకున్నాను. 


అసలు వివరాల్లోకి వెళ్ళీ చూడగా తెలిసిందేంటంటే.. రిన్యూ అన్నా కొత్తది అప్లై చేసినా అన్నిటికీ గవర్నమెంటు ఉద్యోగుల "బాగు" దృష్టిలో పెట్టుకుని ఒకటే స్కీము పెట్టారని తేలిపోయింది. అంటే ఆఖరికి పోలీసు ఎంక్వైరీతో సహా.. అమ్యామ్యా మాములేనని తేటతెల్లమైపోయి.. నా మొహం సూపర్ రిన్ సోపుతో ఉతికినట్టు తెల్లగా అయిపోయింది. ఓరినాయనో.. అసలే తింటానికీ.. తిన్నది అరాయించకోటానికే టైములేక.. కిడ్నీల్లో ఇడ్లీ సైజంత రాళ్ళు పేర్చుకుని కోటలు కట్టుకుని రాజ్యాలేలుతూ.. తిన్న చెయ్యి కూడా కడుక్కోకుండా ఆఫీసులో కీబోర్గ్ మీద ఎంగిలి చేతుల్తో టిక్కూటిక్కూమని టైపుకొట్టుకుంటూ, క్షణం తీరికలేని మా సాఫ్వేర్ బతుకుల్లో ఇన్ని కష్టాలా??. ఇప్పుడు ఆ గవర్నమెంటు ఆఫీసుకెళ్ళి లైన్లలో నిలబడి.. వాడితోనూ వీడితోనూ ముష్టియుద్దం చేసి, ఎవడికో చేతులు ఖాలీగాలేవు కాస్త వీపుగోకిపెడతారా.. అంటే లేని గోళ్ళతో గోకిపెట్టి, వాడెవడికో పెన్నులేకపోతే పక్కోడి జేబులోంచి పెన్ననుకొని సిగరెట్ తీస్తే చెప్పుదెబ్బలుతిని.., వీడెవడో నిశానీ అయితే వాడి అప్లికేషనూ.. ఇంటి ఎడ్రసూ.. పోయిన వాడి బాబు ఎడ్రసూ.. వాడికి నచ్చిన వేటూరివారి పాటలూ వాళ్ళ బాబుకు నచ్చిన ఘంటశాలగారి పాటలన్నీ రాసిపెట్టి, ఇంకొకడెవడికో స్టాంపు అంటించడానికి కాస్త ఉమ్మితడి కావాలంటే అప్పిచ్చి, వేరేవాడు పాటపాడటానికెళ్తే.. వాడి ఫైల్సూ.. నిలబడ్డ ప్లేసు ఎవడూ అక్రమించకుండా కాపలాకాసి, ఇంకొకడెవడో సిగరెట్టు అంటిచడానికి అగ్గిపెట్టడిగితే.. లేదని చెప్పి, మనం సిగరెట్టు కాల్చకపోటం ఒక పెద్దలోపమే అని తెగబాధపడి పోయి, ఈ ఎధవ పనులన్నీ చేసేంత ఓపికలేదుగానీ.. చచ్చిన పాస్పోర్ట్ ని తాటిపాతరేసినట్టుగా పాతరేసేద్దాం అని నిర్ణయించుకున్నాను.


ఈ నిర్ణయాలన్నీ ఆఫీసులో కూర్చుని మానిటర్ ముందున్న సూన్యంలోకి చూస్తూ ఆలోచిస్తుండగా.. సరిగ్గా ఐదునిముషాల్లో మా సీ.టీ.వోతో మీటింగ్ అన్నారని.. కాస్ఫరెన్స్ కాల్ అయ్యింటుందిలే అని మీటింగ్ రూమ్లోకెళ్తున్న మాకు.. బాబూ అటు కాదు ఇటు.. ఆయన ఇక్కడేవున్నాడు ఈ రోజే అమెరికా నుండి దిగాడు అన్నారు.. "అదేంటి మొన్నటికిమొన్నేకదా వెళ్ళొస్తాను బైబై అన్నారోలేదో అప్పుడే ఎలా వచ్చారు..", అని అడిగితే ఆ రోజు పొద్దున్నే దిగాడని తేలింది. ఇదేమన్నా తణుకు-మార్టేరు షెటిల్ బస్సు సర్వీసా.. ఇంత సులువుగా వారానికోసారి అమెరికానుండి ఇండియాకి ఎలా వస్తున్నాడబ్బా.. ఈయనకి పాస్పోర్ట్ అక్కర్లేదంటావా?, అవును..!  ఇంతకీ ఈయన పాస్పోర్ట్ ఎలా రిన్వూ చేయించుంటాడు, మీటింగ్ అయిపోయాకా.. "ఎనీ క్వస్చన్స్",  అన్నప్పుడు అడిగేస్తే పోలా.. అన్న అద్భుతమైన ఆలోచనలల్తో నా బుర్రను రేజ్ చేసిన ఏక్సిలరేటర్ లాగా జుమ్ జుమ్ అనిపిస్తుండగా. మీటింగ్ అయిపోయిందన్నారు.. ఆ మీటింగ్ యొక్క సారం సారాశం.. ఏంటిరా అని పక్కోడినడిగితే... కొత్త ప్రాజెక్టులు రాబోతున్నాయి.. మీ అందరికీ నా ధన్యవాదాలు.. ఇదే కృషి పట్టుదలతో మీరు పనిచేస్తారని ఆశిస్తున్నాను. అని చెప్పాడు. 
అయ్యబాబోయ్.. ఇంకేముంది.. కొత్తప్రాజెక్ట్..! స్టడీకోసం..!! ఆన్ సైట్!!! ఆఫరూ!!!!, మరి నేను..!! నా పాస్పోర్ట్ లేకుండా.., ఓరినాయనో!!!!!!. ఈ సారికూడా వచ్చిన ఛాన్స్ మిస్సయ్యి.. నాకు పాస్పోర్ట్ లేదని.. ఏ సెక్యూరిటీవాడినో నా బదులు పంపించేస్తే సాఫ్ట్వేర్ సన్యాసం చేసేసి.. అడవుల్లోకి పోయి.. ఆకులూ అలమలూ చుట్టుకుని కంద-మూలాల్ని పిజ్జా-బర్గర్స్ లా ఊహించుకుని.. ఒక ల్యాప్ టాపు చేత్తో పట్టుకుని.. రిలయన్స్ నెట్ కనెక్ట్ తో ఇంటర్నెట్టుకు కనెక్టయ్యి.. ఫేస్బుక్కులో వున్న ఆన్లైన్ ఫ్రెండ్ తో చాటింగ్ చేస్తూ..  సిగ్నల్ సరిగాలేక సగం సగం సిగ్నల్ తో వెళ్ళిన నా సగం సగం మాటలు అర్ధంకాక.. నా ప్రెండు బండ బూతులు తిడుతుంటే.. యువర్ - అయ్యా అంబానీ.. "కర్ లియా మేరా దునియా.. జంగిల్ మే.." అని నా తలను ఆ పక్కనేవున్న కొండరాయికేసి కొట్టుకున్న సీన్ గుర్తుకొచ్చింది.


ఇప్పుడెలా!, ఎలాగైనా పాస్పోర్టును బతికించాలి.. బతికించాలి బతికించాలి అని ఆలోచిస్తుంటే.. పిడికిలి బిగుసుకోవటం మొదలుపెట్టింది.., అదేదో సినిమాలో నరాల నాగార్జునకి.. సారీ..  నాగార్జునకి నరాలు పొంగినట్టు పిడికిలి దగ్గర్నుండి పొంగుకొచ్చాయి.. అలాగే పిడికిలి బిగించి ఆలోచించగా.. ఆర్పీపట్నాయక్ తీసిన "బ్రోకర్" సినిమా గుర్తొచ్చింది.. ఇండియాలో ఈ "బ్రోకర్" అన్న మానవుడు లేకుండా మనకు పనులెక్కడవుతాయిలే.. ఒక బ్రోకర్ గాడిని పట్టుకోవాలి.. అని గూగులమ్మతో చెప్పి వెతికిపెట్టమన్నాను. బడా మార్ట్ లో వారంక్రితపు పుచ్చొంకాయలకి.. కాస్త చెంకీ కవరుతో ప్యాకింగ్ చేసి.. ఏసీలో పెట్టి  కొత్తలేబుల్ అంటించి.. మాంచి లుక్ వుండేలా చేస్తే.. "యా!, ఐనో.. ధీస్ ఆర్ పుచ్చ్ వంకాయ్స్.. బట్ యునో ధీస్ ఆర్ వెరీ హెల్దీ...", అని ఆ పుచ్చుల్లో  కాస్త చిన్నపుచ్చలున్నవి ఏరిమరీ కొనుక్కుంటూ.. లౌక్యం ప్రదర్శించే సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్ లాగా.. ఇచ్చేది బ్రోకర్ కే.. కానీ..ఆ బ్రోకర్ గవర్నమెంటు ముద్రవేసిన బ్రోకర్ కావాలని(Authorized Agent), అదీ మనదగ్గర్లో వున్న వాడినొకడిని వెతికి పట్టుకోవాలని కాస్త లౌకిక-అలౌకిక లౌక్యం ప్రదర్శించి.. వివరాలు కనుక్కోగా వాడు ఒక రెండువందల ఏభై మామూలుగా మామూలు తీసుకుని పనికానిస్తానని భరోసాఇవ్వగా వెంటనే పత్రాలన్నీ మూటగట్టుకుని ఇవ్వటానికి బయలుదేరాను.


