రాకెట్ లాంచ్...

(పూర్తిగా సాఫ్ట్వేర్ కు సంభందించిన సాంకేతిక పదాలతో నిండిన టపా.. 

అర్ధంకాకపోతే నన్నేమడగొద్దుబాబోయ్..)

"అప్ లోడ్ ఫెయుల్యూర్", ని కూడా ఆటోమేట్ చెయ్యాలి అని ముందురోజు జరిగిన 

రాకెట్ మీటింగ్ లో డిస్కషన్ వల్ల ఆ రాత్రంతా నిద్రే పట్టలేదు.. ఎలా చెయ్యాలబ్బా.. 

అని రాత్రంతా బుర్రబద్దలుకొట్టుకున్నాఒక్క ఆలోచనా రాలేదు. ఎపుడూలేనిది.. 

తరువాత రోజు తెల్లవారుఝామున పదింటికే లేచి.. ఆఫిసుకు బయలుదేరాను.. 

బయటకురాగానే.. ఎక్కడ చూసినా ట్రాఫిక్ జామే.. "పొద్దుపొద్దున్నే లేచి ఇలా 

జనాలంతా ఎక్కడికి పోతార్రాబాబు", అని అనుకుంటూనే.. హెల్మెట్ పైనే బుర్రగోక్కుంటూ..  

నా టూవీలర్ ను ఆఫీసురూట్లోకి దూకించాను..  

ఇంకా నిన్నటి రాకెట్ డిష్కషన్ లో మాట్లాడుకున్నవిషయమే ఎలా చెయ్యాలబ్బా అని 

బుర్రలో ఇన్ఫైనేట్ లూప్లో పడి కొట్టుకున్న వైల్ లూప్ లాగా తిరిగి తిరిగి కొట్టుకుంటుంది.. 

అలా కొట్టుకుంటున్న వైల్ లూప్ ని, బ్రేక్ పాయింట్ పెట్టి డిబగ్ చేస్తూ.. బైక్ 

నడుపుతున్నానేమో..., రోడ్డ్ మీదున్న సిగ్నల్ కనబడనేలేదు.. కొత్త టెస్టర్ పొద్దెరగకుండా 

అక్కడా ఇక్కడా క్లిక్ చేసినట్టుగా.. చూసుకోకుండా సిగ్నల్ బ్రేక్ చేసేసి.., బైక్ ముందు బ్రేకు 

వెనకబ్రేకు నొక్కి.. సరిగ్గా.. నల్లకల్లద్దాలు పెట్టుకుని ఉగ్రస్వరూపంతో నిలబడివున్న 

ఆడకానిస్టేబుల్ ముందు ఆపి.. దొరికిపోయాను.. 

"లైసెన్సు తియ్", అందామె.. "నేను దాటింది సిగ్నల్ కదా.. లైసెన్సెందుకబ్బా", అనుకుంటూనే 

తీసి చూపించాను.. "ఇది డూప్లికేట్ కదా.. ఒరిజినల్ చూపించు.. లేకపోతే బండిక్కడపెట్టేసి 

వెళ్ళిపో", అని మరాఠీ ఫ్లేవర్ కలగలిపిన హిందీలో అందామె.., ఇదెక్కడ గోలరా అనుకని..

 "సారీ మేడమ్ ఏదో రాకెట్ టెన్సన్లో సిగ్నల్ బ్రేక్ చేసా", అని అందామనుకున్నా.. 

" రాకెట్..!! ఏంటి?", అని పోలీసోళ్ళ లాంగ్వేజిలే బై డిఫాల్ట్ గా వుండే ఫేక్ నోట్స్ రాకెట్, 

సెక్స్ రాకెట్ లాంటి రాకెట్లనుకుని అపార్ధంచేసుకుంటుందేమోనని.. భయంవేసింది.., 

నా దృష్టిలో రాకెట్ అంటే ఇది అని చెప్పడానికి మళ్ళీ ఓ పెద్ద డాక్యమెంటేషన్ చేసివ్వాలేమో.., 

ఆ గోలంతా ఎందుకులే", అని.. "ఫైనెంత", అన్నాను ఎంతుంది అన్నట్టు పైనుండి కిందకు

ఒక్కసారి చూసిందామె.., వంద తీచి చేతిలోపెట్టి, టి. ఆర్. ఎస్ జెండా రంగులోవున్న 

రశీదొకటి తీసుకుని.. మళ్ళా నా కోడ్ డీబగ్గ్ చేస్తూ ఆఫీసుకు బయలుదేరాను.

ఇంతకూ ఏదో ఆలోచన్లో పడి రాకెట్ అంటే ఎంటో చెప్పలేదు కదా.. అదే చెప్తా... 

చెవుల్లో దూదిలేదా.. దగ్గర్లో ఏది అందుబాటులోవుంటే అది పెట్టుకుని వినండి.. 

మేం చేస్తున్న కొత్తప్రోజెక్టులో.. రోజువారి లావాదేవీలు అన్నీ వేరే డాటాబేస్ లోకి మైగ్రేట్ 

చేసి.. వాటిమీద రిపోర్టింగ్ అప్లికేషను ఒకటి డిజైన్ చెయ్యాలి.. డాటాబేస్ అంటే ఏంటి అని

చాలా మందికి తెలియకపోవచ్చు.. ఒక చిన్న ఉదాహరణిచ్చి వివరించడానికి ప్రయత్నిస్తాను.. 

మన వంట గదిలో నెలకు సరిపడా కావలిసిన పచారి సరుకులు దాచుకోవటానికి 

ఉపయోగిస్తామే.. బీరువానో లేక షెల్ఫో అదే ఒక డాటాబేస్ లాంటిదన్నమాట.., ఈ 

డాటాబేస్ లో టేబుల్స్ అని వుంటాయి.. అంటే డైనింగ్ టేబుల్, డ్రెస్సింగ్ టేబుల్ 

లాంటివి కాదు.. ఆ షెల్ఫ్ లో వుండే కందిపప్పు డబ్బా ఒక టేబుల్.. ధనియాల డబ్బా 

ఒక టేబుల్.. అలా అన్నమాట.. రోజువారీ కూర వండటంకోసం ఆ టేబుల్ నుండి  కొంత, 

ఈ టేబుల్ నుండి కొంత తీసుకుంటుంటాం అదే ఒక ట్రాన్సాక్షన్.. (లావాదేవీ...), 

నెలాఖరున సరుకులు ఇన్సర్ట్ చేస్తాం, కొన్ని అప్ డేట్ చేస్తాం.. ఇలా చెప్పుకుంటూ 

పోతే డాటాబేస్ గురించి పెద్ద పుస్తకం రాయొచ్చు, దీనికంతంలేదు కాబట్టీ... ఇక్కడ డాటాబేస్ 

అంటే తెలిస్తే చాలు.. (ఇప్పుడు మొత్తం అర్ధమైపోతే.... ఇంతేనా సింపుల్ అని మా జాబ్స్ కి 

కాంపిటేషన్ వచ్చేస్తారంతా). 

ఇక మా ప్రోజెక్ట్ విషయానికొస్తే.. నేనిచ్చిన ఉదాహరణలాగే పచారిసరుకులు అక్కడివి 

ఇక్కడకు మెయ్యటమే కదా.. చిన్నదే అప్లికేషన్ అనుకుని... తాలింపు పెట్టని టమాటా 

పప్పులోకాలేసేసారు మా కంపెనీ వాళ్ళు.  టెండరువేసి పడ్డ పెద్దచేపను చూసి తెగ 

మురిసిపోయారు.. ఇక్కడవరకూ బాగానేవుంది.. "ఇంతకూ మీకేంకావాలి..", అని క్లైంట్ ని

అడిగినప్పటినుండి మొదలయ్యాయి మా సాఫ్ట్వేర్ కష్టాలు.. 

రోజువారి లావాదేవీలు జరిగే డాటాబేస్, అసలు పేరూవూరు లేని డాటాబేస్ అని, 

ఎవడో తలమాసినవాడు తయారుచేసి ప్రీగా ఇచ్చింది వాడుతున్నారు వాళ్ళని తేలింది..

సరే వాడారనుకుందాం.., డేటాబేస్ ఏదైనా కొన్ని స్టాండర్డ్స్ అన్నాఏడుస్తాయికదా.. 

ఏదొక డ్రైవర్ దొరుకుతుందిలే.. (డ్రైవర్ అంటే.. కారుడ్రైవర్.. బస్సుడ్రైవర్ కాదు.., ఎదన్నా 

సాఫ్వ్టేర్ వేరేదానితో ఇంటరాక్ట్ అవటానికి వాడే చిన్న సాఫ్వ్టేర్) ఎలాగోలాగా అందులో 

జరిగేవన్నీ రోజుకోసారి ఒక స్టేజింగ్ డాటాబేస్ లో (ఒక టెంపెరరీ డాటాబేస్) లోకి మైగ్రేట్ 

చేసేద్దాం.. తరువాత అక్కడ కావలిసిన మార్పులుచేర్పులు.. చేసేసి.. ఫైనల్ రిపోర్టింగ్ కోసం 

తయారుచేసుకున్న డాటాబేస్ లోకి చేసేద్దాం అంతే సింపుల్ అని.. ఒక రెండురోజులు 

ఎక్కడికీ కదలకుండా మీటింగ్ రూమ్లోనే కాలకృత్యాలు తీర్చుకుని.., ఒకడిబుర్ర ఒకడుగోక్కుని.. 

నెత్తిమీద మిగిలిన నాలుగువెంట్రుకలు రాలిపోయేదాకా  పెద్దప్లాను గీసుకున్నాం.. ఆ ప్లానుకు 

ఒక మంచి ముహూర్తంచూసి.., పసుపురాసి కుంకుంబొట్లుపెట్టి.. వివరించి క్లైంట్ కి.. 

హరికధా కాలక్షేపం డీటీయస్ లో వినిపిస్తే ఎలావుంటుందో అలా వినిపించాం.

అంతావిన్నాకా.. మొత్తం సీ షార్ప్ కోర్సంతా నేర్చేసుకుని.. ఇఫ్ స్టేట్మెంటంటే ఏంటని 

అడిగినట్టు.. "అంతా బాగానే వుంది.. మరి ఈ రెండు డేటాబేస్ లూ ఒకచోటవుండవనుకో.... 

ఒకటి అమెరికా.. వేరేది ఆముదాలవలస అనుకో ఏంటి పరిస్థితి అని అడిగాడు.. 

"ఐతే ఏముంది.. ఏదొక కనెక్షన్ వుంటుంది కదా కనీసం ఇంటర్నెట్ కనెక్షన్, దాంతో 

ఈ డాటాబేస్ నుండి ఆ డాటాబేస్ కి కనెక్ట్ అవటమే అంతే!!", అని కష్టమైన పజిల్ ని 

సింపుల్ గా సాల్వ్ చేసినట్టుగా.. చెప్పి సెబాష్ సెబాష్ అని మా మేనేజరు నేనూ.. 

ఒకరి భుజాలొకరు చరుచుకున్నాం.

"లేదు అలాంటిదేమీ వుండదన్నాడు.." క్లైంట్.., ఒక్కసారి షాక్ కొట్టిన బొంత కాకిలాగా 

కరెంటుతీగల మీదనుండి సలసలాకాలుతున్న తారు రోడ్డుమీద పడ్డట్టయ్యింది మా పరిస్థితి. 

"అసలు ఈ రెండు వేరువేరుచోట్లవుంటాయనీ తెలియదు.. పోనీ వున్నాచేసేద్దాం.. అనుకుంటే.. 

కనక్షనే వుండదా.. ఇదెక్కడ కొత్త ట్విస్ట్ రా నాయనా..!!, ఏ కనెక్షనూ లేకపోతే ఎలా..  

రోజువారి లావాదేవీలు ప్రింట్ తీసుకుని.. ఒక పెద్ద పద్దులు పుస్తకంలో రాయమంటాడా

ఏంటి..", అని ఫోన్ మ్యూట్ నొక్కి ఒకడితరువాతొకడు తలలు ఫోనుకేసి కొట్టుకున్నాం. 

"సరే ఇంటర్నెట్ లేదు అనుకున్నాం.. ఇక్కడ జరిగినవి అక్కడకి ఎలా వెళతాయి", అని 

అడిగాడు మా మేనేజరు.. "ఇంటర్నెట్ లేకపోతే ఎలా..?,  వుంటుంది, కానీ.. డాటాబేస్ కి 

కనెక్షన్ ఇవ్వం.. ఒక ఎఫ్. టీ. పి ఫోల్డర్ షేర్ చేస్తామంతే (ఇంటర్నెట్ ద్వారా షేర్ చెయ్యబడే 

ఒక ఫోల్డర్). ఇకదానికిమించి ఏమీ ఇవ్వం.. దీనికి ఎలా చేస్తారో ఆలోచించండి.." అని,

ఇంకొక్క ప్రశ్న అడిగారంటే.. ఒక్కొక్కడి తలా పుచ్చకాయల్లెక్క లేచిపోతాయి.. అని 

ఫ్యాక్షన్ మూవీలో హీరో డైలాగులా, తొడకొట్టి.. మొహంలోమొహం పెట్టి ఉమ్ములు పడేలా 

చెప్పేసాడు క్లైంట్..  సరేలే డాలర్లిస్తున్నాడుగా.. అని సర్దిచెప్పుకుని.. మొహంతుడుచుకుని..  

మళ్ళా మేమంతా అలోచనలో పడ్డాం.., తరువాత రోజు సాయత్రం కంపెనీ సీటివో  

(చీప్ టెక్నికల్ ఆఫీసర్ ;-) )తో విషయ విశ్లేషణా ఫోన్ కాల్ ఒకటి షెడ్యూల్ చేసుకుని.. 

మొత్తం కష్టాలు వివరించి చెప్పాం.., మనవాడే మనవాడే అని మీదెక్కించుకుంటే.. 

షర్టంతా తడిపి కంపుచేసాడన్నట్టుగా.. మా సీటివో మాకే ఎదురొచ్చాడు.

"అవును కష్టమర్ కి ఎలాకావాలో అలానే చెయ్యాలి.. ఇదే దానికి ఎలా చెస్తామో 

అలోచించండి అంటూనే, మీరు ఇది చెబుతుంటే నాకు చిన్నప్పుడు నిక్కర్లేసుకునే టైమ్ 

గుర్తొస్తుంది అన్నాడు.. "ఇదేంట్రాబాబూ.., క్లైంట్ వేసిన కుళ్ళుజోక్ కంపు భరించలేక 

ముక్కులుమూసుకుని పనిచేస్తుంటే.. నీకు నిక్కర్లటైము గుర్తుకురావటమేమిటీ!!..",  

అనుకునేంతలోనే అసలు విషయం చెప్పాడు.. 

ఇలాంటిదే ఒకప్పుడు మేం చేసాం.., అదిక్కడ వర్కవుట్ అవుతుంది అని నా నమ్మకం.. 

అది ఏంటంటే,  ఇక్కడ లావాదేవీలు ఒక ఫైల్ లాగా మార్చి ఆ ఫైల్ ని అక్కడున్న 

ఏఫ్. టీ. పి ఫోల్డర్ లోకి పంపించి.., అక్కడ ఆ ఫైలునుండి డాటాను డాటాబేస్ లోకి 

ఇంపోర్ట్ చేసేయ్యటమే.. సింపుల్ అని నాలుగుముక్కల్లో చెప్పేసి.. నాకు వేరేపనుంది 

ఇది ఆలోచించి ప్లాన్ డిజైన్ చేసి పంపండి అని తప్పించుకు పారిపోయాడు సి.టి.వో.

మా మేనేజరుకు ఇది నచ్చినా.. నాకూ... మా టీమ్ మేట్స్ కి నచ్చలేదు.., "ఫైల్స్ అంటేనే 

పాతపద్దతి..కదా!, అవి పంపించడం.. దాన్నుండి డాటాబేస్లోకి ఇంపోర్ట్ చేయటం అంటే 

చాలా యాతనతో కూడుకున్న పని, ఎన్నో కండీషన్స్ మనం సొంతంగా రాసి హేండిల్ 

చేయాలి.. అసలున్న టైమ్ లైన్స్ అంతంతమాత్రమే, ఆఖరిదాకా వచ్చాకా 

చేతులెత్తెయాల్సొస్తుంది మరి..",  అని మొహంమీద చెప్పేసాం.. "అవును నేను మీతో 

ఏకీభవిస్తాను.. కానీ.. ఇది తప్పవేరే దిక్కులేదు..", అని మేనేజరు  కంటతడిపెట్టుకున్నాడు.., 

ఏం చేస్తాం.. నీతోనే మేమంతా అని... కర్చీఫ్ తో అతని కన్నీళ్ళుతుడుస్తున్న మాకు 

తెలియకుండానే కళ్ళళ్ళో నీళ్ళు గిర్రునతిరిగాయి..

వీకెండ్ లేదు.. వీక్ డే లేదు.. రాత్రీలేదు.. పగలూలేదు అన్నట్టుగా కష్టపడి.. క్లైంట్ కి 

సరిపడే విధంగా పనిచేసిపెట్టే రెండు విండోస్ సర్వీసులు ఒకదాంతో ఒకటి మాట్లాడుకుంటూ.. 

అక్కడి ఫైల్స్ ఇక్కడకు పంపిస్తూ... అన్నికాలాల్లోనూ చక్కగా పనిచేసేవిధంగా.. 

ఆర్కిటెక్చర్ డిజైన్ చేసి పెట్టాము.. (విండోస్ సర్వీస్ అంటే ఏంలేదండీ.. విండోస్ ఆపరేటింగ్ 

సిస్టమ్లో ఎప్పుడూ గేట్ దగ్గర కాపలావుండే కుక్కలాగా నిరంతరం కాపలాకాస్తూ.. చెప్పినపనిచేసే సర్వీసులన్నమాట.).

ఇంతకూ ఈ ఆర్కిటెక్చర్ ని రాకెట్ అని ఎందుకన్నామంటే... ఆముదాలవలసనుండి వచ్చిన 

లావాదేవీ ఫైల్ ని కట్టగట్టి ఒక పెట్టెలో పెట్టి.. (జిప్ చేసి.. ), దానికి ఎమ్. డి. ఐదు అల్గోరిధమ్ 

ద్వారా ఒక కోడ్ తయారుచేసి (చిన్నప్పుడు వర్షాకాలం చదువుల్లో చదువుకున్నాం.. 

కానీ ఎందుకుపయోగిస్తారో ఇప్పడే తెలిసింది..), కట్టగట్టిన ఫైలును.. కోడ్ ను అవతలివైపు

కుక్కలా ఎదురుచూస్తున్న సర్వీసుకు విసరగానే అది ఎగిరి పట్టుకుని.. డైన్లోడ్ చేసుకుని.. 

మరళా ఎమ్. డి. ఐదు అల్గోరిధమ్ ద్వారా ఒక కోడ్ తయారుచేసి, వచ్చిన కోడ్.. ఇప్పటికోడ్ 

తో సరిచూసి.., సరిగ్గా సరిపోతే.. ఓహో.. బాగానే పంపించాడు అని అనుకుని.. తనపని 

తానుచేసుకుపోతూ అమెరికాలోవున్న డాటాబేస్ లోకి లావాదేవీలు పంపించేస్తుంది.. 

సరిపోలేకపోతే.. ఆముదాలవలసలో వున్న కుక్కకి..., నాకు సరిగ్గా అందలేదని ఒక బిస్కట్ 

ముక్క పడేస్తుంది.. , ఇలా ముందుగా నిర్దేశించిన నూటొక్క విషయాలను పరిగనించుకుని.. 

తనపని తాను చేసుకుపోతాయి ఈ విండోస్ సర్వీసులు.. ఒక్క ముక్క కూడా అర్ధంఅవలేదు 

కదూ.!!,  అందుకే ఈ ప్రాసెస్ అంతటికీ రాకెట్ అని పేరుపెట్టాము.. 

ఈ రాకెట్ ని డిజైన్ చెయ్యటానికే.. ఇన్ని తిప్పలూ పడింది.... ఆడపోలీసుకు తాంబులం 

సమర్పించుకున్నదీనూ. ఓ రోజు కూరగాయల దుకాణంవాడు.. మీరు సాఫ్వేర్ ఇంజనీరు 

కదా.., అంతంత జీతాలిస్తుంటారు.. అంత పెద్ద పెద్ద బిల్డింగుల్లో.. ఏ.సి రూముల్లో కూర్చుని.. 

మీరసలు ఏం చేస్తుంటారు అనడిగాడు.., నీకు ఏ.టి ఎమ్ లోంచి డబ్బులెలా వస్తున్నాయి..

అవి రాగానే వెంటనే ఎసెమ్మెస్ ఎలా వస్తుంది.., ట్రైన్ టికెట్.. ఇంటర్నెట్లో ఎలా కొనగలుగుతున్నావ్..