ఇక్కడే అసలు కష్టాలు పీతల్లా వెంట పడి కరిచాయి.. ఒక సంవత్సరంలో ఎన్నిచోట్ల ఉంటే అన్ని ఎడ్రస్ ప్రూఫ్ లు ఇవ్వాల్సుందని చెప్పాడు.. ఎడ్రసుప్రూఫులుగా ఏమేమి ఇవ్వొచ్చో ఒక పెద్ద లిస్టే ఇచ్చి ఇందులో ఏమన్నా ఒక నాలుగు అన్నాడు. ఏంటివి ఇందులో ఏమన్నా నాలుగా!, అంటే ఏంటి.. ఇదేమన్నా బిగ్ బి నిర్వహించే కౌన్ కిస్కా కరోర్ పత్నినా? అనడిగితే.. కాదుసార్.. ఈ కిందిచ్చిన లిస్టులో ఏవన్నా నాలుగు ఫ్రూపులు అన్నాడు. ఇక్కడొక థియరీ వుంది. ఎవరైనా కనిపెట్టారోలేదో తెలియదు కానీ.. మూడంటే మనదగ్గర రెండు.. నాలుగంటే మనదగ్గర మూడే ఏడుస్తాయి. ఖచ్చితంగా ఆలాగే.. నాదగ్గర మూడే ఏడ్చాయి. అందులోనూ ఒక సంవత్సరంలో నేను రెండుచోట్ల కొంపలు మార్చాను. ఆ పాత ఇంటికి కొత్తప్రూఫ్ లు కూడా కావాలి. సరే మీకు ఒక ఆఫ్సన్ వుంది ఆఫీసునుండి లెటరు.., బ్యాంకు స్టేట్మెంటు.. తీసుకురమ్మన్నాడు. అవి పాతింటి పేరుమీదవైతే మీకు వీజీ సార్ అన్నాడు. ఏం వీజీ.. కొంప కొల్లేరైపోతేనూ.. ఇవన్నీ ఎందుకురా బాబు ఇప్పుడుంటున్న ఇంటిది ఒక్క ఎడ్రస్ ప్రూఫు చాలదా అన్నాను. సార్ రూల్స్ సార్ అన్నాడు.. లేచి వచ్చేద్దామంటే. మా ఆఫీసు సెక్యూరిటీవాడు నా ప్లేసులో ఆన్ సైట్ ఆఫర్ కొట్టేసి.. ప్లైటెక్కుతుంటే మేమంతా సెండాఫ్ ఇస్తున్న సీన్ గుర్తొచ్చింది.. ఇక చేసేదిలేక కుర్చీలోంచి లేవలేక.. "సరే తెస్తాను ఇంకా.. ఏమన్నా కావాలంటే చెప్పు మాటిమాటికీ తిరగలేను" అన్నాను. "అయితే.. ఒక రెండుకేజీల బంగాళాదుంపలు.. ఒక కేజి ఉల్లిపాయలు.. ఒక పత్తాగోబీ  కొని వెళ్తు వెళ్తూ మా ఆవిడకిచ్చేసివెళ్ళండి అని అనబోతున్నట్టు ఫేసుపెట్టి.. ఇంకేమీ అక్కర్లేదు సార్.. ఇవి చాలు", అన్నాడు. ఎలాగైతే.. మొత్తానికి కావాల్సిన డాక్యుమెంట్ల కోసం రెండు మూడు నాలుగైదు ఆరురోజులు తిరిగి తిరిగి ఇవ్వగలిగాను. ఆ తరువాత.. అప్లికేషన్ ఫాం ఆన్లైన్లో పూర్తిచేసేసాడు.. ప్రింట్ తీసి ఇంకా ఏవో నాలుగైదు కాగితాలమీద సంతకాలు అన్నాడు.. అసలే ఆఫీసు టైమైపోతుంది త్వరగా కానియ్.. అంటే.. తరువాత వేలిముద్రలన్నాడు.. ఆ తరువాత కాలిముద్రలు వెయించుకున్నాడు. నాకు మండి... ఇంకా ఎన్ని ముద్రలేయిస్తావయ్యా.. ఇదిగో కావాలంటే.. నా.."...." వేసుకో అనబోతే.. సార్ తిట్టకండి సార్.. ఇవి రూల్సు సార్.. మరి ఏం చేస్తాం అన్నాడు. సరే.. నీకిష్టమొచ్చిన ముద్రలేస్తా.. ఎక్కడెయ్యమంటే అక్కడేస్తా.. ముద్ర నువ్వువెయ్యమన్నా సరే. నేను వేసినా సరే.. నీ ఆఫీసులోవేస్తా.. నీ ఇంటికొచ్చివేస్తా.. నువ్వు మొలతాడుకట్టుకోని మరాఠీవాడివే ఐతే కాసుకో.. అని డయలాగులు చెబుదామంటే వాడికి మన తెలుగర్ధంకాదు.. ఈ డయలాగులు.. లాగులు పైకి లాక్కుంటూ నాకు హిందీలో చెప్పటం రాదని ఆగిపోయి.. ఇంక నువ్వు అవి ఇవీ కావాలి అని అడక్కుండా అన్న టైముకి సబ్మిట్ అయిపొవాలి.. నువ్వేంచేస్తావో నాకు తెలియదు అన్నాను. అందులో తేడావుండదు సార్.. నేను చేస్తాను 'మీరే చూస్తారు' కదా అని భరోసా ఇచ్చి ఇంటికి పంపించాడు. ఇంటికొచ్చాకా ఆలోచించాను.. "మీరే చూస్తారుకదా" అన్నది వెటకారంగా అనలేదు కదా అని.


మళ్ళీ మనమెక్కడున్నామంటే.. ఫలానా ఫలానా ఘట్టంలో గొట్టంలో ఇరుక్కుపోయిన యువరాజుగారిని చూసీ.. రూపాయిపావళా పెట్టి గొట్టాలు కొనుక్కుని ఐదువేళ్ళకూ పెట్టుకుని తింటూ వెళుతున్న రాణీగారు.. ఫక్కున నవ్వే... అని ఒక్కసారి చెప్పుకున్న కధ గుర్తుచేసుకున్నట్టుగా.. కొన్నాళ్ళుపోయినతరువాత లోకల్ పోలీస్టేషన్నుండి రేపొకసారి పదింటికి స్టేషనుకొచ్చి కలవమని ఫోనొచ్చింది. సరే!.. నేనెళ్ళడమేంటి.. అసలు పోలీసోడికీ నాకు సంబంధమేంటి.. ఆ బ్రోకర్ గాడే చూసుకుంటాడులే అని వాడికి ఫొనుకొడితే.. "సార్.. పోలీస్ ఎంక్వైరీ మీరే చూసుకోవాలి.. మేం అప్లికేషన్ సబ్మిట్ చెయ్యటంవరకే", అన్నాడు. 
అదేంటి?, ఆ పని బ్రోకర్ 'గాడిదే' అని మా ఫ్రెండొకడు చెప్పాడు అన్నాను. 
కాదు సార్.. ఈ విషయంలో 'ఎవడిది వాడిదే' అన్నాడు. 
సరేలే.. ఇంకేంచేస్తాం.. అని నోర్మూసుకుని తరువాతరోజు ఆఫీసుకు సెలవుపెట్టి పోలీస్టేషనుకు వెళ్ళాను. ఏంటి పోలీస్టేషనుకు వెళ్ళటానికే సెలవా అని అడిగారు కొంతమంది.. నీకు భలే సెలవు దొరుకుతుందిరా అన్నారు ఇంకొంతమంది.. మీరూ ఏదోటి అంటారు కదా.. ఆ ఛాన్స్ ఇవ్వకుండా నేనే చెబుతా.. మీరిప్పుడు ఎందుకు సెలవుపెట్టానో తెలుసుకోవాలంటే.. చిన్న బ్రేక్ తరువాత.. అని బ్రేకులు బ్రేకుడాన్సులూ అవసరంలేకుండానే చెబుతున్నాను వినండి. 


ఇవసలే.. గవర్నమెంటు పనులు.. అందులోనూ స్టేట్ గవర్నమెంటు పనులూ. కంప్యూటర్ భంద్ ఏం చెయ్యం అని.. ప్రెసిడెంట్ వచ్చి స్విచ్చాన్ చేస్తాడు అన్నట్టు దానిముందే కూర్చుంటాడొకడు. దీని పాస్వార్ట్ ఎవడి దగ్గరుందో తెలియదయ్యా.. సాయంత్రం రా.. అంటాడు ఇంకొకడు.. ఒకవేళ తప్పుచేసి సాయంత్రం వెళితే.. ఎవడైనా గవర్నమెంటు ఆఫీసులో సాయంత్రం వరకూ పనిచేస్తాడా.. నీకు పిచ్చికాకపోతే.. సాయంత్రం రమ్మనగానే ఊపుకుంటూవచ్చేసావ్.. అని నలుగురైదుగురికి మనల్ని చూపించి గేలిచేస్తాడు మరొకడు..  మరి ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో.. అనుకున్న టైముకి పనులు అవ్వటం అసాధ్యమైన విషయాలే కదా మరి.. అందుకే సెలవు.
లైబ్రరీలో యోగాసనాలు అనే పుస్తకంలో.. ఆసనం వేయు విధానం అన్నది  కంగారుకంగారుగా చదివేసి ఆసనం వేసేసాకా.. ఆ ఆసనాన్ని ఎలా తియ్యాలో అని వున్న పేజీని.. ఎవడో కక్కుర్తి పడి చింపి పట్టుకుపోయాడని ఆసనం వేసేదాకా తెలుసుకోలేక. ఆ వేసిన ఆసనంలో ఇరుక్కుపోయి బయటపడలేనట్టుంటుంది సాఫ్వేర్ అనే చట్రంలో ఇరుక్కుపోయినోళ్ళ బ్రతుకు... సెలవు పెట్టకపోతే పోలీసోడితో ఒక తలనొప్పి.. సెలవుపెడితే ఆఫీసులో మన సీటుకొచ్చేస్తుంది నడుంనొప్పి.  ఆఫీసులో మనం చేసిన పనిలో వేళుపెట్టి ఆ వేలు ఎలా బయటకు తియ్యాలో తెలియక ఎవడో ఫోనుచేస్తుంటాడు. పనిచేస్తుంది చూడు. ఎందుకు చెయ్యదు.. నేను నిన్న ఇంచక్కా వేలుపెట్టి తియ్యలేదా.. అలాగే చెయ్యాలంతే.., ఇప్పుడు సడెన్ గా ఈ రోజే ఎందుకలా అవుతుంది.. లాంటి సంజాయిషీలతోనూ..  ఇలా సెలవుపెట్టినా సగం రోజు ఫోన్లలోనే సరిపోతుంది.. ఆ ఫోనువేడికి వాచిపోయిన చెవికి కాపడం పెట్టుకోటంలోనూ ఇంకో సగంరోజు సరిపోతుంది. మరి ఇలాంటి గవర్నమెంటు పనులు చెయ్యాలంటే చాలా తీరిక కావాలి.. కానీ ఈరోజుల్లో రిటైరైన వాళ్ళదగ్గరన్నుండి.. పెళ్ళాం ఉద్యోగం చేస్తే ఇంట్లో పిల్లల్ని ఆడిస్తూ.. చాక్లెట్ ఇవ్వలేదన్న కోపంతో ఆ పిల్లలు ఇల్లంతా కంపుచేస్తే.. అవన్నీ కడుక్కునే మగాళ్ళ దగ్గరవరకూ ఈ తీరికనేది నాదగ్గరలేదంటే నాదగ్గరా లేదు బాబూ..లేదూ అని చెప్పేవాళ్ళే.. మరి ఎవరిదగ్గరుందో ఈ 'తీరిక' చెప్పలేం. ఇన్ని గొడవలెందుకులే సెలవుపెడితే కాస్త పోలీసోడైనా సంతోషిస్తాడని మొత్తంమీద సెలవుపెట్టాల్సొచ్చిందన్నమాట.


ఏదో ఆలోచనలో పడి.. అలాగే ఆఫీసుకెళ్ళే బట్టల్తో పోలీస్టేషన్ కి వచ్చేసాను. టైము పదిగంటల పదినిముషాలయ్యింది. పాస్పోర్ట్ సెక్షన్ ఎక్కడో తెలియలేదు.. ఆ పక్కనే పూజకు పనికిరాని పువ్వుల్లా నీరసంగా బల్లలమీద వాలిపోయున్న  ఇద్దరు లేడీ కానిస్టేబుళ్ళను అడిగాను.. అందులో ఒకావిడ.. కాస్త ఓపికచేసుకుని కనురెప్పలను పైకెత్తి..  "క్యా.. క్యా.. అని కొట్టినట్టు నాలుగు సార్లు అడిగింది కానీ నేను పాస్పోర్ట్ అంటున్నానని అర్ధంకాలేదు. నేనునాలుకని రకరకాలుగా మడతలుపెట్టి అర్ధమయ్యేలా "పాస్పోర్ట్ వెరిఫికేషన్...", అంటుండగా..  యమదర్మరాజుకి దగ్గరగా కుర్చీవేసుకుని తలవంచుకుని రాసేసుకునే చిత్రగుప్తుడిలా ఆ రోజు వచ్చిన కలెక్షను తాలూకు పద్దులనుకుంట ఎంతో దీక్షతో రాసుకుంటున్న పోలీసొకడు.. "సీధా జావ్..", అని.. తలెత్తకుండానే చెప్పాడు. "ధ్యాంక్స్.", అని వెళ్ళిపోయాను.. అక్కడ అప్పటికే పదిమంది కుర్చీల్లో కుర్చున్నారు. లోపల పెద్దపులిలా  బట్టల్లేకుండా కుర్చుని ఉన్నాడు ఒక పోలీసు.. అంటే అదే..పోలీసు యూనీఫాం లేకుండా మామూలు డ్రస్సులోనే వున్నాడు. వాడెదురుగానే ఎవడో జింకలాగా ముడుచుకుని కూర్చున్నట్టున్నాడు.. సగం తలుపువేసివుండటంతో కాళ్ళుమాత్రమే కనిపిస్తున్నాయి.


టైము చూస్తే పది ఇరవై.. అసలే నన్ను పదింటికి రమ్మన్నాడు ఇప్పుడెలా.. వెళ్ళకపోతే ఒక తంటా.. వెళితే ఏమవ్వుద్దో. ఒక ఐదునిముషాలాగి ఆఁ.. ఏముందిలే ఏదొకటవ్వుద్ది ఇక తప్పదు అని తలుపునెట్టుకుని లోపలికెళ్ళిపోయాను.. పోలీసురైడింగులో పట్టుపడ్డ పెద్దాపురం పార్టీలాగా నివ్వెరపోయి నా వంక చూసాడు పులిరాజా.. ఆ తర్వాత ఏమైందంటే..


ఇంకా వుంది (వుందనుకుంటే.. వుంది.. అబ్బా ఇక చాలు అనుకుంటే.. గొడవేలేదు. :-) )

ఆలోచనా తరంగాలు!

ఈ బుర్ర ఒక మైదానం. అందులోని ఆలోచనలు లేలేత చివురులు.. చిన్నచిన్న మొక్కలు.. మహా వృక్షాలు.. తియ్యని పళ్ళు.. చేదు ఆకులు.. ముళ్ళపొదలు. గడ్డిపరకలు.. కలుపుమొక్కలు.. మెలితిరిగిన వ్రేళ్ళు.

తులసిమొక్కలా.. గంజాయి చెట్లా? ఏం నాటుతావో.. ఎలా నాటుతావో.. ఆ నాటేవి నీడనివ్వాలి.. ఫలాలివ్వాలి.. ఏపుగా ఎదగాలి.. పచ్చగా పండాలి.. ఆకాశాన్నంటాలి.. చుక్కలను తాకాలి.. చందమామను దించి వెండిపూలు పుయ్యాలి.. విరగపూయాలి.. విరగపడి నవ్వాలి.. పండువెన్నెలనివ్వాలి. మదినిండిపోవాలి.. ఆనందం పొంగాలి. పసిపాప  మోముపై చిరునవ్వులవ్వాలి.. సెలయేటి నీటికి కొత్తవన్నెలు తేవాలి. కనువిందు చేయాలి.. వాగులా పారాలి.. దాహాన్ని తీర్చాలి.. వంకలై ఉరకాలి.. వానలా కురవాలి.. మైదానమంతా పచ్చదనం పరుచుకోవాలి. ఏ ఆలోచన కావాలో.. అది నువ్వే తేల్చాలి!.

ముళ్ళ మొక్కలు. అన్నీ ముళ్ళే.. ముళ్ళే ముళ్ళు.. ఆకులన్నీ ముళ్ళే.. కొమ్మలన్నీ ముళ్ళే!.  మెత్తని ఒంటిపైన.. సుతిమెత్తని మేనిపైన.. గుచ్చుకునే ముల్లు.. గట్టిగా హత్తుకుంటూనే.. లోపలికంటూ చొచ్చుకునే ముల్లు.. ఒంటిపైనే గుచ్చుకున్నా! మనసులోతుల్లోకి.. గుండెగూటిలోకి.. నరనరాల్లోకి దూసుకుపోయే ముల్లు. కానీ.. ఆ ముళ్ళక్రిందే వుంటాయి తియ్యని పళ్ళు.. తియతియ్యని పళ్ళు.. నోరూరించే పళ్ళు. అటుపక్కనే వుంటాయి.. అందమైన పువ్వులు.. అందచందాల పువ్వులు. కొన్ని ఆలోచనలూ అంతే.. పైకి ముళ్ళేగానీ.. అవి అందమైన పువ్వులు.. తియ్యనైన పళ్ళు.

అదిగో! ఆ పువ్వుంది చూడు..  చేతితో నలిపేయాలనిపిస్తుంది.. కాలితో తొక్కి చిదిమేయాలనిపిస్తుంది.. నోటితో కొరికి ముక్కలు చేయాలనిపిస్తుంది.. నామరూపాలు లేకుండా చెయ్యాలనిపిస్తుంది.. ఆ కసిలో మునిగి ఆనందించాలనిపిస్తుంది..  వెర్రికేకలేస్తూ వెకిలిగా నవ్వాలనిపిస్తుంది..  ఊహూ..!! కాదు.. కాస్త ఆలోచించు..
ముట్టుకోవాలనిపిస్తుంది.. ముద్దాడాలనిపిస్తుంది.. ఆ సువాసనలను ఆఘ్రాణించాలనిపిస్తుంది.. పూజచేయాలనిపిస్తుంది.. పూజలోవుంచాలనిపిస్తుంది. ఆలోచిస్తే ఇది సాధ్యమే.. ప్రయత్నంతో ఇది సాధ్యమే. ఆలోచనలు మార్చుకోవటం సాధ్యమే.

ఆలోచన ఒక మహావృక్షమవ్వాలి.. ఏపుగా ఎదగాలి.. గుబురుగా పెరగాలి.. ఊడలు వ్రేళ్ళుగా పాతుకుపోవాలి.. ఆ మహావృక్షంలో పక్షలు గూడ్లు కట్టాలి. ఆటలాడాలి.. పాటలుపాడాలి.. కిలకిల నవ్వాలి... చెట్టంతా కళకళలాడాలి.. సేదతీరాలి.  గుడ్లుపెట్టాలి.. సంతతి పెరగాలి.. సంతసమవ్వాలి. అన్నిప్రాణులకు ఆవాసమైనా.. అంతంత భరువులు మోస్తున్నా..ఆ వృక్షం దృఢంగా వుండాలి.. పెనుగాలులకు తట్టుకోవాలి.. ఆలోచనలోనూ అంత బలముండాలి.

చిగురులేసిన చెట్టు ఎదుగుతుంది.. ఆకాశంవైపు ఎగప్రాకుతుంది.. సూర్యుడిని అందుకోవాలనుకుంటుంది.. ఆకులేసి కొమ్మలను అలంకరించుకుంటుంది.. ఎండకు ఎండుతుంది.. వానకు తడుస్తుంది.. చలికి వణుకుతుంది.. ఆకులనే కప్పుకుని నిలబడుతుంది.. అయినా క్షణానికెన్నో ఆకులు రాలుస్తుంది.. రాలిన ఆకులకై కిందకు చూడదు.. వాటిని వాలిపోనీ.. రాలిపోనీ.. వొంగిపోనీ.. రంగుపోనీ.. రంగుపోయి పాలిపోనీ.. వాటికై ఏమాత్రం కృశించదు.. చలించదు.. కొత్త చిగురులతో కొత్త కళ సంతరించుకుంటుంది.. కొత్త ఉత్సాహం మనసంతా నిలుపుకుంటుంది.. ఎప్పటికైనా సూర్యుణ్ని చేరాలన్నట్టు.. తన ప్రయాణం కొనసాగిస్తుంది.. మదిలో నిలవని ఆలోచనని.. పారిపోనీ.. పాలిపోనీ.. రాలిపోనీ.. నిలవనిదానిని చూసి ఆగిపోకు.. రాలినదానిని తిరిగి తీసుకోకు.. ఆశపోనీయకు.. కొత్తదానికోసం వేచిచూడు. వేయి కళ్ళతో ఎదురు చూడు.

ఆలోచన వెదురులా ఎదగాలి... ఎదురులేనిదవ్వాలి. దమ్మున్నదవ్వాలి.. దుమ్మురేగిపోవాలి. దూసుకుంటూ పోవాలి దూరాల్ని చేరాలి. వేగంగా కదలాలి.. వేగులా మారాలి. సూదల్లే గుచ్చుకోవాలి.. సూటిగా వుండాలి. అవును అలోచనలు సూటిగా వుండాలి.

ఆలోచనా తరంగాలు.. అవి ఆకాశంలో తిరుగాడే తరంగాలు.. స్వేచ్ఛగా విహారించే విహంగాలు..  ఈ బుర్ర అనే మైదానంలోకి వీచిన పవనాలు. నిలువెల్లా ప్రవహించే తరంగాలు..  మససులో అకస్మాత్తుగా కలిగిన భావాలు.. మనసును కదిలించే భావావేశాలు. వెచ్చని మదిలో శీతల కెరటాలు.. గుండె సవ్వడులకు అనుగుణంగా మ్రోగే శ్రవణ కంపనాలు.

అవును ఆలోచనలు తరంగాలే.. ఆలోచనలు ఆకాశానికేగే తరంగాలే.. ధ్యానించే మనసులోకి చొచ్చుకుపోయే తరంగాలే.. ఆ తరంగాలు మనసును తాకి మరళా ఆలోచనలుగా మారే తరంగాలే.

అందుకే మనసు ఎపుడూ మంచినే ధ్యానించాలి.. ఆకాశంలో ఎగురుతున్న ఆ విహంగాన్ని ఆకర్షించాలి. ఆ మంచి ఆలోచనకే అది ఆవాసమివ్వాలి. ఎపుడూ మంచే ఆలోచించాలి. అది మరళా ఆకాశానికెగరాలి.. ప్రతి మదిలోనూ అది వాలిపోవాలి.. ప్రతి మదినీ అది దోచుకోవాలి.
ఆలోచనలు. ఆలోచనా తరంగాలు!

ఇదో డిఫరెంట్ వెర్షనూ!!

మీరు బ్యాచిలరా?, అవును మరి ఈ మధ్య కొత్తగా పరిచయమైనవారిని ఇలానే అడగాల్సివస్తుంది. అవతలివాడు పెళ్ళి కానివాడైతే అవునండీ.. అంటాడు.., పెళ్ళయివుంటే సంతూర్ ఏడ్ లో మమ్మీ.. డైలాగ్ లాగా. ఒక్కసారి గాల్లోకి ఎగిరి.. ఆనందపడతాడు.. అసలే ఈ మధ్య అమ్మాయిల కొరత ఎక్కువయ్యి.. బ్రహ్మచారులు ఎక్కువగా కనిపిస్తున్నారు. బ్యాచిలర్ ని.. మీకు పెళ్ళయ్యిందా అన్నామనుకోండి. వాడు ఆల్రెడీ అదే ప్రశ్న రోజుకు వందసార్లు వినీ వినీ మంటమీదుంటాడేమో.. హా!.. నలుగురు భార్యలూ.. పన్నెండు మంది సంతానం అని చిరాగ్గా సమాధానం చెప్పినా చెబుతాడని భయపడి ఇలా అడగాల్సొస్తుందన్నమాట. ఇదో డిఫరెంట్ వెర్షనూ!.