ఇంకా కరెంట్ బిల్ కూడా నువ్వు ఇంట్లోనుండి ఎలా కట్టగలుగుతున్నావ్.., ఇలా చెప్పుకుంటే 

చాలా వున్నాయి.. అని అవన్నీ నేనే చేసినట్టుగా కాస్త కటింగిచ్చి.., మేమైతే ఒక రాకెట్లు 

తయారుచేస్తున్నాం అని వాడికర్ధమయేలా కొన్ని ఉదాహరణలతో, స్త్రీలింగానికి  పుంలింగమూ 

పుంలింగానికి స్త్రీలింగమూ కలగలిపిన వచ్చీరాని (బూతు) హిందిలో వివరించాను.. 

(ఇంకా నయం హిందీలో నపుంసక లింగం లేదు.., నా దెబ్బకు వాడు పిచ్చోడయిపోదుడు.. ). 

అప్పట్నుండీ కూరగాయల దుకాణం వాడు నాతో.. "అయ్ బాబోయ్ మీరు ఇంత గొప్పోలండే..", 

అన్నట్టు చూడ్డం.. మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు..., ఆరోజునుండీ పుచ్చొంకాయలమీద కాస్త  

నా కోసం స్పెషల్ డిస్కౌంటులు ప్రకటించి ఇవ్వటం కూడా మొదలెట్టాడు.., ఇంకేముంది 

అప్పటినుండి మొదలయ్యాయి ఆలోచనలు.., అవును ఇస్రోలో రాకెట్ తయారుచేస్తున్న

వాళ్ళకు మాకూ తేడా ఏముంది? ఏమీలేదే..!!, అని గాల్లో తేలుతూ తిరగటం. అప్పటికే 

రాష్ట్రపతి ప్రతిభా పాటిల్ చేతులమీదుగా.. పదోసారి బెస్ట్ సాఫ్ట్వేర్ సైంటిస్ట్ గా అవార్డ్ 

అందుకుంటున్నట్టుగా కలలు ఒక పక్క... మా టీమ్ తో కలిసి.., గీసుకున్న 

ఆర్కిటెక్చర్ ప్రకారం రాకెట్ ఇంప్లిమెంటేషన్ ఇంకొకపక్క.. అబ్బో క్షణం ఖాలీలేదు. అలా 

మూడునెలలు గడిచాయి.. మా రాకెట్ కుడా లాంచింగ్ కి సిధ్ధమయ్యింది..

ఇప్పుడు కొత్త కష్టాలు.. "కర్నేమే నహీ..!, సంజానేమే..", అన్నట్టుగా మీదపడ్డాయి. 

మా కంపెనీలో బండమెదడు టెస్టర్లకు అవి ఎలా పనిచేస్తాయో అంతా వివరించి చెప్పేసరికి..

మానిటర్లో ప్రాణం.. మౌసుదాకా పాక్కొచ్చింది. "మన టెస్టర్సేకే అర్ధంఅవటానికి 

ఇంతటైముపట్టిందంటే.. అసలు క్లైంటుకేమర్ధమవుతుంది?, ఇలాక్కాదు.. ఒక డాక్యుమెంట్

తయారుచేద్దాం.. ", అన్నాడు మేనేజరు. చేద్దాం అన్నాడంటే.. ఇన్డైరెక్టుగా నువ్వుచెయ్యరా 

అనే కదా..!, ఏం చేస్తాం.. డాక్యుమెంటు రాయటం మొదలెట్టాను.. తెలుగులో నేనురాసే

బ్లాగులు అందరికీ నచ్చేస్తున్నాయి.. అదే స్టయిల్లో పడగొట్టేద్దాం తెల్లోల్లని.. అనుకుని 

గొప్ప బిల్డప్ ఇస్తూ.. ఇంగ్లీష్ లో డాక్యుమెంటేషన్ చేసి.. టీమ్ అందరికీ చూపించాను.. 

ఆ డాక్యుమెంటును.. ముప్పైనాలుగు సార్లు రివ్యూ అని చెప్పి.. నేనురాసింది మొత్తం 

బండబూతేనని తేల్చి.. దాని షేపులు మొత్తం మార్చేసి... ఎలాగైతే ఒక ఏభై పేజిల కధల

పుస్తకంలాగా.., దాంతో పాటుగా.. పది పదిహేను వెబ్సైట్లకు లింకులతో  సర్వాంగ 

సుందరంగా డాక్కుమెంటుని తీర్చిదిద్దాము.

ఇది ఫలానా రోజు డెమోఇవ్వాలి.. అంతా రడీఅవ్వండి అన్న మెయిల్ చూడగానే.. మా 

టీమ్ మెంబర్లంతా గాల్లోకి ఇంకోఅడుగెత్తుకు లేచి ఒకరినొకరు చూసుకుని మురిసిపోయాం. 

ఆ ఫలానారోజు పొద్దున్నే రడీ అయ్యి.. "ఈ రోజు కాస్త రావటానికి లేటవుతుందేమో.. 

ఫోన్ చేస్తాలే..", అని మా ఆవిడకు చెప్పి.. మాంచి హుషారుగా.. లిఫ్ట్ కూడా ఎక్కుండా 

మెట్లుదిగి.. ఆఫీసుకు బయలుదేరాను.. నెనువెళ్ళవలసిన రోడ్లన్నీ నిండిపోయున్నాయి.. 

జనాలు యాత్రలకెళుతున్నట్టుగా పొలోమంటూ వెళ్ళిపోతున్నారు.. ఎక్కడచూసినా 

తీర్ధంలాగా.. ఎదో సంబరంలాగా ఇసుకేస్తేరాలని జనం... అయ్ బాబోయ్.. ఇదంతా 

నా రాకెట్ లాంచింగ్ సెలబ్రేషనేనా.. అనుకుని ఒక్కసారి.. మళ్ళీ రాష్ట్రపతి అవార్టు 

గుర్తుకుతెచ్చుకుని నడిరోడ్డులో అడ్డంగా బైకుపెట్టి ఆలోచించేస్తున్ననాకు.. ఎవడో

పెద్దగా హారన్ కొట్టి.. ఈ లోకంలోకొచ్చేలాచేసాడు...

 కొంత దూరం వెళ్ళాకా తెలిసింది అవి మహారాష్ట్రాలో ఏదాడికొకసారి జరిగే ఫాల్కీ 

యాత్ర (దేవుడిని పల్లకీలో వేసుకుని మోసుకుంటూ యాత్రచేపట్టే ఒక పండుగ) అని.. 

అంతే కదా.. ఇంకా నయం.. పొరపాటుపడ్డా.., అని ముక్కుకి కట్టుకున్న కర్చీఫ్ 

వెనుకే ఎవరికీ కనబడకుండా ముసిముసి నవ్వులు నవ్వుకున్నా..

ఒక నాలుగు గంటలుపట్టింది ఆ జనాలనుండి తప్పించుకుని ఆఫీసుచేరుకునే సరికి.. 

సరేలే ఎలాగైతే చేరుకున్నాం అనుకుని సరిపెట్టుకున్నాను. క్లైంట్ కాల్ కన్నా 

ముందుగానే మాకు ఇంటర్నల్ మీటింగని టెస్ట్ డ్రైవ్ లాగా ఒకటి పెట్టుకున్నాం.. 

అంతా ఆత్రుతగా మా టీమ్ మేట్ చెప్పింది వింటున్నారు.. నేను టెన్సన్ టెస్సన్ గా 

అందరివంకా నోరువదిలేసి చూస్తున్నాను, ఎవడన్నా ఏమన్నా లాస్ట్ మినిట్లో 

పేల్చుతాడేమోనని... ఇంతలో మా ఆవిడ దగ్గరనుండి ఫోను వస్తుంది.. కట్ చేసి.. 

నా ఫోన్ మెసేజ్ టెంప్లేట్స్ లో సేవ్ చేసిపెట్టుకున్న.. "నేను మీటింగ్లోవున్నాను.. 

ఎదన్నా ముఖ్యమైనవిషయం అయితే... మెసేజ్ పెట్టు", అన్న మెసేజ్ పంపాను. 

"వచ్చేటప్పుడు కూరగాయలు తీసుకురండి..", అని రిప్లై ఇచ్చింది మా అవిడ.., 

"ఇక్కడ కంపెనీలు మునిగిపోయేంత టెన్సల్లో మేం చస్తుంటే.. ఇదొక పెద్ద 

ముఖ్యమైనవిషయం మరి..", అని మనసులో అనుకుని ఫోన్ జేబులో పెట్టేసుకుని..

మళ్ళీ నోరు తెరిచి అందరివంకా చూడటంమొదలుపెట్టాను.. 

ఎవడూ మాట్లాడలేదు.. అంతాబాగానేవుందని వూపిరిపీల్చుకున్నాం. ఆమీటింగ్ 

నుండి బయటకురాకుండానే క్లైంట్ మీటింగ్ కి టైమయ్యింది..

ఏ.సీ రూమ్లో మా గుండెదడలే పెద్ద సౌండులావినపడుతున్నాయి.. అంతా నిశ్శబ్దం..., 

మా మేనేజరు మొహంలో కూడా ఆ రోజు కాస్త టెన్సనుకనిపించింది.., అన్లైన్లో 

వాళ్ళకు స్ర్కీన్ చూపిస్తు అంతా వివరించి చెబుతున్నాడు మా టీమ్ మేట్... 

అరగంటైపోయినా ఏమీ మాటలు రావటంలేదు అవతలినుండి.. అసలున్నారా లేదా..

అని మాటిమాటికి కావాలనే ఆపుతున్నాడు... చెప్పేవాడు. నలభై నిముషాల్లో 

మొత్తం అంతా ఉదాహరణలతో సహా వివరించేసాడు మా టీమ్ మేట్..

ఎనీ క్వస్చన్స్.. అనగానే తెల్లోడు రెస్పాన్స్ అయ్యాడు.. "ఇటీజ్ రియల్లీ ఎక్సెలెంట్...

బట్ బట్.. రైట్ నౌ వు ఆర్ నాట్ గోయింగ్ విత్ టూ సెర్వర్స్....", అన్నాడు..

అంటే ఏంటో మాకెవ్వరికీ అర్ధంకాలేదు.. ఫోన్ మ్యూట్ నొక్కి.. మా మేనేజరు అందరికీ 

వివరించిచెప్పాడు. అప్పుడు తెలిసింది అసలువిషయం.. ప్రస్తుతానికి.. రెండుచోట్ల అంటే 

ఆముదాలవలస, అమెరికా అక్కర్లేదు.. అమెరికాలోవున్నదాన్లోనే రెండు డాటాబేస్లుంటాయి..

అంటే ఏముంది డైరెక్ట్ కనెక్షన్ అన్నాడు.. "మరి ఈ మూడునెలలు కష్టపడి తయారుచేసిన 

రాకెట్...", అన్నాను నేను.., ఇంకేముంది.. అని పైనుండి కిందదాకా చూసాడు మేనేజరు..

"వా.. అని మా టీమ్ అంతా కుర్చీలమీంచి నేలమీదపడి.. గిలగిలా కొట్టేసుకున్నాం.. 

కాసేపటికి తేరుకుని టైముచూస్తే పదవుతుంది.. అమ్మో త్వరగావెళ్ళాలి.. ఈ టైములో కూరగాయలెక్కడదొరుకుతాయి..., ఆ కూరగాయలోడిదగ్గరకెళ్ళి రాకెట్ సంగతితెలిస్తే 

పరువుపోతుంది..  ఛా.. కనీసం మేం చేసిన రాకెట్.. మార్కెట్ కెళ్ళి కూరగాయలుతేవటానికైనా 

ఉపయోగపడుండినా బాగుండేది.. అనుకుని.. పెదవివిరుచుకుంటూ ఆఫీసు బయటపడ్డాను..

కమాన్ గుసగుసా...

గుస గుస... గుస గుస.. కమాన్ గుసగుసా...

"ష్.. త్వరగా తినెయ్యాలమ్మా.. లేకపోతే అదిగో.. బూచోడొచ్చి తీసుకెళ్ళిపోతాడు"
అని అమ్మ గోరుముద్దలు పెడుతూ పిల్లాడిని ఏమార్చుతూ నేర్పుతుంది
తొలి లాలింపు గుసగుస.

కాస్త పెద్దయ్యాకా "నేను చాక్లెట్ తిన్నానని మా నాన్నకు చెప్పకే.. నీకూ
ఒక చాక్లెట్ ఇస్తా", అని.. తోటి స్నేహితుడికి లంచం ఇస్తూ తాయిళం గుసగుస.
"మీ మమ్మీలేదుగా.. పద పార్క్లో ఉయ్యాల ఊగుదాం..", అని పక్కింటబ్బాయిని
లాక్కుపోతూ దొంగాటల గుసగుస.

"ఒరే.. హర్షాగాడి పెన్సిల్ బాక్సూ.. నెమలికన్నూ దాచేసాను చెప్పకండే", అని
అమాయకుడిని ఆటపట్టించే గుసగుస.

పక్కూరోళ్ళ తోటల్లో మామిడికాయలో ఉసిరికాయలో దొంగచాటుగా కోసి..
"ఒరే.. త్వరగా ఉప్పూకారం పొట్లం విప్పరా, మళ్ళీ ఎవరొకరొచ్చేస్తారు..", అనే
దొంగ గుసగుస.

"ఆ అమ్మాయి పళ్ళుచూడు.. అన్నీ పుచ్చుపోయాయి.. హి హీ..", అని
క్లాస్ మేట్ ని ఏడిపిస్తూ చిలిపి గుసగుస.

స్కూలుకెళ్ళే వయసులో ఇలా రకరకాల గుసగుసలు నేర్చుకుని మనతోపాటే
అవీ ఎదుగుతాయి.

"డాడీ పడుకున్నారు.. గొడవచేయకుండా ఆడుకోండి.., లేచాడంటే.. చెబుతాడు మీ
పని", అని ఇంట్లో ఆడుకోనీకుండా నానమ్మో అమ్మమ్మో చేసే వార్నింగ్ గుసగుస..
"ఏ పిల్లలూ ప్రిన్సిపల్ సార్ వస్తున్నారు..ష్.. సైలెంట్..", అని స్కూల్లో
టీచర్ బెదిరింపు గుసగుస

"నువ్వు ఆ పక్కింటి చైతూతో తిరిగావంటే వీపు పగులుతుంది.. వాడు చెడిందికాక
నిన్నూ చెడగొడతాడు..", అని డాడీ రుసరుసల్తో పక్కఫ్లాటులోకి వినపడకుండా
తిట్టే తిట్ల గుసగుస.

ఇలా గుసగుసలు మొదలుపెట్టి మనకు అలవాటు చేసిన పెద్దోల్లే.. తమ పిల్లల్ని
అదిచెయ్యొద్దూ ఇది చెయ్యొద్దూ అని చెప్పే రిస్ట్రిక్షన్ గుసగుస.

ఇక మూతిమీద మొలిచిన నూనూగుమీసాల అబ్బాయిలూ... వయ్యారాలుపోతూ
అమ్మాయిలూ.. టీనేజ్ వయసులో చేసే చిలిపి గుసగుసలేవేరు..

"క్రికెట్ ఆడదాం రారా.., సిన్మాకెళదాం పదరా..", అని స్నేహితుడు ఫోన్ చేసి
చెప్పే జంప్ గుసగుస.

"శైలూ నావంక చూస్తుందోలేదో చూడరా..", అని పక్కవాడిని గోకి అడిగే
పోకిరీ గుసగుస.

"హే.. ఆ అమ్మాయి డ్రస్ చూడవే.. మా ఇంట్లో అలావేస్తే చంపేస్తారే..",
అని టీషర్ట్ జీన్చ్ వేసుకున్న పక్కమ్మాయిని చూసి చెయ్యడ్డుపెట్టుకుని చేసుకునే
ఈర్ష్యా గుసగుస.

"నిన్ను అంతలా ఇష్టపడుతుంటే.. పాపం ఎందుకు అలా ఎవైడ్ చేస్తావే..",
అని తోటి అమ్మాయి ప్రేమవిషయంలో ఇచ్చే చచ్చుసలహా గుసగుస.

"అబ్బా ఈయన చెప్పిందే చెబుతాడేంటే.., ఈ రోజు.. ఒకే పేజి
చదువుకొచ్చినట్టున్నాడు ", అని హిస్టరీ క్లాసులో మాస్టారు బ్లాక్బోర్టువైపు
తిరగగానే స్టూడంట్స్ చేసుకునే కామెంట్ గుసగుస.

ఇలా చెప్పుకుంటూపోతే.. మాటల్లో ఎనభైశాతం గుసగుసలే ఈ వయసులో...

ఉద్యోగ ప్రయత్నాల్లో ఇంటర్వూలకోసం క్యూలు కట్టి.. అప్పుడే ఇంటర్వూ గదిలోనుండి
వస్తున్నవాడిని చాటుగా పిలిచి.. "ఏమేం అడుగుతున్నారో చెప్తారా కాస్త", అని
అడిగే ఆత్రుత గుసగుస.

"మన సుబ్బారావుగారి అబ్బాయికి ఇంకా ఉద్యోగం రాలేదంటా.., పాపం లక్షలక్షలు
డొనేషన్సు పోసి చదివించాడాయన... వాడు సరిగ్గా చదవడం మానేసి ఆ బిజినెస్ చేస్తా
ఈ.. బిజినెస్ చేస్తా అని ఎగిరేవాడంటా..ఇప్పుడు వాళ్ళతోటివారందరికీ ఉద్యోగాలు
రావటం చూసి వాడూ ఉద్యోగం వెతుకుతున్నాడంటా..", అని పనిలేని నైబర్ గుసగుస.

ఇవ్వన్నీ నిరుద్యోగ గుసగుసలు కాగా..

కొత్తగా ఉద్యోగంలో జాయినయినవాడిని చూసి.. "చూస్తే చాలా అమాయకుడిలావున్నాడు...
రేపు వీడే మన కొత్త బాస్ అని చెప్పినా చెబుతారు.. అమ్మో జర భద్రం", అని కొలీగ్స్
వణుకు గుసగుస.

"ఎమే.. ఫలానా అమ్మాయి ఈ మధ్యే ఐ.ట్వంటీ కార్ కొందే..., ఎవరికీ
తెలియకుండా ఎమన్నా జీతం పెంచారేమోనే..", అని సహోద్యోగినిల
టైమ్ పాస్ గుసగుస.

ఇవన్నీ చిరుద్యోగ.. ఆఫీసు గుసగుసలు.. ఇప్పుడు వీటిగురించి ఎంత తక్కువచెప్పుకుంటే
అంత ఆరోగ్యం.

"ఆ అబ్బాయి చాలా బాగున్నాడు.. పెళ్ళయినట్టులేదు.. కాస్త వివరం కనుక్కోండి..
మా తమ్ముడుగారి కూతురుకి అయితే చక్కగా సరిపోతాడు.. ", అని ఫ్రెండ్
పెళ్ళికొచ్చి.. చెంగుచెంగునెగురుతున్న కుర్రోడిని చూసి చెప్పుకునే పెద్దరికపు గుసగుస.

"ఏమ్మా.. అబ్బాయి నచ్చాడా..!, పర్వాలేదులే నాతో చెప్పు", అని పెళ్ళిచూపుల్లో
అమ్మాయిని వాళ్ళ మేనత్త అడిగే.. పేరంటాళ్ళ గుసగుస.

"అమ్మాయి.. కాస్త సిగ్గునటించమ్మా.. తలమరీ అంతలా ఎత్తెయ్యకూ..
చూసేవారంతా.. మరీ ఫాస్ట్ ఈ పిల్ల అనుకుంటారమ్మా..", అని పెళ్ళిపీటలమీద
కూర్చున్న పెళ్ళికూతురి చెవిలో అమ్మలక్కల గుసగుస.

శోభనం గదిలో.. పెళ్ళికొడుకు పెళ్ళికూతురి చెవిలో.. ఏమడగాలో.. ఏంమాట్లాడాలో
తెలియక.. "నువ్వేం చదువుకున్నావు..", అని కంగారు అడిగే కన్ఫ్యూజ్ గుసగుస.

"ఏమే..., పొద్దున భోజనంలో పప్పూ ఆకుకూరతోనే సరిపెట్టారు... మాఇంటికిరండీ..
అన్నిట్లోనూ ముంచి తేల్చేస్తాం అన్నావుకదా!.. ఏదీ.. ముంచటంలేదూ!! తేల్చడంలేదూ!!
సాయంత్రం భోజనంలో ఏంచేస్తున్నారో వెళ్ళి కనుక్కో..", అని కొత్తల్లుడు అత్తవారింటిలో
తన భార్యతో ఎగతాళి గుసగుస.