ఇలా మీరు బ్యాచిలరా! అనే కొత్త వెర్షను ఎప్పటినుండి మొదలుపెట్టాల్సొచ్చిందంటే... ఒకసారి మా కొలీగ్స్ అంతా మాట్లాడుకుంటున్నాం. అప్పుడే కొత్తగా కంపెనీలో చేరాం కాబట్టి ఒకరిగురించి ఒకరికి తెలియదు. అంతా ఒకచోట చేరి మాట్లాడుకుంటుంటే నేను మధ్యలో వెళ్ళాను.  మా టీమ్ లో బొద్దుగా లావుగా.. బట్టతలతో ఉన్నతను ఒకడున్నాడు.. అందరూ తమతమ పిల్లలగురించి పెళ్ళిగురించి మాట్లాడుకుంటుండగా.. నా బుర్రలో ఏదో మెరుపులా ఒక ప్రశ్న వచ్చి బొద్దుగా వున్నాయన్ని అడిగేసా.. మీకెంత మంది పిల్లలు అని. అతని మొహం ఎర్రగా అయిపోయింది.. నా వంక అదోలా చూసి ఇంకా నాకు పెళ్ళే కాలేదు అన్నాడు.. సారీ సారీ.. సారీ.. సా...రీ.. అని నోటికొచ్చిన సారీలు చెప్పేసా.. పాపం ఫీలయ్యాడతను. నేను అడిగినందుకు కాదు.. అన్ని సార్లు సారీ చెప్పినందుకు.
నాకేం తెలుసు.. అందరూ పిల్లలగురించి అడుగుతుంటే.. ఆయన పెద్దాయనలా కనిపించాడు.. మరీ పెద్దాయన్ని పెళ్ళాయ్యిందా అని ఏం అడుగుతాం.. అని పిల్లలెంతమంది అన్నా..

ఆ తరువాతనుండి తెలిసొచ్చింది.. ముసలాడు ఎంగ్ గా కనిపించటానికి ఇష్టపడతాడు.. ఎంగ్ గా వున్న కుర్రాడు ముసలాడిలా అవ్వాలని కోరుకోడు.. కదా అని!, కాబట్టి పైనుండి నరుక్కురావాలన్నమాట. అంటే ఏంలేదు.. సమయానికి తగ్గట్టుగా వెర్షను మార్చటమే.

మొన్నొకాయన కొత్తగా ఇలాంటిదే కొత్త వెర్షన్ ప్రయోగం నా మీద చేసాడు.  మా కొలీగ్ వాళ్ళ స్నేహితుడొకడు నన్ను పరిచయం చేసుకుంటూ "మరాఠీ ఆతీహే", అని అడిగాడు.. సరిగ్గా హిందీలో స్త్రీలింగం పుంలింగం కి తేడాతెలియని నాకు మరాఠీ ఎక్కడొస్తుంది.. అందుకే  "నహీ" అన్నాను. "నహీ ఆతీ".. అని బతికున్నోడికి ఆబ్దికం మాసికం పెట్టినట్టు.. పెద్ద ఆశ్చర్యార్దకం పెట్టాడు. అయితే వీడు నాన్ మరాఠీ అన్నమాట అని మనసులో అనుకున్నాడు. అసలు అతడు తెలుసుకోవాల్సింది అదే విషయం.. నేను మహరాష్ట్రావాడినా కాదా అని. దానికి డిఫెంట్ వెర్షన్ తో నన్ను కొట్టాడన్నమాట. అప్పటికి నా పేరు "శ్రీనివాస్"  అని చెప్పలేదులేండి చెప్పుంటే ఆ వెర్షన్ ప్రయోగం నాపై చేయకుండానే తెలిసిపోయేది సౌత్ నుండి పారిపోయి వచ్చిన శరణార్ది అని.

ఇంకొక విషయం ఏంటంటే.. మహారాష్ట్రాలో సౌత్ ఇండియన్ అంటే డిఫరెంట్ వెర్షనే వుందందడోయ్.. మలయాళీ/మల్లు.. లేదా మదరాసీ/తమిళా అని అడుగుతారు కానీ ఆంధ్రా వాడిని అందులో చేర్చరు.. మనం ఆంధ్రా అని చెప్పేలోపలే.. డోస(దోసను అలాగే పిలుస్తారు) సాంబార్, రజనీకాంత్ ఈ మధ్య 2జి రాజా, పద్మనాభస్వామీ... ఇవన్నీ టీ.వీ సీరియల్ లాగా ఎదుటివాడికి  గుర్తొచ్చేసి ఏదేదో చెప్పేస్తుంటాడు అడిగేస్తుంటాడు. అదికాదు వెర్షనూ.. మాది ఆంధ్రా అనగానే.. కేసీఆర్, చిరంజీవి, రాజశేఖర్రెడ్డి.. చంద్రబాబునైడూ(అలాగే పిలుస్తారు.. :-) ), తెలంగాణా రైల్ రోఖో.. ఇలా ఆరోజు న్యూసు బట్టి ప్రముఖులంతా.. ప్రముఖ సంఘటనలతో సహా.. గుర్తొచ్చేస్తారు. అలాగే మరాఠీ.. అంటే.. నాకు మనవైపు 'మాయల-మరాఠీ' అనే పదం గుర్తుకొస్తుందిలేండి. ఎవడి వెర్షను వాడిది మరీ!

ఈ వెర్షనుకు ఇంకా చాలా అర్ధాలు.. అపార్ధాలూ ఉన్నాయండోయ్. ఇప్పుడు వెర్షన్లో కొత్తకోణం గురించి మాట్లాడుకుందాం. మచ్చుకు ఒక మచ్చుతునక తీసుకుంటే.. తెలుగు సినిమా వెర్షను. ఇది చాలాఁ డిఫరెంట్ వెర్షనే.
సినిమా మొదలవగానే ఓఁ.. తెగ ప్రేమగా రాసుకు పూసుకుని రెండు క్యారెక్టర్లు తిరిగేస్తున్నాయంటే.. ఇంకేముంది.. సెంకడాఫ్ లో వాళ్ళిద్దరూ రక్తాలొచ్చేలాగా.. బట్టలుచించుకుని డిష్క్షూ డిష్షూ.. కొట్టుకుంటారని అర్ధం.

భర్త ఆఫీసునుండి చేతిలో చిన్న ఎర్రబ్రీఫ్ కేసుతో.., మెడకు కట్టుకున్న టైని ష్.. అంటూ లూజుచేసుకుంటూ.. ఇంటికొస్తాడు. ఇంటిలో భార్య ఒక మూలకూర్చుని స్వెటర్ అల్లేస్తుంటుంది.. అంతే ఏముంది.. బుల్లి క్యారెక్టర్ రాబోతున్నాడని హీరోకి అర్ధం అయిపోతుంది..

ఇదే సీనుకు డిఫరెంట్ వెర్షన్ ఏంటంటే.. అమ్మాయి మాట్లాడుతున్నదల్లా.. ఒక్కసారిగా పరుగెత్తుకెళ్ళి.. సింక్ లో రెండు ఆమ్లెట్లు వేసేస్తుంది.. తరువాతి సీన్లో డాక్టరొచ్చి చెయ్యి నాడి పట్టుకుని మీరు తాతకాబోతున్నారని ఇంటి పెద్దాయన్ని చూసి.. చెప్పేస్తాడు.. అప్పటి వరకూ కెమేరా వెనుకనుండి సీనంతా చూస్తున్న హీరో.. ఎగిరి గంతేసి.. వెంటనే హీరోయిన్ని ఎత్తుకుని.. గిరగిరా మూడు నాలుగు రౌండులు తిప్పేస్తాడు. ఆ తర్వాత.. అయ్యో మర్చే పోయాను.. నువ్వసలే ఒట్టి మనిషివికాదు.. ఆగు..  ఈ క్షణం నుండి నీ పనంతా నేనే చేస్తా అని.. కిచెన్లోకి వెళతాడు..అక్కడో పాట.

అంతేనా!... అంటారా.. వీలయితే చిన్న డ్యూయెట్.. కుదిరితే ప్యామిలో సాంగ్.. ఫ్యామిలో సాంగ్ లో స్పెషల్ ఎఫెక్ట్ ఏంటంటే.. కుటుంబం అంతా పౌర్ణమి రోజు దీపావళి టపాసులు కాల్చేస్తుంటారు.

ఇక చెప్పుకోదగ్గది.. హీరోగారి వాయిస్..
ఎక్కడో కొండలు అవతలవున్నవాడిని కూడా మన హీరో తన వాయిస్ తో మాట్లాడేస్తుంటాడు..., వెనుక టేప్ రికార్డర్ లో పాట ప్లే చేసేస్తుంటె.. అబ్బా హీరో గొంతు అచ్చం మన బాలసుబ్రహ్మణ్యమే అని తెగ ఫీలైపోతుంటుంది హీరోయిన్.., చెట్టుపై కూర్చుని పాటపాడేస్తుంటె.. హీరోయిన్ పిచ్చిదానిలా కెమేరాను చూడకుండా వెతికేసుకుంటుంది.. ఏంటో ఈ వెర్షన్లు.. మరి.

మారువేషం వెయ్యటమంటే.. బుగ్గమీద చిన్న ఉలిపిరికాయలాగా పెట్టుకోవటం.. పెద్దపెద్ద మీసాలు అంటించుకోవటం.. ష్...

ఇలాంటివే ఇంకొన్ని.
హీరోని హత్య చెయ్యాలని విలన్లు ప్లాన్ చేస్తారు.. తరువాతి సీన్లో ఒక ఎర్రలారీ సెంటర్లో రడీగా కాసుకుని ఉంటుంది.. హీరో దాని ముందుకు రాగానే.. డండండం.. అంటూ మీదకొచ్చేస్తుంది.. హీరో రోడ్డుపట్టుకునే లారీ ముందు పరుగెత్తుతాడు కానీ.. రోడ్డు మార్చిన్ దిగి పారిపోడు.. ఎందుకంటే లారీ మార్జిన్ దిగి రాలేదు కదా..!

ఐ.సి.యు లో పడుకోబెట్టిన పేషెంట్ క్యారెక్టరు కి పేమెంట్ ఇచ్చి పంపించేయాలని డైరెక్టరుకి అనిపించిందనుకోండి.. లైటు ఆరిపోతుంది.. డాక్టర్.. దిగాలుగా వస్తాడు.. కళ్ళజోడు తీస్తాడు.. ఐ.యామ్ వెరీ సారీ.. మేం చాలా ప్రయత్నించాం అంటాడు.

ఇక ఫ్యాక్షన్ సినిమాలో ఫస్టాఫ్ సెంకడాఫ్ అని ఆపులేకుండా కత్తులతో కసకసలాడించేసిన హీరో.. ఆఖరిసీన్లో చంపడానికో చావటానికో అయితే పుట్టడం ఎందుకంటాడు.. వెనుకున్నవాళ్ళందరినీ కత్తులు కిందపడేయమంటాడు.. ఏం చేస్తారు.. నోర్లు వదిలేసి.. కత్తులు జారవిడుస్తారు.

ఎక్కడపడితే అక్కడ ఆకాశంలో రాబందులు కీ కీ కీ అని తిరిగేస్తున్నాయనుకోండి.. అక్కడ  హీరో ఇంకొక రెండు శవాలు లేపుతాడని అర్ధం అన్నమాట..

హీరోని ఎలాగైనా అరెస్టు చేసి తీరాలని నిర్ణయించుకున్న పోలీసు అధికారి.. హీరో ఎదురుపడగానే.. స్లోమోషన్లో దణ్ణం పెట్టాడనుకోండి.. బయటకెళ్ళి మనం సమోసాలు.. పాప్ కార్న్ ప్యాకెట్టు తెచ్చుకోవాలని అర్ధం.. ఎందుకంటే.. చెక్రం తిప్పకపోయినా అక్కడ పేద్ద ప్లాష్ బ్యాక్ ఉంటుంది మరి.

సుమోలు.. టవేరాలు.. డబ్ అని హీరో వెనుక పేలిపోయి.. హీరోగారి ఫేవరెట్టు గొడ్డలికత్తి రక్తంతో చీకిపోయి కనిపించిందనుకోండి.... మనం సైకిల్ టికెట్టో.. లేక కారు పార్కింగ్ తిక్కెట్టో జేబులో వెతుక్కోవాలని అర్ధం అన్న మాట.
ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే అన్నీ అధ్బుతమైన వెర్షన్లే.

ఇక సాఫ్వేర్లో తీసుకుంటే ఈ వెర్షన్ కి వెర్షనే వేరు. ముందుగా మన సాఫ్వేర్ ఇద్దరు ముగ్గురు బక్రాలు కొంటారన్నమాట.. కొన్నాకా.. వాటిని బాగా వాడాకా.. అందులో వున్న తప్పులు పట్టుకుని.. ఏంటిదని బండబూతులు తిడితే.. వాటిని సరిచేసి.. న్వూ  వెర్షన్ 2.0 అని రిలీజ్ చేసి.. ఇదిగో.. చూడు.. చాలా సరికొత్త విషయాలు పొందుపరచాం.. సరికొత్త డిజైన్ కూడా చేసాం.. అని ఇంకో రెండు డాలర్లు నొక్కుతారన్న మాట. కొన్నాకా తెలుస్తుంది.. అందులో సరికొత్త లోపాలున్నాయని.. అదే మరి కొత్తవెర్షన్ అంటే.

ఇక్కడ కొన్ని ఆఫీసు వెర్షన్లు.
మేనేజరు నుండి.. ఏక్ష్సెలెంట్.. డ్యూడ్ అని మెయిలొచ్చిందంటే.. కింద లైనులో ఖచ్చితంగా కొత్త పని ఇస్తున్నాడనీ.. తన ఎలకలు పట్టిన ఎక్పీరియన్స్ ఉపయోగించి ఒక బోను కొత్తగా పెట్టాడనీ అర్ధం అన్నమాట.
ఎప్రైజల్ మీటింగ్లో కంపెనీ లాసులో వుందన్న మాటతో మొదలుపెట్టాడంటే.. ఈసారి కూడా మనకొచ్చేది మళ్ళీ ఆ ముష్టి మూడు శాతమే నని చెప్పకనే చెప్పే.. చెవిలో పెట్టకనే పెట్టే పువ్వన్నమాట.

ఎక్కడో సుదూరంగా కూర్చునే తలమాసినోడు మనల్ని వెతుక్కుంటూ వచ్చి.. హాయ్.. అన్నాడంటే. బుడబుక్కల డౌటు వెర్షనేదే మొదలుపెడతాడనీ అర్ధం...

ఎప్పుడూ మేనేజరుకి ఎదురుపడని మనం.. ఎదురుగా వెళ్ళి పలకరించామంటే.. లీవుకోసమో. బోనస్ కోసమో.. కొత్తవెర్షన్ డైలాగులు రాసుకొచ్చామని మేనేజరుకు అర్ధం అవుతుంది.

ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే ఈ టపాకీ ఎన్నో వెర్షన్లు కావాలి...
కంగారుపడకండి.. అలాంటివేవీ లేవులేండి. :-)

కాంక్రీటు మనసులు...

ఇల్లు ఎంత ఇరుగ్గావుంటే మనసులంత దగ్గరగావుతాయి అంటారు.ఇది చాలా నిజం.. చిన్న ఇంటిలోవున్న ఆనందం పెద్ద మహల్ లో బిక్కుబిక్కుమంటూ గడిపితే వుండనేవుండదు. ఇరుకు ఇల్లే లేవు అంటే.. కలివిడిగా కలిసిమెలిసి ఉండే ఉమ్మడికుటుంబాలు అసలే లేవు కాబట్టి, నాలుగువేపులా కాంక్రీటుతో కట్టిపడేసిన జైలులాంటి గోడలమధ్య వుంటూ మాది అపార్మెంటు కల్చర్.. ఎదుటివాడి గోల మనకు అవసరం లేదు, అనుకుంటూ చక్కగా హాల్లో కూర్చుని కాళ్ళుచాపుకుని కాలం గడుపుతున్నాం. తల్లిదండ్రులను అత్తమామలను దూరంగా నెట్టి.. హనీమూన్ లైఫులాగా గడుపుతుంటారు కొత్తజంటలు. ఎప్పుడో చుట్టంచూపుగా వచ్చే అత్తగారు కోడలికి.. దైవంలాగా తోస్తుంది. కోడలు అత్తగారికి.. మహాలక్ష్మిలాగా అనిపిస్తుంది. వున్న నాలుగురోజులూ అడుగులకు మడుగులెత్తుతూ ఒకరికొకరు సేవలు చేసుకుంటారు. అదే దగ్గరగా వుంటే తినగా తినగా బెల్లంముక్క కూడా చేదైనట్టుగా.. ఒకరిమొహాలు ఒకరు చూసుకుని.. విరక్తికలిగి.. నువ్వెంత అంటే.. నీ బతుకెంతా!, అనుకును జుట్టూజుట్టూ పట్టుకునే వరకూ వస్తుంది విషయం. అందుకే అప్పుడప్పుడూ చుట్టపుచూపుగా వస్తేనే గౌరవమని ఆరోగ్యానికి మంచిదని అందరూ ఈ అపార్ట్మెంటు కల్చర్కి జేజేలు కొడుతున్నారు.

కోటలూ మేడలూ వదిలి.. కాంక్రీటు గదుల్లోకి చెరిన మన మనసులు కూడా కాంక్రీటు రాళ్ళలాగా మారిపోతున్నాయి. ఆప్యాయతలు.. అనురాగాలు మరిచిపోతున్నాం.. డబ్బు తప్ప కంటికేది కనపడక చూపు మసకబారుతుంది. ఆ మసకబారిన చూపుతో చూస్తే మన అన్నవాళ్ళెవరూ కనీసం మసకగా కూడా కనబడరు. పెళ్ళైన కొత్తలో అడ్డు అనుకున్న అత్తమామలూ.. తల్లిదండ్రులు.. పిల్లలుపుట్టాకా వస్తేబాగుండుననిపిస్తుంది. మనింట్లో ఓనాలుగు రోజులుంటే పిల్లాడికి కావలసిన చాకిరీ అంతా చేయించవచ్చు అన్నది ఈ కాంక్రీటు మనసుల ఆలోచన. పాపం మనవడినో మనవరాలినో చూద్దామని వచ్చినవారికి నడుంనెప్పులూ కీళ్ళనొప్పులూ తప్ప ఏమీ మిగలవు. కనీసం వారిని బయటకు కూడా తీసుకెళ్ళకుండా ఆ కాంక్రీటు మహల్లో కట్టిపడేసి చక్కగా మళ్ళీహనీమూన్ జంటలాగా ఊర్లు పట్టుకుని తిరుగుతుంటారు జంటలు. నెమ్మదిగా పిల్లలెదుగుతారు. ఇక నాన్నమ్మ- అమ్మమ్మలు.. తాతయ్యలు భరువవుతారు. పిల్లవాడిని గారాభం చేసి చెడగొట్టి చెడుబుద్దులు నేర్పే లిస్టులోకి వారూ చేరిపోతారు. ఇప్పటిదాకా పిల్లాడిని అంటిపెట్టుకునివుండి..వాడి ఉచ్చగుడ్డలు ఉతికిన ఆ ప్రాణులకి ఎన్నో ఆంక్షలు.. అపనిందలు. మొత్తం ప్రపంచం అంతా ఫలానా వారు.. తమ కొడుకు దగ్గరో అల్లుడు దగ్గరో వుంటున్నారు వాళ్ళకేంటి ఎంత రాజభోగమో.. వాళ్ళపనేహాయి అనుకుంటుంది. కానీ వారి బాధలు ఎవరికీ అర్దం కావు. ఎవరికీ చెప్పుకోలేరు కూడానూ. మరి గ్రాండ్ పా,గ్రాండ్ మా ని కూడా మనతో తీసుకెళదాం..అని నడకొచ్చి.. అప్పుడప్పుడే నడవడిక నేర్చుకుంటున్న ఆబుడతడి మాట కూడా పట్టించుకోకుండా వాళ్ళదారిన వారు మళ్ళీ ప్యామీలీ ట్రిప్పులేసుకుని.. హాలీడేస్ ను ఎంజాయ్ చేస్తారు.. ముసలాళ్ళను మళ్ళీ మళ్ళీ  ఆ మహల్లో పడేసి..  ఇంటికో.. ఇంట్లో వున్న కుక్కకో.. లేక గాజుతొట్టెలో రంగుచేపకో.. పంజరాన రామచిలుకకో కాపలాగా వుండండని వదిలిపడేస్తారు.

సరే ఇక్కడివరకూ కధ మొత్తం మన టీవీ సీరియల్లో చూపించినట్టు మొదలుపెట్టిన నాలుగు వారాలు ప్రేమలే  కానీ పెద్దగాదోమలు కుట్టిన దద్దుర్లు లేకుండా గడిచిపోతుంది. అసలు విషయం ఎక్కడొస్తుందంటే ఆ ముసలాళ్ళు మనమీద ఆధారపడటం మొదలయ్యినప్పుడు.
నాకు తెలిసిన ఒకాయనది ప్రేమవివాహం. వాళ్ళతల్లిదండ్రులు ఒకే కంపెనీలో పనిచేస్తూ ఒకే కాలనీలో వుండేవారంట. అలా చిన్నప్పటి కుటుంబాల మధ్య పరిచయంతో అతనికి ఆ అమ్మాయితో ప్రేమగా మారింది.తల్లిదండ్రులు ఒప్పుకున్నారు పెళ్ళి జరిపించారు. ఆ అమ్మాయి ఒకతే కూతురు. వాళ్ళ తండ్రి చిన్నప్పుడే చనిపోతే వాళ్ళమ్మగారికి అదే కంపెనీలో టీచరు ఉద్యోగం వచ్చింది. అలాగే ఆవిడ రిటైరయ్యారు. ఈ జంటకి పిల్లలులేనంతవరకూ ఆవిడ విడిగానే వుంటూ వస్తున్న పెన్సన్ తీసుకుంటూ ఒంటరిగానే ఉన్నారు. ఈజంటకి పిల్లలు పుట్టాకా  ఆవిడని ప్రేమగా రప్పించారు. ఆ పిల్లాడి ఆలనా పాలనా చూస్తూ ఆవిడ వాళ్ళతో కలిసే వున్నారు.ఆవిడకి ఈమధ్య కిడ్నీలో ఏదో సమస్య మొదలైంది. దాంతో ఆపరేషను అదీఇదీ చాలా హడావిడయ్యింది. ఆపరేషనుకు ఆమెకున్న డిపాజిట్లు.. సేవింగ్సూ ఖాలీ అయిపోయాయి. ఈస్టోరీ ఇలా నడుస్తుంది.

ఒకరోజు ఎవరో ఏదో మంచి సందర్బంవస్తే స్వీట్లు పంచుతుండగా అతన్ని ఎవరో అడిగారు.. నువ్వెప్పుడు స్వీట్లిస్తావు, మీ అబ్బాయి పుట్టినరోజు రాబోతుంది అని. దానికన్నా ముందే ఇద్దామనివుంది.. మా అత్తగారు టపా కట్టాకా అన్నాడు. అప్పుడు సరదాగానే అనిపించిన ఆ మాట.. తరువాత మాకేదోలా అనిపించింది. పిల్లాడి పుట్టినరోజుకని వాళ్ళవూరికి బయలుదేరారు. అత్తగారికి ఆపరేషను అయ్యి రెండురోజులు కూడా కాలేదు. ఆమెను రైల్లో బలవంతంగా ఎక్కించారు. సగం దూరం ప్రయాణం చేసాకా ఆవిడకు నొప్పి అని రాత్రికి రాత్రే ఎక్కడోమారుమూల స్టేషన్లో దిగి వెనక్కు రావాల్సొచ్చింది. ట్రిప్పు క్యాన్సిల్ అయ్యింది. తరువాత దిగాలుగా మొహంపెట్టి.. కనిపించినతను..మొత్తం ప్లానంతా పాడుచేసింది మా అత్త అన్నాడు. అదేంటి మరీరెండు రోజులే కదా అయ్యింది ఆపరేషన్ అయ్యి. రెస్ట్ అవసరం కదా అలా ఎలా తీసుకెళ్ళావు.. అన్నాంమేమంతా. లేదుడాక్టర్ పర్వాలేదన్నాడు. ఆవిడని అడిగితే బాగుంది వెళదాం అంది..అందుకే వెళ్ళాం అని చిరాకు పడ్డాడు. అలా రెండుమూడు నెలలు గడిచాయి.. ఆవిడ కోలుకుంది.. వాళ్ళఅన్నయ్యవాళ్ళింటికి చూడాలనివుంటే పంపించారు..