"ఈసారి కూడా అల్లుడుగారు బిజీగా వుండి రారనుకున్నాం.. పోయినసారి
పండక్కికూడా ఏమీ పెట్టలేదు, బాగోదండీ.. ఏం పెట్టాలంటారు..", అని పండక్కి వచ్చిన
అల్లుడికి సేవలు చేస్తున్న భర్తని తలుపు పక్కకు పిలిచి అడిగే భార్య గౌరవపు గుసగుస.

ఇవ్వన్నీ బాధ్యతా గుసగుసలు.. ఎంతచెప్పినా.. వీటికీ అంతంలేదు..


"ఏవమ్మా.. అంతలా సౌండు చేస్తే.. పిల్లాడు లేచిపోతాడు.. కాస్త నెమ్మదిగా కడగమన్నా
కదా.. వంటసామాను..", అని పనిమనిషి మీద ఎగిరి సౌండు తగ్గించి వాయించే
ఫిడేలు గుసగుస.

"ఏవండీ ఆ కాలింగ్ బెల్ కి కాస్త ఏదన్నా అతికించి పుణ్యంకట్టుకోండి.. అది ఎవడోకడు
నొక్కడం.. వీడు ఉలిక్కిపడిలేచి కేర్ మనటం..", అని ఇంటావిడ.. చిన్న పిల్లాడితో వేగలేక
విసుగు గుసగుస.

"చింటూ చదువుకుంటున్నాడు.. కాస్త ఏమనుకోకుండా టీవీ ఆఫ్ చేస్తారా.. మావయ్యా!",
అని మనవడి చదువుకోసం తాతయ్యకు ఎగిరిపోయిన ఫ్రీడమ్ గుసగుస.

"అమ్మా!.. నీకెన్ని సార్లు చెప్పానే.. నువ్వన్నా చెప్పినమాటవినవేంటే.. అది తిక్కదే..
చెప్పినా వినదు.. నువ్వేందుకు దాన్ని కదుపుతావు..?", అని పక్కగదిలోవున్న పెళ్ళాంకి
వినపడకుండా తల్లికి కొడుకు పీకే క్లాస్ గుసగుస.

"మీ అమ్మానాన్నలతో పడలేకపోతున్నానండీ.., వాళ్ళకు చాదస్తం మరీ ఎక్కువైపోయింది,
రామా అంటే బూతులావినిపిస్తుంది.., పిల్లాడిని గారాభంతో ఏం చేస్తారో అని భయంగావుంది",
అని భర్తకు భార్య చెప్పే పితూరీ గుసగుస.

ఇవన్నీ సంతాన, కుటుంబ, కలహాల గుసగుసలు.. ఇవి ఒక్కొక్కరికి ఒక్కోటైపుగుసగుసలు.

"కాసేపు నుంచుంటే కీళ్ళనొప్పులు.. నడిస్తే ఆయాసమమ్మా.. ఏం చెప్పనూ.. మావారికి
చెబితే.. నువ్వేమన్నా ఇంకా పదహారేళ్ళ బాలాకుమారివా, ఈ వయసులో నెప్పులురాక..
యవ్వనం పొడుచుకొస్తుందేంటీ.. అంటారమ్మా...., మా అబ్బాయికి చెబితే..
డాక్టర్ చెప్పినట్టు వాకింగ్ చేస్తే ఇవ్వన్నీ వుండవు.. నాలుగురోజులు నడువు అంటాడమ్మా..
ఇలా.. ఇద్దరూ కస్సున ఇంతెత్తున లేస్తారమ్మా...., అసలు నిడబడితేనే నొప్పులు అని
నేనేవరికి చెప్పుకోనమ్మా..", అని వాకింగ్ కి వచ్చి పార్కులో కుర్చుని పక్కింటావిడకు
బాధలుచెప్పుకుంటున్న బామ్మగారి ఆపసోపాల గుసగుస

"ఇక వయసైపోయింది.. ఈ రోజో రేపో అన్నట్టుంది ఇక ఎప్పుడో హరీ.. అంటాను..",
అని ఖళ్ళూ ఖళ్ళూ దగ్గుతున్న తాతగారు ఇంటికొచ్చిన చుట్టానితో నోటినుండి మాటరాక
చేసే నీరసపు గుసగుస.

ఇవన్నీ. వృద్ధాప్య.. ఆరోగ్య.. అనారోగ్య.. గుసగుసలు..

ఇలా ఇక్కడితో అయిపోలేదండీ ఈ గుసగుసలు...,చక్రంతిరిగినట్టు .. కాలచక్రంతో పాటు ..
అలా తిరుగుతూనే వుంటాయి.. మరళా మొదటినుండి చదవటంమొదలుపెట్టండి మరి..
కమాన్ గుసగుసా..

గిద్దావోళ్ళ గవర్రాజు

గవర్రాజు మీసం మెలెడితే సమిశ్రగూడెం ఊరుజనాలంతా గజగజలాడిపోతారంతే...!!
పరగడుపునే లేచి పందుంపుళ్ళ నోట్లోఎట్టుకుని... పొలంగట్లన్నీ ఓమారు
తిరిగొచ్చేసి... పచ్చికోడిగుడ్లు సితక్కొట్టుకుని నోట్లో ఏసుకుని జుర్రేసి..
ఓ పెద్దలోటాడు పొదుక్కాడి పాలు ఎత్తిందించకుండా గేది కుడిత్తాగినట్టుగా
తాగేసి.. జబ్బమీదేసుకున్న జరీ కండువాతో మూత్తుడుచుకుని.. మళ్ళా
వొన్నమేలకీ కోడిక్కోడీ లాగించేసి... పదిమంది తినే తిండితింటా..
కసరత్తులు చేత్తా.. కండలట్టిన సెరీరంతో.. గొర్రిపోతుమీసాలేసుకుని
సూసినోడికెవడికైనా సరే ఎన్నులోంచి వొనుకుపుట్టేలా ఉంటాడా మనిషి.

ఎపుడో తాతలకాలపు పదెకరాలపొలం పనోల్లనిబెట్టి వెవసాయం చేయిత్తా,
పెట్టుబల్లూ కర్సులూ పోగా మిగిలిన నాలుగింజల ధాన్యం ఇంటెనకాల
పెద్దగాదెలో పోయించేత్తా... అయే ధాన్యం వర్షాకాలమొచ్చేసరికి
బియ్యమాడింతా.. పొలంగట్లమీద కాయగూర్లూ, ఆక్కూర్లూ పండింతా..
ఇంటెనకాలా గెదెల సావిట్లో పాలేర్లన్నెట్టించి రెండు జర్సీ ఆవులూ...
నాలుగు రింగులు తిరిగిన బొబ్బిలి గేదెపెయ్యల్నీమేపిత్తా.. తిండికీ..
వంటకీ.. పాడికీ ఏలోటూరాకండా కాలంగడిపేత్తుంటాడు గవర్రాజు.

సిన్నప్పుడే అమ్మాబాబూ గోదార్లో పడవమునిగిపోయిన పెమాదంలో పోటంతో
కంటికిరెప్పలాగా సూసుకుంటా.. చానా గారంగా పెంచిపెద్దసేసింది ఆళ్ళ నానమ్మ.
ఆ గారంతోనే తినేసి వూరిమీదడి తిరుగుతా.. ఆళ్ళమీదా ఈళ్ళమీదా పందేలుకాత్తా
వుంటాడు గవర్రాజు. డి. ముప్పారం. కోరుమావిడీ.. గోపారం.. కోరుపల్లీ.. పెండేలా..
సుట్టుపక్కలూళ్ళలో ఏడాడికోసారి జరిగే కోడిపందేలు, కర్రసాములు, కుత్తీపోటీలూ..
ఎడ్లపందేలేగాకండా, సీజన్ని బట్టి ఆళ్ళూళ్ళో జనాలందర్నీపోగేసి.. ఎరైటీ..ఎరైటీ పందేలు
కట్టండంలోనూ.. అయి గెలిసి మీసం మెలేసి.. తొడల్సరసడంలోనూ గిద్దావోళ్ళ గవర్రాజుకి
మించినోడు నిడదోలు సుట్టుపక్కలున్న ఊళ్ళలోనేగాదూ.. పచ్చింగోదారిజిల్లాలోనే లేడు..
అని జనాల్లో మాంచిపేరుసంపాయించేడు. పెద్ద గజ్జెనగాడికి తోకలాగా ఎనకే తిరిగే
జనాలుకూడా బాగా గాలికొట్టి వుబ్బేసి గాల్లోకిలేపి గవర్రాజుకి ఫుల్లు సపోర్టింగుగా
వుంటుంటారు.

అదేవూళ్ళో దిబ్మీదున్న రైసుమిల్లు బుల్లెంకడు కొడుకు పెద్దరావుడికీ.. గవర్రాజుకీ
సెనంకూడా పడదూ... వాడెడ్డెం అంటే గవర్రాజు తెడ్డెం అనీ... ఈళ్ళిద్దరూ ఎపుడూ
పందేలుకాసీ.. కొట్టుకుంటా.. పంచాయితీలెడుతుంటారు. ఇద్దరూ బాగా బలిసున్నోళ్ళు
కాటంతో.. ఎవర్నీ ఏమన్లేకా.. సద్దిచెప్పిసి.. సిన్నపిలల్నితిట్టినట్టు ఓ నాలుగు సిలకతిట్లు..
తిట్టీ.. చేతుల్దులుపుకుంటారు వూరి పెసిడెంటు రాంబెమ్మంగారు.

పెద్దరావుడు ఎన్నిమార్లు గవర్రాజు చేతిలో వాడిపోయినా.. కాసినపందెమేగాసీ..
చేద్దురద తీర్చుకుంటుంటాడు గానీ.. తన బుద్దిమాత్రం మార్సుకోడూ...
అలాని... ఇద్దరూ ఒకల్నొదిలొకరు, ఒకరికంటొకరు పడకుండా తిరుగుతారా! అంటే..
అదీలేదూ.., ఎపుడూ.. కొత్తగా బండికట్టిన జోడెద్దుల్లాగా అటుఇటూ లాక్కుంటా పీక్కుంటా
కలిసే తిరుగుతుంటారు.. పందాలేసుకుని కొట్టుకుంటొంటారు.. ఈళ్ళిద్దరి
పందేలగొడవేమోగానీ.. జనాలకు ఈళ్ళమధ్య పందెముందంటేనే.. తానాలు..
వొన్నాలు.. మానేసి తెగెగబడిబోయి.. ఫ్రీగా ఈదిసినమా సూసినట్టు సూసేత్తా..
ఈళ్ళేసేత్తా తెగ సంబరబడిపోతుంటారు.

ఆకాసమంతా మూసేసి ముసురేసేసిని నల్లమేగాలు... అప్పుడుదాకా ఉగ్గబెట్టుక్కూచ్చున్నట్టు
కూర్సుని.. వొక్కసారిగా కుంబరుష్టి కురిపించేసి.. తెల్లబడిపోయేయి. ఎండిపోయున్న నేల
వానసినుకులకి తడిసి తాటిరొట్టికాలుత్తాకి పైనేసిన.. ఎర్రక్కాలిన పిడకముక్కల్లాగా
పొగలుకక్కేత్తావుంది. వానకు తడిసి.. బీటల్దీసేసిన నల్లరేగడ్నేల్లోంచీ.. వత్తున్న
మట్టివాసన.. తడిసిన సన్నజాజిపూల వాసన్తో కలిసీ ముక్కుపుటాలదిరే సువ్వాసనతో
మత్తేక్కిచ్చాంది.. నిద్రగన్నేరు చెట్లమీద వాలిన కాకులు వానదెబ్బకు వొనుకుతా..
కావుకావుమని కల్దిరుగుతా గోల్చేసేత్తున్నాయి. కలుపుతీతకెళ్తున్న జనాలు
వానదెబ్బకి ఎక్కడ జాగావుంటే అక్కడ నక్కేసి సీరకొంగులూ.. కండువాలు తలపై
ఏసేసుకుని ఆ కాకుల్లాగే మునగలాగేసేరు...

గవర్రాజు వర్సానికి గేదెల్చావిడి పాకలో పంచెగ్గట్టి పచ్చగడ్డిమోపులపక్కనేసున్న
చెక్కకుర్సీపై కూర్సుని... లంగకపొగాకు సుట్ట ఎలిగించి పొగొదుల్తావున్నాడు.
ఎండకేగిపోయున్న తాటాకుపాక చూరుమీదనుంచి పడతావున్న వానసినుకులు...
అప్పుడే కొల్లిసత్తిగాడి కాపీహొటల్లో పెట్టిన టీడికాషను రంగులోనూ.. బంగాళాపెంకుటింటి
మీదనుండి పేడగుట్టమీద పడి పచ్చరంగుతోనూ... ఆపక్కనే గుట్టగాపోసిన
ఎర్రకంకరగుట్టమీదనుండి ఎర్రరంగుతోనూ.. వొకసోట కలిసిపోయి..
పంచరంగుల్లో పల్లవేపు పారతా.. పంటకాల్వలో ఎలిపోతున్నాయి.

ఇటికిబట్టీల్లో అడుసుతొక్కే ఎడ్లు కసక్ కసక్మని సౌండుతో తొక్కినట్టు కయ్య తొక్కుకుంటా
కంగారుకంగారుగా వొచ్చిన పాలేరు ఎంకటేసులు.. "బాబయ్యా.. పెద్దరావుడుగోరో..
మళ్ళా ఏతల పందెంగట్టేరండే... ఈ సారి నడుంకాల్వకే.. అదే పన్నెండేతలిత్తానో
కాస్కోమంట్నారండే. నిమ్మకాయలెసి నెగ్గడంగాదూ... మనూళ్ళో గుడ్డి సూరమ్మేత్తానికి
రెడీగావుందే..., ఈపాలి కోడ్గులేస్కోమనో అన్నారండే", అన్జెప్పి తెచ్చిన కోడిగుడ్లట్టని
గవర్రాజుకి చూపించేడు.

"పదరా.. పన్నెండేంటెహే.. పదిటిల్లోనే ఏద్దాం.., ఆడికి ఎన్నిసార్లు నాసేతిలోవోడినా
సిగ్గుండదెదవకీ..", అని ఎగ్గొట్టిన పంచెకొసల్జోడించి బీసముడేసేసి
పెద్దపెద్దంగలేసుకుంటా... పెద్దీదేపు నడిసేడు గవర్రాజు.. ఎనకాలే కోడిగుడ్లట్ట
అట్టుకుని నడిచేడు పాలేరు ఎంకటేసులు.

వూరినడిబొడ్నున్న రాములోరి గుడికాన్నించి.. నడుంకాలవగట్టుకి రమారమి
రెండుకిలోమీటర్లుంటాది. ఆ వూల్లో అంతకు ముందల చానామంది ఇదే పందెంగట్టి
ఓడిపోయేనోళ్ళేగానీ పదేనేతల్లోగూడా నిమ్మకాయగానీ.. నారింజికాయగానీ
ఏతెయ్యలేకపోయేరు... అదే దూరం నిమ్మకాయతో పన్నెండేతల్లో ఏసీ మీసంమెలెసీ
"సెబాష్.. మగాడంటే ఈడేరా..", అనిపించుకున్నోడు గవర్రాజొక్కడే. అసుమంటిది ఇప్పుడు
కోడిగుడ్డుల్తో పదేతల్లో ఎలాఏత్తాడోనని వూరిజనాలంతా పనులుమానేసి నోల్లోదిలేసి
చూత్తంమొదలెట్టేరు.

"బాబయ్యా.. నారింజికాయైతే కాత్తోకూత్తో దొల్లుకుంటా పోతాది.. కోడుగుడ్డేందొల్లుద్దండే..
కాత్త ఆలోసించండే పందెం.., అదీ.. పదేతల్లోఅంటన్నారో సూసుకోండే.. మనపరుపోద్దండే
ఆరిముందో..", అంటా ఎంకటేసులు గవర్రాజు సెవిగొలికేసేడు.

"ఒరే.. దెవాసాలోడా సెవిలో జోరిగలెక్క గొలక్కేహే.. నువ్వే సూద్దువుగానీ ఎలా ఏత్తానో..,
గుడ్డిసూరమ్మేత్తా దంటా ఎగతాళ్జేత్తాడా నన్నూ.., మనమేసే పందెమెలావుంటాదో ఆడికి
సూపించాలియ్యాలా..", అని కసురుకుంటా.. గుడ్డుతీసుకుని ఎంకటేసుల్ని
పక్కకినెట్టేసేడు గవర్రాజు.

ఎనిమిదేతలకే... సూరింగారి దూళ్ళసావిడి దాటేసి... గుబ్బలోళ్ళదిబ్బదగ్గరకొచ్చేసినయ్యి..
ఆడ్నుండి సూత్తే నడుంకాలవ కనుసూపుమేర్లో కనిపిత్తానేవుంటాది...ఇంకారెండేతలంటే
గవర్రాజుఏసేసిలానే వున్నాడని ఎగస్పాట్టీవోళ్ళు గుసగుసలాడేత్తున్నారు.., ఏం
జరుగుద్దోఏంటోనని.. జనాలంతా కంగారడిపోతా ఒకర్నుకరు తొక్కేసుకుంటున్నారు..
కొందరు కుర్రగాళ్ళతే సైకిళ్ళేసుకునిమరీ.. ముందెళ్ళిపోయి.. ఏతకెదురుకాసేత్తున్నారు...
జనాలడావుడీ.. దూరం సూసుకున్న పెద్దరావుడికి సెవటలట్టేసినియ్యి..

"ఒరే తియ్యిరా.. పదేలు.. ఇంకేసూత్తావుగానీ... నాతోనువ్వొక్కపందెంలో గెలువూ
నామీసాలు తీయించుకుంటా..", అని సేలెంజి సేసి... అట్టలోంచి మాంచి వాటమైన డబల్ సొన
గుడ్డోటందుకున్నాడు గవర్రాజు. దున్నపోతు దువ్వినట్టుగా.. తడిసిపోయున్న కంకర్నేలమీద
కాల్దువ్వి.. క్రిక్కెట్టులో బంతేసేటోడు తోంనట్టుగా కోడిగుడ్డు పంచెకొసకేసి రుద్దీ... కిందకంటా
కూర్సునిలేసి.. ఒక్కిసురు ఇసరటంతో పెద్దనిద్రగన్నేరు సెట్టు పైనుండెళ్ళి..
అవతలున్న ఏపచేట్టుపైనుండి అవతలకెళ్ళి పడి.. తపుక్కుమంటా సితికిపోయింది
కోడిగుడ్డు... జనాలంతా కేరింతలు కొట్టేత్తా.. తొమ్మిదేతల్లోనే ఏసేసిన.. గవర్రాజుని
ఆకాశానికెత్తేసేరు.

పదేలుపోగొట్టుకున్న పెద్దరావుడు ఉడుకుమోత్తనంతో కంగార్లో కాలుతొక్కేసిన
పేటలోకుర్రోడ్ని చావబాదేసేడు. అడ్డడి ఆపిన గవర్రాజు సొక్కాకాలరట్టుకుని..
"ఏతలపందేంగాదురా.. వచ్చే సెనివారం కిష్నాష్టమికి... నీ మీసాలమీద నిమ్మకాయల్ని
నిలబెట్టుసూద్దాం.., ఇదీ అసలు సేలంజింగు.. నా పందెం ఇరవయ్యేలు...,
దమ్మున్నమాగాడివైతే కాయి.. అప్పుడు సూస్కుందాం పెతాపం తస్సాదియ్యా.."
అని కస్సుమంటా పంటచేలో తోకమీదడగేసేసిన తాసుపాము లెక్కలేసేడు పెదరావుడు.

"సరే.. కాయిరా... మీసమ్మీద నిమ్మకాయ నిలబెట్టకపోతే.. నా మీసాలేగీసేత్తానేహే..
ఇదే నా సేలంజీ.. కాస్కో", అని పెద్దరావుడి కాలరట్టుకున్నాడు గవర్రాజు.., సరేలే అదీ
సూద్దాం.. అని కాలరొదిలేసి.. కంగార్కంగారుగా ఎళ్ళిపోయేడు పెద్దరావుడు.

సిర్రెత్తిపోయున్న గవర్రాజు సిమసిమలాడతా ఇంటికిసేరుకున్నాడు... బుజానున్న
కండువా తీసవతలడేసి.. కోపంగా పడక్కుర్సీలో వాలిపోయేడు..
"ఒరే ఎంకటేసులా.. మంగడికి కబురెట్టరా.. ఇయ్యేలనుండీ ఆడేంసేత్తాడో నాకు తెల్దూ..
నా మీసాలకీ సంపంగినూనే రాత్తాడో.. ఏ సన్నాసినూనే రాత్తాడో.. మొత్తం
గట్టిపడిపోవాలా.. పొద్దున్నుంచీ సాయంత్రందాకా ఇక్కడే ఆడికి పనీ అన్జెప్పు..
గాదిలోయి.. నాలుగు బత్తాలు ఆడింటికి తోలూ.. ఈ పందెంలో ఎలాగైనా
నేనే గెలిసి సూపిత్తా నా తడాకా..", అని రోషంతో మీసాలెగరేసేడు గవర్రాజు.

కబురందుకున్న మంగడు సాయంత్రమేలకి రానేవచ్చేడు.. "గవర్రాజుగోరో.. మీరేం
కంగారడకండే.. మీ మీసాలకేసంపగినూనే అక్కర్లేందండే.. దమ్మున్నమీసాలియ్యే...
శాన్సిత్తే.. నిమ్మాకాయలేంటండే.. గొబ్బిరికాయల్నైనా నిలబెట్టెత్తాయండే బాబో..
అయినా నేనున్నానుగదండే..., గంటకోమారు కలబందగుజ్జు రాత్తా దువ్వుతుంటే.
నాలుగురోజుల్లో నా సామిరంగా.. గుర్రపెంటుకుల్లెక్క నిలబడిపోవో..",
అని నాలుగుబత్తాలధాన్యం అందుకున్న సంతోషంలో గవర్రాజుకు గాలికొట్టేసేడు.

ఆయాల్నించీ మంగడుపొద్దుపొడవకముందే రాటం.. గంటగంటకీ కలబందగుజ్జుతో
మీసాలు సవరచేయటం.. ఆఈది కబురూ ఈ ఈదికబురూ సెప్పటంతో.. గవర్రాజు
ఇంటిపట్టునే వుండిపోవాల్సొచ్చింది.. జనాలంతా ఇంటికొచ్చి పలకరించెల్లిపోతా పెదరావుడి
పార్టీ కబుర్లు మోత్తావున్నారు.

నాలుగురోజుల్లో గవర్రాజుమీసంలో సత్తువకొట్టొచ్చినట్టు కనబడిపోతా, మీసం దగాదగా
మెరిసిపోతావుంది..., తోటలో కోసుకొచ్చిన సిన్న పచ్చనిమ్మకాయల్ని మీసాలమీద
నిలబెట్టి... ఓసారి ట్రైలేసి గవర్రాజుకు అద్దంలో సూపించేడు మంగడు.
అది సూసుకుని మురిసిపోయిన గవర్రాజు.. "ఒరే.. మంగా.. నీ బుర్రేబుర్రరా.. అసలు
నువ్విక్కడుండోల్సినోడివి గాదురా.. మీబాబులాగా నువ్వూ రంగమెల్లి అక్కడే తెల్లోల్ల
దగ్గర సెటిలై పోవాల్సిందెహే..", అని మంగడ్ని పొగడ్తల్తో ముంచేసేడు.

"బాబుగారో.. మాకుర్రోడు సేతికందేసేడండే.., మహా పనోడండోయ్ మావోడో...
బొంబాయిలో నేర్సుకొచ్చేడండే పనే..,నాలుగైదేళ్ళు కట్టబడ్డాడండే.. ఆడే అమితాబస్సన్న్
కీ, మిగతా హిందీ ఏక్టర్లకీ.. ఆళ్ళికీ కటింగేసేటోడంటండే.., అక్కడే బొంబాయిలో
షాపెడతానన్నాడండే.. నేనే ససేమిరా.. అని మనూరులాక్కొచ్చి మనపెద్దీదిలో రేపు
షాపెట్టిత్తిన్నానండే... అందరూ తిడుతుండేవోరండే నన్నో.. మీవోడ్నికూడా ఇదే ఇద్యలోకి
లాక్కొత్తునావేంట్రా,సుబ్బరంగా సదివించి ఉద్దోగం సేయించకా.. అనే..,
నేన్నమ్మిందుకటేనండే.. బాబో.., మా తతలగాలం కానీయ్యండీ.. మాకాలంకానీయండీ..
జనాలమీదసేసే యాపారమే యాపారమండే.., అయినా సేతిరుత్తిని
మించినేపారమేముంటాదండే.., మిగతాయి ఈరోజుంటే రేపుంటాయోలేదో తెల్దో....",
అని ఏదాంతం బలుకుతా.. గవర్రాజు మీసాలు దువ్వేడు మంగడు.

"ఇంతకీ ఇయ్యన్నీ ఎందుకుసెబుతున్నానంటేండే.., మీరేమనుకోకండా.. రేపొపాలి
మా వోడు షాపుకొచ్చి గడ్డంసేయించుకోండే.., ఎపుడూలేనిది సవరానికి షాపుకాడికి
రమ్మంటన్నాడేంటా అనుకోమాంకడే బాబో.., మీలాంటోల్ల బేరంతో మొదలయితే..
మావోడు యాపారం మూడుపూలు ఆరుకాయలైపోతాదాని ఆసెండే..", అని
గవర్రాజుని బ్రతిమలాడతా అడిగేడు మంగడు.

*** *** *** ***

ఇంకా ఎలుగురాకండానే.. గాదిక్కట్టిన వరికంకెల్ని పొడుత్తా పిచ్చుకలన్నీ గోలసేసేయటం
మొదలెట్టేసేయి.. కాసేపటికి.. తెల్లారిపోయి.. పెదరావుడు పందెంకట్టిన సెనివారం రోజు రానే
వచ్చింది. అప్పుడికే గవర్రాజుకి నాలుగైదుమార్లు షాపుదగ్గరికి రమ్మని కుర్రాగాళ్ళసేత
కబుంరంపించేసేడు మంగడు. పెళ్ళికి మగపెళ్ళోరు ముత్తాబయిఎళ్ళినట్టు ఎనకో
పదిమందినేసుకుని బయల్దేరేడు గవర్రాజు. షాపుదగ్గరకొచ్చేసరికి కుర్సీ ఏసేసి
కొబ్బరిబొండం కొట్టిచ్చేసి.. కొడుకుసేత దండాలెట్టించేసి మర్యాదసేయించేసేడు మంగడు.

"మీరొత్తం ఎక్కడ ఆలసమయ్యిపోద్దోని మావోడు గొడవండే.. మళ్ళా కాసేపాగితే ముహుర్తం
దాటేత్తే.. అట్టమి గడియలొచ్చేత్తాయనీ తెక్కంగారుపడిపోతున్నాడండే.., నేనోపాలి
ఇంటికెళ్ళొచ్చేత్తానండే.. మీకోసం ఏదో బహుమానం కట్టుంచేడంటండే.. అదొట్టుకొచ్చేత్తానో
మీరు కానియండే.." అని ఇంటేపు లగెత్తాడు మంగడు..., మంగడుకొడుకు..
"రండే.. గవర్రాజుగారో..", అంటా మహారాజా కుర్సీపై కుర్సోపెట్టినట్టు గవర్రాజుని
కుర్సోపెట్టి మెడసుట్టూ తెల్లగుడ్డేసి గెడ్డంసేయటం మొదలెట్టేడు. గవర్రాజుకుడా వొచ్చిన జనం
బయట కుర్సీల్లొకుర్సుని..బల్లేసి ఎట్టిన సితార, ఆంధ్రజోతి.. సినిమాపత్రికల్లో మొకాలెట్టేసి
సదవటంరాపోయినా బొమ్మల్చూసి సొల్లుకార్చేసుకుంటా పెపంచాన్ని మర్సిపోయెరు.

సెవులదిరిపోయేలా పెద్దసౌండుతో హిందీపాటలెట్టేసి.. లైట్లేసేసి..., ఫ్యానేసి పెనుగాల్లో
ప్రేసెంటుకొట్టి..దగదగామెరిసిపోతావున్న కొత్తసామానుజూపిత్తా.. బొంబాయిలో మేమదిసేసేం
ఇదిసేసేం అంటా కబురుల్లోపెట్టేసి.. నైసుగా గెడ్డంగీత్తావుండగా.. జేబులోఅరుత్తావున్నసెల్లు ఫోన్
తీసి.. కాత్త హిందీ పాటలు సౌండు తగ్గించీ.. "ఏప్పుడొత్తున్నారో.. అద్దాల్లేకండా..
షాపోపినింగు అంటే ఎలాగుంటాదీ.., ఇలాజేత్తేఎలాగా", అని ఎవడిమీదో కోప్పడిపోయేడు
మంగడుకొడుకు..

"సూడండే... ఆడేదో గొప్పోడనీ నిడదోల్దాకా ఎళ్ళి ఆడికిత్తే... అద్దాలుసూడండే..
పిట్టింగ్ సేయకుండా వొదిలేసేడు.. ఎప్పుడుఫోనుసేసినా ఇదిగో గెంటలోవొచ్చేత్తానో
అంటాడండే..", అని కిందెట్టేసిన అద్దాలు సూపిత్తా.. మళ్ళా గెడ్డంసేయటంలో మునిగిపోయేడు..
అలా ఐదునిముషాలకోసారి సెల్లుఫోన్లో అరుత్తా.. మళ్ళా గెడ్డంగీత్తా.. అరగంటసేపు కుర్సీలో
కుర్సోబెట్టి అటూ ఇటూ గిరగిరా గానుగుతిప్పినట్టుతిప్పేసి ఇకారంతెప్పించేసేడు గవర్రాజుకి...
అరగంటయ్యాకా.. సల్లగా ఐసుగెడ్డలాగా లాగుతున్నలోషను మొకానికి రాసేసి.. మొకంపైగుడ్డేసి
తుడవటంమొదలెట్టేడు.. మళ్ళా మోగుతున్న సెల్లుఫోను తీసి ముసుగేసేసిన గుడ్డ అలాగుంచేసి..
ఫోనట్టుకుని.. బయటకెళ్ళిపోయేడు.. మంగడుకొడుకు.

సాయత్రమైపోయింది... కిష్నాష్టమికని కట్టిన పెరుగుముంత ఆడ్డంకన్నా.. గవర్రాజు, పెదరావుడు
కట్టిన నిమ్మకాయల పందెం సూట్టాంకోసం గుంపులుగుంపులుగా.. జనాలు రాములోరిగుడిదగ్గర
సేరుకుంటున్నారు... ఎవడిసేతిలోనూ ఓటమంటే ఎరగని గవర్రాజు ఆయేల పందెం వాడిపోయి..
రెండు.. వందనోట్ల కట్టలు పెదరావుడిసేతిలోపెట్టేసి తలదించుకున్నాడు.

సెల్లు ఫోను మాటాడతా.. షాపు బయటకెళ్ళిన మంగడుకొడుకు మళ్ళా ఆవూళ్ళో అడుగెట్టలేదు..
రొండేపులా సమానంగా వొత్తేసి పాతసినిమాలో నాగేసర్రావు మీసంలా సన్నగాకాశీతాడులా
తయారయ్యున్న మీసాన్ని మొత్తం గీయించేసుకుని.. బోడిమూతిని అద్దంలో సూసుకున్న
గవర్రాజు.. ఒక్కసారిగా సల్లబడిపోయేడు..

మీసంతోపాటు పౌరుషంకూడా పోగొట్టుకుని.. ఆఏల్నుండీ.. పందేలు జోలికెళ్ళటమే మానేసేడు..

ఐడియా!!!

రాయుడు.. ఏవరేజి స్టూడెంటు.. ఇంజనీరింగ్ క్యాంపస్ ఇంటర్వూల్లో నెగ్గలేక
కొన్నాళ్ళు ఖాలీగా తిరిగేసాడు.. కొన్నాళ్ళు మార్కెటింగని అదని ఇదని..
అక్కడా ఇక్కాడా చిన్న చిన్నఉద్యోగాలు చేసినా తృప్తి చెందలేకపోయాడు.
ఫ్రెండ్సందరూ పెద్ద పెద్ద కంపెనీల్లో సాఫ్ట్వేర్ ఉద్యోగాల్లో మంచి మంచి సేలరీతో సెటిల్
అయిపోయారు. అదిచూసి తట్టుకోలేకపోయిన రాయుడు ఎలాగైనా తనూ
సాఫ్ట్వేర్ ఉద్యోగం సంపాదించాలి.. అప్పుడుగాని ఐదంకెల సేలరీ రాదు, ఈ దరిద్రాలన్నీ
వదలవు అని.. అమీర్ పేటలో కట్టిన బ్యానర్లన్నీ చదివేసి కనబడ్డ కోర్సులన్నీ
నేర్చేసుకుని.., పేపర్లో పడ్డ ఇంటర్వూలన్నింటికీ ఎటండ్ అవటానికి సిధ్దమైపోయాడు.

ఎక్స్పీరియన్స్ ఎంత అన్న ప్రశ్న దగ్గరకొచ్చేసరికి చెమటలుపట్టేసేవి. చెప్పుకోటానికైతే
మూడేళ్ళు ఎక్స్పీరియన్స్ వుంది గానీ.. అండర్ వేర్లదగ్గర్నుండి... క్రెడిట్ కార్డులు
అమ్మటం దాకా.. లిప్స్టిక్ దగ్గరనుండి నెయిల్ పాలిష్ దాకా అన్నీ అమ్మిన
అనుభవాలు కలిపి రెండేళ్ళు రావటంతో, ఎవరోచెప్పిన సలహాతో... మొత్తం రెండేళ్ళు
నాన్ ఐ.టి అని.., ఒక సంవత్సరం ఐ.టి ఎక్స్పీరియన్స్ అని రెజ్యూమ్ తయారుచేసి..
ఇంటర్వూలకు వెళ్ళటం మెదలుపెట్టాడు. అతనికి లక్కు కలిసొచ్చి.. ముంబయిలో ఓ
చిన్న సాఫ్ట్వేర్ కంపెనీలో జాబ్ ఆఫర్ వచ్చింది. ఎలాగైతే తనకున్న మార్కెటింగ్ స్కిల్స్
ఉపయోగించి జాబ్లో జాయినైపోయాడు. ఏదడిగినా నేర్చుకున్నప్పటి డెఫినిషన్ చెప్పేసి
తెలిసినట్టు కటింగు ఇచ్చేటాలెంటైతే వుందికానీ ఇది చెయ్యి అని ఏదన్నాపనిచ్చేసరికి..
ఒక్క ముక్కకూడా ముందుకు నడవక.. వారాలు వారాలు అలానే వుండిపోయి..
మేనేజరు దగ్గర రోజూ డక్కాముక్కీలు తింటూ కాలం గడిపేస్తున్నాడు.

రాయుడికి అప్పటిదాకా కలిసొచ్చిన లక్కు కాస్తా చంఢశాసన ప్రోజెక్ట్ మేనేజర్
రూపంలో బ్యాడ్ లక్ గా మారిపోయింది. పని ఇచ్చి వెనకేనిలబడి ఏం చేస్తున్నాడో
చూస్తూ. ఎప్పుడన్నా మంచి ఇస్త్రీ షర్ట్ వేసుకొచ్చిన రోజు ఏదన్నా తప్పుదొరికితే...
సినిమా హీరోలా మంచి మంచి డ్రెస్సులు వేసుకురావటం కాదు.. పనితనంలో ఉండాలి..
అని అమ్మాయిల ముందు పరువుతియ్యటాలు, పెద్దగాకేకలుపెట్టి అందరికీ వినపడేలా
గట్టిగా అరుస్తూ మాట్లాడటం లాంటి వేషాలన్నీ వున్నాయి మేనేజరుకు.

అప్పటిదాకా బ్రాండెడ్ జీన్సులు అవి వేసుకుని మంచి స్టైలిష్ క్రాపుతో
ఉన్నవాడు కాస్తా సాదాసీదాగా మారిపోయి.., రాయుడంటేనే మీసం
అనిపించేలా పెంచిన మీసం కాస్తా ట్రిమ్ చేసి.. తగ్గించాడు.. ఏంచేస్తే
ఎలా ఇరికిస్తాడోనని భయంభయంగా ఆఫీసుకువెళ్ళడం మొదలుపెట్టాడు
రాయుడు. అలాగైనా ఎదో వంకపెట్టి తిట్టడం మాత్రం మానలేదు మేనేజరు.

కాలేజి రోజుల్లోనూ.., మార్కెటింగ్ చేసిన రోజుల్లోనూ హిందిని బాగా నూరిపోసుకుని
తాగేసిన లాంగ్వేజ్ స్కిల్స్ తో ప్రతీ పని తనే చేసానని చెప్పుకోవటం అలవాటు చేసుకున్నాడు.
ఒక్కోసారి టైముబాగుంటే పూలదండలూ.. లేకపోతే ఎవడోచేసిన తప్పులకు చెప్పుదెబ్బలు
తింటూవుండేవాడు.

అలా కొంతకాలానికి తనకు తెలిసిన తలమాసిన స్ట్రాటజీలన్నీ ఇంప్లిమెంట్ చేసి
ఎలాగైతే తప్పించుకునే విద్య అయితే నేర్చుకోగలిగాడు కానీ.. పని మాత్రం
నేర్చుకోలేకపోయాడు.. మేనేజర్ని మెప్పించలేకపోయాడు. అలా ఒక సంవత్సరం
గడిచేసరికి.. ప్రాజెక్టులో ఒకొక్కడూ వేరే వేరే కంపెనీలకు వెళ్ళిపోవటంతో, కొత్తగా
వచ్చిన టీముకు ఎలా చెయ్యాలో ఏం చెయ్యాలో తెలియకపోవటంతో మొత్తం
రాయుడినెత్తిమీదే పడిపోయింది. ప్రతీదాంట్లోనూ నువ్వే సీనియర్ వి కదా నువ్వు
చేసి వాళ్ళకు చూపించు అనటం మొదలుపెట్టాడు మేనేజరు. ఎవడు చెయ్యకపోయినా
రాయుడ్నే సెంటర్ చేసి వంకపెట్టి తిట్టేయడంతో కధేంటిరా ఇ.వీ.వీ సినిమాలోలాగా
ఇలా మలుపు తిరిగింది.. అని రాయుడికి పిచ్చెక్కిపోయింది.

ఇన్నాళ్ళూ వాడినెత్తిమీద వీడినెత్తిమీద చేతులుపెట్టేస్తే అయిపోయేది.. ఇప్పుడు
నానెత్తిమీదే మా మేనేజరు బండచేతులు వేసేస్తున్నాడు బాబోయ్ అని తెగ
బాధపడిపోయాడు రాయుడు. ఈ టెన్సన్లన్నిటిని తట్టుకోలేక అరగంటకోసారి కంపెనీ
ఎదుటవున్న టీ బండిదగ్గరకు వెళ్ళి ఒక టీతాగటం.. ఒక సిగరెట్టెలిగించడం ఇలా
తిండిమానేసి టీలు సిగరెట్టులమీద నడిపేస్తూ... రాత్రిళ్ళు సరిగా నిద్రపోకా
మొహంలో రకరకాల మార్పులు తెచ్చుకున్నాడు.

ఫ్రండ్స్ ఎవరికి చెప్పినా అంతేరా బాధలు అలానే ఉంటాయి ఐ.టి ఇండస్ట్రీ అంటే
అనే వాళ్ళేగానీ తను చెప్పేది పూర్తిగా వినేవాడు, సలహా ఇచ్చేవాడు ఎవడూ
కనబడలేదు. ఇక ఉద్యోగం.. జీవితం రెండూ విరక్తి కలిగించేసాయి...
"మరెందుకురా నేను ఐ. టి. లోకి వస్తానన్నప్పుడు ఇవ్వన్నీ ఎవడూ చెప్పలేదు",
అని జనాలపై కసురుకోవటం మొదలెట్టాడు. "వస్తే ఎలాగూ తెలుస్తుంది కదా
మళ్ళా ఇంట్రడక్షన్ ఎందుకులే, అయినా చెబితే ఎవరూ వినరూ.. అనుభవలోకొచ్చాకా
ఏడుస్తారు..", అని అంతా ఏడిపించారు రాయుడ్ని.

"ఒరే.. మీ కోడ్ లో బగ్గులు పడా.., మీ మేనేజరు అర్ధరాత్రి రెండింటికి ఫోన్ చేసి
ఆఫీసుకు రమ్మనా..., రాసిన కోడ్ సేవ్ చెయ్యకుండానే.. మీ సిస్టమ్లలన్నీ క్రాష్
ఐపోనూ... రిలీజ్ రోజున మీ వేళ్ళన్నీ కీ బోర్డ్ సందుల్లో దూరిపోయి
గోరుచుట్టులేసెయ్యా.., లాంగ్ వీకెండ్ వస్తున్న రోజుల్లో మీరు బాత్రుంల్లో
వుండగా బయట డోర్ లాక్ పడిపోనూ.. నన్నింత మాటంటార్రా", అని రకరకాల
తిట్లన్నీ తిట్టేసుకుని ఫ్రెండ్స్ తో మాట్లాడటం మానేసాడు.. రాయుడు.