మళ్ళీ కొన్నాళ్ళకు అతను దిగాలుగా కనిపించాడు ఏంటని వివరం అడిగితే.. చెప్పాడు.. మా అత్తగారు మొత్తం దుకాణం సర్దేసి మా దగ్గరకొచ్చేసింది. వాళ్ళ అన్నయ్యలున్నారు వారి దగ్గరకెళ్ళొచ్చు కదా..మేమే దొరికాం లోకువగా అన్నాడు. అదేంటయ్యా  ఆవిడకి ఒకతేకూతురు ఎక్కడకెళుతుంది. కూతురు చూడకపోతే వాళ్ళ అన్నయ్య ఎలా చూస్తాడు.. వారి ప్యామిలీ వేరు కదా అన్నాం.. ఏ ఎందుకు చూడరు.. అన్నాడు. ఎందుకొచ్చిన గొడవని మేం ఏమీ మాట్లాడలేదు.

పెళ్ళికిముందే అతనికి తెలుసు.. ఒకతే కూతురు కనుక ఆవిడకి వీళ్ళే సపోర్ట్ అని.. అలా అని అతనిది చాలీచాలని జీతం కాదు. ఆవిడని చూసే స్తోమత లేనివాడుకూడా కాదు. అయినా ఇంట్లోవున్న మనిషి ఏం తినేస్తుంది.. మామూలుకన్నా ఒక రెండు రోటిలెక్కువ అంతే కదా!, పోనీ వారికేమన్నా వీకెండు షాపింగులు చేసి అదీ ఇదీ కావాలనే ఓపికుంటుందా.. అదీలేదు కదా!, మరెందుకో అలా.. మాకైతే అర్ధంకాలేదు. తల్లిదండ్రుల తరువాత అంతటివారు ఎవరూ అంటే అత్తమామలే కదా. వాళ్ళకు మనం గౌరవమివ్వకపోతే.. మనల్ని పెళ్లిచేసుకుని అన్నీ వదిలి వచ్చిన ఆ అమ్మాయి.. రేపు మన తల్లిదండ్రులకు విలువనిస్తుందా?, ఇవన్నీ చూసిన మన పిల్లల మనకు విలువనిస్తారా? విలువనిస్తే ఎంత ఇవ్వకపోతే ఎంతంటారా!, ఏమో ఎవరి వాదనలు వారివి. ఏంటో జీవితం అసలు అర్ధంకాదు. మన బాధలే మనకు అర్ధంకానప్పుడు ఎదుటివాడివి అసలుఅర్దంకావులేండి.

ఇంటికీ, ఇంటిలోని ఫర్నీచరుకీ లక్షలు ఖర్చుపెట్టడానికి కూడా వెనకాడనివాళ్ళు. చిన్న చిన్న విషయాలదగ్గర కక్కుర్తి చూపింస్తుంటారు. మనిషి ఎంతో ఎత్తుకు ఎదిగాడు.. ఎంతో సాధించాడు.. అని అనిపించినవెంటనే మనకు ఇలాంటివి వినగానే ఇంతలా ఎదిగిన మనిషి  బుర్రలోనుండి ఇంకా ఇలాంటి ఆలోచనలు వస్తున్నాయి.. అంటే నిజంగానే మనిషి అంతలా ఎదిగాడా..అంత సాధించాడా అనిపిస్తుంది.

బజ్జొచ్చి.. బ్లాగర్ ని...

బజ్జొచ్చి బ్లాగర్ ని ఎక్కిరించటం అంటే ఇదే.. యువరానర్. ముందొచ్చిన బ్లాగర్ కన్నా వెనుకొచ్చిన బజ్జే వాడి అని నమ్మిన జనాలు..ఇలా మానిటర్లకు అంటుకుపోయి.. వారాలు వారాలు స్నానాలు చేయకుండా ముక్కులుమూసుకుని.. కుళ్ళు కామెంట్లిచ్చుకోవటం నాకేం నచ్చలేదని.. నా కీ బోర్డ్ లో 'కంట్రోల్ కీ' ని నొక్కి వక్కానిస్తూ..ఆవేశాన్ని 'కంట్రోల్' చేసుకుంటున్నాను యవరానర్.

ట్విట్టర్ ని చూసి గూగుల్ అట్లకాడ మైక్రోవేవ్ వోవెన్లో పెట్టి వేడిచేసి వాతపెట్టుకున్న చందాన.. ఒకరిద్దరు ఖాలీగా ఉంటున్న ప్రోగ్రామర్ల చేత పనిచేయించడం కోసం గూగుల్ పన్నిన వ్యూహంలో భాగంగా బజ్జుపుట్టిందనీ..అది తెలియక మన కుర్రాళ్ళు భలేవుందని.. చంకల్లో చేతులుపెట్టుకుని గుద్దుకుని.. ఇలా సగం బగ్గులతో మార్కెట్టుమీదకు వదిలేసిన ఈ బజ్జుని పెంచి పోషించడం.. మన బ్లాగ్ యువతను తప్పుదారిన పట్టించడానికి పక్కదేశాలు పన్నిన కుట్రేనని.. ఇది చాలా చాలా అన్యాయమని.. నేను సవినయంగా కోర్టువారికి మనవి చేసుకుంటున్నాను యువరానర్.

తండ్రి టూర్లలో నడిచినప్పడు కనీసం చెప్పులుకొనుక్కోటానికికూడా డబ్బులు లేక.. ఒక్కసారిగా.. తెరచించుకొని తెరమీదకొచ్చిన మన యువ నేత గగన్ లాగా.. ఓదార్పు వెకేషన్లని.. అందమైన మార్నింగులనీ.. రోబోటిక్ టెక్నాలజీలనీ.. ఈ మధ్య సి.బి.ఐ రైడింగులనీ.. వార్తల్లో సెలబ్రిటీ లెవల్ కి ఎదిగినట్టుగానే.. అతి తక్కువకాలంలోనే ఎదిగిపోయేలా చేసి.. ఎక్కడో బోన్లో నిలబడాల్సిన ఈ బజ్జును ఇలా BMW కార్లలో తిరిగేలా చేసింది ఎవరనీ.. నేను కోర్టువారిని ప్రశ్నిస్తున్నాను యువరానర్.

నడమంత్రపుసిరిలాగా ఎదిగిన ఈ బజ్జు వల్ల.. బ్లాగర్ల్ లో ఎంతో శ్రమకోర్చి రాసిన టపాలకు రెండువందలు మూడువందలు హిట్లున్నా కనీసం రొండుకూడా కామెంట్లు రాలక... నిరాశతో.. నిస్పృహతో.. కొరుక్కోటానికి కూడా గోళ్ళు లేక.. వేళ్ళుకొరుక్కుంటుంటే.. ఆ వేళ్ళు రాయటానికి సహకరించక.. ఖాలీగా వుంటూ.. ఎవరికీ చెప్పుకోలేక... బాధను సోడా కలపని విస్కీలాగా దిగమింగుతున్న మా క్లైంట్ల పొట్టకొట్టడం...ఒక దేశద్రోహం అని..  దీనిని మనం కండకండాలుగా.. ఖండించి.. కేశఖండనం చేయాలని కోరుతున్నాను యువరానర్.
ఈ విషయం మీద ప్రతిపక్షమైన బజ్జును తయారుచేసిన గూగుల్ వారు వచ్చి క్షమాపన కోరి.. బజ్బును త్వరలోనే టుజి-రాజాలాగా.. కనిమొజి-రాణీలాగా..తీహార్ జైలుకు పంపించే  విధంగా కోర్టువారు చర్యలు తీసుకోవాలని ప్రార్దిస్తున్నాను.

ఈ పాతవస్తువులను రోడ్డుమీద పడేసే సంస్కృతి పోవాలని మన బ్లాగ్ నేతలను నేనంతగానో వేడుకుంటున్నాను యువరానర్. ముందొచ్చిన సికింద్రాబాదుకన్నా వెనకొచ్చిన హైద్రాబాదే ముద్దన్నది.. వాస్తవమనీ.. ఈ మధ్య వేర్పాటు గొడవల్లో ఎక్కడా కూడా.. ఎవరూ మాకు సికింద్రాబాద్ కావాలని అనకపోవటంతో తేలిపోయింది.. యువరానర్.
ఇది చాలా బాధాకరమైన విషయంగా పరిగణించి మా పాతవైభవం మళ్ళా వచ్చేలా చూసి.. ఎప్పుడూ చెప్పినట్టుగా చట్టం తనపని చేసుకుపోతుందని రికార్డు చేసిన తీర్పు ఇవ్వకుండా... ఈ కేసులో కాస్త కొత్త డయలాగులు రాయించేలా కోర్టు తనవంతు సాయం చేస్తుందన్న ఆశతో వాదిస్తున్నాను యువరానర్.

మొన్న ముంబయిలో బాంబులు పేలిన తరువాత ఎవరూవచ్చి "మేమే బాంబులు పెట్టాం", అని చెప్పకపోవటం వలన.. మన హోం మినిష్టరుగారు ఎవరుపెట్టారో తెలుసుకోలేకపోయారు.. అలాగే.. ఎవరొకరు ముందుకొచ్చి.. బజ్జులోవున్నదేంటి.. బ్లాగర్లో లేనిదేంటిని చెప్పకపోవటం వలన మాకూ ఏమీ తెలియక ఇలా ఓపెన్ గా ఖండించడం తప్ప ఏమీ చెయ్యలేకపోతున్నామని మనవి చేసుకుంటున్నాం యువరానర్.

చాలా విషయాలు పరిశీలించాకా తెలిసిందేంటంటే.. కొత్తగా ఏ టెక్నాలజీ వొచ్చినా.. అప్పుడెప్పుడో రాజమండ్రిలో పిచ్చికుక్కులు స్వైరవిహారం చేసినట్టుగా.. వెబ్ విహారం చేసి.. మన బ్లాగ్ యువత ఎగబడిపోతూ.. ఉర్రూతలూరుతుందని.. తేలింది యువరానర్. అలాంటి విహారమే ఇప్పుడు గూగుల్ ప్లస్సులో చేస్తున్నారని తెలుస్తుంది యువరానర్.

బ్లాగర్ పాతది.. పనికిరానిది  బజ్జుకొత్తదీ..అని ఒకే కారణాలు మళ్ళీ మళ్ళీ చెప్పొద్దని నేను విన్నవించుకుంటున్నాను యువరానర్. పాతది అనే మాటైతే.. కాటుమొహానికి.. మేకప్పేసి.. పౌడర్ పూసి.. మన రాష్ట్ర హోంమంత్రిని చేస్తే.. ఏం మాట్లాడకుండా ఎలా ఒప్పుకున్నారు ఈ జనం అని ప్రశ్నిస్తున్నాను యువరానర్.