ఓ రోజు రోజులాగే టీ బండి దగ్గర టీ తాగుతూ సిగరెట్టు వెలిగించి అప్పుడే తాజాగా
మేనేజరు తిట్టిన తిట్లన్నీ ఒక్కసారి రివైండుచేసుకున్నాడు... "వెళ్ళి ఆ టీ
బండిలాంటిదేదన్నాపెట్టుకోవయ్యా.. ఎందుకిలా ఐ.టి లోకొచ్చి మా ప్రాణాలు
తీస్తారు", అన్న తిట్టు పదే పదే ఎకో శబ్ధంలో చెవుల్లో మారుమోగిపోయింది.

"బలిసి కొట్టుకుంటున్న అత్తగారు.. కోడలు జాకెట్టు వేసుకుని తిరిగిందని.. మేం
చేసిచ్చిన పనిని మేకప్ చేసి పైవాడికి చూపించుకుంటూ అన్ని సోకులు
చేస్తున్నోడివి నువ్వే ఈ ఇండస్ట్రీలో లేగా లేంది నేనుంటే తప్పేంటిరా?, ఎప్పుడూ
ఎక్సెల్ షీట్లో తలపెట్టక్కూర్చునే తలమాసినెదవ్వి.. నీకేం తెలుసురా కోడింగ్
అంటే.., ఎప్పుడో పాస్కల్, కోబాల్ ప్రోగ్రాములు చెయ్యటంకాదురా.. లేటెస్ట్
ప్రోగ్రాములు చెయ్యమ్మా.. తెలుస్తుంది. నేను టీ బండి పెట్టుకోటానికైనా
పనికొస్తానేమో కానీ!!.. నువ్వైతే నా దగ్గర... తాగేసిన టీ గ్లాసులు కడగటానికి కూడా
పనికిరాని పనికిమాలినెదవా..", అని రాయుడు తన మేనజరుపై తిట్టుకున్న తిట్లవేడిని
తట్టుకోలేక చేతిలోవున్న టీగ్లాసు భళ్ళున పగిలి ముక్కలైపోయింది.

షర్ట్ పై పడిన టీ మరకలుతుడుచుకుంటుంటే.. మషాళా టీలాంటి ఐడియా ఒకటి తట్టింది..
రాయుడికి.., వెంటనే తన రూమ్మేట్ క్రిష్ కి ఫోన్ చేసి విషయం అంతా చెప్పి మంచి
ప్లాన్ చేసారిద్దరూ కలిసి..

"నన్నింతమాటంటాడా.. ఛీ.. ఈ రోజునుండి ఈ అఫీసులో అడుగుపెట్టను", అని
కోపంలో మెడలోవేలాడుతున్న ఐడెంటిటీ కార్ట్ ట్యాగ్ ను అగ్గిపుల్ల తీసి వెలిగించేసాడు.
ట్యాగ్ కాలుకుంటూ మంటలన్నీ మొహంవైపొచ్చేసరికి.. కంగారుగా ట్యాగ్
తీసేసి.. అవతలపడేసి నాలుక్కరుచుకున్నాడు.

"అయ్యబాబోయ్ ఇలా కాల్చేసేంత ఆవేశం వచ్చేసిందేంటి... అసలే
నెలాఖరిరోజులు.. చక్కగా జీతం ఎకౌంటులో పడ్డాకా చెక్కైయొచ్చుకదా?",
అని సగం కాలిన ఐ.డి కార్డు తుడుచుకుంటూ మనసు మార్చుకుని.. ఇచ్చిన
వర్క్ తలచుకుంటూ..ఆఫీసులోకి బయలుదేరాడు.

ఎదురుచూస్తున్న ఫస్ట్ తారీఖు రానే వచ్చింది... బ్యాంక్ ఎకౌంట్లో సేలరీ డిపాజిట్ ఎసెమ్మెస్
చూడగానే కంగారుగా ఆఫీసు బయటకు వచ్చేసాడు.. సెల్ ఫోన్ తీసి డయల్ చేసి రూమ్మేట్
క్రిష్ తో విషయం చెప్పాడు.. ఓ గుడ్.. ఇదే మంచి సమయం.. ఇంక ఆలస్యం ఎందుకు..
ఇచ్చేయ్ అందరికీ షాక్... మీ మేనేజర్ కి స్పెషల్ గా మెయిల్ కూడా పెట్టు.., గూగుల్ లో
వెతికి బాలకృష్ణ మీసం తిప్పుతూ.. తొడకొడుతున్నట్టున్నఇమేజ్ ఎటాచ్ మెంట్ చెయ్యటం
మర్చిపోకు.., నువ్వేం బయపడకు... అంతా మన ప్లాన్ ప్రకారమే నడుస్తుంది..., నేను
నా ప్రాజెక్టుకు కూడా ఇంత మంచి వర్క్ ఫ్లో చార్ట్ తయారుచెయ్యలేదు..., నిన్ననే సాధక
బాధకాలు అని ఒక డాక్యుమెంట్ చేసాను.. అన్నిటికి మనం సిద్దంగానే వున్నాం..
నేను అన్ని ఎరేంజ్మెంట్స్ చేసేసా కూడా... రెపే ముహుర్తంపెడదాం.. అంతా అయ్యాకా
ఫోను చెయ్యి.. అని ముగించాడు క్రిష్...

ప్లాన్ చెసిన ప్రకారం తన సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీరు జాబ్ కి రిజైన్ చేసేసి అందరికి షాక్ ఇచ్చాడు
రాయుడు..., రేపట్నుండి నేను రావటంలేదు.. ఈ క్షణం నుండీ నాకూ ఈ ప్రాజెక్టుకీ ఏమీ
సంబంధంలేదు.. ఏం పీక్కుంటావో పీక్కో అని స్పెషల్ మెయిల్ చూసి మేనేజర్ షాక్ తిని
కూలబడిపోయాడు..

తరువాత రోజు ఎపుడూ ఆఫీసుకు బయలుదేరే సమయానికంటే ఒక గంట ముందుగానే
ఆఫిసుకు బయలుదేరాడు రాయుడు... వెనకే బైక్ పై క్రిష్ కూడా కుర్చున్నాడు.

"మాషాళా చాహా.. అద్రక్చా చాహా.., గరమ్ గరమ్ వడాపావ్... మిళేలా..,
జై శివసేనా.. జై మాహారాష్ట్ర" అని.. మరాఠీలో రాసివుండి.. పూలదండలతో అలంకరించిన
టీబండిని లోకల్ ఎమ్మెల్యేచేత తన ఆఫీసు ఎదురుగానే రిబ్బన్ కటింగ్ చేయించి..
ఓపెన్ చేయించారు రాయుడూ క్రిష్...

ఆ రోజునుండీ రాయుడి వ్యాపారం.. మూడొందలు వడాపావ్ లు.. ఆరొందలు మషాళా
టీలు అన్నట్టుగా...వర్క్ టెన్సన్.. మేనేజర్ హెరేస్మెంటూ.. ఏమీ లేకుండా దర్జాగా..
పోలీసోడికీ..., లోకల్ గూండాలకి, ఎమ్మెల్యేలకీ అమ్యామ్యాలు చదివించుకోగా
సాఫ్ట్వేర్ ఇండస్ట్రీ పున్యమా అని పదిలక్షలు పెర్ ఏనమ్ గా ముందుకు సాగింది.

హైకొచ్చిందోయ్ మావా...!!

"భలేమంచి రోజు.. పసందైన రోజు.. లచ్చిందేవి నవ్వే నేటిరోజు..", అని
స్టేటస్ మెసేజ్ పెట్టుకుని గూగుల్ టాక్ లో ఆన్లైన్లో కునుకుతుండగాసత్తిగాడు
"హాయ్', అని పంపించాడు మెసేజ్..


"ఒరేయ్.. సత్తిగా ఎలా వున్నావ్ రా..", అని రిప్లై ఇచ్చానేను.
"బాగానే వున్నారా!, ఏంట్రోయ్ లచ్చిందేవి అంటూ మాంచి హుషారుగా
వున్నావ్ ఏంటి కతా?, ఆన్ సైటు ఆఫర్ ఎమన్నాచేసాడా మీ మేనేజర్",
అన్నాడు.. సత్తి.


"హ హా.., అంతలేదులేరా.. ఈ రోజు నా సేలరీ రివ్యూ వుంది..
రేటింగ్ ఇచ్చి.. హైకు లెటరిస్తాడు మా మేనేజరు.. అందుకే రాత్రినుండి
నిద్రేలేదు ఎటుచూసినా లచ్చిందేవే కల్లోకొస్తుందిరా",అన్నానేను.


"నీ పనే బాగుందిరా.. సంవత్సరం నుండీ ఇదిగో.. అదిగో..
ఎం.డి దుబాయ్ సేట్లకు ఖర్జూరం అమ్ముతున్నాడు... అవి అమ్ముడవగానే
మీ అందరికీ ఎభైశాతం హైకు అని ఎదోవొక సోదిచెప్తా మా హెచ్చార్
ఊరిస్తుందిరా, అసలు మా ఎం.డి ఎప్పుడెప్పుడు ఇండియా వస్తాడా..
అని " వస్తాడు మా ఎం.డి. ఈ రోజు.. రానే వస్తాడు దుబాయ్ ఫ్లైట్లో
ఈ రోజు..., ఖర్చూరమమ్మిన డబ్బుతో.. మోయలేక సూట్కేసు మోస్తూ..
రానే వస్తాడు..", అని అల్లూరి సీతారామరాజు సినిమాలో కృష్ణ కోసం
ఎదురుచూస్తున్న విజయనిర్మలలా పాట పాడుకుంటూ.. మౌసు
చేత్తోపట్టుకుని, సీలింగ్ కి ఉన్న లైట్లో మా ఎం.డి ఫొటో ఇన్ సెట్లో
ఊహించుకుంటూ.. ఎదురుచూస్తున్నాంరా..", అన్నాడు సత్తిగాడు.


"హ హ. హా.., దుబాయ్ లో ఖర్జూరం అమ్మకమా.. అయితే మీకు
వందశాతం ఇస్తాడు హైకు.. నో డౌట్..", అంటూ నవ్వాను నేను..


"అవును నిజమేరా.. దుబాయ్ లో ఎవడుకొంటాడ్రా.., మరెందుకు
హెచ్చార్ అలా చెప్పింది... హమ్మనీ.. మోసంరోయ్..", అని సత్తిగాడు
ఆలోచనలోపడ్డాడు.


నాకు నవ్వాగలేదు.. గట్టిగా నవ్వేసాను..
పక్కసీటువాడు నావైపుతిరిగి
చూసాడు.. Alt+Tab కొట్టి నా వర్కు చేస్తున్న విండోని ఓపెన్ చేసి
ఏమీ తెలియనట్టు ఎలర్ట్ అయిపోయాను.


ఒన్-ఆన్-ఒన్ డిస్ససన్ ఇంకా ఐదునిముషాలువుంది అని ఔట్ లుక్లో
ఎలర్ట్ వచ్చింది.. ఓహో అయితే కాస్త బికారిమోహంపెట్టుకుని వెళ్ళాలి
అని రెస్ట్ రూమ్లోకి దూరి, నీట్ గా దువ్విన తలనంతా చెదరగొట్టేసి,
ఇన్షర్ట్ ని కాస్త అటూఇటూచేసుకుని మేనేజరుదగ్గరకు దిగాలుగా
బయలుదేరాను..


"హే.. హౌఆర్ యు?", అని పలకరించి.. "ఏంటి అలా వున్నావ్!,
ఏనీ ప్రాబ్లమ్..", అన్నాడు మేనేజర్

"ఏంలేదు.., వర్క్ కాస్తెక్కువుంది".. అన్నానేను

"సరే.. లెట్స్ స్టార్ట్ యువర్ ఎవాల్యుయేషన్", అని లేప్ట్ టాప్ లో ఎక్షెల్
షీట్ ఓపెన్ చేసాడు..., అలా ఒక అరగంట మా మధ్య మెగుడూపెళ్ళాలు
కొట్టుకుంటే బయట తలుపుదగ్గర కెమేరా జూమ్ ఇన్ జూమ్ అవుట్ చేసినట్టుగా
డిస్కషన్ అయ్యాకా. చిరాకు మోహం పెట్టుకుని నా డెస్క్ దగ్గరకొచ్చి కుర్చీలో
కూలబడ్డాను.


సత్తిగాడు చూస్తే అన్ లైన్లోలేడు.. సరే ఎవరున్నారా అనివెతుకుతుంటే
సునీల్ దొరికాడు..
"హాయ్..సునీల్!", అని విషయం అంతా చెప్పాను..
"కంగ్రాట్స్..", అన్నాడు.. స్మైలిలా నవ్వుతూ..

"ఏం కంగ్రాట్స్ నా బొంద.. పదమూడుశాతం తో సరిపెట్టాడు", అన్నాను.

"సరేలేండి ఆల్ రెడీ మీకు ఎక్కువేగా".. అన్నాడు సునీల్.
"ఏం ఎక్కువా.. తలపొగరా!! అన్నానేను..
"హి హి.. అదే..అదే.. కాదు.. సేలరీ" అన్నాడు సునీల్
నాలుక్కరుచుకున్న స్మైలీతో


"నేననుకున్న దానికన్నా రెండుశాతం తగ్గించేసాడు.. ఛా..", అని
ఏడుపుమెహం పెట్టాను.
"రెండు శాతమే కదా.., డోంట్ వర్రీ..", అన్నాడు సునీల్..
"రెండుశాతమేనా!!, అంటే ఎంతో తెలుసా.. అని క్యాల్కులేటర్ ఉపయోగించి..
లెక్కకట్టి.. నెలకు వెయ్యినూటపదహార్లు.., అంటే నా గ్రోసరీ ఖర్చుల్లో
సగం, ఇదే మా ఊర్లో ఎవడిపెళ్ళికి చదివించినా బాగానే పెట్టాడ్రా అనేవారు..,
ఎలా వదులుకుంటాం.. నేనొప్పుకోను..", అని సీరియస్గా మొహం పెట్టాను..


"హుమ్మ్.. అడిగి చూడండి, మీవాడిని.. అడక్కపోతే ఎవరు ఇవ్వరు..
అల్ ద బెస్ట్", అని ఏదో పనుంది మళ్ళా కలుస్తా అని లాగవుట్ అయ్యాడు సునీల్.


ఈలోగా సత్తిగాడు.. ఆన్ లైన్లోకొచ్చాడు.., "వా... అని ఏడుపుమొహంపెట్టి..
ఇన్నాళ్ళు చేసిన వర్కంతా పెన్ డ్రైవ్ లో సేవ్ చేసుకుంటే.. అది చెయ్యిజారి
బురదగుంటలో పడ్డట్టయిపోయిందిరా నా బతుకు.. ఛీ.." అన్నానేను.


"సరేలే.. ఇంతకూ కాయా పండా". అన్నాడు.. సత్తిగాడు.
"టెంకరా.., నేనిక్కడ ఏడుస్తుందెదుకురా.. " అన్నా సీరియస్ గా..

"హ..హా..అనుకున్నా ఈ మేనేజర్లంతా టెంకలే చూపిస్తారు అని..
ఇంతకూ ఎంత", అన్నాడు సత్తి. మొత్తం విషయం చెప్పాను.

"ఎనకటికెవడో పెళ్ళిభోజనం పీకల్దాకా తిని.. ఇచ్చిన ఖిల్లీ వేసుకుంటూ,
అసలు ఈ ఖిల్లీకి పుల్లెవడు గుచ్చమన్నాడు అని నానా రభస రభసచేసాడంట
అలా వుందిరా నీ పనీ.. రెండుశాతమే కదా తగ్గించింది.", అని వెటకారంగా
అన్నాడు సత్తి.


"ఇక్కడ పనిచెయ్యలేని పంకజానికి ఇరవైశాతం.. దున్నపోతు బాబిగాడికి
ఇరవైశాతం..., నిద్రమోహం నీరజకు ఇరవైశాతం ఇచ్చి, నాకెందుకురా
పదమూడుశాతం.. నేనకుంది పదిహేనే కదా.. అదన్నా ఇవ్వొద్దా.. ",
అన్నానేను ఏడుస్తా..

"నువ్వేచెప్తున్నావుగా వాళ్ళుపనిచేయరని.. అందుకే అంత తక్కువిచ్చారు",
అన్నాడు సత్తి..

"ఒరేయ్.. ఇరవైశాతం అంటే నాకన్నా ఎక్కువరా.. నేనొకటంటే.. నువ్వొకటంటున్నావ్..
సరిగ్గా వినపడటంలేదా,చెవిలో మౌసుగానీ పెట్టుకున్నావా ", అన్నానేను..

లేదు హెడ్ఫోన్స్.. ఈ రోజు వర్క్ లేదు.. అందుకే పాటలువింటున్నా",
అన్నాడు సత్తి.

"ఓహో.. మీకంపెనీలో పాటలైనా వినొచ్చు కదూ.. మాకు ఆ
దౌర్భాగ్యంకూడా ఇవ్వలేదు.. ఛీ నా బతుకు చెడా... పైకి చూసి
ఉమ్మోసుకుంటున్నా", అన్నానేను..

"మొహంపై పడుంటుంది, తుడుచుకో.." అన్నాడు..సత్తి నవ్వుతూ..

"లేదులే పక్క క్యూబికల్ లోకి పోయింది.. అక్కడొకడు ఈ టైములో
నిద్రపోతూవుంటాడు.. ఏంపడినా పట్టించుకోడులే..", అన్నానేను
నాలుక్కరుచుకుంటూ..

"ఒరే.. నువ్వు రెండుశాతానికే ఏడుస్తున్నావ్.. నీ సేలరీ నా సేలరీ
చూసుకుంటే.. చాలా తేడా వుందిరా.. నేనెవడితో చెప్పుకోనూ..
నేనెవడిపై ఉమ్మేయను..", అన్నాడు సత్తి.

"అసలే ఐదున్నరేళ్ళు డెస్క్ కిందకు వచ్చేసాయిరా.. నాదే తక్కువుంది
అనుకుంటుంటే.. నన్నే అడుగుతున్నావా", అన్నానేను.

"ఏమోరా.. నెలక్రితం ఇద్దరుజాయనయ్యారు.. అంతే అన్ సైట్ పోయారు",
అన్నాడు సత్తి..

"మరదే.. చెవిలో మౌసులుపెట్టుక్కుర్చుంటే.. ఊరికే.. ఎవడిస్తాడు ఆన్ సైట్.. ,
వర్కుచెయ్యాలిబాబు", అన్నావెటకారంగా..

"అంతలేదులే.. ఆన్ సైట్ నాకిష్టంలేదులే, అక్కడ ఎక్స్ట్రా డబ్బులేమి ఇవ్వడంట..
దానికోసం ఊపించుకుంటా.. అంతదూరం.. ఇక్కడందర్నీవదిలేసి ఏం వెళతాంలే
అని వద్దనుకున్నా, మంచి ఆఫర్ వస్తే చూడాలి..", అన్నాడు సత్తి..

"యా. యా.. నేనుఅంతే.. మొన్న మావాడు ఆఫర్ చేసాడు.. మా ఆవిడ నన్ను
తీసుకెళ్ళకుండా మీరు వెళితే.. నేను హిమాలయాలకు వెళ్ళిపోతా అని బెదిరించింది..
సరేలే ఇద్దరూ వెళ్ళేవీలున్నప్పుడు వెళ్దాంలే అని ఆఫర్ ని ఎడంకాలితో ఒక్కతన్ను
తన్ని వద్దన్నా", అని చెప్పాను నేను..

సత్తి:(నాకే ఛాన్సూ రాలేదు.. కవరింగులు చేస్తున్నానని వీడు బాగానే కనిపెట్టేసాడు ..
అందుకే రివర్స్ కౌంటరేస్తున్నాడు)

"ఒరే.. నేనూ నీ బడిలోనే చదివానురోయ్.. ఒకే ఇండస్ట్రీ కూడా.., టైపుచేస్తే చెప్పేయగలను
ఏ కంపెనీ కీబోర్డ్ తో టైపుచేసావో.. నాతో పెట్టుకుంటే.. మడతడిపోద్దీ.. చెవిలో తుప్పంతా
కిందడిపోద్దీ.. హోయ్.. " అని టైపుచేసి.. నేను లంచ్ కి వెళ్ళొస్తా అని అన్నానేను..
నవ్వుతూ..


"సరేలేరా.. మళ్ళీ కలుద్దాం", అని నవ్వాడు సత్తి..

start + L బటన్స్ నొక్కి సిస్టమ్ లాక్ చేసి, వీడుకాదు మనబాధలు చెప్పుకోటానికి రైట్ పెర్సన్..
వేరేవాడ్నిపట్టుకోవాలి..అనుకుంటూ.. కేంటిన్ వైపు బయలుదేరాను నేను.

సాక్షిపత్రికలో నా బ్లాగు

మే 5వ తారీఖు(బుధవారం) సాక్షి దినపత్రిక, హైద్రాబాద్ ఎడిషన్లో.. స్ధానికం కాలమ్లో, బ్లాగు బాగు అనే శీర్షికలో నా బ్లాగు పేరు ప్రస్తావించారు. చాలా సంతోషంగా ఉంది. ఈ విషయాన్ని నాకు ఈమెయిలు ద్వారా తెలియచేసిన జ్యోతి వొలబోజు గారికి ధన్యవాదములు..

ఈ బ్లాగులో రాస్తున్న ప్రతి అక్షరం నాకు ఎంతో సంతృప్తినిస్తుంది. చదువుతున్న వారు కూడా ఆనందిస్తున్నారని ఆశిస్తున్నాను.

సరదాగా మొదలుపెట్టిన ఈ బ్లాగింగ్.. బాధ్యతగా.. వ్యసనంగా మారి నాచేత ఎన్నో కొత్త కొత్త ప్రయోగాలు చేయిస్తూ నాలో ఎక్కడో దాగివున్న కొత్త ఆలోచనలను బయటకు తీస్తుంది.. ఈ బ్లాగ్ ప్రపంచమే లేకపోతే అవన్నీ నా మనసులో ఆలోచనలుగానూ, ఆశలుగానే ఉండిపోయేవేమో!!

ఈ ఈ-తెలుగుకు ఊతమిచ్చి మనందరినీ ఒకచోట కలుకునే అవకాశం కలిపించిన అందరికీ కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటున్నాను.

ఈ బ్లాగుభంధం ఎలాంటిందంటే.. నాకు ఇప్పుడు ఉన్న స్నేహితులలో సగంమంది బ్లాగుద్వారా పరిచయమైనవారే వున్నారు. సరదాగా చాటింగ్లో పలకరిస్తూ వుంటుంటారు.. , కొందరిని కలిసి ఆనందాలను పంచుకున్న సమయాలూవున్నాయి.. ఇది ఒక కుటుంబంలా మారిపోయింది.. 

ఇలానే ఇంకా ముందుముందు మీ విలువైన అభిప్రాయాలను తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను.

మీ

శ్రీనివాసరాజు ఇందుకూరి

క్లైంట్ కాల్...

టైము చూస్తే ఆరు అయిపోయింది.. ఇంకొక అరగంటలో క్లైంట్ కాల్..
ఏంచెయ్యాలో పెండింగ్ వర్క్ ఎలా కంప్లీట్ చెయ్యాలో తోచడంలేదు దిలీప్ కి.
"ఛ!, ఆ డేలైట్ సేవింగ్ కూడా ఇప్పుడే మారి తగలడాలా?, లేకపోతే
ఏడున్నరకైనా ఉండేది.. అనుకుంటూనే టెన్సన్ ని కంట్రోల్ చేసుకోటానికి..
డెస్క్ టాప్ పై నాలుగైదుసార్లు రైట్ క్లిక్ చేసి రిఫ్రెష్ చేసాడు.

సడెన్ గా డెస్క్ మీదవున్న ఫోన్ మోగింది.. డిస్ప్లేలో మేనేజరు రాకేష్
నెంబరు కనబడేసరికి చెమటలు పట్టేసాయి. ఓర్నాయినో వీడిప్పట్నుండే
తగులుకున్నాడేంటి.. స్టేటస్ అంటాడేమో చచ్చాం.. అనుకుంటూనే ఫోన్
తీసి.. "హా.. రాకేష్", అన్నాడు.. "ఏమైంది.. ఎంతవరకూ వచ్చింది
ఆర్ వి రడీ టు గో..", అన్నాడు రాకేష్...
"నో.., నాట్ ఎక్సాట్లీ.., ఇంకా అది పెండింగ్, ఇది వర్క్ ఇన్ ప్రోగ్రెస్",
అంటూ రాసిపెట్టుకున్న చిట్టాచదివేసాడు.

"ఓ.. వాట్.. ఇంకా అరగంటకూడాలేదు.., ఇన్ని పెండింగ్ ఐటమ్సా?,
ఇంకొక అప్ డేట్.. ఐయామ్ గోయింగ్ టూ డ్రైవ్ ద కాల్.. అక్కడ
మేనేజర్ లెవల్ అంతా జాయిన్ అవుతున్నారని ఇప్పుడే మెయిల్ వచ్చింది..

అయినా ఇవన్నీ చెయ్యటానికి ఎందుకింత టైమ్.. ఎవరినన్నా ఇన్వాల్వ్
చెయ్యాలికదా!, సరే.. త్వరగాకానియ్", అని ఫోన్ పెట్టేసాడు మేనేజర్
చిరాగ్గా.

బాగా అయ్యింది.. , కాల్ నువ్వు డ్రైవ్ చేస్తే ఇక నాకేంటి టెన్సన్,
నేను చక్కగా నీ పక్కనే కూర్చుని నిద్రపోతా.. అందుకేనా అంతలా
సౌండువచ్చేలా చెమటలు తుడుచుకున్నావ్..
హి హి హీ.. అని ముసి ముసి నవ్వులు నవ్వుకున్నాడు దిలీప్.

అప్పటి దాకా టెన్సన్ తో తాగిన మంచినీళ్ళు, మెషిన్ టీ కడుపులో
సుడిగుండంలా తిరుగుతూ కలిసిపోయి.. టెన్సన్ ఒక్కసారిగా తగ్గిపోవటంతో
గడబిడైపోయి కడుపులో తేడా మెదలయ్యింది దిలీప్ కి.

హమ్మో ఇప్పుడిదేంటిరా బాబు.. అసలే రెస్ట్ రూమ్ కి వెళ్ళేందుకు
ఐదునిమిషాలు కూడా టైము లేదు.., అని ఓర్చుకోటానికి ట్రైచేసాడు
కానీ వల్లకాలేదు. ఇక రెస్ట్ రూమ్ కి వెళ్ళకతప్పదు అనుకుంటూనే..
నడకపందాల్లో ఆటగాడు నడిచినట్టు అటు పరుగుకాదు.. నడకకాదు
అన్నట్టుగా రెస్ట్ రూమ్ వైపు పరుగుతీసాడు దిలీప్.

రెస్ట్ రూమ్ డోర్ దగ్గర నిలబడివున్న భారీకాయాన్ని చూసి.. అరే భలేవుంది..
కొత్తగా ఏనుగునెప్పుడు తీసుకొచ్చి ఇక్కడ నిలబెట్టారబ్బా.. అరే.. సూటేసారు..
టైకూడా కట్టారు.. అని ఆశ్చర్యపోతూనే పరికించి చూడగా అది ఏనుగుకాదు
మేనేజర్ రాకేష్ అని తెలిసి అతని వంక చూసి పిచ్చినవ్వునవ్వాడు దిలీప్.

"ఏంటి ఎక్కడికి.. టైమైంది కాల్ స్టార్ట్ చెద్దాం పద.. తరువాత చూస్కోవచ్చు
ఇవన్నీ", అని వెనక్కు లాక్కుపోయాడు దిలీప్ ని రాకేష్.

"ఇదెక్కడి గోలరా బాబు.. తరువాత చూస్కోటానికి ఇదేమన్నా వీడు ఎసైన్
చేసిన టాస్కా?, నచ్చినప్పుడు వర్క్ ఇన్ ప్రోగ్రస్ అని చేసి, నచ్చనప్పుడు పెండింగ్
అని పెట్టేయటానికి?, ఛీ!! ఎదవబతుకు.. పగవాడిక్కూడా రాకుడదు ఈ కష్టాలు...,
రా అంటూ ప్రకృతి పిలిచినా వెల్లనివ్వటంలేదు ఈ జనాలు..", అని మనసులో
తిట్టుకుంటూ కష్టపడుతూనే లండన్లోకి (మీటింగ్ రూమ్ పేరు) వెళ్ళి తొంగి చూసాడు..

అక్కడ అప్పటికే తిష్టవేసి క్లైంట్ కాల్లో మాట్లాడుతున్నారు వేరేటీమ్ వాళ్ళు.
అందులో ఒకడు ఎవడ్రానువ్వు తొంగి చూస్తున్నావ్ అన్నట్లు దిలీప్ వంక
చూసినవాడికి.., ఎంత టైము పడుతుంది అన్నట్టు.. వాచ్ చూపించి
సైగచేసాడు దిలీప్.. ఇది బుక్ చేసేసాం అన్నట్టు కత్తెర సింబల్లా చేతివేళ్ళు
చూపించాడు లోపలున్నవాడు.

"బుక్డ్ అంట..", అని పాలిపోయిన మొహాన్ని రాకేష్ కి చూపించాడు దిలీప్.

"ఏంటి దిలీప్.!!, మీటింగ్ రూమ్ బుక్ చెయ్యలేదా? అని గట్టిగా కసిరాడు",
రాకేష్..

"సారీ నువ్వు చేసావేమో అని అనుకున్నా", అని బిక్కమొహంవేసాడు దిలీప్.

"సరే బోస్టన్, టోక్యో కాళీ ఉన్నాయేమో చూద్దాం పద.. లేకపోతె న్యూ ఢిల్లీనే
గతి.. ప్రొజెక్టర్ ఉండదు.. ఫోనూ సరిగా వినపడదు.. పద.. పద", అంటూ
కంగారు పెట్టేసాడు.

ఆఖరికి సిడ్నీలో దుకాణంపెట్టి కాల్ స్టార్ట్ చేసారు.. అయ్ బాబోయ్..
పదినిముషాలు లేటు మనం అనుకుంటూనే రాకేష్ నెంబర్ డయల్ చేసాడు.
" వెల్కమ్ టు కాన్ఫరెన్స్", అన్నతరువాత.. "ఏక్సస్ కోడ్ డయలు చేసి
రాకేష్ అండ్ టీమ్, ఇండియా ఆఫ్ షోర్..", అని పేరు చెప్పి.. టెన్సన్ గా
వెయిట్ చేసాడు..

"యు ఆర్ ద ఫస్ట్ కాలర్ ఇన్ ద కాన్ఫరెన్స్.. ప్లీజ్ వెయిట్", అనగానే..
ఇద్దరూ ఊపిరి పీల్చుకున్నారు..

"రాకేష్ నేను రెస్ట్ రూమ్ కి వెళ్ళొచ్చేస్తా", అని కుర్చీలోంచిలేవబోయిన
దిలీప్ ని.."అరరే.. ఉండు.. వాళ్ళు జాయిన్ అయిపోతారు..
రెస్ట్ రూమ్ ఎక్కడుంది.!! అంతదూరం నడిచి నువ్వు వచ్చేసరికి పావుగంట
అవుతుంది..", అని కంగారుపెట్టి కూర్చోబెట్టేసాడు..

ఇంతలోనే. "జాయినింగ్ కాన్ఫరెన్స్ ... సెబాష్టియన్ డెర్క్స్", అని వినపడేసరికి.
"హాయ్.. గుడ్ మార్నింగ్ సెబాష్టియన్.. దిసీజ్ రాకేష్.. హౌ ఆర్ యు?",
అన్నాడు రాకేష్..

"డుయింగ్ గుడ్.." అంటూ, ఇక్కడ క్లైమేట్ ఇలావుంది.. మొన్న వర్షం
పడింది.. అంటూ సెబాష్టియన్ సోది మొదలుపెట్టాడు. "జిహాంగ్ నీడ్ టు జాయిన్
వి విల్ వెయిట్ ఫర్ హిమ్..", అన్నాడు సెబాష్టియన్.

ఈ కొరియావాడు ఇంకా రాలేదేంటి... నాకిక్కడ గట్టుతెగిపోయేలా వుంది
త్వరగా రారా నాయనా అనుకుంటూ ఇబ్బందిపడిపోతూ నెమ్మదిగా
కదులుతూ సర్దుకుని కూర్చున్నాడు దిలీప్.

డబ్బులు ఇస్తున్నారుగా పోనీపాపం వీడిని ఎంటర్టైన్ చేద్దాం అన్నట్టు..
మీ ఫ్యామిలీ ఎక్కడా.. ఓ జర్మనీ ఎన్నిరోజులకొకసారి వెళుతుంటావ్..
నేను వెళదాం అనుకుంటున్నా లాంటి వెధవ సోదంతా సెబాష్టియన్ తో
మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు రాకేష్..

హమ్మయ్యా ఇదే మంచి సమయం అనుకుని.. నేను వెళ్ళొస్తా అని
సైగ చేసాడు దిలీప్ రాకేష్ కి.
మాట్లాడుతున్నవాడు, జస్ట్ ఏ సెకండ్.. అని ఆపేసి ఫొన్ మ్యూట్
బటన్ నొక్కి, లేదు వచ్చేస్తాడు ఆగు అని మళ్ళా మాట్లాడటం
మొదలుపెట్టాడు.

"హే సెబాష్టియన్, జిహాంగ్ ఈజ్ నాట్ యట్.. ఈజ్ ధేర్ ఎనీ ప్రాబ్బ్లమ్ ఇన్
జాయినింగ్ కాన్ఫరెన్స్..? అని అడిగాడు రాకేష్.. ,
"నో.. హి వెంట్ టు రెస్ట్ రూమ్", అన్నాడు సెబాష్టియన్ మళ్ళా మ్యూట్ నొక్కేసి..
"హ హా.. అయితే వాడిక్కూడా నీలాగే ప్రాబ్లమ్ అక్కడ వుందన్నమాట..",
అని పిచ్చి నవ్వునవ్వాడు రాకేష్ దిలీప్ వంక చూసి..

దిలీప్ కి మండిపోయింది... నామీద నువ్వుజోకులు వేస్తావురా అని
కట్టలు తెంచుకుని వస్తున్న ఆవేశం ఏ గట్లు తెంచేస్తుందోనని ఆపేసుకున్నాడు.

ఇరవైనిముషాలు గడిచాయి, "హే సారీ ఫర్ దలేట్..", అంటూ జాయిన్ అయ్యాడు
జిహాంగ్.. ఈ కొరియావాడికి రాత్రితిన్నకోతి మంచూరియా, కుక్క చౌమిన్
అరగలేనట్టుంది.. ఇరవైనిముషాలు నన్నిక్కడ ముళ్ళపై కూర్చోబెట్టి ఒక
చిన్న సారీ చెబుతాడా.. అని మనసులో అనుకుంటూనే..
"హాయ్", అంటూ పలకరించాడు.

రాకేష్ ఎంజెండా ప్రకారం ఒకొక్క అయిటమ్ మొదలుపెట్టాడు... ఒకటి అయిపోయి
వేరేదాంట్లోకి వెళ్ళే టైములో కొరియావాడు.. ప్రశ్నలుమీద ప్రశ్నలు వేయటంమొదలుపెట్టేసరికి..
దిలీప్ కి బీ.పీ రేజెయ్యిపోయింది. నెనేమో ఇక్కడ తట్టుకోలేక చస్తుంటే..
వీడు చావు ప్రశ్నలేంట్రాబాబు.. అని తలపట్టుకున్నాడు.

మధ్య మధ్యలో సెబాష్టియన్.. "ఐ. డోంట్ నో.. ఐ డోంట్ నో" అంటూనే..
ఎదోకటి చెబుతున్నాడు.. "ఒరే.. నాకు తెలియదు అంటూనే ఎందుకురా
చెబుతావు.. ఈ తెల్లోల్లంతా ఇంతేనేమో..", అని.. గట్టిగా.. నోరునొక్కుకుని..
అరిచినంత పనిచేసాడు దిలీప్.

అలా ముందుగా షెడ్యూల్ చేసిన గంటకన్నా ఇంకొక గంట సాగదీస్తూనే
ఉన్నారు మీటింగ్ ని.. ఇకలాభంలేదు.. అనుకుని.. కాళ్ళదగ్గర ఫోన్ కి కనెక్ట్
అయిన కేబుల్ వైరుని షూకాలితో తన్నడం మెదలుపెట్టాడు.. వాయిస్ బ్రేక్ అవటం
మొదలుపెట్టడంతో రాకేష్.. చిరాగ్గా మొహంపెట్టి.. ఏమయిందో చూడు అన్నట్టు
సైగచేసాడు దిలీప్ కి.

హెల్ప్ డెస్క్ వాళ్ళను పిలుచుకొస్తా వుండు.. అని ఇదే అదనుగా అలా
రెస్ట్ రూమ్ కి వెళ్ళొచ్చేయొచ్చు అని దిలీప్.. లేచి డోర్ తియ్యబోయాడు..
అక్కర్లేదులే.. ఇప్పుడు బాగానే వుంది అని సైగచేసి కుర్చోబెట్టేసాడు రాకేష్.

"ఒరే.. పాపి.. సహజ ప్రక్రియలను ఆపుతున్న పాపం నీకు ఊరికినే పోదురా..
నీ సహజ ప్రక్రియలన్నీకృత్రిమ ప్రక్రియలైపోనూ..", అని మనసులోనే
బండబూతులు తిట్టుకున్నాడు దిలీప్

రెండుగంటలు దాటి అరగంటైపోయింది.. జరిగే డిస్కషన్స్ చూస్తుంటే
ఇప్పుడప్పుడే ఆగేలా కనబడటంలేదు.. నాతో అవసరంవుందా అంటే లేదు..
ఎందుకురా నన్నాపి పాపంమూటగట్టుకుంటావ్.. అని ఎడవలేక ఎడ్చాడు దిలీప్.

ఇక లాభంలేదు ఇలాఅయితే చాలా కష్టం అనుకుని..
షూలో ఎదో దురదపెడుతుంది అన్నట్లుగా వంగి షూతీసేసి కూర్చున్నాడు..
కాసేపు ఎమీతెలియనట్లు కూర్చుని కాలి వేళ్ళతో ఫోన్ వైరును పట్టుకుని,
సీరియస్ గా రాసేస్తున్నట్టుగా ఏక్ట్ చేసి.. ప్లగ్ లాగేసాడు. కాల్ డిస్కనెక్ట్
అయిపోయింది..

రాకేష్ అది గమనించకుండా... సెబాష్టియన్ అడిగిన ప్రశ్నకు ఎదో చెప్పుకుంటూ
పోతున్నాడు.. అలా ఒక నిమిషం చెప్పేసాకా..
"సెబాష్టియన్.. ఆర్ యు ధేర్..", అని ఆగిచూసేసరికి ఫోను ఉలుకూపలుకూ
లేకపోయేసరికి.. "హలో.., హలో...", "ఛ.. డిస్కనెక్ట్ అయిపోయింది..
కాల్ హెల్ప్ డెస్క్..", అంటూ దిలీప్ పై గట్టిగా అరిచి.. తలపట్టుకున్నాడు..

హమ్మయ్యా భలే చాన్సులే.. అనుకుంటూ రెస్ట్ రూమ్ వైపుకు
పరుగులు తీసాడు దిలీప్.

గొల్లకావిడి

ఏసవికాలం మొదలైనట్టేవుంది... సాయంత్రం ఆరుదాటగానే
ఎల్లిపోయే పొద్దు ఇంకాసేపు ఉందాంలే.. అన్నట్టుగా ఏడుదాటినాగూడా
అట్టాగేవుంది.. ఎవరో ఆంజనేయసాములోరి గుల్లోంచి..
ఎర్రచందనం బొట్టు తెచ్చి పడమటేపు ఆకాసంమీద రాసారంటావా..
అన్నట్టుగా దగదగా మెరిసిపోతా ఉన్నాడా సూరీడు...

పక్షులన్నీగూటికిసేరుకుంటంకోసం సిన్నపిల్లోడు పలకమీద దిద్దిన
అక్షరాల్లాగా అప్పుడప్పుడూ వొరసగా అప్పుడప్పుడూ వొంకరటింకరగా..
ఎగురుకుంటా ఎల్తావున్నాయు..., ఉమ్ముతడిజేసి చెరిపేత్తావుంటే..
పలకమీద అక్షరాలు మాయమైపోయినట్టుగా కొంతదూరం ఎగిరాకా
అయి ఆకాశంలో కలిసిపోయి మాయమైపోతున్నాయి. గాలింకా ఏడిగా
ఈత్తానే వుంది. గేద్దూడలన్నీ పాలుతీసే ఏలయ్యింది రండ్రాబాబా
అన్నట్టుగా ఆళ్ళరైతులకేసి చూత్తా ఆకల్తో అరుత్తావున్నాయి.