రాష్ట్రం మంటల్లో మండిపోతున్నప్పుడు కూడా.. ఫ్రెష్ గా మొహం కడుక్కుని.. మీడియా ముందుకొచ్చి.. "ఎలా జరిగిందో మేం చర్యలు తీసుకుంటాం. ఏం జరుగుతుందో మేం చర్యలు తీసుకుంటాం.. ఏదోలా మేం ప్రయత్నించి చర్యలు తీసుకుంటామని.. "చర్యలు" అనే పదాన్నిఎలా వాడాలో తెలియక ఎదో ఆవిడ మాట్లాడేస్తే..ఎలా ఒప్పుకున్నారు ఈ జనం.. అని అడుగుతున్నాను.  "ఆవిడకే మాట్లాడటం రాదు.. ఇక మనమేం మాట్లాడతాం...", అని వూరుకున్నారుగానీ ఈ జనం.. వేలేత్తి ఎప్పుడూ చూపించలేదు యువరానర్.

అలాంటి ఈ జనం.. పాతది.. పనికిరానిదీ అని బ్లాగర్ ని నిందించడం ఏమన్నా భావ్యమాఁ.. అని అడుగుతున్నాను యువరానర్.

మొన్న ఇదే విషయం మనం ముఖ్యమంత్రిగారి దాకా తీసుకెళదామని వెళితే ఆయన డిల్లీ వెళ్ళారని తెలిసింది యువరానర్.. సరే కదా అని డిల్లీ దాగా వెళ్ళి గల్లీ గల్లీ తిరిగితే ప్రతీ గల్లీలోనూ మన సీమాంధ్ర.. మన తెలంగాణా ఎమ్మెల్యేలే కనిపిస్తున్నారుగానీ.. అయన దొరకలేదు.. చేసేదిలేక మళ్ళీ హైద్రాబాదొచ్చేసి.. ఎప్పటికో ఆయన్ని పట్టుకుని ఈ బ్లాగ్ బాధలు విన్నవించుకుంటే.. మేం చెప్పిందంతా విని.. ఆయనకూడా "తప్పకుండా చర్యలు తీసుకుంటాం" అన్న ఒక్కమాటని మూడు భాషల్లోఖూనీ చేసి చెప్పారుకానీ.. ఇప్పటివరకూ ఏ "చర్యలు" తీసుకోలేకపోయేసరికి.. ఈ "చర్యలు" అన్న పదానికి కొత్తగా ఏమన్నా తెలియని అర్ధాలున్నాయేమోనని అన్ని భాషల నిఘంటువులు తిరగేసుకోవాల్సొచ్చింది యువరానర్.

ఇంకొక్క విషయం నేను కోర్టువారి దృష్టిలోకి తీసుకురావాలని అనుకుంటున్నాను..., అదేంటంటే.. "కేవ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్వ్", "కేక","సూపరో-డూపర్", "గుర్ర్ర్ ర్ ర్", అని బాగా వాడుకలో వున్న సరికొత్త పదాలకు.. పేటెంట్లను సంపాదించి.. అంతర్జాతీయ గుర్తింపువచ్చేలా చేసి.. ఇవి బ్లాగర్లలో కామెంటిచ్చే చోట 'లైక్' బటన్ లాగా వచ్చేలా చేసి.. మౌసుక్లిక్కుచెయ్యకుండానే..కంటిచూపుతో కామెంటిచ్చే టక్నాలజీ తీసుకొస్తే....
బజ్జుల్లో ఇవి వాడుకుని.. "కికికికికికి" అని నవ్వుకుంటున్న వాళ్ళంతా.. బ్లాగ్లుల్లో కూడా "కికికికికి కికికికి కికికికి" అని నవ్వుతూ వస్తారని ఆశాభావం వ్యక్తంచేస్తున్నాను యువరానర్.

ఈ విషయాలన్నీ చూస్తూ.. "అమ్మ ఏది చెబితే అదే..", అన్న మన ఫ్రధానమంత్రిగారిలా నోట్లో బెల్లంముక్క పెట్టుకున్నట్టుగా నవ్వుతూ వుండిపోలేక.. అవేశంతో కోర్టుకెక్కాల్సొచ్చిందని నా బాధను వెళ్ళగక్కుతున్నాను యవరానర్.

ఈ పైన పేర్కొన్నవిషయంపై.. వెంటనే తమతమ వివరణ ఇస్తూ కామెంట్లివ్వాలని.. కామెంటివ్వని వారిని.. కోర్టువారు కటినంగా శిక్షించాలని.. ఈ టపాకు కూడా బజ్జులో కామెంటిచ్చినవారిని యావజ్జీవ కఠిన కారాగార శిక్ష విధించాలని కోరుకుంటూ.. ఇక్కడితో సెలవుతీసుకోకుండా ఈ పోస్టుకు రెండో భాగంలో ఎవరెవరు దీనికి
బాధ్యత వహించాలో పేరుపేరునా రాస్తుంటాననీ మనవి చేసుకుంటు సెలవు తీసుకుంటున్నాను యువరానర్. జైహింద్.. జై తెలుగు బ్లాగింగ్.

నేల మాళిగలో...

అన్ని న్యూస్ చానళ్ళలోనూ ఫ్లాస్ న్యూసులొస్తున్నాయి. ఐదవ నేలమాళిగలో అంతులేని ధనరాశులు లభ్యం. పుట్టపర్తిలో నేలమాళిగలున్నట్టు అనుమానం. అన్ని గుళ్ళలో నిధినిక్షేపాలకోసం తవ్వకాలు...పొద్దున్నుండీ.. అదే న్యూసు.  వీళ్ళ డి.వి.డి లు అరిగిపోనూ.. ఎన్ని సార్లు వేసిందే వేస్తారు.. వినివినీ బోర్ కొట్టింది..

తమిళోడు తెలుగు నేర్చుకొచ్చాకా.. మాలికా అనరా.. అంటే.. మాళిగా..అన్నట్టు..ఇంతకీ ఈ నెలమాళిగంటే ఏంటో.., ఏదైతే ఏంటిలే..ఎన్ని దొరికితె ఏంటిలే.. మనకేమన్నా ఇస్తారా చస్తారా.
మ్చె.. దేవుడా.. నాకూ ఒక బంగారునాణేల మూట దొరికినా బాగున్ను..  హోమ్ లోన్ అంతా ఒక్క దెబ్బతో తీర్చేద్దును అనుకుంటూ.. చానల్ మార్చాను. ఏ చానల్ చూసినా ఇదే గోల. ఛా.. ఎఫ్ టీవీ పెడదాం. అని పెట్టానోలేదో.. సైజ్ జీరోనో ఎంటో అంట ఖర్మకాకపోతె ఈ మధ్య అమ్మాయిలంతా ఫేషెంట్లలాగా సన్నగా అయిపోయి.. గెడకర్రలకు గుడ్డలేసినట్టుగా.. కర్రముక్కకు కర్చీఫ్ వేలాడేసినట్టుగా తయారయ్యిన లేడీసు టిక్కుటక్కుమంటా నడుస్తుంటే.. అసలు మజాయే అనిపించలేదు అందుకే మార్చేసి.. అలా అలా చానల్లు మారుస్తూనేవున్నాను.

కరెంటు పోయినట్టుగా చుట్టూ చీకటైపోయింది.. కాసేపు నిశ్శబ్దం. నేనెక్కడున్నానో నాకు అర్దంకావటంలేదు. అటు ఇటూ చూస్తే.. నేను సోఫామీదే వున్నాను.. ఎదురుగా టీ.వీ ఆడుతుంది... అంటే కరెంటుపోలేదన్నమాట..!, మరి ఏమైంది..?, ఏమో నాకు తెలియటంలేదు. ఉన్నది మాఇంట్లోనే.. కాకపోతే.. మొత్తం ఇల్లంతా ఖాలీగావుంది. ఇదేంటి అనుకునేంతలోనే దూరంగా ఏదో మెరుపు. లైటు కాంతిలేకపోయినా చీకట్లో దగదగా మెరిసిపోతున్న నగలు ఒంటినిండా దిగేసుకుని కనిపించింది ఒక మానవాతీత రూపం.

అమ్మో దెయ్యమా..!, చఛా.. దెయ్యం అయ్యిండదు.. లేక ఆ ఎఫ్ టీవీలో అమ్మాయెవరన్నానా?.. అనుకునేంతలో, "ఒరే!, పాపికొండలరావ్", అన్న మాట ఎకో ఎఫెక్టులో వినిపించింది. ఇదేంటిది.. ఈ కొండలరావ్ ఎవరున్నారబ్బా అని అనుకునేంతలో.. "నేనురా!.. నువ్వు పిలిచిన దేవుణ్ని", అని మళ్ళీ ఎకో ఏఫెక్టులో వినిపించింది వాయిస్.

"అయ్యబాబోయ్.. మీరా!.. దేవుడుగారూ.., మా తెలుగుసినిమాల్లో చూపించినట్టుగా స్పెషలెఫెక్టులు లేకుండా మీరు సైలెంటుగా వచ్చి ఇక్కడ కూర్చొంటేనూ.. ఎవరో అనుకున్నా తప్పైపోయింది క్షమించేయండి", అని  చేతిలోవున్న రిమోట్ పక్కనపెట్టేసి.. రెండుచేతులూ జోడించి వేడుకున్నాను..

"నేను పిలిస్తే వచ్చారా.. స్వామీ. అవును మీరు తెలుగులో మాట్లాడుతున్నారు.. అంటే మనది ఆంధ్రాయేనా.. ఏవూరు స్వామీ.. ఏ ఏరియా.. తెలంగాణానా.. రాయలసీమా.", అని ఇక్కడ తెలుగుమాట వినగానే అడిగే ప్రశ్నలు అలవాట్లో పొరపాటుగా అడిగేసరికి..దేవుడుగారికి మంటెక్కిపోయింది... "ఆపండ్రా.. ఆపండ్రా..", అని పెదరాయుడు సినిమాలో మోహన్ బాబులా గర్జించారు దేవుడుగారు.

"అయ్ బాబోయ్.. క్షమించేయండి దేవుడుగారు.. మిమ్మల్ని ఎప్పుడుపిలిచానో.. గుర్తురావటంలేదు.. ఎందుకొచ్చారో అదీ మీరే చెప్పేస్తే...", అని నెమ్మదిగా గొనిగినట్టు అడిగాను.

"మూట కావాలని అడిగి మళ్ళీ ఎందుకొచ్చావంటావా... నీ మొర విని అనవసరంగా మిగతా ఎసైన్మెంటులు వదిలేసి వచ్చానుకదరా.. మూటాముళ్ళూ సర్దుకుని వెంటనే వెళ్ళిపోతున్నా", అని ప్రక్కనున్న ల్యాప్ టాపు బ్యాగ్ వేసుకుని లేవబోయారు దేవుడు గారు.

"వద్దు స్వామీ వద్దు మళ్ళీ క్షమించెయ్యండి..", అంటూ.. ఆ ల్యాప్ టాప్ బ్యాగేంటీ..దేవుళ్ళు కూడా ఇది వాడతారా...అని అడుగుదామని నోటిదాకా వచ్చినమాట వెనక్కుమింగేసి. రాక రాక ఇంటికొచ్చారు.. ఏదన్నా తినటానికిపెడదాం.. అని మిగిలిన చికెన్ బిర్యాణీ తీసుకొద్దామనుకున్నాను., అయ్ బాబోయ్.. ఇంకా నయం ఏమన్నావుందా.. అది పెట్టానంటే ఇప్పుడు ఈ హాల్లోనే నన్ను భస్మంచేసేసి... అని నీళ్ళునమిలి..
"మంచినీళ్ళు కావాలా స్వామీ... ప్యూర్ గా ప్యూరిట్ తో ఫిల్టర్ చేసినవి స్వామీ", అన్నాను.

"అక్కర్లేదు.. మూటిస్తాను అనగానే.. నీ మర్యాదలు ఎక్కువైయ్యాయేమిటిరా భక్తా", అంటూ దేవుడుగారు కూర్చున్నారు.

అదేంలేదు స్వామీ.. "చిత్తం మహాప్రభో.. మూట ఎక్కడున్నదో..ఆ చిత్రవిచిత్రమును నాకు చిత్తరువేసి చూపించుడు... ఇప్పుడే.. ఇక్కడే.. పలాయనం చిత్తగించుడి", అని ఏవేవో  పాత పౌరాణిక డైలాగులు ప్రాసలోకొచ్చినవి గుర్తుచేసుకుని చెప్పేసాను.

నా డయలాగు పూర్తికాకుండానే.. దేవుడుగారు లేచి వెళ్ళిపోవటానికి మళ్ళీ ల్యాప్ టాపు బ్యాగు సర్దుకుంటున్నారు.. అదేంటి స్వామీ నేనేదో అర్దం అడగరు కదా అని ఏవేవో డయలాగులు చెప్పాను, ఏమన్నా తప్పుగా అనుంటే.. క్షమించేసి ఆ మూట విషయం చెప్పి వెళ్ళిపొమ్మని కళ్ళనీళ్ళుపెట్టుకున్నాను.

"ఏడవకు భక్తా.. నీకు మూట ఇవ్వటానికి రాలేదురా, ఆ మూట దొరికే మార్గం ఎక్కడుందో చెప్పటానికే వచ్చానురా.", అని చిరునవ్వునవ్వారు దేవుడు గారు.
"చెప్పండి స్యామీ... అంతకన్నా మహాభాగ్యమా ", అని మిస్ అవకూడదని మొబయిల్లో రికార్డింగ్ చేయటం మొదలుపెట్టి.. కళ్ళుమూసుకుని చాలా ఆశక్తిగావినటం మొదలుపెట్టాను.

"మీ ఇంటిలో నువ్వు నడుస్తుండగా ఎక్కడైతే గల్లుగల్లని గజ్జెల శబ్దం వినిపిస్తుందో.. ఆ తరువాత లక్ష్మీదేవి నవ్వినట్టు వినబడుతుందో అక్కడ తవ్వితే.. ఒక నేలమాళిగ వుంటొంది.. అందులో నీ హోమ్ లోన్ కి సరిపడా సిరులు ఒక మూటగట్టివుంటాయి.. వెతుక్కో పో", అని దేవుడుగారు.. మాయమైపోయారు.

"అయ్యయ్యో.. ఒక్క హోమ్ లోనుకు సరిపడానేవుంటాయా... స్వామీ అనవసరంగా తక్కువే కోరానే..", అని కళ్ళుతెరిచి చూసేటప్పుడుకి.. సోఫాలో నిద్రపోతున్న నాకు మెలుకువ వచ్చేసింది. ఓహో.. ఇదంతా కలా అని అనుకోలేదు.. ఎందుకంటే అది కలే.. లేకపోతే. నేను చేసే ప్రార్ధనలకి దేవుడు రావటమేంటి.

కానీ కలలాగా అనిపించటంలేదు.. ఎక్కడో అదే విషయం మనసులో మెదులుతూనేవుంది. లచ్చిందేవి ఎక్కడ నవ్వుతుందా అని అనుమానంతో  నడుస్తున్నప్పుడు ఆగి ఆగి.. గమనిస్తూనేవున్నాను.
అలా నడుస్తూ.. ఇల్లంతా తిరుగుతూనే వున్నాను.. సోఫాకి డైనింగ్ టేబుల్ కి మధ్యకి వచ్చేసరికి వినిపించింది గల్ గల్ గల్ అని గజ్జెల శబ్దం. ఆ తర్వాతే..హహహహా.. అని నవ్వు.., ఆ.. అదేనవ్వు.. లచ్చిందేవినవ్వు అనుకునేంతలో..మళ్ళీ గజ్జెల శబ్దం..మళ్ళీ నవ్వు.. తరువాత.. "జిలిబిలి పలుకుల. చిలిపిగ పలికిన", అని సితార సినిమాలోని పాట జెమినీ మ్యూజిక్లో వస్తుంది..

ఓహో..ఇది భానుప్రియ నవ్వా..ఇంకాలచ్చిందేవి నవ్వనుకున్నానే అనుకుని కూర్చుందాంలే...అని ఇంకో రెండడుగలు వేసానో లేదో.. కాలికింద టైలు కాస్త టక్ మంది.. మళ్ళీ ఒకడుగు వెనక్కేసి.. మళ్ళీ తొక్కాను..మళ్ళా టక్.. లచ్చిందేవి నవ్వటం అంటే.. భానుప్రియ నవ్వినట్టే నవ్వక్కర్లేదు.. ఏదో శబ్దంవస్తే చాల్లే..ఇక్కడే వుండుంటుంది..అనిఎవరూచూడకుండా.. వెళ్ళి స్క్రూడైవర్ తో చిన్న రంధ్రం చేసి టైలు పైకిలేపేసాను.. టైలు కింద సిమెంట్ లేకుండా ఇసుక దొలిచేకొద్దీ వస్తుంది.. సులువుగా గొయ్యి పడిపోతుంది. అయితే ఇదే.. ఇక్కడె నేలమాళిగుందని నాకు నమ్మకం కుదిరింది. ఎవరికీ తెలియకుండా కార్పట్ కాస్త అటు లాగి.. పైన కప్పేసి ఆ రోజు ఆఫీసుకెళ్ళిపోయాను .

సాయంత్రం వచ్చి చూసేసరికి నేను చేసిన దానికన్నా రెండింతలుంది గొయ్యి. ఇదేంటబ్బా ఇంట్లో ఎవరికన్నా తెలిసిపోయిందంటావా అని గోతిలో వెతికి చూసేసరికి ఒక కాలువిరగ్గొట్టేసిన ఏనుగుబొమ్మ కనబడింది.. అప్పుడర్దమయ్యింది.. ఈ పని మా బుడ్డోడిదేనని.

పర్లెధు తండ్రికి తగ్గ కొడుకేనని కాస్త గర్వంతో కూడిన చిరునవ్వునవ్వుకుని భుజాలు చరుచుకున్నాను.  ఆ రోజు నేనుకాస్తా.. తరువాత రోజు మావాడు కాస్తా.. అలా ఒక వారం రోజులయ్యేసరికి చెయ్యిదూరేంత కన్నం పడింది నేలకి.. అందులోంచి చూస్తే వెలుగు కనబడుతుంది..ఇదేంటిది నేలలో వెలుగా.. అయితే ఇది నేలమాళిగే..త్వరగా తవ్వేయాలి... అదే న్యూసు మరాఠీ చానళ్ళలో చూపిస్తే.. పక్కింటోడికీ ఈ అయిడియా వస్తే... వాడూ తవ్వేస్తే.. నా మూట నొక్కేస్తే.. అమ్మో.. ఈ రాత్రంతా అదే పనిలోవుండాలి అని కావలసిన సరంజామా అంతా చేసుకోవటం మొదలెట్టాను.

అందరూ పడుకున్న సమయం చూసి... నేను లేచివెళ్ళి.. ముందుగా రడీచేసుకున్న వస్తువులు పట్టుకెళ్ళాను.. మొబైల్లో టార్చ్ లైట్ వేసి.. పనిమొదలుపెట్టాను.. కన్నం పెద్దదిచేస్తూ.. అడ్డుగా వస్తున్న ఇనపరాడ్లను కోస్తూ మనిషిదూరేంత చేసేసరికి తెల్లవారిపోతుంది. నెమ్మదిగా కిందకు దూకి చూసేసరికి ఒక చిన్నగదిలావుంది.. అందులో ఒక చెక్క పెట్టివుంది.. ఆ పెట్టిపై ఒక పెద్ద మూట.. మూట సైజును బట్టి చూస్తే చాలా నాణేలుండేటట్టే అనిపించాయి... మరి పెట్టెలో ఏముందో.., అవన్నీ తరువాతచూడొచ్చు..ముందు మూటవిప్పెయ్యాలి అని మూటను లాగాను.. భరువుగా ధబ్బ్ అని కింద పడింది.. కంగారుకంగారుగా విప్పతున్నాను.. టెన్సన్లో.. చెమటలు పట్టి కారిపోతున్నాయి. సగం.. విప్పాను.. విప్పుతూనేవున్నాను..ఎంత విప్పినా పాతగుడ్డలే వస్తున్నాయి.. ఇంకా లోపలేదోవుంటుందని విప్పుతున్నాను.. మళ్ళీ పాత గడ్డలే..ఆఖరి గుడ్డ చూసేంతవరకూ నమ్మకం కుదరలేదు.. నేననుకున్న నాణేలు అందులో లేవు.. అది పాతగుడ్డలమూటేనని..

అదేంటి!!..మోసం.. దగా..అని దేవుణ్ని మళ్ళీ పిలుద్దామనుకున్నాను.. కానీ దేవుడు చెప్పినట్లే నేలమాళిగ వుంది అంటే మూటావుంటుంది. దొరికిన మూట పాతగుడ్డలమూట అయ్యిందంటే ఇంకా ఇక్కడే ఎక్కడో వుంటాయి చూద్దాం... అనుకుంటుండగా.. పక్కనేవున్న పెట్టి నా దృష్టిలో పడింది. అయితే ఈ పెట్టెలో వున్నాయోమో చూద్దాం అని  పాతగుడ్డలన్నీపక్కకుతోసి..నిలబడేసరికి ఎవరివో మాటలు వినిపిస్తున్నాయి..  కాస్త గోడదగ్గరకు నక్కి ఆ మాటలు వినసాగాను.. కాసేపటికి స్పష్టంగా మనుషుల మాటల్లా వినపడ్డాయి.. కానీ అర్ధం అవటంలేదు..ఏంటివి దేవతలబాషా.. కానీఎక్కడో విన్నట్టుందే..ఆ గొంతుకూడా.. అని అలోచించంగా  చించగా అర్ధం అయ్యింది.. ఆ మాటలు... తెలుగు కాదనీ.. మరాఠీలో వున్నాయని.

అప్పుడు నేను చేసిన తప్పేంటో నాకు తెలిసొచ్చింది... ఆ మాటలు మా కింద ప్లోర్లో వుంటున్న పాటిల్ గారివనీ.

దేవుడా ఎంత పనిచేసావు.. నేను గొయ్యితవ్వింది ఫోర్త్ ఫ్లోర్లోవున్న నా ప్లాటుకా!, వెతుకుతున్నది మరాఠీ వాళ్ళ పాతగుడ్డలా.. చిచిఛీ.. అని తలపట్టుకున్నాను... పట్టుకున్న ఆ తలని గోడకేసి కొట్టుకున్నాను.. నన్ను ఎవరో తట్టినట్టుగా అనిపించి లేచాను.., లేవండి ఆఫీసుకి టైమవుతుందని మా అవిడనన్ను తట్టి లేపింది. ఏంటి మూడో ఫ్లోర్ పాటిల్ గారొచ్చారా అన్నాను.. ఆయనెందుకొస్తారు.. కలగన్నారా..అంది.

ఏంటి ప్లాష్ బ్యాక్లో ఇంకొక ప్ల్యాష్ బ్యాకులాగా.. ఇదీ కలేనా.. అంటే కలలోని కలా! అన్నా.