ఎల్లాల్సిన ఊరు రమారమి ఇంకో ఐదు పర్లాంగుల దూరం వుంటంతో,
పొద్దుపోయేలోగా సేరుకొని గుడారాలేసేత్తే.. ఏలకింత వొండుకుని తిని
పొడుకోవచ్చని..ఎరుకులు కంగారు కంగారుగా మేకలమందని..
భుజాలపైనున్న కావిడితో "హే.. హే...", అంటా అదిరిత్తా,
కంగారుపెట్టేసి పరిగెట్టిత్తావున్నాడు. ఎరుకుల్తోబాటే బాటెంబడే..
ఇంకో కావిడి భుజానేసుకుని ఇంటావిడ రత్తమ్మ ఎనకాలే గెలాపెత్తుతాంది.

ఎరుకుల్ది మొగల్తూరు దగ్గరున్న జిల్లేటితిప్ప గ్రామం.., తాతల్నాటినుండీ
వత్తున్న మేకలేపారం తప్ప ఎనకాల పొలాలుగానీ ఆస్తులుగానీలేవు.
ఏ చెడలవాట్లులేకండా.. కష్టపడిపనిజేసి తింటా ఒకరికొకరుతోడుగా
ఉంటారా మొగుడూపెల్లాలు.. పెళ్ళయి పదేళ్ళయినా పిల్లలులేరు.
ఎరుకులుకి పిల్లలంటే మహాపేనం..కనబడ్డ దేవుల్లందరికీ పిల్లలకోసం
మొక్కులు మొక్కుతుంటాడు.

మామూలు రోజుల్లో ఎరుకులు కూలిపనికెల్తావుంటే..
రత్తమ్మ మేకలమందనేసుకుని మేపుతా సాయంకాలానికి
ఇంటికిచేరుకుంటావుంటాది. ఏసవికాలమొచ్చేసరికి ఊళ్ళో పనులేంలేపోటంతో..
మిగతా జనాలందరిమల్లేనే మేకలమందనేసుకుని గోదావరి లంక గ్రామాల్లో
కొబ్బరితోటల్లోకి మకాం పెట్టేత్తుంటారు. మేకల్తో పొలంపొలం తిరుగుతా..,
కాలీసెలకల్లో గడ్డి మేపిత్తా మేకలెరువుకోసం కొబ్బరితోటల్లో మేకలు తిప్పుతా..
మేక్కింతని తీసుకుంటా సంపాయిస్తావుంటాడు ఎరుకులు.

మేకలెరువు కొబ్బరిమొక్కలకి చాలామంచి బలంకావటంతో మా తోటలోకిరా
అంటే మాదాంట్లోకు తోలు అని ఒక మూన్నాలుగునెల్లు చాలా డిమాండింగా
ఉంటాది మేకలమంద బిగినెస్సు. కొందరైతే తాతలు,తండ్రులనాటి వారసత్తంగా
ఒకే పొలానికి మేకలమందల్ని తోల్తావుంటారు. ఆవూరు, ఈ వూరు మకాంలెట్టి
తిరిగి వానాకాలమొచ్చేసరికి సొంతూరు జేరుకుంటుంటారు ఈ మేకలమందలోల్లు.

ఎరుకులు ఆళ్ళ తాతలకాలంనుండి ఓ ప్రెసిడెంటుగారి కొబ్బటితోటలో
మందలేత్తావుంటాడు. పెతీ సంత్సరం ఇంతా అంతా అని సెప్పకుండా..
సీజన్లో సగం వొకేసోట కదలకుండా మకాం ఉంటంతో..ఇంటావిడ రత్తమ్మ
ఇంతే అడిగావేంటి, ఈ సంత్సరం కాత్త పెంచడుగు అని పోరుపెట్టినా పట్టుంచుకోకండా
ఆ పెసిడెంటుగారు ఇచ్చింది తీసుకుంటా వుంటుంటాడు.. ఇలా నమ్మకంగా
ఉంటవొళ్ళ.. ఎరుకులు ఆళ్ళకి బాగా దగ్గరైపోయేడు. అందుకే.. ఏసాకాలం
వత్తందంటానే ఎరుకులు వత్తాడని.. సుట్టంకోసం ఎదురుసూత్తా
వున్నట్టు సూత్తావుంటాదా పెసిడెంటుగారి కుటుంబం.

"ఈళ్ళ తాతా.. తండ్రి చాలా నమ్మకమైనోల్లండే.. ఏదీ ఆశించేటోళ్ళుగాదు..,
అలానే ఈడు అంతే..", అని ఆ పెసిడెంటుగారు అప్పుడప్పుడూ ఇంటికొచ్చిన
పెద్దలందరితోనూ సెబుతుండేవోడు. ఆ మాటే ఎపుడూ నిలబెట్టుకోవాలన్నట్టు
ఎరుకులు కూడా చానా కచ్చితంగా ఉండేవోడు.

దీపాలెట్టే ఏలకి పెసిడంటుగారింటికి సేరుకున్నారా ఎరుకులు, రత్తమ్మా..
కొబ్బరిసెట్ల మద్దెనున్న దిబ్బలాగా సదునుచేసున్న సెంటుభూమిలో..
గుడారాలేసేసి కావిడిల్తో మోసుకొచ్చిన సామానంతా గుడారాల్లో సద్దేసేడు.
మిగతానేలంతా దుక్కి ట్రాట్టరుతో తిరగబెట్టేయటంమూలానా అంతా
ఎగుడుదిగుడుగా ఉంది.

పెరట్లోవున్న నుయ్యిలోంచి నీళ్ళుతోడి రత్తమ్మందిత్తే, కల్లాపిజిమ్మినట్టు
ఎగుడుదిగుడునేలపై జిమ్మి..,తడిపేసి..., చెక్కముక్కతో మట్టిబెడ్డలన్నీ
అనగ్గొట్టేసి.. దానిమీద వొట్టిగడ్డేసి.. మేకలు పడుకోటానికనువుగా నేలంతా
సదునుచేసేసేడు..

సెనాల్లో కర్రల్తో కంచేసేసి.. మేకల్నందులోకి తోలేసేడు, మందకి కాపాలాగా
వున్న పెంపుడు కుక్కని కంచెకి కట్టేసేడు. ఇదంతా అయ్యేసరికి
బాగాసిమ్మచీకటైపోయింది. పెసిడెంటుగారి భార్యయిచ్చిన అన్నమూ..
ఎండుచేపలకూరేసుకుని ఆ పూటకి అన్నాలు కానిచ్చేసేరు.

అమావాస్యగావటం వొల్ల.. కారుసీకటిగావుంది.. ఎక్కడో దూరంగావున్న
పంచాయితీ ఈదిలైటుకాంతి కొబ్బరిచెట్లమద్దెనుండి బంగార్దారాల్లాగా గుడారాల
దగ్గరగా అక్కడక్కడా పడతావుంది.., ఆ కాంతి తప్ప సుట్టూరా
కటికసీకటికొట్టులాగుంది. ఎక్కడో దూరాన అరుత్తున్న ఈదికుక్కలరుపులు,
ఆమడ దూరంలోవున్న పంటచెరువు సుట్టురావున్న రుప్పల్లోంచి వొత్తున్న
బాండ్రుకప్పల అరుపులు.. ఇనిపిత్తావున్నాయి.. ఇవేమి ఎరుకులు నిద్రని
ఆపలేపోయాయి.. పొద్దున్నుండీ నడిసి నడిసి అలిసిపోయిన శరీరమోమో..
నడుంవాల్చగానే నిద్రలోకిజారుకున్నాడు. సరిగ్గా నడిరేత్రికాడ..
ఆకాశంలో గొల్లకావిడి నడినెత్తికొచ్చినేల కంచెక్కట్టేసిన కుక్క ఇంతగా
అరవటంమొదలెట్టింది.

ఆ అరుపుకు ఉలిక్కిపడి లేసి కూర్సున్నాడు ఎరుకులు..
రత్తమ్మ ఉలక్కపలక్క పడుకునుంది. దగ్గరేవున్న సేతికర్ర తీసుకుని బయటకొచ్చి
సుట్టూరా సూసిన ఎరుకులుకి ఎవరూ ఆనలేదు.. వొక ఐదునిమిషాలలాగే సూసి..
ఏదోఅయ్యింటాదిలే అని ఎనక్కితిరిగి గుడారంలోకి ఎల్లిపోబోతున్నోడే..
మేకల మందమద్దెలో ఎదో సెబ్దం వొత్తన్నట్టుగా వుందేంటాని..
సేతికర్ర సంకనెట్టుకుని ఇలాయిబుడ్డి ఎలిగించి సెబ్దం వత్తున్నేపు నడిచేడు..

మందలోవున్న మచ్చలమేక నిలబడి ఈన్తా కనబడింది. గబగబా సేతికర్ర
కిందడేసేసి.. కంచెగేటు తీసి.. లోపలికెల్లి.. ఇలాయిబుడ్డి పక్కనెట్టి..
ఆ మచ్చలమేకెనకాల వొత్తుగా వొట్టిగడ్డేసేసేడు, అడ్డంగా పడుకున్న మేకల్ని
అదిలించి పక్కకి తోలేసి కాలీచేసేడు. కాసేపటికి ఆ మచ్చలమేక వో
తెల్లమల్లిపువ్వులాంటి తెల్లపిల్లని.. వో నల్లకాకిలాంటి నల్లపిల్లనీ ఈనింది.
ఎరుకులు ఆనందంతో పొంగిపోయేడు.. సర్కస్లో ఆకాసానికి ఏసిన లైటంత
ఎలుగులాగా కొబ్బరిసెట్ల మద్దెన ఎరుకులు మొహం ఎలిగిపోతావుంది. పుట్టిన
మేకపిల్లల్ని గడ్డితో అంతా సుబ్రంచేసేసి.. నీరసంగా పడుకునున్న మచ్చలమేకకి
మూట్లోవున్న పచ్చగడ్డితెచ్చి ఏసేడు.

"ఎమే.. బంగారాలు పుట్టేయే.. లేవ్వే..., ఇంతొరకూ సిన్నమచ్చగూడాలేని మేక
మన మందలోనే లేదే.. అదీగాక ఒల్లంతా మచ్చలున్న మేక్కి.. ఏ మచ్చాలేకండా..
ఇలా తెల్లదొకటీ నల్లదొకటీ పుట్టిందంటే నాకు ఆచ్చర్యంగావుందే.. ఎప్పుడో మా
తాతదగ్గర సూసానే ఈ ఇచిత్రం.. మల్లా మన మందలో సూత్తన్నాను...
ఈటిని మన సొంత పిల్లల్లెక్క చానా పేనంగా పెంచాలే..", అని తెగ మురిసిపోతా
అప్పుడే పుట్టిన మేకపిల్లల్ని గడ్డితట్టలో అట్టుకొచ్చి నిద్రమత్తులోవున్న
రత్తమ్మకి సూపించేడు.

తెల్లార్లు నిద్దర్లేకున్నా ఎరుకులు మొహం ఇంకా ఆనందంతో ఎలిగిపోతానేవుంది..,
ఆ ఎలుగులోనే ఎలుగొచ్చేసి తెల్లారిపోయింది.

"రాత్రి గొల్లకావిడి నడినెత్తికొచ్చినేల పుట్టాయి బాబయ్యా... నల్లబంగారం.. తెల్లబంగారం
అని పేర్లెట్టేను బాబయ్యా..., ఆ దేవుడిచ్చిన బిడ్డల్లెక్క అనిపిత్తాందండే మాకు..,
ఈ సంత్సరం ఈడకొచ్చిన మొదట్రోజే బాగున్నట్టుందండే.. ఈటిని మాత్రం
పోలేరమ్మమొక్కుకి పెంచమని ఎవరడిగినా ఇయ్యనండే... మీక్కూడా జెప్తున్నానండే..,
ఈసారడక్కండే బాబా" , అంటా పెసిడెంటుగారికి పొంగిపోతా సెప్పేడు ఎరుకులు.

"ఏంట్రో.. అంత ఇచిత్రమేముందీటిల్లోనో", అంటా చమత్కరించాడు పెసిడెంటుగారు.

"రాతిర్నుండీ సూత్తన్నానండే బాబా ఈడి గోలెంటో.. ఇలానే పిచ్చిపిచ్చిగా
మాటాడేతున్నాడండే... మచ్చల్లేకండా పుట్టమే గొప్పంటాడండే.." అని రత్తమ్మ
ఎరుకులొంక కొరికేసినట్టు సూత్తా పెసిడెంటుగారికి సెప్పింది..

"సరేలేరా.. అంతపేనంగావుంటే నువ్వేపెంచుకో.., నేనేమడగను.., సర్లేగానీ ఎల్లి
ఆమందని కాలవేపు తోటలోకి తోలు ఈరోజు..", అని ఎరుకులుకి పనొప్పజెప్పేడు
పెసిడెంటుగారు.

కావిడికి కట్టుకెల్లాల్సిన మంచీల్లు గిన్నె, వొన్నందాకా పక్కనడేసి... కావిడికి
వోఏపు నల్లబంగారాన్ని.. వేరెఏపు తెల్లబంగారాన్నికట్టి భుజానేసుకుని
మెకలమందెనకాల బయల్దేరేడు ఎరుకులు..

"అదేంటయ్యో..!, ఇయ్యెవడు.. అట్టుకొత్తాడు.., ఆ రెంటినీ ఎదరగట్టి..
ఎనకియ్యిగట్టొచ్చుగాదా..?, మద్దేనం ఏం తింటావేంటీ.. గడ్డీ?", అని రత్తమ్మ
సిరాకుపడిపోతా తిట్టేసింది ఎరుకులు సేత్తున్న పన్జూసి.

"నువ్వేరే కావిడిక్కట్టుకోఏహే..!, ఇది.. గొల్లకావిడే.., ముందో సుక్క.. ఎనకో సుక్క..
మద్దెన నేనో పెద్ద సుక్క.. మేం ఈపాల్నుండీ.. ఏడకెల్లినా.. ఇట్టానే ఎల్తామే..
నీఎదగ్గోలాపి ఎనక రాఎహే.." అంటా చిర్రుబుర్రులాడిపోయాడు రత్తమ్మపై.

నాలుగు నెల్లు గడిసేయి.. ఆ మేకపిల్లల్ని రాత్రుల్లు పక్కలోనే పడుకోబెట్టుకుంటా..
బూమ్మీదస్సలు కాలెట్టనియ్యకుండా.. పగటేల కావిడిగట్టి.. మోత్తా.., మేకలకిష్టమని
ఎవరెవర్నో బతిమాలి పనసాకులు కోసుకొచ్చి మరీ మేపిత్తా.., బంగారాలూ.. అంటూ
ముద్దుముద్దుగా పిలుత్తా.. పేనానికి పేనంగా పెంచుకుంటన్నాడు ఎరుకులు.

వోరోజు పెసిడెంటుగారు పనోళ్ళురాపోతే.. కొబ్బరితీత లారితోపాటెల్లి పక్కూర్లో
లోడుదించేసేకా లెక్కట్టుకొచ్చే పన్చెప్పే రు ఎరుకులుకి, ఎప్పుడూ ఆ పిల్లల్ని
ఇడిచిపెట్టనోడు.. ఇడిచిపెట్టి ఎల్లాల్సొచ్చింది. పొద్దున్నెల్లినోడు.. సాయెంత్రమేలకి
సేరుకున్నాడు...

ఇంటి దగ్గర తోటకో పర్లాంగు దూరంలోవున్న పంటకాల్వ తూము
దగ్గరకొచ్చేసరికి.. ఆల్ల గుడారాల దిబ్బదగ్గర జెనంపోగడ్డట్టు అనిపించి
వొక్కసారే లగెత్తుకుంటా నాలుగంగల్లో ఇల్లుసేరుకున్నాడు.. అక్కడ రత్తమ్మ
సోకండాలుపెడతా ఎడుత్తావుంది... ఎదురుగ్గా కదలకుండా మెదలకుండా
నాలుకలు బైట్టెట్టేసి అటొకటీ ఇటొకటీ పడున్నాయి మేకపిల్లలు..

అదిసూసిన ఎరుకులు.. నోటమాటపడిపోయినట్టైపోయి.. తలట్టుకుని
నేలపై కూలిపోయేడు... అప్పుడే మందుకొట్టిన మినపసేనులో రొట్టతినేసాయంటా..
పేనంగా సూసుకుంటున్న బంగారంలాంటి రెండుమేకలు సచ్చిపోయినియ్యని..
అక్కడ గుంపులో జనాలు సెప్పుకుంటున్నారు.

సీకటిపడింది... రత్తమ్మని వోదార్సి వోదార్సి ఎక్కడజనాలక్కడికెల్లిపోయేరు...
సత్తుగిన్నెలో అన్నంపెట్టుకొచ్చి.. తినొయ్యా అంటా చానాసేపు ఎరుకుల్ని
బతిమలాడింది.. రత్తమ్మ. ఎంత కదిపినా మాటాడకుండా అలానే కూర్చుండిపోయేడు..,
ఇకబతిమాల్లేక.. కంచం అక్కడేపడేసి తానూఏమీ తినకుండా ఎల్లి పడుకుంది రత్తమ్మ.
రోజూలాగే ఆకాశంవైపుచూత్తా పడుకున్నాడు ఎరుకులు..

నడిరేత్తిరైంది... ఆ రోజూ అమావాస్యే అయ్యుంటుంది.. మళ్ళా కటికసీకటికొట్టు..
అయే.. పంచాయితీ ఈదిదీపాలకాంతి..
అయే కుక్కలరుపులు..
అయే.. బాండ్రుకప్పల గాండ్రింపులు.. అలా ఇనపడతానేవున్నాయి..
గొల్లకావిడి నడినెత్తికొచ్చేసింది..
ఎరుకులు అలానే కళ్ళుతెరిచీ చూత్తానేవున్నాడు.. చూత్తానేవుండిపోయేడు..
ఆ కళ్ళలోంచి సూత్తానే పేనాలొదిలేసేడు...

తాతారావుగారి బెంజికారు

తాతారావుకు ఎప్పట్నుంచో కారుకొనాలని తెగమోజు. సిన్న సిన్న కార్లను
సూసినప్పుడల్లా.. "ఇదా.. ఎదవది.. నాలుగు లచ్చలు, ఇది కారేంటి..
జవ్వాది అంజిగాడి కిళ్ళీకొట్టు డబ్బాలా ఉంది.. కొంటేగింటే.. ఏబైలచ్చలు
పెట్టి బెంజు కొనాలిగానీ..., డబ్బాకార్లలో ఏముంటాదబ్బాయ్ దర్జా.."
అని అందరిదగ్గరా సెబుతుండేవోడు.

ఊళ్ళోవున్న కుర్రగాళ్ళతో ఎప్పుడూ వాదనకు దిగి "బెంజును మించిన కారు
పెపంచంలోనే లేదు, నాకు మీసాలు రానప్పుడ్నుండీ సూత్తన్నాను,
నాలుగు మార్లు ఢిల్లీలో కార్ల ఎగ్జిబిషనుక్కూడా ఎల్లాను..., నా కళ్ళముందే
బోకుల్లా తిరిగిన మీ బాబులంతా కొయిటాసొమ్ములు సంపాయించీ బాగా బలిసీ..
నిక్కర్లుమానేసి పేంటులేసుకునొచ్చిన పిల్లిమిసరకాయల్లారా..
నాకుసెప్తారేంట్రా.. మీరా?", అని అన్నిఇసయాల్లోనీ అందరికంటే ఎక్కువ
తనకే తెలుసునని సెప్పుకుంటంలో తాతారావుని మించినోడు
ఉభయగోదారిజిల్లాల్లో ఎవడూ ఉండుండడు.

పైకి "అవునురోయ్.. తాతారావుగారు సెప్పిందే కరెష్టురా..", అని
తలలాడించినా.. సాటుకెళ్ళి "ఛీ ఈ ఎదవ నోట్టో నోరుపెట్టినా కుక్కనోట్లో నోరుపెట్టినా
ఒకటే.." అనంతా తిట్టుకెళ్ళిపోయేవోరు.., తనేమీఇన్లేదన్నట్టు.. తానుపట్టుకున్న
కుందేలి నాలుగు కాళ్ళను ఎనక్కి కట్టేసి.. అసలు కాళ్ళేలేవు అని ఋజువుచేసే
తత్వం తాతారావుది.

అలాని ఊరిజనం పట్టించుకోకండా తిరిగే ఆసామాసి మనిషిగాదు తాతారావు.
పచ్చింగోదారి జిల్లా నిడదోలూ, కానూరు, ఉండ్రాజరం చుట్టుపక్కలున్న ఊళ్ళలో
మెరక.. పల్లం.. బీడు.. మాగానిల్తో కలుపుకుని.. మొత్తం ఇరవై ఎకరమూ..
సఖినేటిపల్లిలో ఐదారుసోట్ల ఎటుసూసినా ఐదెకరాల ఏకముక్కకి తక్కువగాకండా
అత్తోరు కట్నంగా ఇచ్చిందాంతో కలుపుకుంటే… సుమారు ఏభై ఎకరముంటాది
తాతారావుకి.

సఖినేటిపల్లిలో కాల్వగట్టుకి ఆనుకునున్న అరెకరంనేలలో బంగాళాపెంకుటిల్లు..
డూప్లెక్సు హౌసూ... చుట్టూ గెదెల సావిడీ.., మంచి పెసాంతమైన
వాతావరణంలో ఎండపొడ కూడా తాక్కుండా చుట్టూరా కొబ్బరిచెట్లతో
కప్పేసుంటాది తాతారావు ఇళ్ళు. ఎప్పుడో ఇల్లరికపల్లుడుగా వచ్చేసి ఇక్కడే
స్తిరపడిపోయిన తాతారావు, ఆ వూరి స్తితిమంతుల్లో వొకడుగావటం వల్ల,
అతని బలం, బలగం చూసి బయపడేవోళ్ళు ఎక్కువే ఉన్నారావూళ్ళో.

పిల్లాజెల్లాలేకపోయినా.. ఎప్పుడూ ఒక ఇరవై ముప్పై మంది పొలాళ్ళో
పనిచేయటానికి చేతికిందుండే పనోళ్ళు.. నలబైదాకా ఉండే పాడావులు,
గేదెల్నీ సూసుకోటానికి పదిమంది పాలేళ్ళు...
ఇష్టాన్సారంగా చిర్రుబుర్రులాడిపోతా ఎగరటానికి.. తిట్టింది పట్టానికీ...
తిండికి వంట్టానికీ అన్నట్టుండే.. ఇంటావిడ జయమ్మ.. ఈళ్ళందరితోనీ
కళకళ్ళాడిపోతుంటాది ఆ ఇంటి పరిసరపాంతాలు.

ఎంగిలిచేత్తో కాకినిదిల్చితే ఎక్కడ తినేసి బల్సిపోద్దో, తనకి ఎక్కడ
పుణ్యమొచ్చేద్దోని ఊర్లో ఎవడిగొడవా పట్టించుకోకండా..ఉండే తాతారావు,
కాకులు కావు కావుమనకుండానే.. పొద్దుపొడవకుండానే లేచి ఇంటి
గుమ్మానికి ఎడంపక్కనుండే ఖాలీత్తలంలో గుబురుగా పెరిగి..
పూతతో పిటపిటలాడుతున్న గున్నమామిడిచెట్టుకింద.. దారేపోయే వాడు
కనబడే ఇదంగా పడక్కుర్చీ ఏసుకుని.. కాలుమీదకాలేసుకుని వచ్చిరాని
తెలుగు కూర్చుకుంటా పేపరు సదువుతా... లంకపొగాకు సుట్ట నోట్టోపెట్టుకుని..
ఊరిసివరున్న ఆరుమిల్లోల్ల రైసుమిల్లు పొగ్గొట్టంలా పొగొదుల్తా కనబడ్డకుర్రోన్ని
కేకేసి.. రాములోరి గుడిపై మైకుసెట్టులాంటి వాయిసుతో ప్రశ్నలమీద ప్రశ్నలేసి
కుల్లబొడిసేసే తాతారావు ఇంటి సందులోకి రావాలంటే అందరూ
బెంబేలెత్తిపోతుంటారు.

మూన్నెళ్ళకోసారి మగతాలకిచ్చేసిన పచ్చింగోదారి పొలం పనులు
సూసుకుంటానికని పదిపదిహేనురోజులు ఊళ్ళోలేనప్పుడు తప్ప
తాతారావు కబుర్లబాధ పల్లేక ఆ దొడ్లో పిట్టకూడా వాలటానికి
భయపడిపోతుంటాయి.

ఒకేళ తప్పుజారో.. మరిసిపోయో ఎవడైనా ఆ ఈదిలోకొచ్చి తాతారావు
కంటికి సిక్కాడా అంతే సంగతులు.. పిలిస్తే ఎల్లాల్సిందే., ఎళ్ళామా ఊళ్ళోవోళ్ళ
రాజకీయాలు కాన్నించి రాసలీలలొరకూ.., గుళ్ళో రాంభజనలు కాన్నించి...
పేటలో రచ్చబండ ఇషయాలవరకూ మెరకీది.. పల్లపీది ఇషయాలన్నీ.. ఏది
బుర్రలోకొత్తే అది గుచ్చి గుచ్చి అడిగి మొత్తం కనుక్కునే దాకా ఇడిసిపెట్టడు.

ఒకేళ ఎవరైనా "తెల్దండే..!", అన్నారా.. "ఏరా.. ఇయ్యన్నీ తెల్సుకోకండా
ఏం సెక్రాలు దొర్లించేత్తున్నావురా తొత్తుకొడకానీ..", లాంటి తిట్లు
తినాల్సొస్తాదేమోనని నోటికొచ్చింది సెప్పేసి బయటపడేటోళ్ళు కొందరైతే...
ఆడనుండి ఈడకీ ఈడనుండి ఆడకి.. టాపిక్సులు మార్సేసి ఎదోటిమాటాడేత్తా
బోల్తాకొట్టించేసేటోళ్ళు కొందరు. ఇలా అందరి బుర్రల్లోవున్నాగుంజును
బుర్రకొట్టకుండా బుర్రగుంజు తిన్నట్టు తినేత్తా కాలచ్చేపం చేసేత్తుంటాడు
తాతారావు.

ఓరోజు బాగా పొద్దుగూకినేల... వారంరోజులకితమే పుట్టి.. నల్లగా
నిగనిగలాడిపోతావున్న పెయ్యిదూడ.. పడతాలేత్తా కట్రాడుక్కట్టేసిన
తల్లిపొదుగులో పాలుకుడవటానికి ఎల్తున్న సమయంలో..
పాలేరు ఈరిగాడు.. గోదారిలంకల్లో మడిచేలు తొక్కుకుంటా
రంకేసుకొచ్చే నల్లాంబోతులాగా పరిగెత్తుకుంటా ఏసిన రంకెకి
బెదిరిపోయి.. పాకలోంచి దొల్లుకుంటా పక్కనున్నపేడగుట్టపై
పడిపోయింది.

పరుగుతీసి తీసి.. ఒక్కమారు బ్రేకేసిన చెఱుకు ట్రాట్టరులాగా
ఊగిపోతా తాతారావు కూర్సున్న పడక్కుర్చీ దగ్గర ఆగి.
"అయ్యగారో..! మన బెంజుకారొచ్చేసిందంటండే. ఇప్పుడే పల్లపీదిలోఉండే
ఎమ్మర్వో ఎంకటేస్వర్లుగారబ్బాయి సర్సాపురంనించీ.. పంటిమీద వత్తా
చూసారంటండే.., కారుమీదేనేమోననీ..ఆరిని ఇవరం అడగ్గా..
సఖినేటిపల్లి తాతారావుగారింటికే దెలిబరీ ఇస్తన్నాం... ఇంకో అరగంటలో
వచ్చేత్తందాని.. కాతంత ఆయనకి సొప్తారాని మీకు సొప్పమని
సొప్పేరంటండే...", అని ఆయాసపడిపోతా చెప్పేడు పాలేరు ఈరిగాడు.

అదియిన్న తాతారావు మీసంమెలేసి తొడగొట్టినంతపనిచేసి, జారిపోతున్న
పంచెను ఎగ్గట్టి.. ఉక్కసారిగా పడలక్కుర్సీలోంచి లేసి "పదరా ఈరిగా..
సరంజామా చెయ్యాలి.. మొత్తం ఈ గోదారిపక్క గామాల్లో అందరికీతెలిసేటంత..
దుమ్ములేచిపోవాలా.. ఎంత ఖర్సైనా పర్లేదు.. నువ్వు ఆ పన్లోవుండు..“,
అని ఈరిగాడికి పురమాయించాడు...

"ఒరే పాపిగా...!, మనింటికి.. జనాలొత్తున్నారో.. ఆ మూలమొక్కలెక్కే...
ఓ ఇరవై కొబ్బరిబొండాలు దించరా... దావతకే.." అని
ఇంటెనకాలా గడ్డికోత్తున్న పాలేరు పాపాన్నకి పనొప్పజెప్పేడు.

కాసేపటకి.. ఊరుఊరంతా ఇటేపే నడిసొచ్చేత్తన్నారేమో అన్నట్టు..
చింతపిక్కరంగున్న ఇ-క్లాసు బెంజికారు ఎనకాల సంక్రాతి పెద్దపండుగరోజు
తోటల్లోకోడిపందాలు సూడ్డానికి పరుగెత్తుకొత్తొన్నట్టు గుంపులుగుంపులుగా
జనాలొచ్చేత్తన్నారు. కొబ్బరిసెట్లనీడా.. మద్దెమద్దెన ఎండా.. పడతా…
సేపలేటకెళ్ళొచ్చి.. అప్పుడే గోదారొడ్డుకు సేరుకున్న ఏటపడవలాగా తళతళా
మెరిసిపోతావొత్తన్న పడవంతకారుని సూసిన తాతారావూ.., ఇంటిబయట
పెహారీగోడవతల సెట్లకింద నీడల్లో పొదుగుడు కోడిపెట్టల్లా కునుకుతా నిలబడ్డ
సంబరాల్లోల్లకి మొదలెట్టండ్రా అన్నట్టు.. సైగచేసేడు.., అంతే అప్పట్దాకా
పెసాంతంగా వున్న ఆ పెదేసం.. అంతరేది లక్ష్మీనర్సింసామి తీత్తంలో
సంబరాల్లాగా.. సెలరేగిపోయిన పులిడాస్సులు... బుట్టబొమ్మలూ..
సన్నాయి మేళాలోల్ల... సిందులాటల్తో మోతెత్తిపోయింది..

అలా ఓ అరగంటగడిసాకా, ఊరసెరువులో ఖజానా బాతీదుకుంటా
వత్తాంటే తూటుమొక్కలు సైడైపోయి తప్పుకున్నట్టుగా తప్పుకున్న
జనాల్లోంచొచ్చిన కారు.. రైయ్యిమంటా.. వొచ్చి గున్నమామిడి
చెట్టునీడనాగింది.

ఆ కార్లోంచి బెంజికారు సింబలున్న సూట్లేసుకుని.. దొరల్దిగినట్టుగా..
నలుగుదిగేరు. తెల్లబట్టల్లో మిలమిలా మెరిసిపోతా..
మెల్లెపూలసెంటుకొట్టుకుని.., ఫాండ్స్ పౌడ్రు మెడనిండా తెల్లతెల్లగా
కనిపించేలా రాసుకుని.. పదేళ్ళకీ.. పచ్చకుందనాల్లా మెరిసిపోతున్న
బంగారుంగరాలూ.. మెడలో దున్నపోతు కాళ్ళకి బంధమేసేంత లావున్న
చెయినూ ఏసుకుని.. బెంజికారును చూసి.. ఆనందంపట్టలేక భూమికి
అడుగున్నర ఎత్తులో గాల్లోతేలతా.. నిలబడ్డ తాతారావును చూసి ఈయనే
కారుకొన్న పెద్దమనిషి అననుకుని.. “నమస్తే సార్.. తాతారావుగారంటే
మీరేనా అని.. “, అడిగాడు ఆ నలుగుర్లో ఒకతను.

“అవునమ్మా నేనే..., ఒరే.. కుర్చీలేసే... బొండాలుకొట్టి పట్రండ్రా..",
అని పనోళ్ళని కేకేసి.. “కాళ్ళుకడుక్కుందిరిగానీ.. రండే!”, అని
పెళ్ళికొచ్చిన మొగపెళ్ళోళ్ళమల్లే ఆహ్వానించాడు తాతారావు.

వచ్చినోళ్ళు.. కాళ్ళుకడుక్కుని.. చెట్టుకింద కుర్చీల్లో కూర్చుని
బొండాలుతాగటం మొదలుపెట్టాకా... "ఏంటండే... అసలు ఇన్పర్మేషన్
లేకుండానే పపించేసేరో...?, పంపేదానికి రోజు ముందు సెప్పమని
బుక్కుచేసినప్పుడు సెప్పేనండే..", అన్నాడు తాతారావు.. అందులో
ఒకతనకి దగ్గరగా కుర్చీలాక్కుని కూర్చుంటా...

“లేదుసార్.. నాలుగురోజులనుండీ మీరిచ్చిన ఫోన్ నెంబర్లకు
ట్రైచేస్తున్నామండీ, మీకు ఇన్ఫామ్ చేద్దామని.., కానీ ఏనెంబరుకు
కలవలేదండీ.. “, అని వినయంగా చెప్పాడు ఒకతను.

"ఆయ్.. అలాగాండే... ల్యాండేమో.. మొన్న కొబ్బరితీతలో కమ్మడిపోయి
తెగిపోయిందండే..., ఇంకా బాగవలేనట్టుందండే..., ఇకపోతే సెల్ నెంబరు
సరిగ్గా సిగ్నలుండిచావదండే.., అయ్యయ్యో.. ఫోనుచేసిచేసి.. బాగా ఇబ్బంది
పడిపోయింటారండే..." , అని తెగ బాధపడిపోయాడు తాతారావు.

“అదేంలేదుసార్... బాగాలేటయిపోతుందని.. డెలివరీచేసేసాం సార్”,
అని. వేరేఅతను చెప్పాడు..

"మంచిపనిచేసారండే.., ఇలా తెలీకోకండా వత్తానే బాగుందండే.. ",
అని మీసాలు దువ్వుకుంటా నవ్వాడు తాతారావు.

ఇంగిలీషులో ఎమన్నామాటాడే అవసంమొత్తాదని.. ముందుగానే ఊహించిన
తాతారావు.. ఆవూల్లోనే బోర్డస్కూల్లో పనిచేస్తున్న ఎంకటరత్నం మాస్టార్ని
పిలిపించుకొచ్చి.. ఎనకే నిలబెట్టుకున్నాడు. కారుగురించి దాని మెయింటేనెన్సు
గురించి చెబుతుంటే.. అదిచూసి బాగా గుర్తుపెట్టుకోండి.. అన్నట్లు ఎనకున్న
ఎంకటరత్నం మాస్టారేపు తిరిగి సైగచేత్తావున్నాడు.

కారున్జూసి.. ఉబ్బితబ్బిబ్బైపోయిన తాతారావుని.. వూరువూరంతా పొగడ్తలత్తో
ముంచేసి.. ములగసెట్టెక్కించేసి.., పెద్దపార్టీ ఇవ్వాలంటూ బుట్టలోపడేసేరు.

ఇక ఆవారంచివర్లో జనాలపట్టుమీద ఊరిసివర కొబ్బరితోటలో బోజనాలు,
సంభరాలు, రికాడ్డింగు డ్యాన్సులు ఏర్పాటుసేయించేడు.. తాతారావు.

పెద్దొరసనాటుకోడి మాసం, ఏటమాసం.. చించినాడ నుండి గుడ్డిపీతలు,
బొమ్మిడాయిలూ.. రావలు.. పులస లాంటి. పదేను రకాల నాన్ వెజ్
ఐటమ్సుతో ఏర్పాటుసేసిన భోజనాలు తినీ.., సంబరాలు సూసి జనాలు
తెగ సంబరపడిపోయారు.. , “ఒకాడపిల్లపెళ్ళిసేసినంత ఘనంగా చేసార్రా
తాతారావుగోరా.. “, అని ఎటుసూసినా సుట్టుపక్కనున్న అయిదు
గ్రామాలకు తగ్గకుండా మహా ఇంతగా సెప్పుకున్నారు..

ఓరోజు అంతరేది గుళ్ళో కారుకు పూజ్చేయిద్దామని రాములోరి గుళ్ళో
పూజారి శర్మగారిచేత ముహుర్తం పెట్టించి.. కారేసుకుని అంతరేది
బయలుదేరిన తాతారావు.. కూడా పాలేరు ఈరిగాడిని ఎక్కించుకున్నాడు.

"అయ్యగోరో... సీట్లేంటండే... దూదిపింజల్లా మెత్తమెత్తగా ఉన్నాయే..
భలేగుందండే బాబో...", అని ఈరిగాడనేసరికి.. మీసంమెలేసి
“మంరేంటనుకున్నావ్ బెంజికారంటే..”, అన్నాడు తాతారావు.

తాతారావుకి డ్రైవింగు కొత్తేమీకాదు.. పెద్దపెద్దగడ్డిమోపులూ.. చెరుకూ
ఏసుకుని.. గతుకులరోడ్డుల్లోకూడా తొనక్కుండా ట్రాట్టరునడిపిన
అనుభవముంది.., సొంతంగా కారులేకపోయినా.. కొత్తగాకనిపించిన
కారులన్నీ నడిపిచూసినోడె.. కాకపోతే.. ఇంకా అలవాటుగాని
కొత్తకారు కావటంతో కొంచెం ఊపుపులుగా లాగిస్తున్నాడు.., టర్నింగుల్లో
రోడ్డు మార్చిను దాటేసి పొలాల్లోకి పోనిచ్చేత్తా.. ఒక్కోసారి ఎక్కవ తిప్పేసి
వేరేపక్కి దూకించేత్తావున్నాడు..

ఇదంతా గమనించిన.. ఈరిగాడు.. “అయ్ బాబోయ్ అదేటండే..
తిరక్కుండా దూకేత్తాందా.. నన్నడిగితే ఈ పడవంతకారుని తిప్పటం
చానాకష్టమండే... మొన్న కొయిటానుండొచ్చిన గిరిగి పద్దనాబం
మనవడు ఆలుటోనో ఎటోనంటండే.. లక్కపిడతంత వుందండే..కోరో,
గొబ్బిరిగాయలతీతకి ఓరోజు పొలందగ్గరకి ఆ బండిమీదే తీస్కెల్లేడండే..
పొలాల్లోవుండె పచ్చ మిడద్దూకినట్టు దూకి... సిన్న సిన్న సందుల్లోగూడా
తిరిగేత్తందండే.. అదా...", అన్నాడీరిగాడు.. యమాసీరియస్ గా
బండినడుపుతున్న తాతారావొంకే చూత్తా.

"ఓరి.. సన్నాసెదవా..!!, రెండున్నర లచ్చలకారుకీ... ఏబైలచ్చలకారుకి
పోలికేంట్రా... దీంతో అలాంటియ్యి ఇరవైముప్పైగొనచ్చు..., అయినా
సింవాసనం మీదున్న కుక్కకేం తెలుత్తాదిరా ఇలువా..., దిన్నే పవరు
స్టీరింగంటారు.. ఇంత దిప్పితే.. అంత దిరుగుద్దు.. నాకింకా అలవాటుగాక
దూకేత్తందిగానీ.., అలవాటవ్వాలా... అప్పుడుదెలుత్తాది.. నా సామిరంగా..,
దీని ఎవ్వారమేంటో.. , అయినా.. కూడా నిన్నేక్కించుకురాటం..
నాదేబుద్దక్కువా...రా..", అని చెడామడా తిట్టేసరికి.. ఈరిగాడు
నోరుమూసేస్కుచ్చున్నాడు.

ఓపక్క తిట్లు తిడతానే ఉన్నాడు.. ఓ పక్క సీరియస్గా కారు తోల్తానే
వున్నాడు.. కారుఅటుదిప్పుతా ఇటుదిప్పుతా ఊపుపులుగా లాగిత్తానే
వున్నాడు.. తాతారావు.

కాలవమొగ రోడ్డు పెదవొంపుదగ్గరికొచ్చే సరికీ పెద్ద గేదెలమంద అడ్డొచ్చింది..
"ఎవడ్రీడా ఎదవ ఈ మందనంతా ఇక్కడెక్కిచ్చాడా..", అని తిట్టుకుంటానే..,
కుప్పనూర్పుల్లో ట్రాట్టర్ స్టీరింగు తిప్పినట్టు.. స్టీరింగు మీదకంటా పడిపోయి
మొత్తం మట్టానికి తిప్పేసేడు తాతారావు.. బండి గేదెల్ని తప్పించుకుని..
వొక్కసారిగా.. ఎడంవైపున్న బోదెలోకి దూకబోయింది.., అదేకంగార్లో..
బ్రేకనుకుని.. ఎక్షెలేటర్ మీదకాలేసి.. లోనకంటా తొక్కేసేడు..

సినిమాల్లో రేసుకారు దూకినంత దూకుడుగా.. పంట కాల్వ దూకి..
అవతలున్న కొబ్బరితోటలోకి ఎగిరి... ఓ చెట్టుమొదల్ని దబేలుమంటా
గుద్దేసింది. ఆ సౌండు మొత్తం సఖినేటిపల్లంతా ఇనబడిపోయింది..